‫فوشی و یاران احیاشده‌اش دوباره دور هم جمع می‌شوند,
‫و,,,
‫شماها هم همه‌تون اومدین این‌جا ‫چون قلباتون به‌هم وصل بود,
‫آئوکی-کون، میزوها گم شده,
‫دو روزه,
‫رفته,,,
‫رئیس هانا!
‫بالأخره پیدات کردیم!
‫مشکلی پیش اومده، رئیس؟
‫عـــه؟ آ ـ آه,,,
‫چیزی نیست,
‫اومدیم کمکت با هم دنبال میزوها-سنپای بگردیم,
‫معاون و چند نفر دیگه هم دارن اطراف شهر رو می‌گردن,
‫خب، پس از هم جدا بشیم و این حوالی رو بگردیم,
‫شک ندارم پریروز میزوها-سنپای رو اینجا دیدم,,,
‫داشت این‌طرفی می‌رفت,
‫یعنی کجا گذاشته رفته؟
‫آخ، آخ، آخ,,,
‫آخ جون!
‫منم مثل کای-سان یه زخم مشتی دارم!
‫چیکار داری می‌کنی، یوکی؟
‫فوشی! تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫احساس درد کردم و اومدم اینجا، ‫یه قسمتیشم از طرف تو بود,
‫از این کارا هم بلدی؟ دست‌خوش داریا!
‫کازومیتسو و آیکو نگرانتن,
‫بیا بریم خونه,
‫یه‌لحظه وایسا,
‫میزوها-سنپای گم شده,
‫داشتم دنبال اون می‌گشتم,
‫میزوها؟
‫پاش صدمه دیده، مگه نه؟
‫شاید بتونم از طریق دردش، پیداش کنم,
‫راست می‌گی؟ ایولا!
‫فقط باید مطمئن بشم که حالش خوبه و برسونمش خونه؟
‫سعیمو می‌کنم,
‫میزوهـــا!
‫لابد حال و روزش تعریفی نداشته,
‫امیدوارم فکر احمقانه‌ای به سرش نزده باشه,,,
‫رئیس هانا!
‫معاون بهم گفت که چه خبر شده,
‫سرما می‌خوریا,
‫بپر بالا, با ماشین دنبالش می‌گردیم,
‫آه، چشم,
‫حالت خوبه؟
‫به‌نظرم بهتره بری خونه,
‫چیزیم نیست,
‫بیشتر از خودم، دل‌نگران میزوهارام,
‫تو کی هستی؟!
‫دردم گرفت,,,
‫هیچ‌وقت به پاشنه بلند عادت نمی‌کنم,
‫تو کی هستی؟! ازم چی می‌خوای؟!
‫آه، ببخشید, من,,,
‫چیزه، من خواهر بزرگه‌ی یوکی‌ام,
‫یا نه، دخترخاله‌شم؟ مامانش,,,
‫یوکی-کون؟ چرا,,,
‫ازم خواستن کمکت کنم,
‫همه دلواپستن,
‫پس، بیا بریم,
‫میزوها-چان,
‫دوستت اومده؟
‫اگه می‌گفتی، با چای ازش پذیرایی می‌کردم,
‫بابابزرگ,
‫زحمت نکش,
‫دارم می‌رم خونه,
آه، پس اینجا خونه‌ی بابابزرگته,
‫دیگه نباید کم بیاری,
‫هروقت دیدی نمی‌تونی خونه رو تحمل کنی، بیا پیش من,
‫چشم, ممنونم,
‫بریم، اونه-سان,
‫میزوها!
‫سنپای، صد دفعه مُردیم و زنده شدیم!
‫چیزیتون نشده خدای نکرده؟
‫ببخشید, من حالم خوبه,
‫خداروشکر که آسیبی ندیدی,
‫اوهوم, متأسفم,
‫ببینم، تو فوشی نیستی؟
‫میزوها! این‌همه مدت داشتی چیکار می‌کردی؟
‫کجا رفته بودی؟
‫خونه‌ی بابابزرگ,
‫به‌زور بردتت، مگه نه؟
‫دیگه نمی‌تونم چشم روی این قضیه ببندم, عملاً دزدیدتت!
