زمانی که زاده می‌شویم
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
موسیقی پانک، ها؟
اوهوم
من و خواهرم فریدا
ما در حالی‌که با والدین‌مون سفر می‌کردیم، بزرگ شدیم
پدرم, عادت داشت منو از هر کوهی بالا ببره
راستش هنوزم داره
اولین کنسرت من
در گاراژ والدین‌ام
فکر می‌کنم اونا تنها کسانی بودن که اومدن
راستی پست‌چی هم اومد
این‌جا یه ذره بعدتره
مادر و پدرم همیشه می‌آن
چه توی یه صحنه‌ی بزرگ بنوازم یا جای دیگه
اونا پرواز می‌کنن تا منو ببین اصلاً هم مهم نیست کجای دنیا هستم
خیلی سرزنده هستن
هنگامی‌که پا به عرصه‌ی وجود می‌گذاریم
در رَحِم مادرمان پدیدار می‌شویم
هم‌چون نوری کوچک و ناچیز
معلق در فضایی بی‌کران
بدون هیچ آوایی
سرتاسر تاریکی و به‌نظر نمی‌رسد که زمان وجود داشته باشد
به‌مانند اقیانوس تیره‌گی
و سپس رشد می‌کنیم و به رشدکردن ادامه می‌دهیم
و همان‌طور که بزرگ می‌شویم به‌آهستگی شروع به حس‌کردن، به لمس‌کردن چیزهایی می‌کنیم
و دیوارهای جهان‌مان را که در آن هستیم، لمس می‌کنیم
و سپس شروع به شنیدن اصوات می‌کنیم
و تکانه‌هایی را که از بیرون به سمت‌مان روانه می‌شود، لمس می‌کنیم
خُب! بیاین تمرین کنیم
!هی! هی
و همان‌طور که بزرگ‌تر و بزرگ‌تر می‌شویم
فاصله‌ی میان خودمان و آن دنیای بیرونی
کوچک و کوچک‌تر می‌شود
و جهانی که درون‌اش زیست می‌کنیم
و در ابتدا بسیار گسترده و بی‌اندازه صمیمانه به‌نظر می‌رسید حال بی‌نهایت آزارنده شده است
و ما ناچاریم که پا به دنیا بگذاریم
و پدرم می‌گوید پیدایش به‌قدری آشوب‌ناک و هراس‌انگیزست
که او اطمینان دارد در لحظه‌ی تولد
«همه‌مان می‌اندیشیم: «خودشه! خودِ مرگه
«و «این پایانِ حیات منه
و سپس به دنیا می‌آییم
و چونان یک غافل‌گیری‌ست؛ بدین سبب که دقیقاً نقطه‌ی سرآغازست
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال