رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫«دردسرهای فلایشمن» ‫«این قسمت؛ کبد»
‫توبی فلایشمن نیمه شب با
‫صدای در زدن بیدار شد,
‫بابلز آروم باش!
‫کیه؟
‫منم، در رو باز کن,
‫چی؟ چه خبر شده؟ ساعت چنده اصلا؟
‫باید باهات صحبت کنم,
‫چی؟ نرفتی خونه اصلا؟
‫نه، باید باهات صحبت کنم, ‫گوشیت خاموش بود,
‫شرمنده ولی آروم صحبت کن, ‫بچه‌ها خوابیده‌ان,
‫دیدمش,
‫- کی رو؟ نمی‌فهمم, تو,,, ‫- ریچل رو دیدم,
‫- آره, ‫- چی؟
‫واقعا؟ برگ‌هام,
‫بعد از اینکه از اینجا رفتم،
‫رفتم مرکز شهر که,,,
‫نمی‌دونم، یه قدمی بزنم
‫بعدش یهو دیدمش، ‫روی نیمکت پارک نشسته بود,
‫همم,
‫واقعا غافلگیر شدم,,,
‫و بعدش بهش گفتم که چه اتفاقی افتاده,
‫درمورد ریچل، اینکه کجا بود ‫و تموم این مدت کجاها بوده,
‫انگار یه روح دیده بودم,
‫غروب دیگه از پیشش رفتم،
‫گذاشتم که بخوابه،
‫برای فردا صبح وقتِ دکتر داشت,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫همم,
‫خب همین؟
‫«همین»؟
‫آره,
‫چند ساعت دیگه باید برم سرکار لیب,
‫- شرمنده ولی شنیدی چی گفتم؟ ‫- اوهوم,
‫که ریچل رو دیدم و ‫توی پارک نشسته بود و,,,
‫نه، حرف‌هات رو شنیدم، آره, ‫اما همه‌مون می‌دونستیم که همین دور و بره,
‫خبر رسید که توی پارک چُرت می‌زده ‫یا با شوهر بهترین دوستش خوابیده,
‫بالاخره که پیداش می‌شد, ‫شهرمون کوچکه,
‫نه توبی، دچار حمله عصبی شده, ‫یک بیماری روانی که در آن فرد به شدت دچار اضطراب گشته و خسته می شود و نمی تواند خودش و کارهایش را به درستی مدیریت کند
‫می‌دونم, به نظر اضطراب‌آور میاد,
‫خیله‌خب, باشه، صبح باید بچه‌ها رو ببرم اردوگاه,
‫تازه رئیسمم جدیده و مریضم ‫دستگاه اکسیژنش باید پُر بشه,
‫ببخشید، می‌شه بگی داستان چیه؟
‫دارم می‌گم دچار حمله عصبی شده,
‫بخاطر همینم غیب شده,
‫بچه‌هاش رو ترک نکرده,
‫معلومه که ترک کرده, خب کجاست؟
‫آخه اینجا که نیست, من که نمی‌بینمش، تو می‌بینی؟
‫- درسته، اما دچار حملۀ عصبی شده, ‫- آره، می‌دونم, حرف‌هات رو شنیدم,
‫دچار حملۀ عصبی شده, ‫نیازی نیست دیگه بگی,
‫به کمک نیاز داره توبی,
‫می‌تونه یکی رو واسه کمک استخدام کنه,
‫اون,,, خودتی؟
‫واقعا الان دارم با کی صحبت می‌کنم؟
‫دارم از مادر بچه‌هات حرف می‌زنم,
‫بله دقیقا، دیگه زنم نیست، خب؟
‫دیگه هیچ ارتباطی به من نداره,
‫نیازی نیست دیگه بهش اهمیت بدم, ‫مشکل من نیست دیگه,
‫- مشکلت نیست؟ ‫- نه,
‫وای خدای من,
‫یادت باشه طلاق گرفتیم و طلاق هم یعنی ‫که دیگه مجبور به معذرت خواهی نیستی,
‫- آره, ‫- چی؟
‫لیبی من حملات عصبیش رو دیدم, ‫نگرانش نباش، خب؟
‫خودش از پسش برمیاد,
‫با پول درآوردن از هرچیزی برمی‌گرده,
‫وقتی این قضایا رو پشت سر بذاره، ‫می‌تونه یه بانک راه بندازه,
‫گمون نکنم حرفم رو فهمیده باشی، خب؟
‫بله,
‫زمان از دستش در رفته، منظورم چندین هفته‌ست, ‫همه‌چیزش رو از دست داده,
‫چیزی رو از دست نداده, ‫یه مشتریش رو از دست داده فقط,
‫و چند روز اضافی هم توی مرکز تندرستی گذرونده
‫وقتی‌که شوهر بهترین دوستش ‫تصمیم گرفت دیگه نکندش,
‫می‌دونی چیه اصلا؟ حق با توئه, شرمنده, ‫واسش لازانیا درست می‌کنم,
‫وای توبی,
‫هی، تو باید طرفِ من باشی‌ها، خب؟
‫- مثلا دوستِ منی‌ها, ‫- معلومه که دوستتم,
‫آره ولی نصف شب اومدی بیدارم کردی ‫فقط برای اینکه بهم این حرف‌ها رو بزنی
‫اونم حالا، وقتی‌که دیگه یه راهی برای پشت‌سر ‫گذاشتن این شرایط با بچه‌های ناراحت و دل‌شکسته‌ام پیدا کردم,
‫بخاطر این بوده که دچار حملۀ عصبی شده,
‫- آره، گفتم دیگه تکرارش نکن, ‫- باشه، باشه، دیگه این کلمه رو نمی‌گم,
‫خب می‌خوای چی بگم؟ ‫نمی‌تونه زندگیش رو مدیریت کنه,
‫مغزش از کار افتاده, ‫نمی‌تونه از بچه‌های خودش مراقبت کنه
‫چون باید اول ماسک اکسیژن کوفتیِ ‫خودش رو بذاره تا سرپا بشه,
‫درواقع، درواقع اون ماسک اکسیژن
‫واسه هواپیماهاست، خب؟
‫واقعا برای استفادۀ بزرگسالان در ‫زمان کمبود اکسیژنه,
‫استعاره نیست که بخوای ازش ‫به عنوان یه روش زندگی مثال بزنی,
‫من خیلی,,, واقعا برگ‌هام ریخته,
‫قرار نیست زندونیِ اشتباهاتم باشم,
‫اجدادمون برای همین مُردن,
‫حقِ اینکه بزرگسال
‫و کسل‌کننده و بدبخت بشیم,
‫آره، غافلگیر هم بشیم، خب؟
‫می‌خوام برم بخوابم,
‫برو خونه لیبی,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫می‌تونم بگم چه اتفاقی برای توبی افتاده بود,
‫می‌تونم بگم که فردا صبحش،
‫وقتی که برای ملاقاتِ کمیته‌های مرتبط با
‫فعالیت مغزیِ کارن کوپر به بیمارستان رسیده بود
‫و قرار بود به دیوید کوپر برای ‫راحت‌تر تصمیم گرفتن کمک بکنه،
‫بخاطر عصبانیتش نسبت به این مرد بیچاره پشیمون بود,
‫چه بر سر توبی اومده بود که انقدر سنگدل شده بود
‫و حاضر شد با تندی با مردی که عملا ‫همسرش رو از دست داده بود، رفتار کنه؟
‫توی ذهنش فقط به این فکر می‌کرد ‫که هیچوقت این مدلی نبوده,
‫اما خب باید این رو هم در نظر می‌گرفت ‫که شاید چنین آدمی بوده,
‫شاید مثل خودِ ویلسون،
‫آنچه که هستیم همیشه و ‫در همه حال در درون ما، خفته,
‫چیزی که می‌تونم بگم اینه که توبی ‫همیشه تهاجمی و عصبی بوده
‫و همیشه آمادۀ این بود که ‫بخاطر مشکلاتش دیگران رو سرزنش کنه,
‫و همچنین آدمی بود که
‫حتی شکست‌های حتمی رو در قلبش نگه می‌داشت،
‫و هرگز اجازه نداد حقیقتِ بنیادین و ثابتِ شغلش،
‫که همون مرگ بود،
‫براش عادی بشه,
‫به جرئت می‌تونم بگم که در تاریک‌ترین زمانش،
‫توبی یکم خیالش راحت بود
‫که می‌تونست شغلش رو به همین شکل ادامه بده,
‫که اساسا درک نمی‌کرد
‫چرا باید کاری که دوست داری رو ادامه ندی
‫برای اینکه پیشرفت کنی
‫زمانی‌که پیشرفت کردن در کاری که ‫بهش علاقمند هستی، تعریف نمی‌شد,
‫می‌تونم بگم که توبی سعی داشت ‫از قول‌هایی که به بچه‌هاش داده
‫سربلند بیرون بیاد,
‫و خب، ظاهر دنیا بسته به طرزِ نگاهِ شما
‫فرق می‌کنه,
‫ابر الکترونی متغیره،
‫- اما هسته همیشه ثابته, ‫- درسته,
‫که به این معناست جایگاهش همیشه ثابته,
‫چیزهایی که اطرافش هستن به دورش می‌چرخن,
‫حالا آقا لطفا به داخل این «استریوسكوپ» نگاه کنید, ‫وسیله‌ای شامل دو عدسی چشمی كه دو تصویر تقریباً مشابه را باهم ادغام و به صورت سه بعدی یا برجسته نشان می‌دهد
‫باشه,
‫دو تا هستی وجود داره,
‫ابرهای الکترونی رو می‌بینید که دور هسته جمع شدن،
‫که یه راه حلی برای «معادله شرودینگر»ـه, ‫(معادله‌ای برای توصیف چگونگی تغییر حالت کوانتومی یک سامانه فیزیکی با زمان)
‫داخل این جعبه‌ان,
‫و مکان‌های فیزیکی هر الکترون جداست،
‫که فقط با اندازه‌گیری مستقیمشون ‫از طریق باز کردن این جعبه
‫قابل تعیینه,
‫و هردوشون درست‌ان,
‫و این چیزیِ که می‌خوام درمورد ‫«اصل برهم‌نهی» بگم,
‫خیلی خوبه,
‫به نظرت می‌بَرم؟
‫نمی‌تونم تصور کنم کسی فکر ‫بهتری داشته باشه،
‫یا پسر سختکوش و باهوشتری باشه,
‫فوق‌العاده‌ست,
‫هوف, خدایا,
‫می‌تونم بهتون بگم که پرده‌ها رو درست نکرده بود,
‫و علی‌رغم اینکه سه دفعه‌ای به سرایدار زنگ زده بود،
‫کولرشون همچنان خراب بود,
‫بابا دیرمون می‌شه‌ها,
‫چی؟ واسه چی؟ ای وای، سالی بیا,
‫سالی بجنب، باید بریم,
‫بجنب، بجنب، بجنب,
‫شرمنده دیر کردم,
‫کلاس چند دقیقه‌ای طول کشید,
‫نه، مشکلی نیست, متشکرم,
‫با درس «هفطارا» چطور پیش می‌ری هانا؟
‫کنتور تیمبرمن می‌گه که خیلی خوب پیش رفتی,
‫اوه بله، هر روز مطالعه می‌کنه,
‫- واقعا؟ ‫- اوهوم,
‫همۀ بچه‌ها اینطوری نیستن,
‫حالا می‌تونیم یکم به بحث منطق بپردازیم,
‫می‌دونم که می‌خوای خونواده‌ات بهت افتخار کنن،
‫با شروع آرک,,, علیا گرفته تا تورات و این چیزها,
‫- و می‌دونم که برنامۀ سخنرانی دارید, ‫- آها,
‫و گمونم ریچل هم همینطور,
‫- هنوز مشخص نیست, ‫- باشه,
‫هانا درک می‌کنی که داری درگیر سنتی می‌شی
‫که قدمتِ هزاران ساله داره,
‫داری این مسئولیت رو بخاطر
‫خونواده‌ و جامعه‌ات و تموم احکام
‫کتاب «تورات» می‌پذیری,
‫و داری می‌پذیری
‫که دیگه نوبتِ توئه تا تلاش کنی ‫و دنیا رو به جای بهتری تبدیل کنی,
‫الان دنیا از هم پاشیده،
‫و ما به تموم دخترهای باهوش نیاز داریم ‫تا برای بهتر کردنش بهمون کمک کنن,
‫درسته, باشه,
‫و قراره این مشعل رو برای تموم
‫اعضای خونوادۀ فلایشمن و ‫همۀ یهودی‌ها حمل کنی,
‫درسته,
‫خب پس گمونم دیگه آماده‌ایم,
‫گمونم نباید این کار رو انجام بدم,
‫هوم؟
‫هانا؟
‫به نظرم بهتره به این کار ورود نکنم,
‫هانا,
‫- من فقط,,, ‫- خب، بذار چند دقیقه‌ای صحبت کنیم,
‫- آره, ‫- من نمی‌خوام انجامش بدم,
‫جشن تکلیفه, می‌شه بریم؟
‫هانا,,, مطالعه کرده,
‫کلی مطالعه کرده, شرمنده, ‫نمی‌دونم چرا اینطوری شده, هانا؟
‫من می‌خوام برم,
‫ممنون خاخام, ‫و شرمنده که نشد,
‫من خیلی,,, واقعا غافلگیر شدم,
‫می‌دونم خونواده‌تون درگیر مشکلات زیادیه,
‫بله، اجازه بدید برم باهاش صحبت کنم, ‫مشکلی,,,
‫- بله, ‫- خیله‌خب، متاسفم, شرمنده,
‫- بریم سالی, ‫- راحت باشید,
‫چی شده هانا؟
‫می‌خواستم ببینم این بالا بودن چه شکلیه,
‫نوامبر هم یه شانس دیگه داری,
‫بابا من واقعا نمی‌خوام انجامش بدم,
‫بخاطر اتفاقی که توی اردوگاه افتاده؟
‫چون بهت قول می‌دم نوامبر که بشه،
‫هیچکس دیگه یادش نمیاد,
‫اینطور نیست,
‫بخاطر مادرته؟
‫اینم نیست,
‫گوش بده، می‌دونم حالا که نیست ‫شرایط سخت بوده،
‫اما همچنان یهودی هستیم ‫و این کارها رو انجام می‌دیم,
‫اما چرا؟ چرا این کارها رو می‌کنیم؟ من,,,
‫اصلا مطمئن نیستم به خدا اعتقاد دارم یا نه,
‫آره خب، والا این موضوع ‫اصلا ربطی به این نداره,
‫موضوع بزرگ شدن توی جامعه‌ایه که توش زندگی می‌کنی,
‫بخاطر پذیرفتن سنت‌هاییِ که من پذیرفتم،
‫تا بتونی توی خونواده‌ات منتقلشون کنی,
‫گمونم فقط نمی‌تونم درک کنم ‫که چرا باید انجامش بدم,