‫باید به پلیس گزارش بدم,
‫صبر کن! اون‌طوری که فکر می‌کنی نیست! من با پای خودم رفتم,
‫مدرسه رو پیچوندی تا بری خونه‌ی اون؟
‫من کاری کردم، میزوها؟
‫نه، تقصیر خودمه,
‫بابابزرگ رو بعد مدت‌ها دیدم و دلم براش تنگ شده بود، واسه همین,,,
‫کاریت که نداشت؟ چیزی بهت نگفت؟
‫نه، هیچی,
‫فقط کتاب‌هاشو داد بخونم,
‫کتاب؟
‫نمی‌دونم متوجه شدی یا نه، ولی من و بابابزرگت ‫رابطه‌ی چندان خوبی با هم نداریم,
‫حدس می‌زدم,
‫پس انقدر مامانتو اذیت نکن,
‫باشه, ببخشید,
‫خوش‌حالم که درک می‌کنی,
‫بچه‌ها، ممنون که امروز کمک کردین دنبالش بگردیم,
‫بعداً لطفتون رو جبران می‌کنم,
‫خوش‌حالم که می‌بینم دوست‌های خوبی داشتی، میزوها,
‫«داشته»؟
‫من دارم از اینجا می‌رم,
‫ببین، این خونه‌ی جدیدمونه,
‫می‌خوام این پرده‌ها رو بخرم که با پارکت ست بشه,
‫نظرت چیه؟
‫آه، آره، قشنگه,
‫آه، یه‌لحظه وایسا، میزوها,
‫باید عکسِ این ماه رو بگیرم,
‫میزوها اگه بری، گریه می‌کنم,
‫هانا,,,
‫اگه حرفی تو دلت مونده، بهم بگو,
‫می‌خوام من اون کسی باشم که سفره‌ی دلتو واسه‌ش باز می‌کنی,
‫من,,,
‫می‌خوام اینجا بمونم,
‫هی،‌ هی، خبرها رو شنیدی؟
‫میزوها از کلاس 1 جدی جدی از خونه فرار کرده,
‫آره، شنیدم,
‫مخ آدم سوت می‌کشه,
‫همیشه باید حواست به این بچه‌های کم‌حرف باشه,
‫اون روزی دیدم داره با یه غریبه حرف می‌زنه,
‫جان من؟
‫میزوها، بیا بریم باشگاه,
‫باشه,
‫آه، این همون پری‌ـه که من درست کردم,
‫حدس می‌زدم کار تو باشه,
‫شرمنده, چون توی باشگاه روی میز بود، برش داشتم,
‫فدای سرت,
‫برای خودت درستش کردم,
‫فکرشو می‌کردم,
‫راستی، پات چطوره؟
‫عالیه! می‌تونم بدوئم!
‫آهای، به خودت فشار نیار,
‫آه، باز کار خودشونو کردن,
‫ما نه باشگاه اوتاکوییم و نه علوم عجایب!
‫باشگاه صنایع دستی هستیم!
‫کارت تو خونه به کجا رسید؟
‫هنوز چیزی نگفتم,
‫عجب,
‫سعی کن یه‌بار دیگه به مامانت بگی که نمی‌خوای بری,
‫باشه,
‫صبح عالی بخیر، بانوان سنپای!
