‫زمانی که فریادهای تقلا توسط باد ‫ خفه می‌شن و به پوچی می‌رسن؛
‫واقعاً دوستش دارم,
‫البته فقط اگه فریاد زن‌ها باشه,
‫باد، نظر تو هم همینه؟
‫فکرشو می‌کردم,
‫مرگ‌هاتون بی‌معنی نیست,
‫نشونم می‌دین بدن انسانی تا ‫چه حد مقابل بریده‌شدن دووم میاره,
‫شما سرگرمی ارزشمندی هستید که باد رو تقویت می‌کنه ‫و به من حس همبستگی رو نشون می‌ده,
‫کمک کنین,,,
‫گفتی کمک، ها؟
‫چه ایده خوبی,
‫درسته؛ عالی می‌شد اگه یکی برای کمک میومد,
‫اونوقت باد و من به بی‌حوصلگی نمی‌افتیم,
‫همگی گوش کنین!
‫اینجاست که باید محکم وایسیم!
‫بیاید نشون بدیم ‫شکارچیان اژدها چندمرده حلاجن!
‫آره!
‫شکارچیان اژدها به چه دردی می‌خورن؟
‫ا ـ اون کیه؟
‫می‌دونم!
‫وقتی همه‌ی اینا تموم شد، سرت رو می‌زنم,
‫احسنت!
‫بهتره شروع کنیم,,,
‫نبردی که سرنوشت جهان رو تغییر می‌ده
‫و داستانِ من و تو ‫از نابودی تمام اژدهایان,
‫پورورورو!
‫یه‌لحظه وایشین!
‫پو!
‫جلو ارباب خیلی مغرور رفتار می‌کنی، آدمیزاد خرفت!
‫اسلایم,
‫مشتاق دیدار,
‫پو!
‫چایی نخورده پشرخاله نشو!
‫من خدمتکار شماره یکِ ‫پادشاه اژدها، کریمزن هستم!
‫اشلایم اهریمنیِ وفادارشم!
‫تازه‌کاری مشل تو، باید با گفتن ‫اشلایم-شنپای بهم احترام بذاره,
‫باشه؛ از دیدنت خوشوقتم، اسلایم-سنپای,
‫شِدات رو خوب نمی‌شنوم!
‫یه‌بار دیگه بلند و واضح بگو-
‫دهنتو ببند، اسلایم,
‫خوبه شما احمق‌ها بلدین باهم کنار بیاین،
‫ولی مهم‌تر از اون،
‫بهم درمورد آینده بگو، راگنا,
‫باختیم,
‫اونو از قبل می‌دونم,
‫دقیقاً چه اتفاقی افتاد؟
‫چندتا پادشاه اژدها رو تونستیم بکشیم؟
‫هوی!
‫جادوی جهان چطور؟
‫جنگ صلیبی بزرگ؟
‫آخرش چه بلایی سرت اومد؟
‫خیلی یهویی اعتمادم بهت ‫ داره کم و کمتر می‌شه,
‫از این کار مطمئنی؟
‫خاطرات مبهمی تو ذهنم هست،
‫ولی نمی‌تونم آزادانه به‌یادشون بیارم,
‫اوهو؟
‫حتی خودتم از اول به‌یاد نیاوردم,
‫لحظه‌ای که صورتت رو دیدم، ‫ بلافاصله یادم اومد,
‫پس یعنی، هرکدوم از خاطراتت برای یادآوری، ‫ نیاز به یه محرک خاص دارن؟
‫هاه!
‫چه به نفع تو شد,
‫و از طرفی کامل به ضرر من شد,
‫بهم شک داری، کریمزن؟
‫معلومه؛ من فقط به خودم اعتماد می‌کنم,
‫بهم اعتماد کن، کریمزن,
‫پس همین قدرتت چطور؟
‫قدرتی که آینده‌ت بهت داد,
‫نگو که اونم فقط یه خاطره‌ی مبهمه,
‫لازم نیست نگران اون باشی!
‫هنر جنگیِ نقره‌فام توی ذهنم نیست، تو بدنمه!
‫راگنا!
‫تموم شد، کریمزن,
‫به هنر جنگی نقره‌فامت علاقه‌مند شدم,
‫سریع‌تر می‌خوام ببینم ‫ یه‌سری اژدها توسط‌شون کشته می‌شن,
‫فهمیدم, بسپرش به من, هرچندتا بخوای-
‫نه,
‫تو کسی نیستی که ازشون استفاده می‌کنه,
‫می‌خوام برم خونه,
‫اونا می‌کنن,
‫نگران نباش؛ شهرمون درست اون‌طرف مرزه,
‫ما جای والدینت رو پر می‌کنیم و ‫ صحیح و سالم می‌رسونیمت اونجا,
‫حالا فهمیدم,
‫دوستان عزیز، خیالتون راحت باشه!
‫ما از قبل تمام اژدهایان این اطراف رو شکار کردیم!
‫حالا دیگه جاتون امنه!
‫این مردی که اینجاست به ‫ «راگنا فرشته مرگ» معروفه,
‫اون یه شکارچی اژدهای ماهره که تاکنون ‫ خیلی از اژدهایان برتر رو به قتل رسونده!
‫ها؟
‫فرشته مرگ؟
‫تا به‌حال ازش نشنیدم,
‫هوی,,,
‫و من همراه ایشون،
‫یک جادوگر ناچیز هستم,
‫جادوگر؟
‫خدایی؟ غیرممکنه!
‫در این دنیا، مهارتی به نام جادو وجود داره,
‫بیشتر کاربرهای جادو،
‫اژدهایان برتر هستن که ‫قدرت جادویی قوی‌ای در خون‌شون دارن,
‫انسان‌هایی که می‌تونن از ‫جادو استفاده کنن، خیلی معدودن,
‫جادوگرها اونقدر نادرن که بیشتر مردم ‫اسم جادو به گوششون خورده،
‫ولی تا حالا ندیدن کسی ازش استفاده کنه,
‫بنابراین،
‫فریب‌دادنشون مثل آب‌خوردنه!
‫پـ ـ پس اون چیزِ آب‌مانند که اون اژدها رو بلعید,,,
‫جادو بود,
‫پس وقتی اون آب‌ها، شکل انسان گرفتن هم,,,
‫عه؟
‫جادو بود,
‫هی! آدمیزادهای خرفت!
‫حرف زد؟
‫این حیوون‌خونگی‌مه که از جادو درست کردم,
‫پورون,
‫جادو عجب چیز معرکه‌ایه!
‫جادو معرکه‌ست,
‫بسیار خب، بقیه هم بگین!
‫جادو معرکه‌ست!
‫جـ ـ جادو,,,
‫همگی باهم,
‫جادو معرکه‌ست! بله!
‫جادو معرکه‌ست!
‫یه‌بار دیگه!
‫جادو معرکه‌ست!
‫جناب فرشته مرگ، جناب جادوگر,
‫اسم من مایکل‌ـه؛ یه شکارچی اژدهام,
‫با این‌حال,,,
‫ازتون درخواست خجالت‌آوری داشتم,
‫اژدهایی هست که فقط ‫شما دو نفر از پسش برمیاید,
‫گفتی یه اژدها؟
‫بله؛ ما فرار کردیم,
‫در شهر تورتیر، یه گردباد بزرگ وجود داشت,
‫ا ـ اون دیگه چیه؟
‫و یه حس قطعی داشتم,,,
‫که در میان بادهای گردباد، ‫یه موجود وحشتناک بود,
‫جایگاه سوم؛ اژدهای زندانِ طوفانی، دیزاس ترووِر,
‫اژدهایی که خودشو تو باد می‌پوشونه,
‫می‌شناسیش؟
‫معلومه؛ چون جادوگرم,
‫کجا داری می‌ری؟
‫به شکار,
‫نه، نمی‌شه,
‫یا بهتره بگم، نمی‌تونی,
‫چـ ـ چی شد؟
‫می‌دونی چرا نمی‌تونی بلند شی؟
‫ به‌خاطر درد عضلانی‌ـه,
‫تو,,,
‫محدودیت‌های ذهنت رو برداشتی، مگه نه؟
‫می‌دونم که اگه اینکارو نکنی، ‫ بدنت از نظر فیزیکی دووم نمیاره,
‫ولی زیادی داری به خودت فشار میاری,
‫تمام رشته‌های عضلانیِ بدنت بدجوری آسیب دیدن,
‫حدس می‌زنم تا سه روز نتونی تکون بخوری,
‫ا ـ این بده!
‫خب، فقط همه‌چیزو بسپر به من,
‫یادته چی گفتم؟ ‫قراره ازشون استفاده کنم,
‫متأسفانه باید اطلاع بدم فرشته مرگ ‫ آسیب دیده و قادر به حرکت نیست,
‫چی؟!
‫کاری نیست که بتونیم انجام بدیم؟
‫نیست,
‫اگه به خودش فشار بیاره، ‫روی حرفه‌ی اژدها کشی‌ش تأثیر منفی داره,
‫در این‌صورت، جناب جادوگر، به‌جاش نمی‌تونید-
‫رد می‌کنم,
‫هزینه‌ش رو می‌دیم,
‫اگه لازم باشه حتی تجهیزات‌مون رو می‌فروشیم,
‫فقط قیمت‌تون رو تعیین کنین!
‫اوهو,
‫سلاح‌هاشون رو تسلیم می‌کنن؟
‫که معناش اینه که نمی‌خوان ‫ به شکار اژدها ادامه بدن,
‫خب، نمی‌تونم بذارم اینطوری بشه,
‫پیشنهادتونو رد می‌کنم
‫اول از همه، چرا شما انقدر ‫درمورد اژدهای زندانِ طوفانی نگرانید؟
‫به‌نظر نمیاد الان زندگی‌تون در خطر باشه,
‫مگه نمی‌شه فقط تسلیم شید و فرار کنید؟
‫اهل این کشور نیستین، مگه نه؟
‫هیچ تعهدی ندارین که برای این کشور بجنگین,
‫بهم پیشنهاد پول دادید، ‫ولی نه برای محافظت ازتون،
‫بلکه کشتن اژدها به‌جای شما, ‫چه درخواست بخصوصی,
‫آه، حالا فهمیدم,
‫شما احساس گناه می‌کنین,
‫محدوده حمله‌ی اژدهای طوفان گسترده‌ست,
‫و سریع هم حرکت می‌کنه,
‫برای فرار ازش، باید درلحظه تصمیم بگیرین ‫ و با نهایت سرعت عقب‌نشینی کنین,
‫حداقل این چیزیه که تصور می‌کنم,
‫درحال فرار، پشت‌سرتون صداهایی که ‫ درخواست کمک می‌کردن شنیدین، نه؟
‫«منم ببرین!»
‫«وایسین!»
‫«خواهش می‌کنم!»
‫«نرین!»
‫بعد، اون ضجّه‌ها، توسط باد ‫ بلعیده و ساکت شدن,
‫راستی، اگه بخواین بدونین برای افرادی که ‫داخل گردباد فرو می‌رن چه اتفاقی می‌افته،
‫بادِ بُرنده بدنشون رو تیکه‌تیکه می‌کنه،
‫و تا جایی که می‌دونم، ‫ در شکنجه‌ای وحشتناک زجر می‌کشن,
‫و اینطوری اسم اژدهای زندانِ طوفانی رو گرفت,
‫زمانی که از گردباد فرار می‌کردین،
‫یهو تو آسمون بارونی از خون ندیدین؟
‫شلپ,
‫حتماً احساس گناه کردین,
‫صداش,,,
‫واقعاً شرمسار بودین,
‫پس آدمایی که هنوز زنده بودن رو جمع کردین،
‫و به اینجا فرار کردین تا ‫ سعی کنین لااقل از اونا محافظت کنین,
‫صداش داره ذهنم رو سوراخ می‌کنه!
‫ولی در آخر,,,
‫لطفاً تمومش کن!
‫هرچیزی که گفتی حقیقت داره,
‫ولی دیگه چیکار می‌تونستیم بکنیم؟
‫شکارچی‌هایی مثل ما نمی‌تونن ‫ یه خراش هم رو یه اژدهای برتر بندازن!
‫وظیفه‌ی یه شکارچی اژدها اینه که ‫ با یک شمشیرِ نقره از مردم محافظت کنه,
‫به این کار افتخار نمی‌کردین؟
‫آره، درسته؛ شاید یه‌زمانی ‫ همچین حسی داشتم، ولی,,,
‫تازه یه‌چیزی رو فهمیدم,
‫من شکارچی اژدها نیستم!
‫فقط شکارِ اونام!
‫ولی اگه مثل شما دوتا، قدرت آسیب‌زدن ‫به اژدهایان رو داشتم، اونوقت,,,!
‫اوه!