‫بخاطر این که روند زندگیمون اینطوریه,
‫ما فلایشمن و یهودی هستیم,
‫به نظرم زیرکانه نیست,
‫چی برامون به ارمغان آورده؟
‫اصلا چطوری به دنیا کمک کرده؟
‫زندگیمون افتضاحه بابا,
‫فلایشمن‌ها افتضاحن,
‫به نظرم زیادی خودت رو درگیر می‌کنی,
‫- نه، نه، اینطور نیست, ‫- نیست؟
‫همیشه بهم می‌گی که به خودم فکر کنم
‫و بخاطر آدم‌های دور و برم ‫خودم رو خراب نکنم،
‫اما من می‌خوام سنت‌های خودم رو داشته باشم,
‫من زندگی خودم رو می‌خوام ‫و می‌خوام که خودم تصمیماتم رو بگیرم,
‫نمی‌خوام مجبور باشم چیزی رو بهتر کنم,
‫من که اصلا چیزی رو خراب نکردم,
‫من فقط 11 سالمه,
‫می‌تونم بگم که توبی به دختر عاقل و خوشگلش
‫نگاهی انداخت،
‫دختری که اخیرا درگیر مشکلات زیادی شده بود،
‫و متوجه شد که حق با دخترشه,
‫می‌دونی یکی دیگه از سنت‌های بزرگمون ‫اینه که خودت راهت رو بسازی
‫و بهتر از پدر و مادرت باشی,
‫بیا، بیا اینجا, ‫بیا اینجا دختر قشنگم,
‫حالا، اینجا وایسا,
‫و اگه جشن تکلیف یعنی به بلوغ رسیدن،
‫پس باید قبول می‌کرد که هانا برای به بلوغ ‫رسیدن نیازی به جشن نداشت,
‫به آرامی و بعدش یهویی درست جلوی چشم‌هاش
‫به بلوغ رسیده بود,
‫باشد که خداوند تو را همانند ‫سارا، ربکا، ریچل و لیا نماید,
‫انشالله که خداوند متبرکت سازد ‫و از تو محافظت نماید,
‫انشالله که لطف خداوند شامل حالت شود ‫و خیرخواه تو باشد,
‫انشالله که,,, که خداوند تو را مورد مرحمت قرار دهد،
‫و به تو آرامش اعطا کند,
‫می‌تونم بگم که بعد از هفته‌ها شروع و توقف،
‫این لحظه بود که فلایشمن‌ها متوجه شدن
‫طلاق برای دو نفری که عاشق همدیگه بودن، ‫حکم زمین لرزه رو داره,
‫اما برای بچه‌ها به سانِ یک بیماری مزمن بود
‫که باید یه جوری نجات پیدا می‌کردن,
‫می‌تونم بگم که فلایشمن‌ها ‫دوباره خودشون رو توی نمایشگاه
‫«ونتابلک» پیدا کرده بودن،
‫که روزهای آخرش بود,
‫تصمیم گرفتن برن داخل و ازش دیدن کنن
‫که واقعا بالاخره با همدیگه ‫با این خلأ روبه‌رو بشن,
‫آماده‌اید؟
‫اما نمی‌تونم بگم که حرکتِ بعدیِ توبی چی بود,
‫من هم مشکلات خودم رو داشتم,
‫چیزی که به سرم اومد این بود
‫که اوایل تابستون، قبل از اینکه توبی بهم زنگ بزنه،
‫داشتم وارد سال دوم مادر خونه‌دار بودن،
‫و سیزدهمین سالگرد ازدواجم،
‫و پنجمین سال زندگی در حومۀ شهر ‫و چهل و یکمین سال عمرم می‌شدم,
‫اما هیچکدومشون تغییری در ‫شخصیتِ من ایجاد نکردن،
‫مجله خونی بودم که تکلیفی نداشت,
‫باعث نشد دست از اظهار عقیده‌هام ‫در سرتاسر حومه بردارم,
‫می‌دونی نظرم چیه؟
‫به نظرم همۀ آقایونِ این نسل، ‫واقعا فمینیست‌های خوبی هستن،
‫اما واقعا درمورد اینکه واقعا برابری ‫به چه معناست، فکری نکردن,
‫اکثر اوقات خیلی شکننده‌ان,
‫کل وقتمون رو صرفِ مطمئن شدن
‫و بیرون کشیدن ضعف‌هاشون کردیم,
‫تا حالا فکر کردید که اون پیراهن‌های «آینده مونثه»
‫مثل برندِ «فردا آبجو مجانی»ـه؟
‫آخه آینده همیشه توی آینده‌ست,
‫به نظرتون واقعا اگه حقیقت داشت، ‫می‌ذاشتن ازشون استفاده کنیم؟
‫به نظرم فقط یه پیراهنه لیب,
‫باید برم شام درست کنم,
‫آره منم همینطور,
‫منم باهات بیام؟
‫و وقتی‌که درگیر اون لجنزار بودم، ‫به میشل برخوردم,
‫لیبی! سلام!
‫میشل؟
‫وای خدای من، نگاهش کن,
‫فوق‌العاده شدی,
‫آره خب، دارم طلاق می‌گیرم,
‫- چی؟ ‫- آره,
‫وای خدای من، عجیبه, چی شد؟
‫داستانش مفصله اما مشکلی نیست,
‫راستش با یکی تو رابطه‌ام، ‫دوست پسر کالجم,
‫چی؟
‫توی فیسبوک دوباره باهم ارتباط گرفتیم, ‫می‌دونم خیلی کلیشه‌ایه، نه؟
‫می‌خوام کوچ کنم شهر, ‫جاناتان اینجا می‌مونه
‫و نوبتی کنار بچه‌ها می‌مونیم,
‫فقط خیلی,,, خیلی جا خوردم، ‫آخه شما خیلی خوشحال به نظر می‌اومدید,
‫ما فقط خیلی دوست‌های خوبی بودیم، می‌دونی؟
‫آره, آره,
‫خدایا, خیله‌خب شرمنده, می‌خوام ‫همش رو درک کنم,
‫لطفا از اول تعریف کن برام,
‫خب تازه از تعطیلات فوق‌العاده‌مون برگشته بودیم,,,
‫توی یه ماه سومین طلاقی بود که می‌دیدم,
‫همیشۀ خدا به طلاق فکر می‌کردم,
‫خودِ طلاق نه، ‫بلکه انتخاب‌های خوب و از نو شروع کردن,
‫احساس می‌کنم دوباره خودمم,
‫می‌خوایم یه جایی بالای وست‌ساید بگیریم,,,
‫«دوباره خودم,»
‫یه جورایی گول خورده بودم,
‫یه جور رویای امنیتی که ‫هنوز درکش نکرده بودم
‫هیچوقت با شخصیتم، که یه شخص آزاد ‫و مستقل بودم، هم‌خونی نمی‌داشت,
‫حاضر بودم تموم آزادی و استقلالم
‫رو بذارم روی میز و بگم
‫«بیا، برنده تویی, همش رو بگیر,»
‫«دیگه بهش نیازی ندارم, ‫هرگز دلم براش تنگ نمی‌شه,»
‫وای که چقدر زندگی رو سخت می‌گرفتم,
‫لری فلدمن اولین مردی بود که بوسیدمش,
‫اولین مردی بود که تا حالا,,, ‫کلی کار باهاش کردم,
‫وای خدای من,
‫لیبی سلیتر؟ وای,
‫وای که چقدر قبلا سرشار از احساسات بودم,
‫و چقدر که دیگه هیچ احساسی نداشتم,
‫لری فلدمن!
‫چه خبرها؟
‫یهو یادت افتادم
‫و دیدم خبری از احوالت ندارم,
‫می‌دونی، منم بیشتر اوقات بهت فکر می‌کنم,
‫عه واقعا؟ چه جالب,
‫الان دیدم با همۀ بچه‌های مدرسه دوستی،
‫و نمی‌دونم که چطوری من جا افتادم,
‫یادمه من و تو بعد از جشن تکلیف
‫توی زیرزمینِ ملیسا کوپرمن‌ بودیم،
‫و یادمه که گذاشتی بذارم,,,
‫وای خدایا، چندش,
‫همون شب دیرتر،
‫یکی از دوست‌هام که مدت‌ها بود ‫خبری ازش نداشتم، بهم زنگ زد,
‫- توبی فلایشمن؟ ‫- الیزابت سلیتر,
‫اپستین، دیگه اپستینم, ‫آره، اما بله، سلام علیکم,
‫خیلی خوب بود با آدم‌هایی وقت بگذرونی
‫که هیچوقت نیازی نباشه ‫خودت رو بهشون توضیح بدی,
‫سعی داشتم به درست‌ترین مدل خودم برگردم،
‫اما لری فلدمن ریدۀ منحرف نبود
‫که وقتی خودِ واقعیم بودم من رو می‌شناخت,
‫بلکه توبی بود,
‫کمتر از قبل، احساس بی‌هدفی داشتم,
‫اما درگیر زندگی‌ای بودم که دیگه مال من نبود,
‫و بعدش درگیر زندگی‌ای شدم ‫که هیچوقت مال من نبود,
‫توبی فلایشمن! خدای من!
‫اون شب بعد از اینکه رفتم خونۀ توبی
‫تا بهش درمورد ریچل بگم، ‫بالاخره به خونه برگشتم,
‫بعد از اینکه چندین روز شده بود که ‫با خونواده‌ام در تماس نبودم,
‫سلام
‫متاسفم,
‫- مامان داری صبحونه درست می‌کنی؟ ‫- سلام
‫داشتم به دوستم کمک می‌کردم،
‫اما برگشتم,
‫پنکیک درست کردم,
‫- همه‌چیز رو واسم تعریف کن, ‫- دیگه صبحونه نمی‌خورم من,
‫یعنی چی آخه؟
‫برای همینم کلاس می‌ری رفیق,
‫عمرا قبول شم,
‫من نمی‌رم,
‫- چی شده؟ ‫- آزمون شنا نمی‌دم,
‫مایلز اگه کلاس نری، ‫این چیزها رو یاد نمی‌گیری,
‫مشکل چیه؟ ‫باید آزمون شنا بدی,
‫- حلش می‌کنم, ‫- من نمی‌رم,
‫دیگه کلاس نمی‌رم,
‫- خیله‌خب مایلز، می‌دونم که نمی,,, ‫- خودم حلش می‌کنم,
‫- یه جورایی به نظر میاد که نمی,,, ‫- دیرمون می‌شه‌ها,
‫- واسه همه صبحونه درست کردم, ‫- دیگه الان تو مسیر صبحونه می‌خوریم,
‫به شیرینی‌پزی سفارش دادم,
‫امروز دادگاه دارم, یالا دیرمون شده, ‫دیرمون شده، بریم,
‫خدافظ,
‫یه مدتی همینطوری پیش رفت,
‫توبه کردنم,
‫خیره شدنم به «ونتابلک» و فکر کردن ‫به اینکه چطوری حل می‌شه,
‫دیگه با توبی صحبت نمی‌کردم,
‫سث با هیچکدوممون صحبت نمی‌کرد,
‫و من سعی داشتم خودم رو به زندگیم برگردونم
‫قبل از اینکه کسی متوجه رفتنم بشه,
‫پنجاه نفر از ارشدترین مقاماتِ
‫امنیت ملی جمهوریخواهِ کشور
‫نامه‌ای منتشر کردن که عنوان کردن دونالد,,,
‫داری چیکار می‌کنی ساشا؟
‫سلام مامان
‫جشنی چیزیه؟
‫نه، باربیکیو راه انداختیم, ‫بابا پشته,
‫- بابا پشته؟ ‫- آره,
‫به ده تا بچه نیاز دارم، ‫اما تا حالا سه تا دارم,
‫خیلی باحاله,
‫شاید لیبی بتونه انجامش بده,
‫خب ببینید کی اومده,
‫- لیبی, ‫- سلام
‫فکر کردم نمیای، ادم گفت که نمی‌تونی بیای,
‫اوه، گمونم حساب برنامه‌هامون از دستمون در رفته,
‫- بفرما, ‫- ممنونم,
‫داشتم فکر می‌کردم اون اردوی نمایشیِ یک هفته‌ای ‫رو قبل مدرسه برای بچه‌ها برگزار کنیم,
‫به نظرت ساشا موافقت می‌کنه؟
‫والا اصلا نمی‌دونم هنوزم به نمایش ‫علاقه‌ای داره یا نه، باید ازش بپرسم,
‫از ادم می‌پرسم,
‫ببخشید، می‌شه,,, می‌تونم,,,
‫الان بر می‌گردم, یه لحظه,
‫انقدر تاریکه که خطرناکه,
‫یعنی، ملت چیزی که ببینن وحشت می‌کنن,
‫وحشت می‌کنن و فریادزنان فرار می‌کنن؟
‫آره، نه باور کن,,,
‫باید برن چون تعادلشون رو از دست می‌دن,
‫- اوه سلام لیبی، سلام ‫- سلام
‫سلام
‫در این مورد صحبت کردیم؟
‫- منظورت مهمونیِ باربیکیوئه؟ ‫- آره,
‫نمی‌دونم، توی تقویم خونوادگیمون هست,
‫درسته اما منظورم امروز صبحه، ‫که داشتیم صحبت می‌کردیم،
‫در این مورد حرف زدیم؟
‫نمی‌دونم لیبی, ‫نمی‌تونم دنبالت کنم که,
‫خیله‌خب، من خونه بودم, منصفانه نیست,
‫ادم دیرتر واسه بازی میای؟
‫معلومه که آره,
‫بهتره پنیرم بیاری,
‫کدوم بازی؟
‫واقعا؟
‫الان دیگه بازی تماشا می‌کنید؟
‫پنیر می‌خوری؟
‫ایشون بهترین پنیری دنیا رو درست می‌کنه,
‫- تو پنیر درست می‌کنی؟ ‫- آره,
‫پنیر درست می‌کنم,
‫ببخشید,
‫می‌شه یه لحظه باهم صحبت کنیم؟
‫آره, الان,,, زمان خوبی نیست,
‫«الان زمان خوبی نیست,» وای، باشه,
‫- نشستیم وسط مهمونی‌ها, ‫- خدای من,
‫می‌شه لطفا انقدر درمورد همه‌چیز بی‌تفاوت نباشی,
‫لطفا، خواهشا, فقط می‌خوام ‫باهات یه صحبت معمولی داشته باشم,
‫یه مکالمۀ معمولی هم نمی‌تونی داشته باشی؟
‫خیله‌خب، می‌دونم,
‫من افتضاحم, باشه؟
‫شرمنده,
‫پس لطفا باهام صحبت کن,
‫درمورد چی؟ ‫چیزی برای صحبت وجود نداره,
‫هرکاری دوست داری بکن,
‫و منم دیگه نمی‌تونم شوهر باملاحظه ‫و بافکرت باشم,
‫اخیرا خیلی بی‌رحم شدی,
‫همیشۀ خدا داغونی و طعنه می‌زنی,
‫به نظرت معنی اینکه انقدر ناراحت می‌چرخی
‫واسه خودت، برای من و بچه‌ها چیه؟
‫اصلا روحمم خبر نداره این مدت چه اتفاقی برات افتاده,
‫خدایا نمی‌خواستم بحث رو باز کنم,
‫باشه ببین، حق با توئه,
‫من افتضاح بودم,
‫تو فوق‌العاده‌ای,
‫نمی‌دونم چه مرگمه,
دارم ‫سعی می‎‌کنم خودم رو درک کنم,
‫حس می‌کنم که,,,
‫انگار دیگه زنده نیستم,
‫خب می‌دونی چیه؟
‫من خوشحالم خب؟ ما با بقیه رفت و آمد داریم,
‫- ما,,, ‫- باشه، این‌ها که دوست نیستن,
‫واقعا نیستن، من اصلا نمی‌تونم ‫با این آدم‌ها صحبت کنم,
‫یه جوری رفتار می‌کنن انگار من خل و چلم,
‫همیشۀ خدا در حال صحبت کردن ‫درمورد بچه‌ها و خونه‌هاشونن,
‫ما دو تا بچۀ فوق‌العاده داریم,
‫ما درآمد، امنیت، سلامتی
‫و مزیت‌های بزرگی توی طبقۀ خودمون داریم,
‫ما از اون مدل آدم‌هایی هستیم ‫که به مهمونی دعوتمون می‌کنن,
‫و اگه به این آدم‌ها یه فرصتی بدی ‫می‌بینی که اونا هم چنین
‫تردیدی که تو دچارش شدی رو حس می‌کنن,
‫اینطور نیست, ‫مطمئن باش که اینطور نیست,
‫چرا، هست, هست، باشه؟
‫همه‌شون سعی دارن که درکش کنن,
‫- درست مثل تو، مثل من,,, ‫- حقیقت نداره!
‫- اینو بدون, ‫- با این حال حقیقت نداره ادم,
‫عاشق اینجان, همیشۀ خدا حرفشون ‫اینه که اینجا چقدر عالیه,
‫انگار مُردیم و ‫این خونه‌ها شدن سنگِ قبرمون,
‫انتخاب خودمون بوده,
‫لیبی خودت ازدواج و بچه‌ها رو انتخاب کردی,
‫ذره ذره‌اش با انتخاب خودمون بود,
‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم, ‫با این حال نمی‌فهمم،
‫چون واقعا حس می‌کنم چند سال پیش داشتم زندگی می‌کردم خب؟
‫بعدش پیش خودم فکر کردم،
‫و دیدم,,, اصلا نمی‌دونم,,,
‫از کِی تا حالا,,, همه‌چیز یهویی یکنواخت شد,
‫با من از بارِ غصه‌هات حرف نزن,
‫این بچه‌ها این مدت همش پیشِ پرستار بودن،
‫و اصلا زورته بهم نگاه کنی,
‫خیله‌خب، من سعی دارم که حلش کنم, ‫واقعا می‌گم,
‫می‌تونی با اهمیت دادن بهم، ‫به سعی و تلاشت ادامه بدی، درسته؟
‫من می‌تونم توی این پروسه نقشی داشته باشم,
‫یهویی همه‌چیز به تو ختم شد؟ ‫موضوع تو نیستی ادم,
‫با توبی رابطه داری؟
‫من چی؟
‫توی خونه‌اش باهاش رابطه داشتی لیبی,
‫نه معلومه که با توبی رابطه ندارم, ‫زده به سرت؟
‫- تموم دفاعت همینه؟ ‫- اصلا نمی‌دونم چرا این کار رو کردم خب؟
‫فقط,,, انتظار داری همه‌چیز رو بدونم,
‫که جواب همه‌چیز رو داشته باشم, ‫اما اینطور نیست,
‫- جوابی ندارم, ‫- نه، انتظار دارم شب بیای خونه,
‫انقدر عجیب و غریب به نظر میاد؟
‫باید برم,
‫- ببخشید، باید بری؟ ‫- بله,
‫ازم خواستن ذرت‌های باربیکیو رو پوست بکنم،
‫چیزی که ازش خبر داشتی ‫و توی تقویم خونوادگیمونم بود,
‫و وقتی می‌گم که می‌خوام جایی باشم و کاری رو ‫انجام بدم، همون اتفاق میفته,
‫بله، گاراژمون رو به بار تبدیل کردم,
‫بهترین قدمی که تا حالا برداشتم,
‫آره، توی بروکلین نمی‌شه چنین کاری کرد,
‫آبکش فرنچ گرفتی؟
‫والا راستش تازه خاک ریختیم، ‫دیگه آب گرفتگی نداریم,
‫خب خونه‌تون بالای تپه‌ست، منطقیه,
‫یارو قشنگ معلوم همجنسگرا نیست، ‫بعد بهم نگاه می‌کنه
‫و می‌گه: «به نظر آدم خوبی میای، ‫اما به درد من نمی‌خوری,»
‫برو حموم و بعدش,,, ‫عجله کن,
‫قراره امروز همش تو رختخواب باشی؟
‫یادم رفت آلارم گوشیم رو روشن کنم,
‫یه خواب عجیب و غریب دیدم,
‫گمونم بچه‌ها رو ببرم اردوگاه,
‫بچه‌ها، بچه‌ها بجنبید، دیرمون شده, ‫بیاید بریم,
‫خیله‌خب,
‫- ما همیشه دیر می‌کنیم, ‫- بریم!
‫گلن؟ سلام,
‫سلام، خواستم بهت خبر بدم,,,
‫آرچر مُرد,
‫صبر کن, چی؟
‫نه، خیلی,,, خیلی عجیبه,
‫عملا همین الان خوابش رو دیدم,
‫چی شد آخه؟
‫توی خوابم از آرچر خواستم نصیحتم کنه,
‫دلیلش رو نمی‌دونم،
‫اما همش می‌پرسید که یه روزی با هم سکس می‌کنیم یا نه,
‫انگار توی زندگی همش یادش می‌انداختم ‫که کی هستم و چقدر تحسینش می‌کنم,
‫و جوابش این بود,,,
‫«این چه ربطی به من داره؟»
‫خدافظ, خدافظ, خدافظ, خدافظ,
‫هی می‌شه تظاهر کنیم که در ‫این مورد صحبت کردیم و پشت‌سر گذاشتیمش؟
‫شنبه قراره مهمونی راه بندازم,
‫خیلی واسم مهمه که تو هم بیای,
‫شیک و پیک کن لطفا,
‫قراره سه تایی یه شب دور هم جمع بشیم،
‫و در اصل برای اینه که به سوفی بگیم ‫که دیگه کم کم دئودورانت بزنه,
‫شرایطش خیلی وخیمه,
‫بلوغه دیگه,
‫یه زنگ به سوزانا می‌زنم،
‫ببینم می‌تونه شنبه شب پیش بچه‌ها باشه یا نه,
‫چرا؟ من خونه‌ام,
‫نه، سث،
‫مهمونی راه انداخته ‫و ما رو دعوت کرده,
‫اما من نمی‌تونم نرم,
‫گفت که حتما توی مهمونیش شرکت کنم، ‫بخاطر همینم,,,
‫امیدوارم بهت خوش بگذره,
‫من نگرونی می‌خورم لطفا, ممنون,
‫می‌دونی اینجا چه خبره، درسته؟
‫- لعنتی, ‫- آره,
‫- فکرشم نمی‌کردم که همچین روزی رو ببینم, ‫- می‌دونم,
‫ای,,, عجب احمقِ کثافتی!
‫عجب اسکلِ مشنگی!
‫وای خدا,
‫می‌شه همه توجه کنید؟
‫- فقط یه لحظه، ممنونم, ‫- ممنون,
‫ممنون که اومدید, ممنونم,
‫فقط می‌خواستم بگم مهمونی‌های زیادی ‫در طول سال برگزار کردم،
‫و قبلا مهمونی‌های خاصی داشتم
‫که اسمشون رو گذاشته بودم مهمونی‌های یادگیری،
‫و همگی مثل شخصیت‌های تاریخی ‫لباس می‌پوشیدیم
‫یا یکی می‌اومد و درمورد ریاضی ‫سخنرانی می‌کرد,
‫واقعا همه‌شون بهونه‌ای هستن برای مست کردن,
‫اما همیشه سعی داشتم معقولانه ‫به دنیا نگاه کنم،
‫درکش کنم و باهاش راه بیام,
‫و فکر می‌کردم اگه از پس چنین کاری بربیام،
‫پس می‌تونم زندگیم رو شروع کنم,
‫آم,,,
‫امروز اومدم که بهتون بگم تسلیم شدم,
‫و هرگز درکش نمی‌کنم,
‫و همچنین که باید,,,
‫هرکاری که وجودم ازم می‌خواد، رو انجام بدم,
‫و اونم اینه که از زیباترین دخترِ این محفل ‫بخوام که باهام ازدواج کنه,
‫خیلی آسون‌تر از اون چیزیه ‫که همیشه تصورش رو می‌کردم, من,,,
‫فقط دلم می‌خواد هر روز از خواب پا ‌شم ‫و صورتش رو ببینم,
‫جوابت چیه ونسا لپشیتز فینکلستین؟
‫می‌تونم ونسا لپشیتز فینکلستین موریست کنم؟
‫- بله, ‫- ایول,
‫بهش گفتم این مهمونی بخاطر تولد مادرمه,
‫داری گریه می‌کنی؟
‫من فقط,,, چطور تونست,,,
‫وای آخه چطور تونست بعد از اینکه ‫کل تابستون رو با حرف‌های ما گذروند،
‫فکر کنه چنین تصمیمی کار درسته؟
‫می‌دونم, منظورم اینه که، ‫گمونم تو داستانِ سث،
‫ما فقط دو تا ستاره‌ایم که توی ‫چنین تصمیم بزرگی بهش کمک می‌کنیم,
‫شرمنده لیب,
‫منم همینطور, واقعا,,,
‫می‌دونم، اصلا دیگه مهم نیست, ‫من,,, منم شرمنده‌ام,
‫خب تموم شد,
‫پسرمون بالاخره مرد شد,
‫چی می‌تونم بگم؟
‫زندگی فرآیندیه که در گذرش آدم‌ها رو جمع می‌کنی
‫و وقتی هم که دیگه به دردت نمی‌خورن، ‫حذفشون می‌کنی,
‫فقط هم رفقای کالجت استثنا هستن,
‫- سلام ‫- سلام
‫تبریک می‌گم,
‫خیلی واست خوشحالم,
‫خیلی خوشحالم که اومدید,
‫شرمنده که با هم دعوا کردیم سث,
‫من خیلی جدی می‌گیرمت,
‫تو یه آدم واقعی هستی,
‫آره، خیلی واقعی هستی, ‫حس می‌کنم می‌تونم لمست کنم,
‫شرط می‌زنم شمارۀ تامین اجتماعی داری,
‫دیگه نکن دیگه,,, ‫نکن دیگه,,, نکن دیگه,
‫فکر می‌کنید کارم حماقته؟
‫نه,
‫نه، شاید ازدواج مصداق همون جمله‌ست ‫که درمورد دموکراسی می‌گه,,,
‫«دموکراسی بدترین شیوۀ حکومت است،
‫البته به جز بقیۀ شیوه‌ها [که هر از گاهی امتحان شده‌اند],» ‫[وینستون چرچیل]
‫- شنیدی؟ ‫- خوبه,
‫گوش کن، ما دوست داریم,
‫ما کنارتیم و قراره عالی پیش بره,
‫خب، یکی از نادرترین چیزهای ‫قشنگیه که تا حالا بهم گفتی,
‫- ممنون, ‫- آره، نه واست خوشحالم,
‫- هردومون خیلی برات خوشحالیم, ‫- آره,
‫انشالله,,, انشالله,,,
‫پرتوان‌ترین اسپرم شما
‫مسیرش رو از لوله‌های رحم ایشون باز کنه
‫و تخمدان‌هاش رو فتح کنه ‫و پسردار بشید,
‫- پسر,,, ‫- پسر!
‫با فتح کردنِ تخمدان‌هاش,
‫اصلا زیست سال اول رو خوندی؟
‫- چطور مگه، درست نبود,,, ‫- نخیر,
‫- اینطوری نبود؟ ‫- انشالله پسرانت
‫با دخترهای سرمایه‌گذارها ازدواج کنن،
تا بتونن در رفاه اقتصادی زندگی کنن و سهام اپل و تسلا
‫نصیبشون بشه,
‫می‌دونی، همۀ حرف‌های اون زنِ بینوا ‫به حقیقت بدل شد,
‫گفته بود: «تو هیچوقت به چیزهایی که ‫داری، راضی نمی‌شی,
‫و همیشه قراره چیزهای دیگه‌ای بخوای,»
‫گفته بود تو قراره دنیا رو درمان کنی,
‫آره، اما فقط بخاطر پولی بود ‫که بهش داده بودم,
دلخوری که بینمون نیست، درسته؟
‫انگار یه چیزی قراره به آخر برسه, ‫الان دیگه نمی‌تونم یه داستان دیگه رو تاب بیارم,
‫نه چیزی نیست, چیزی نیست, ‫هیچ مشکلی وجود نداره,
‫- آره، مشکلی نداریم, ‫- سث؟
‫باید برم,
‫نامزدم داره صدام می‌زنه!