‫عــه، قبضه روحم کردی، یوکی-کون,
‫دیگه ظهر شده,
‫درست می‌فرمایید, صرفاً خواستم عرض ادبی کرده باشم,
‫هی، میزوها، مطمئنم درست می‌شه,
‫میزوها، این ژاکت و پیرهن رو می‌برم خشک‌شویی,
‫باشه، مامان, ممنون,
‫می‌گما، مامان؟
ببخشید، میزوها,
‫من به‌عنوان مادرت باید خوب فکر می‌کردم ببینم اصلاً چرا از خونه فرار کردی,
‫بیشتر از همه این منو آزار می‌ده که می‌خواستی ازم فاصله بگیری,
‫پس بیخیال اسباب‌کشی می‌شم,
‫ممنونم، مامان,
‫خوش‌حالم کردی,
‫مامان، کش موی پرم رو ندیدی؟
‫نه, همه‌جا رو گشتی؟
‫بین لباس‌های کثیفم گشتم، نبود,
‫عجیبه,,,
‫فکر می‌کردم گذاشتمش روی رو‌شویی,
‫کاریه که شده,
‫دستتو بیار,
‫این چیه؟
‫این از وقتی که دبستانی بودم، کش موی موردعلاقه‌م بوده,
‫به این امید نگه‌ش داشتم که اگه دختر خوشگلی ‫مثل تو به دنیا آوردم، اینو بهش بدم,
‫مطمئنی می‌خوای اینو بدی به من؟
‫از من بعید نیست که دوباره گمش کنم,
‫مسئله‌ای نیست,
‫برگرد,
‫ببین؟ خیلی بهت میاد,
‫دختر قشنگم,
‫واقعاً متأسفم,
‫باورم نمی‌شه کش مویی که بهم دادی رو گم کردم,
‫ولش کن,
‫داشتنِ کش موهای ست باحال بود،
‫ولی قرار نیست چون گمش کردی، رابطه‌مون به‌هم بخوره,
‫هانا,,,
‫اتفاقاً خوش‌حالم که گمش کردی,
‫باعث شد بفهمیم مامانت چقدر مهربونه و بهت اهمیت می‌ده,
‫بهت میاد,
‫واقعاً؟
‫گفت بیخیال اسباب‌کشی هم شده,
‫شاید اگه ببرمت یه‌جایی، تو دردسر نمی‌افتی,
‫منظورت چیه؟
‫پایه‌ای آخر هفته یه چرخی توی ایستگاه بزنیم؟
‫می‌خوام یه آینه‌ی دستی بخرم,
‫از مامانم می‌پرسم,
‫این چقدر نازه,
‫و همین‌طور این یکی,
‫خیلی‌خب, اینو می‌خرم,
‫ممنون از خریدتون,
‫خیلی بهت میاد,
‫ازت تعریف کرد,
‫وای، این چقدر نازه,
‫کدوم رو می‌گی؟
‫می‌خوام بخرمش,
‫چرا که نه, بهت میاد,
‫آه، بیا این گیره‌ها رو تقسیم کنیم,
‫عالی می‌شه,
‫هی، تا حالا رفتی کرپ‌فروشیِ طبقه‌ی سوم؟
‫نه,
‫بزن بریم,
‫گمونم دوتا کرپ زیادی بود,
‫مامانم می‌کشتم,
‫چقدر شکمویی,
‫تو سن رشدم خب,
‫خیلی ساکته، مگه نه؟
‫چـ ـ چرا داری گریه می‌کنی؟
‫بـ ـ‌ بعداً بازم میایم اینجا,
‫من اومدم,
‫خوش اومدی,
‫میزوها، خوش گذشت؟
‫آره, خیلی,
‫میزوها؟
‫خیلی از اطرافیانم بهم می‌گن بی‌نقصم,
‫همه‌چی دارم,
‫خودمم همین فکرو می‌کنم,
‫هرکاری رو می‌تونم بهتر و زودتر از بقیه انجام بدم,
‫توی درس‌هام هم هیچ‌وقت مشکلی نداشتم,
‫توی ورزش هم کلی تشویقم می‌کردن,
‫خیلی‌خب، میزوها-چان، تو وسطی,
‫چرا همیشه باید اون باشه؟
‫این که کاری نداره, هرکسی از پسش برمیاد,
‫چرا انقدر برای شما سخته؟
‫خیال می‌کردم بی‌عیب‌ونقصم,
‫ولی توی دوره‌ی راهنمایی فهمیدم ‫چیزهایی هم هستن که ندارم,
‫به به، میزوها-چان، کارت حرف نداره,
‫آره واقعاً,
‫اولاً، یه دوست بی‌نقص,
‫باهام قرار میذاری؟
‫ببخشید,
‫آدمی که از خودم پایین‌تره رو نمی‌خواستم,
‫نمی‌خواستم با کسی که احترامی براش قائل نیستم، صمیمی بشم,
‫دوماً، یه مامان بی‌نقص,
‫مامانم همیشه ازم می‌خواست که توی هر زمینه‌ای فعالیت کنم,
‫مشکل خاصی با این موضوع نداشتم,
‫چون به‌هرحال می‌تونستم توی هر زمینه‌ای موفق بشم,
‫مامان، جایزه‌م رو نگاه!