‫بالأخره فهمیدی منظور حرفام چیه؟
‫این قدرتیه که خواستارش هستین,
‫با این شمشیرِ فرشته مرگ، تضمین می‌کنم ‫ می‌تونین اژدهایان هم بکشین,
‫با این وجود، تضمینی به جونتون نیست,
‫خطراتِ این شمشیر رو به جون می‌خرید؟
‫دلتون می‌خواد شکارچی اژدها باشید؟
‫اراده‌ی جنگندگی‌تون ستودنیه!
‫گمونم همینجا خوب باشه,
‫خیلی‌خب، بفرمایید بیاید داخل,
‫ا ـ این چطور ممکنه؟
‫جادو,
‫جادو معرکه‌ست!
‫تا حالا تفنگی مثل این ندیدم,
‫این یه تفنگِ جادوییه؟
‫این تفنگ‌ها بارها قوی‌تر از اونایی هستن ‫ که الان تو کشور قابل دسترسن،
‫ولی هنوز فقط تفنگ‌های معمولی‌ان,
‫چیزی که درموردشون مهمه,,,
‫گلوله‌ست,
‫تمومه,
‫خیلی‌خب، حالا این‌یکی,
‫هاه!
‫این تفنگ حرف نداره!
‫راستی راستی یه تفنگ جادوییه!
‫قیافه‌ت خیلی شیطانی می‌زنه،‌ کریمزن,
‫همم؟
‫با این دیگه راحت همه رو می‌مالیم!
‫اینو کسی می‌گه که اخم به ابرو گرفته,
‫آره! بیاید بریم اژدها بکشیم!
‫چیزی ناراحتت کرده؟
‫واسه اینه که اونا رو بازیچه خودم کردم؟
‫نه خیلی, با اون مشکلی ندارم,
‫بالأخره، می‌خوای کاری کنی که برنده شن، درسته؟
‫اما خب قول ندادم زنده هم می‌مونن,
‫حالا سر چی نارحتی؟
‫اولاً، به‌قدری خسته‌م که روی زمین دراز کشیدم,
‫دوماً هم، خب,,,
‫لطفاً «فرشته مرگ» صدام نزن ‫و باهام معرکه راه ننداز,
‫فرشته مرگ کبیر!
‫لطفاً از این بندگان حقیر حفاظت کنید!
‫نمی‌خوام,,,
‫نمی‌خوام دور و ورم بپلکن,
‫چون ممکنه به مرگشون ختم شه,
‫اون‌سری گفتی
‫فقط می‌تونی کنار کسایی که نمی‌میرن ‫ یا بهت آسیب نمی‌زنن بمونی,
‫برای همینم منو انتخاب کردی،
‫و به همین دلیل اون دختره، لئو رو ول کردی,
‫ولش نکردم!
‫خیلی هم ولش کردی,
‫از زاویه دیدِ بی‌طرف اینطور به‌نظر میومد،
‫و احتمالاً اون دختر هم ‫ کارتو همین‌شکلی برداشت کرده,
‫این به تو مربوط نمی‌شه,
‫خیلی هم می‌شه!
‫تمام انگیزه‌ت به اون دختر وابسته‌ست,
‫اگه از دستش بدی، به‌نظرت چی می‌شه؟
‫تو قراره تمام اژدهایان رو نابود کنی,
‫امکان‌نداره بذارم ‫ قبل به‌انجام رسوندنش پاپس بکشی,
‫حالا که باهم کار می‌کنیم، ‫لئو برای منم خیلی ارزش داره,
‫اگه مشکل داری، خودتو خالی کن,
‫خودم بهتر می‌دونم،
‫منطقی فکر کنی، اگه نزدیکم باشه ‫ حفاظت ازش راحت‌تره,
‫دور نگه‌داشتنش لزوماً ‫به این معنی نیست که در امانه,
‫ولی,,,
‫می‌ترسم,
‫اگه دوباره لئو رو جلوی چشمام از دست بدم چی؟
‫فقط فکر کردن بهش,,,
‫قلبمو به درد میاره,
‫از اینکه حرف دلتو بهم زدی ممنونم,
‫حالا یه‌کم بهتر درکت می‌کنم,
‫باعث خوشحالیمه,
‫کریمزن؟
‫خب، حالا نصیحتی کوچیک از کریمزن,
‫ها؟
‫لئو رو اسیر بگیر,
‫من فضاهای ذخیره دارم، مگه نه؟
‫یکی‌شون رو واسه تو باز می‌کنم,
‫اونجا زندانیش کن,
‫چیزخورش کن و تو حالت ‫ بی‌هوشی قرارش بده تا تقلا نکنه,
‫تا زمانی که تمام اژدهایان رو نابود کنیم ‫می‌تونه اونجا با خیال راحت بخوابه,
‫اینطوری دیگه قاطی نبردهات نمی‌شه،
‫و جای ناشناخته‌ای هم دور از چشمت نمی‌میره,
‫وقتی که خوابه می‌تونی ازش مراقبت کنی,
‫این کارا رو دوست داری، درست نمی‌گم؟
‫باید به‌خودم دست‌مریزاد بگم! ‫نصیحت درجه‌یکی بود,
‫اول باید سریع بدزدیمـ ـ
‫اوهو!
‫ماهیچه‌هات انقد فس‌شدن که ‫ اون مشتِ بی‌جون به‌درد عمه‌ت می‌خوره!
‫بگیر! جیگرتو بیرون می‌ریزم!
‫چه گیری کردیم,
‫منو بگو همچین سخنان حکیمانه‌ای ‫ واست می‌گم، اما کو گوش شنوا,
‫مشکلت چیه؟
‫بگو می‌شنوم,
‫مشکلم اینه که تو یه حروم‌زاده‌ای!
‫اینو زیاد می‌شنوم,
‫به‌نظر خودم که از نقاط قوتمه, ‫توئم همین فکرو می‌کنی؟
‫اینکه بدونی یه حروم‌زاده‌م ‫ و اینکه واقعاً جهنمو بیارم جلو چشمت،
‫دوتا موضوع کاملاً متفاوتن، نه؟
‫از وقتی همو دیدیم، از این اخلاقِ ‫«خیلی چیزا دربارت می‌دونم» بیزار بودم,
‫جایگاهتو بشناس,
‫تو هیچی درباره‌ی من نمی‌دونی,
‫خیالت راحت؛ خودم اون اژدهای طوفان رو له می‌کنم,
‫خوشم نمیاد همینطوری بازیچه‌هامو هدر بدم,
‫تو می‌تونی همونجا با قلب شکستت دراز بکشی
‫و برای ترکیب گلوله با نقره‌فامت جِز بزنی,
‫اوه، درضمن,,,
‫خیلی راجع به اینکه ‫نفرین‌شده‌ای و این‌چیزا حرف می‌زنی,
‫ولی اشتباه می‌کنی,
‫یه نفرین,,,
‫یه همچین چیزیه,
‫تو نفرین‌شده نیستی,
‫دیگه هیچ‌وقت دوباره واسم ‫ مظلوم‌بازی در نیار و آه و ناله نکن,
‫پورو!
‫کریمزن-شاما!
‫چطور پیش رفت؟
‫بی‌نقص! همونطور که خواشتی ‫یکی از چشمام رو فرشتادم پایین تا شهر رو بپّاد,
‫کارت خوب بود,
‫جسدمو به‌عنوان پاداش بردار,
‫خیلی لطف کردید، ارباب!
‫با حوشله می‌خورمش!
‫خب، نشونم بده,
‫چشم، ارباب!
‫درحال حاضر شهر تو همچین وضعیتیه!
‫پر خرابه‌شت!
‫یه گردباد هم وشط شهره!
‫اژدهای طوفان هم بین همونه!
‫کلی هم آدمیزاد جلوی گردباد رو هوان!
‫اوه,
‫مجموعاً شونزده تا,
‫تو خون غوطه‌ورن ‫ و یه‌سری هم اندامشونو ندارن,
‫همه‌شون زنن؟
‫پورو! بله که هشتن!
‫ترووِر فرمان داره تا توی شهر آماده‌باش وایسه
‫و داره با ریز ریز کردنشون وقت می‌کشه,
‫کله‌پوکِ رقت‌انگیزیه,
‫اما لااقل تا وقتی سرش گرمه ‫سعی‌ نمی‌کنه این‌طرفی بیاد,
‫واقعاً ممنون می‌شم اگه ‫ اون زنا تا جای ممکن طاقت بیارن,
‫پورورو!
‫کریمزن-شاما، ‫مثل همیشه خوراک لذیذی هشتید!
‫نباید بذارم راگنا و ‫اون شکارچیان اژدها در این‌مورد بدونن,
‫هیچ بازمانده‌ای توی شهر نمونده,
‫فقط همینو بدونن کافیه؛ ‫همین جواب می‌ده,
‫نقشه‌ای برا شکارِ اژدهای طوفان چیدم,
‫ها؟
‫امروز یه‌روز تاریخ‌سازه,
‫امروز به‌عنوان روزی که اژدهاکشیِ واقعی ‫ در این پادشاهی متولد شد یاد می‌شه,
‫اژدهای طوفان رو زمین می‌زنیم,
‫در نور خورشید به آتشش می‌کشیم,
‫بیاید تاریخچه‌ی شکارچیان واقعی اژدها رو آغاز کنیم,
‫جدی؟
‫عه، پس اومدین,
‫ولی خب از کمک دیگه گذشته,
‫خوش آمدید,
‫باد نیز به پیشوازتون اومده,
‫اما متأسفانه، به طلوع نزدیکیم,
‫باعث تأسفه، ولی باید ازتون بخوام زمان دیگه‌ای-
‫اِهم!
‫ما شکارچیان اژدها هستیم!
‫واقعاً صبح دلپذیریه!
‫صبحی بی‌نظیر برای شکارِ اژدهای پست ‫ که رفتارهای به‌شدت ظالمانه‌ای از خود بروز داده,
‫و وقتی می‌گم «اژدهای پست»، ‫جنابعالی مدنظرم هستی,
‫داری تظاهر می‌کنی که مثلاً با باد گپ می‌زنی
‫درحالی که فقط داری یه نمایش تک‌نفره اجرا می‌کنی,
‫فرمانروات باید عقلش کم باشه که ‫ تو رو تنهایی توی همچین جای دورافتاده‌ای منتظر گذاشته!
‫دلمون می‌سوزه، پس باهات بازی می‌کنیم, ‫دنبالمون بیا,
‫تنها؟
‫من؟
‫درباره چی حرف می‌زنی؟
‫تو اصلاً کی‌ای؟
‫چرا یه انسان ناچیز درباره خاندانمون وراجی می‌کنه؟
‫پیشنهاد می‌کنم درمورد ‫موضوعاتی که نمی‌دونی حرف نزنی,
‫البته فقط درحد پیشنهاده,
‫اولاً، اصلاً قادر هستی ‫عظمتم رو به‌طور کامل درک کنی؟
‫معلومه که نمی‌تونی!
‫اگه می‌تونستی، همچین حرف‌های شنیعی نمی‌زدی, ‫من از کجا می‌دونم؟
‫چون من دیزاس ترووِر هستم، ‫جایگاه سوم در خاندان بال,
‫جایگاه سوم یعنی من بین سه‌نفر برترم,
‫اصلاً حالیت می‌شه یعنی چی؟ می‌شه؟
‫زبونت انگار بند اومده، ها؟ ‫پس مجبورم باهات راه بیام,
‫براساس شایعاتی که از باد شنیدم، ‫یه‌سری از انسان‌ها منو زندانِ طوفانی صدا می‌زنن,
‫ظاهراً دلیلی که این لقبو گرفتم
‫این بوده که انسان‌هایی که با بادم می‌رقصن ‫ جهنمی وحشتناک رو به‌چشم می‌بینن,
‫این باعث رنجشم می‌شه,
‫باور ندارم کاری که انجام می‌دم قبیح باشه،
‫و قطعاً باد هم تقصیری نداره,
‫چه بسا انسان‌ها باید تلاش کنن با باد همراه بشن,
‫اظهاراتِ گستاخانه و بی‌نزاکتیِ ‫چند لحظه پیشت رو می‌بخشم,
‫ولی از چیزهای دیگه چشم‌پوشی نمی‌کنم!
‫توهین‌هات نسبت به خاندان قابل‌بخشش نیست!
‫گفتی «کم‌عقل»؟
‫بنیانگذارمون رو کم‌عقل خطاب می‌کنی؟!
‫حاکم ما، رهبر خاندان‌مون ‫که نجوای خداوندگار رو می‌شنوه!
‫امثالِ یک انسان جرئت کرده اونا رو خوار بشمره!
‫به‌هیچ‌وجه قابل‌بخشش نیست!
‫همه‌جا رو خون می‌گیره!
‫همه‌جا! همه‌جا! همه‌جا! همه‌جا!
‫خودِ باد چنین دستوری صادر می‌کــنـــه!
‫چه هالویی,
‫دوستان، طلوع آفتاب نزدیکه!
‫نبرد در شرف وقوعه,