مرغ بهشتی
,با اون لایت‌سیبر خفنت گولم زده بودی
،فکر کردم یه جدای واقعی هستی
,ولی فقط یه شاگردی
یه شاگردی که تو رو همونجایی !که می‌خواد گیر انداخته
,توهین کردنت از سلاح دست گرفتنت بهتره
,چقدر این حرکتت از یه جدای بعیده
,استاد - ،ناکیمه -
,عجله‌ت داره کار دستت میده
توی نبرد تسلیم ,هیجانات و احساسات میشی
,رو اصول تمرکز کن، پادوان
«همه‌ی لحظات رو با قلبی آرام سپری کن» ,می‌دونم
,ناکیمه! نذار احساسات بهت غلبه کنه
,آهان، پس تویی که گیر این احمقه افتادی
,اوه، چه مصیبتی
!از این بدبختی خلاصش می‌کنم
من آدم‌ بدایی مثل اونو ,بدون هیچ کمکی از پا درآوردم
!ناکیمه
مرغ بهشتی
",تاریکی، سپس روشنایی" روز تکبر روز اول
استاد؟ هان؟
,سـ,,, خیلی سرده
,اینا سنگن
اصلاً نمی‌دونم کجام ,و هیچی نمی‌بینم
!چرا نمی‌تونم,,, استاد
,اگه اون سیثه الان بیاد دنبالم، کارم تمومه
همینه، مگه نه؟
,داره میاد این طرف
وایسا، لایت‌سیبرم کجاست؟
هان؟ شکسته؟
!امکان نداره
,اه! به درد نخور !تو فقط یه تیکه آشغالی
اون چی بود؟
یه آدم؟
,نه، یه مجسمه‌ست
,لطفاً کمکم کن, التماست می‌کنم
هنوز کلی کار هست که ,فرصت نکردم انجام بدم
،اگه اونجایی
,من فقط می‌خوام زنده بمونم
,,,این نورها
از طرف توئه؟
,اوه
,,,اگه این یه کلک باشه
,اصلاً برام قابل قبول نیست
",آسمان و آب, مرزی میان زمین و آسمان" روز میل روز دوم
,آه
,قطره‌های بارون
,آسمون بالای سرم بازه
یه رودخونه؟
نه, یا یه برکه؟
این چه مزه‌ی افتضاحیه؟
,نه، هنوز نه
,زندگی من نمی‌تونه اینجوری تموم شه
دآروما! استاد تو راهه؟
اومدی کمکم کنی، مگه نه؟
,اوه
,نمی‌فهمم چی می‌خوای بگی
,استاد! من همین‌جام
,خواهش می‌کنم، بهتون احتیاج دارم
,ناکیمه، به «نیرو» و انرژی اون اعتماد کن
,که همه‌ی موجودات زنده رو به هم پیوند میده
!برام پند نده
!یه چیزی می‌خوام که واقعاً به دردم بخوره
یه توهم؟
,معلومه که بود
،با این حال
,کاش بهم می‌گفت باید چیکار کنم
",گیاهان روی خاک شکوفا می‌شوند" برآشفتگی روز سوم
چند وقته که دارم راه میرم؟
,,,تا اینجا خودمو رسوندم، ولی
,,,نمی‌تونم
,حق با توئه
,می‌تونم ادامه بدم
,تو باید بدونی
راه‌های زندگی برای یه درخت پیر ,مثل تو که راز نیست
,بابتش ازت ممنونم
,فقط یه کم دیگه
,,,اون آب گندیده
,,,نه
,نمی‌خوام بمیرم, این انصاف نیست
!جدای‌ها! اونا اینجان
استاد، صدامو می‌شنوید؟
!نرید
,هیچکی اینجا نیست
چرا هنوز منو پیدا نکردن؟
!این انصاف نیست
!این منم که هیچی نمی‌تونم ببینم
,تاریکی
اومده سراغ من؟
,,,چه آتیش عجیبی
استاد! اون شما رو شکست داد؟
ولی چطوری؟
,نه
,این جنازه,,, منم
,,,یعنی یعنی من تمام این مدت مرده بودم؟
مثل یه روح سرگردون تو دنیا تلوتلو می‌خوردم؟
"خورشید و ماه, تولد شب" روز بیهودگی روز چهارم
,خفه شو
حتی اگه یه چیزی ،برای خوردن پیدا می‌کردم
,فقط داشتم اتفاق حتمی رو به تعویق می‌نداختم
,شکمم هنوز داره قاروقور می‌کنه
،همیشه گشنه‌ی چیزای بیشتر
,و متنفریم که بهمون «نه» بگن
,بذار یکم امید داشته باشم
,حتی اگه فقط برای امشب باشه
,این مال همین چند ماه پیشه
,چقدر برای چیزی که در پیش بود اشتیاق داشتم
,مسیر پیش رو خیلی امیدوارکننده به نظر می‌رسید
،اون روز
آینده‌ای که می‌دیدم ,پر از احتمالات روشن بود
!اون سیث
,آخی، پادوان کوچولوی بیچاره‌ی من
می‌تونی تو یه چشم به هم زدن از این وضعیت فرار کنی، می‌دونستی؟
تنها کاری که برای آزاد کردنت لازمه
اینه که تسلیم اون احساساتی بشی ,که اینقدر سعی می‌کنی پنهونشون کنی
,بذار ترس و خشمت تو رو تصاحب کنن
،اگه تسلیمشون نشی
,می‌میری
،و تو اینو نمی‌خوای می‌خوای؟
,,,تسلیم شو و یه روز دیگه زنده بمون
,یا مثل یه جدای شکست‌خورده نابود شو,,,
,نمی‌تونم انکارش کنم
هوم؟
استاد بارها و بارها بهم گفت
که نمی‌تونم همش ,به نفع خودم تصمیم بگیرم
,«خودپنداریم، باعث نابودیمه»
,سقوط کردن به بخش تاریک آسون بود
فقط چون استادت کله‌تو با مزخرفات جدای‌ها پر کرده
,دلیل نمیشه که باورشون کنی
،حالا
,بهم ملحق شو تا آزادت کنم
,چقدر من احمقم
,,,همش
!همش تو سر خودم بود
",زندگی پیرامون آب می‌خزد" نیایشگر زندگی روز پنجم
,دیگه نمی‌تونم ادامه بدم
,چیکار باید بکنم؟ راه رو نشونم بده
،اگه اجازه بدی
,درود و سلام، ای انسان سرگردان
,کارت خوب بود که منو پیدا کردی
،نه
,,,من فقط یه صدا شنیدم، و بعد - اوم؟ -
اگه فکر می‌کنی گوش‌هات ،اخیراً تیزتر شده، ای جوان
پس بذار همین الان ,این باور غلط رو از سرت بپرونم
,اینا همون گوش‌های خطاکار همیشگی‌ان
هان؟ نه, فقط فکر کردم داشتم ,به از دست دادن بیناییم عادت می‌کردم
،همین‌طور که تو مسیر دانش سفر می‌کنی
,ارتباطت با «نیرو» قوی‌تر میشه
,وایسا ,نگو که متوجه نشده بودی
,این قلب توئه که کوره
چرا برای چشم‌هات سوگواری می‌کنی؟
,غرور جلوی پاتو گرفته
,بندازش دور
,خودتو به جریان طبیعت بسپار ,قبولش کن
,نیرو در همه‌چیز ساکنه
،اگه بذاری راهنماییت کنه ,هیچ‌وقت قدم اشتباه برنمی‌داری
هان؟ - ,بذار «نیرو» راهنماییت کنه -
,باشه، باشه
,نیرو، راه رو نشونم بده
,نه، اینجا نه
بینش واقعی از فراسوی ستاره‌ها ,جاری میشه تا پرده‌ی توهم رو کنار بزنه
اما تو نمی‌تونی از این وضوح بهره‌مند بشی
,تا وقتی که با جریان یکی بشی
«با جریان»
!آخ! دارم یخ می‌زنم
,این قراره کمکم کنه چیو بفهمم؟ آه
چرا دارم اینجوری خودمو غرق می‌کنم؟
,,,اوه
,به زور جوونه زده
,دلیلی برای ترس وجود نداره، ناکیمه
,تو دستت بگیرش
,قدرت زندگی تو دستای توئه
,هرچه بادا باد
،هرطور که شده
,می‌خوام زنده بمونم
،تا وقتی اینو دارم ,هیچ‌کس نمی‌تونه شکستم بده
,خوبه, داری یاد می‌گیری
!خفه شو، ای شبح خبیث
ها! چت شده؟
!یالا، اگه اصلاً می‌تونی منو بکش
!خفه شو
،اوه، آره, همه‌ی اون آتیش درونت !بذار همه‌چیزو بسوزونه
چرا هنوز به دروغای اونا چسبیدی؟
ازم می‌ترسی، دختر کوچولو؟
,ازم متنفری؟ بگو
,آره
,ازت می‌ترسم
!و ازت متنفرم
می‌خوای از اینجا بزنی بیرون چون ترسویی، هان؟
!آره! نمی‌خوام اینجا تنها بمیرم
خیلی وحشتناکه؟
,خب، داریم به یه جاهایی می‌رسیم
,یالا پس, زندگیتو از لبه‌ی پرتگاه پس بگیر
,از آزادی نفرت و خشمت لذت ببر
!جرأت داشته باش و خودِ واقعیت رو آزاد کن
,نمی‌فهمم
تو کدوم بخش نفرت‌انگیز منی؟
,البته
,,,تو
,,,ناپختگی منی، عجول بودن منی
,منیت و ترس من از مرگی
,حالا می‌فهمم
,همه‌ چیز به هم مرتبطه
,منو بکش تا بتونی زنده بمونی
چرا بهم ضربه نمی‌زنی؟
چرا جلوی حمله‌مو نگرفتی؟
!جوابمو بده
,,,جدای‌ها راه و رسمشون رو بهم یاد دادن
,,,,ولی من هیچ‌وقت واقعاً باورشون نداشتم
,من اسیر امیال خودم بودم
خودخواهیم همیشه یه راهی پیدا می‌کرد ,که اونا رو تو اولویت بذاره
،قلبم، اراده‌م ,هدفم ضعیف بود
برای همینه که هر چیزی که ازش می‌ترسیدم ,دشمنم میشد
,داشتم تو تاری که خودم تنیده بودم دست‌وپا می‌زدم
حالا می‌بینم که ما دوتا ,از اولش اصلاً دشمن نبودیم
,تو بخشی از منی و من بخشی از تو
!خفه شو
,,,تو هم
از من می‌ترسیدی؟
,بله، استاد
«همه‌ی لحظات رو با قلبی آرام سپری کن» ,همین کارو می‌کنم
«,,,نذار احساسات» - نذار احساسات -
,بهت غلبه کنه - «,,,بهت غلبه کنه» -
,مرگ دیگه منو نمی‌ترسونه
اگه قرار باشه بمیرم، ,مطمئناً با «نیرو» یکی میشم
ترجیح میدم زندگیمو از دست بدم ،تا اینکه امیدمو از دست بدم
,مثل یه سیث
,اشکالی نداره
,چیزی برای ترسیدن وجود نداره
,نه، من,,, من می‌خوام زنده بمونم
,نمی‌تونم اینجوری بمیرم
!این انصاف نیست
!خواهش می‌کنم, من خیلی می‌ترسم
,می‌دونم
,می‌دونم، چون تو خودِ منی
،رها کردن سخته
و به لطف توئه ,که می‌تونم مثل یه جدای بمیرم
,خداحافظ، نقطه‌ضعف من
,وقتشه که بگذریم
،اما بدون
،من همیشه باهاتم
,چون تو بخشی از روح منی
,می‌تونم حسش کنم
,درس استاد
,فکر کنم بالاخره درکش کردم
,,,من زنده‌م
,فکر کنم
,باشد که همیشه با «نیرو» یکی باشم