‫میزوها، تو هدف زندگی منی,
‫من جایزه‌ی مامانم ام,
‫سوماً، زمان کافی برای جلب رضایت مامانم,
‫زمان بی‌پایان,
‫نوجوانی بی‌پایان,
‫هرچقدرم که کاربلد باشم،
‫به چشم مامانم، یه دختر‌ خجالت‌آور ‫با پوست شل و آویزونم که زیر چشم‌هاش چروکه,
‫چون کم‌سن‌وسالم، بی‌نقصم,
‫بزرگ‌تر که شدم، می‌شم یکی مثل بقیه,
‫کاش بمیرم,
‫یه روز وسط خیال‌بافی به سرم زد که ‫قبل از اینکه بزرگ بشم، خودمو خلاص کنم,
‫می‌دونم ویژگی افتضاحیه,
‫اما نمی‌تونم کاریش بکنم,
‫شاید اگه کسی منو سر عقل می‌آورد,,,
‫پس باید حواست جمع باشه هانا-چان,
‫خیلی ناجوره,
‫همه‌تون احمقین,
‫اون واسه این کارا وقت نداره,
‫طوریم نمی‌شه,
‫من یه تکیه‌گاه دارم,
‫تکیه‌گاهی که حتی وقتی بقیه بهم نفرت می‌ورزن، من رو سرپا نگه می‌داره,
‫اگه من بمیرم، گریه می‌کنی؟
‫اون رو صرفاً به چشم یه تکیه‌گاه می‌دیدم،
‫اما وقتی بلافاصله جواب نداد، قلبم به تپش افتاد,
‫نباید نادیده‌ش بگیری,
‫وقتی بزرگ بشم، آزادیم رو بیشتر از دست می‌دم,
‫کار، خونه، روابط، عزت نفس,,,
‫گمونم قبل از اینکه شمع هیفده سالگی‌ام رو فوت کنم، مُرده باشم,
‫تا یه ماه دیگه خونه رو تخلیه می‌کنیم, آماده شو,
‫گفتم که, داریم اسباب‌کشی می‌کنیم,
‫بابابزرگ,,,
‫هی بهش می‌گم نامه نفرسته!
‫حسرت و پشیمونی,,,
‫یه‌چیز غیرمنطقی هنوز توی وجودم باقی مونده بود,
‫راستش، نمی‌دونم چی تو سر مامانم می‌گذره,
‫من به چشم مامانم، دختر بی‌نقصی نیستم,
‫یه سرکشی ساده,
‫فقط یکم خوش می‌گذرونم,
‫میزوها-چان, تو کجا این کجا؟
‫به مامانت گفتی که میای اینجا؟
‫آ ـ آره,
‫که اینطور؟
‫پس، مامانت قبول کرده,,,
‫که جزئی از نگهبان‌ها بشی؟
‫یعنی می‌تونیم روت حساب کنیم، میزوها-چان؟
‫راجع‌به چی حرف می‌زنین؟
‫نگهبان‌ها؟
‫خانواده‌ی ما نسل‌هاست که درگیر یه‌چیزی شبیه مذهب بوده,
‫توی این خونه‌ی زهوار در رفته؟
‫حتماً کنجکاوی بدونی که پیروانش کجان,
‫فعالیت‌هامون به مذاق یه‌سری‌ها خوش نمیاد,
‫برای همین مذهب‌مون رو تبلیغ نمی‌کنیم,
‫تو هجدهمین رهبری، رهبر جدیدمون,
‫ولی مامانت هیچ‌جوره زیر بار نمی‌رفت،
‫واسه همینه که با هم رفت و آمد نداریم,
‫ببخشید، بابابزرگ,
‫راستشو بخوای، من به مامانم نگفتم که میام اینجا,
‫احتمالاً الان داره در به در دنبالم می‌گرده,
‫به‌نظر میاد ذوق کردی,
‫پس بیشتر درموردش بهم بگین,
‫این نگهبان‌ها از چی محافظت می‌کنن؟
‫یه هیولای نامیرا,
‫سوابقش توی کتابخونه‌ست,
‫یه نگاه بنداز,
‫گفته می‌شه یکی از اجدادم به اسم هایاسه،
‫اولین شخصی بوده که از این هیولا محافظت می‌کرده,
‫اون مرده‌ها رو احیاء می‌کرده، باهاشون متحد می‌شده،
‫و رنریل رو از شر نوکرها که موجوداتی افسانه‌ای به شمار می‌اومدن، نجات داده,
‫اون هیولا، فوشی‌ـه,
‫فقط یه افسانه‌ست,
‫بچه‌ها، گوش کنین!
‫یه پسر هیولا پیدا کردم!
‫معلومه! عضو خانوادمه!
‫پدربزرگ و خواهرمم فوشی رو دوست دارن!
‫همه دلواپستن,
‫محاله کسی بتونه از تنها پنجره‌ی این اتاق بیاد داخل,
‫یه سرکشی ساده باعث شد یه موضوع مهم رو بفهمم,
‫قطعه‌ی گمشده,
‫چیزی که واقعاً نیاز داشتم,
‫به‌جای اینکه نداشته‌هام رو بشمرم و بابتشون غصه بخورم،
‫باید چیزی رو به دست بیارم که از هر حد و مرزی فراتر می‌ره,
‫اینطوری بالأخره می‌تونم به کمال برسم,
‫من,,,
‫اون مرد رو می‌خوام,
‫خیلی عجیبه,
‫یادم نمیاد تابه‌حال انقدر خوش‌حال بوده باشم,
‫یعنی همه‌ی آدم‌ها با پی بردن به مهم‌ترین هدف زندگی‌شون،
‫نسبت به عقده‌های دیگه‌شون بی‌تفاوت می‌شن,
‫کش موی من واقعاً بهت میاد,
‫مادری که عیب و ایراد داره, بدک نیست,
‫میزوها-سنپای!
‫از کش موت خوشم میاد!
‫راستی؟
‫جواهر مامانمه,
‫خـ ـ‌ خیلی نازه!
‫خوش به حالت,
‫دوست‌هایی که عیب و ایراد دارن, بدک نیستن,
‫لحظات احمقانه‌ای که در گذشته می‌مونن,
‫بدک نیستن,
‫می‌تونم چیزی رو که کم دارم، بسازم,
‫فقط باید سعی کنم نقطه‌ها رو به‌هم وصل کنم,
‫زندگیم رو با دست‌های خودم می‌سازم,
‫ببینم تا چه حد می‌تونم به کمال برسم,
‫خداحافظ، میزوها, تا بعد,
‫اوهوم,
‫هـــا؟
‫کی رسیدم خونه؟
‫توی راهرو خوابم برده؟
‫بابا؟
‫میزوها؟
‫من امشب خونه نمیام, شما شام‌تونو بخورین,
‫باشه,
‫پای عمه خوبه؟
‫آره, تخت گرفته خوابیده,
‫خب، به مامانت سلام برسون,
‫باشه, خداحافظ,
‫مامان، بابا گفت امشب خونه نمیاد,
‫مامان!
‫مامان؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫مامان,,,
‫چرا دارم فرار می‌کنم؟
‫هیچی یادم نمیاد,
‫بابا,,,
‫باید زنگ بزنم به بابا,,,
اون دیگه چیه؟
‫آه، بخشکی,
‫بریم دنبالش,
‫فیلم بگیریم؟
‫ولش کن,
‫من کشتمش؟
‫یکی,,,
‫یکی کمکم کنه!
‫نمی‌تونی به دوست‌های عزیزت اعتماد کنی؟
‫قبل از اینکه این اتفاق بیفته،
‫کاری هست که بتونم برات انجام بدم؟
‫دوستم شو,
‫در گوشه‌ای از شهری چنان باصفا که کسالت‌بار به‌نظر می‌رسد،
‫دختری جوان مادرش را کشته است,
‫بی‌توجه به نگاه‌های نگرانِ اطرافیان‌شان، فوشی و میزوها به‌هم نزدیک‌تر می‌شوند,
‫سپس اتفاقی عجیب رخ می‌دهد,
پیش نمایش
میزوها
کسی که ناپدید شد