‫سلام
‫شنیدم آرچر سیلون فوت کرده,
‫آره, آره,
‫همونطوری که زندگی می‌کرد، از دنیا رفت,
وسط علاقمندی‌های منحرفانۀ جنیسش خفه شد
‫- در هتلی از تایلند,,, ‫- وای پسر,
‫,,,در آغوش فاحشه‌ها,
‫- واقعا؟ ‫- آره, آره,
‫ولی خیلی خیلی عجیب بود, ‫همون موقعی که خوابش رو دیدم,
‫بعدش ویراستارم بهم زنگ زد ‫و گفت که از دنیا رفته,
‫- عجیبه, ‫- آره,
‫یه هفته‌ای طول کشید ‫تا جسدش رو پیدا کنن,
‫- چه وحشتناک, چی؟ بو چی؟ ‫- نه، نه، نه,
‫واسۀ ارائۀ گزارش دیر کرده بود، ‫می‌دونی، از حد معمول دیرتر شده بود، بعد,,,
‫مجله هزینۀ مراسم خاکسپاری و این چیزها ‫رو به عهده می‌گیره
‫ظاهرا کسی رو نداشته,
‫- چه غم‌انگیز, ‫- آره,
‫خوش‌شانسیم که دوست و آشنا داریم,
‫تو خوش‌شانسی، می‌دونی دیگه درسته؟
‫- آره گمونم, ‫- خیله‌خب,
‫فقط,,,
‫گمراه شدم, نمی‌دونم,
‫نمی‌دونم دارم با زندگیم چیکار می‌کنم,
‫منظورت چیه که نمی‌دونی داری ‫با زندگیت چیکار می‌کنی؟ کارت رو کردی,
‫افرادی هستن که دوستت دارن الیزابت,
‫لطفا، لطفا بهم بگو که درک می‌کنی ‫چه شخصیت خاصی هستی، درسته؟
‫آره، فقط نمی,,,
‫گمونم واسم کافی نیست,
‫خدای من، باشه، فهمیدم,
‫راستش رو بخوای ممکنه برای ‫تو هم کافی نباشه,
‫نه، نه، کافیه, ‫قطعا کافیه,
‫می‌دونم توی خیالت به نظرت اینطوریه
‫چون سال‌های زیادی درگیر بودی,
‫اما واقعا روحتم خبر نداره ‫چه احساسی بهت دست می‌ده
‫وقتی چیزی که می‌خوای رو بدست بیاری,
‫روحتم خبر نداره,
‫و رضایت باعث ایجاد آرامش می‌شه،
‫و آرامش مسبب خوش خیالیه، ‫و در پایان خوش خیالی، اضطراب به همراه میاره,
‫شاید بهتر باشه برگردی سرکار,
‫آره، گمونم بهتر باشه,
‫شاید یه کتاب نوشتم,
‫- کتاب؟ خوبه که, راجع به چی؟ ‫- همم,
‫درمورد زندگی،
‫و ازدواج
‫و پول و نارضایتی
‫و دوستی‌های پایدار,
‫و اینکه چطوری همۀ این‌ها توی میانسالی ‫با همدیگه ترکیب می‌شن,
‫و دقیقا لحظه‌ای که قرار بوده احساس آرامش
‫داشته باشی، باعث بدبختیت می‌شن,
‫- خیله‌خب, ‫- آره,
‫آره، راجع‌به همه‌چیز هست,
‫- همه چیز؟ ‫- همه چیز آره,
‫همم، سنگین شد,
‫شاید,,, یا شایدم، اصلا هدفِ ‫کتاب نوشتن چیه,,,
‫- اگه قرار باشه راجع‌به همه‌چیز نباشه؟ ‫- بله,
‫آرچرم همین کار رو کرد,
‫خوبه, نه، باید,,,
‫- مثل آرچر باشی, ‫- آره,
‫شایدم بهتر از آرچر بشم,
‫می‌دونی، یه داستان خیلی خوبی می‌نویسم،
‫اما داستان رو از همۀ زوایای ممکن هم می‌نویسم،
‫نه فقط همونی که خودم دوست دارم,
‫بسیارخب, حالا بگو، ‫موضوع کتابت چیه؟
‫خب,,, آم,,, مردی که تازه طلاق گرفته، ‫یه صبح از خواب پا می‌شه،
‫می‌فهمه که همسر سابقش ‫بچه‌هاش رو رها کرده
‫- و ظاهرا قرار نیست که برگرده, ‫- خوبه,
‫و بعدشم تنها مونده و باید ‫بفهمه که همسرش کجا رفته
‫و چرا زندگی انقدر باهاش بد تا کرده,
‫- از داستانت متنفرم, ‫- آره,
‫نه، ببخشید ولی آخه چطوری می‌خوای ‫بنویسیش؟ آخه پایانی نداره,
‫- هنوز پایانی نداشته, ‫- نمی‌دونم,
‫شاید,,, همین پایانش باشه,
‫بسیار خب، تصورش کن,
‫نه، اینجوری ختمش نکن, ‫پایان خوبی نمی‌شه,
‫نامزدی‌ها پایان خوشی نیستن,
‫عروسی بدتره‌ها ‫اما نامزدی هم به درد نمی‌خوره,
‫خیله‌خب پس، شاید,,, شاید با ‫برگشتِ زنش خاتمه پیدا کنه,
‫می‌دونی، انگار که کل ماجرا ‫فقط یه اتفاق وحشتناک بوده,
‫پس یعنی خیلی ساده برمی‌گرده؟
‫شاید,
‫چرا؟ چرا برمی‌گرده؟
‫برمی‌گرده چون همیشه قرار بوده که برگرده,
‫مدت کوتاهی از این بابت مطمئن نبود،
‫چون مطمئن بودن باعث می‌شد
‫همه‌چیز باعث بشه ‫احساس خطر کمتری بکنه,
شاید انسان به یکم خطر احتیاج داشته باشه
‫تا بتونه ارزش چیزی که داره رو حس کنه,
‫ریچل این مدلی نیست,
‫خودش می‌دونه که رفتار وحشتناکی داشته, ‫اما اینجوری بوده,,,
‫که انگار از بدنش خارج شده بوده، ‫می‌دونی چی می‌گم،
‫و داشته از دیدِ سوم شخص به ‫خودش نگاه می‌کرده,
‫و مشکلش اصلا ازدواجش نبوده,
‫طوری بود که فقط ازدواجش شاهدِ,,,
‫تموم شکست‌هاش بوده،
‫مثل یه بیماری که باعث پیر شدنش می‌شه,
‫همم,
‫و بعدش در آخر که به خونه برمی‌گرده,,,
‫متوجه می‌شه که شدیدا نیاز داره ‫بفهمه از زندگیش چی می‌خواد,
‫چون بله، ازدواجش بی‌نقص نیست,
‫اما,,,
‫به این معنی نیست که اگه مجرد باشه ‫دوباره به دوران جوونیش برمی‌گرده,
‫و هیچ چیزی نمی‌تونه ‫تصمیماتی که گرفته رو
‫ناپدید کنه,
‫فقط وقتی که داشت چنین انتخاب‌هایی ‫توی زندگیش می‌کرد، نمی‌دونست
‫قراره همۀ انتخاب‌هایی که می‌تونه در آینده
‫ بگیره، رو محدود کنه,
‫اصلا حتی دیگه تصمیمات اون نیستن,,,
‫موضوع سر اینه که وقتی انتخاب‌های نامحدودی ‫داشتی، چطور می‌تونستی زندگی کنی،
‫و حالا هم دیگه از دست دادیشون,
‫متاسفم,
‫نه, نه, نه, نه, لطفا ادامه بده,
‫خب,,, ببخشید, چی می‌شه؟
‫برمی‌گرده, برمی‌گرده و ‫معلوم می‌شه که اشتباه کرده؟
‫مثلا یه جور سوءتفاهمی چیزی بوده؟
‫آره، شاید فقط,,, ‫فقط,,,
‫- یهو پیداش می‌شه, ‫- یهو پیداش می‌شه,
‫خب و بعدش چی؟
‫داره بارون میاد, داره بارون میاد,
‫و بارون باعث می‌شه این موج گرمای ‫وحشتناک از بین بره,
‫اوهوم,
‫و تو توی خونه‌ات نشستی
‫و داری به زندگیت فکر می‌کنی،
‫و فکر و ذکرت پشت سر گذاشتن ‫این جریاناته، درسته؟
‫- ولی بعدش صدای چرخوندن کلید در رو می‌شنوی, ‫- خب,
‫- و صدای جیر جیر لولای در, ‫- خوبه,
‫و برمی‌گردی و یهویی,,,
‫می‌بینی که جلوی در وایساده,
‫و بعدش؟
‫و بعدش کتاب تموم می‌شه,
‫آره اما منظورم اینه که بعدش چی می‌شه؟
‫نمی‌دونم, واقعا فکر نکنم ‫بتونم اینجاش رو تصور کنم,
‫اشکالی نداره,
‫خدایا، خیلی دوستت دارم,
‫خودت می‌دونی دیگه؟
‫اخیرا دوست خوبی واست نبودم,
‫اشکالی نداره,
‫درگیر مشکلات زیادی بودی,
‫اما می‌خوام که بدونی,,,
‫تو هنوز خودتی,
‫همه‌ش رو می‌بینم, ‫تاریکیت رو می‌بینم,
‫خوبی‌هاتم می‌بینم,
‫هنوزم توی وجودته,
‫مثل روزی که با هم آشنا شدیم، خب؟
‫- چیزی نیست, آفرین, ‫- ممنون,
‫ایشالا خوشبخت بشن,
‫- می‌خوای با همدیگه برگردیم؟ ‫- حتما,
‫بسیارخب, یه دستشویی برم,
‫باشه, بیرون منتظرتم,
‫سلام، می‌تونید من رو به نیوجرسی ببرید؟ ‫دوبرابرش رو می‌دم,
‫حتما,
‫هی ببخشید, من یه تاکسی پیدا کردم، ‫و دارم می‌رم خونه,
‫عاشق هم شدیم
‫و تصمیم گرفتیم توی این لحظۀ فوق‌العاده ‫با همدیگه ازدواج کنیم,
‫اگه هر اتفاقی که بعدش میفته
‫واسه به خاطر آوردن اون لحظه باشه، چی؟
‫- چی؟ اینطور,,, ‫- درسته، گوش می‌دی؟
‫شاید همۀ این طلاق‌ها بخاطر همین موضوع بودن,
‫شاهد تغییرات خودمون و همسرمون هستیم،
‫و باید مدام دلیلِ انجامِ
‫چنین کاری در ابتدا یادآوری بشه,
‫نزدیک‌ترین شخص به خودتون رو ‫با بدبختیتون اشتباه می‌گیرید,
‫فکر می‌کنید که شاید اگه این شخص ‫رو حذف کنید، دوباره خود واقعیتون بشید,
‫اما دیگه خودتون نیستید,
‫مدت زیادی بوده که خودتون نبودید,
‫و تقصیر اون شخص نیست,
‫این اتفاق قرار بوده که بیفته,
‫و با این حقیقت که در هر صورت
‫زمان قراره بگذره، چیکار می‌خواستید بکنید؟
‫با این حقیقت که نمی‌تونید توی این مبارزه ‫برنده بشید، چیکار می‌خواستید بکنید؟
‫مشکل همین بود,
‫دیگه قرار نبود که دوباره جوون بشید,
‫فقط در خطر فراموش کردن
‫این موضوع بودید که هر لحظه ‫بهتر از قبل پیش می‌رفت,
‫که هرگز مثل امروز جوان نخواهید بود,
‫دیگه نمی‌تونم بگم,,
‫و حالا,,,
‫و حالا، و حالا، و حالا، و حالا,,,
‫و حالا,,,
‫وای خدای من,
‫خیلی سرده,
‫و حالا,,,
‫اومدی؟
‫اومدم خونه,
‫چون تا سر حد مرگ دوستت دارم,
‫شرمنده دیر کردم,
‫اشکالی نداره,
‫تو همیشه برمی‌گردی,
‫اون شب توبی فلایشمن به سمت خونه رفت
‫و منتظر اون وحشته بود که ‫دوباره در درونش بیدار بشه,
‫همون وحشتی که هر دفعه به آینده فکر می‌کرد ‫غرق در عرق می‌شد,
‫اما اتفاق نیفتاد,
‫داشت خوب می‌شد,
‫- سلام ‫- سلام
‫- سلام حالشون چطور بود؟ ‫- خوب بودن,
‫- عه؟ ‫- سالی برندۀ مونوپولی شد,
‫وای نه، خبر خوبیه,
‫خیلی ازت ممنونم فیث,
‫- ممنونم, ‫- خوبه,
‫بارون شدیده, ‫چتری چیزی داری؟
‫- همراهم دارم, ‫- خوبه، عالیه,
‫- ممنون, شب بخیر, ‫- همچنین,
‫چطور چنین احساس ناامیدیِ بسیار
به قلب یک انسان شاد رخنه می‌کنه؟
‫چطور می‌شد شخص بسیار آگاهی بود ‫اما همچنان درگیر سردرگمی موند؟
‫موج گرما در منهتن بالاخره از بین رفته بود,
‫توبی از پسش برمیومد,
‫به هر طریقی از پسش براومد,
‫فردا می‌خواست دنبال یه خونۀ جدید بگرده,
‫جایی که همه‌چیز درست و سالم بود,
‫به پنجره نگاه کرد و انعکاسش رو دید،
‫اما بعدش فراتر از خودش رو دید,
‫مردم رو در پنجره‌های شهر دید
‫که هرکدوم درگیر زندگی مجزا ‫و جداگونۀ خودشون بودن,
‫با خودش فکر کرد که: ‫«خدای من، درسته تنهایی آدم رو می‌کشه,
‫اما امید هم کشنده‌ست,»
امید باعث بسته شدنِ چشم‌هامون می‌شه
‫و علی‌رغم چیزهایی که می‌دونیم،
‫ما رو به سمت تلاش سوق می‌ده,
‫زمان در حرکت بود،
‫اما امشب، برای مدت کوتاهی،
‫مقداری خوش‌بینی به جهان بلوکیش وارد کرده بود,
و این خوش‌بینی ‫برای همیشه اونجا می‌موند,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال