‫موجودی اسرار آمیز به این دنیا فرستاده شده است,
‫گونه ای با زندگی جاودان ، فوشی,
‫احساسات ، درد ها و مرگ کسانی که او ملاقات ‫ میکند ، باعث رشد او میشوند,
‫تا ، بارور بشه,
‫سفر فوشی ادامه دارد
‫تنها امیدوارم که سفر هایش ، ‫باعث سعادت او بشود,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫تولد دوباره ی شرارت
‫خوبه,
‫ممنونم,
‫هنوز تازه ست!
‫بیاین یه سری بزنین!
‫هوی,
‫اون چیه؟
‫چی شده؟
‫فرار کن!
‫بابا!
‫عجله کن!
‫هوی ، از وقتی من به این جزیره اومدم ‫چقدر میگذره؟
‫تقریبا چهل سال,
‫این همه سال داشتم چه غلطی میکردم؟
‫ماموریت تو حفاظت از تمام بشر ـه,
‫میدونم خودم اینو,
‫ولی چقدر دیگه باید اینکار رو ادامه بدم؟
‫فرض کن وقتی بتونی از این اقیانوس ‫یه کپی بسازی به تکامل رسیدی,
‫اینقدر کافی نیست؟
‫تو به آگاهی نیاز داری,
‫آگاهی ای که از آنِ خودت باشه,
‫حتما هزار سال طول میکشه,
‫احساس تنهایی میکنی؟
‫حوصلم سر رفته,
‫چرا به دریا برنمیگردی و با دوستات بازی نمیکنی؟
‫ولم کن,
‫اون تجربه ی افتضاحی بود,
‫حتی دیگه ماهی هم نمیتونم بخورم!
‫اون هم یکی از وقتایی بود که سعی بر مبارزه داشتم,
‫نه
‫رویای تو چیه ، فوشی؟
‫هرکاری که دوست داری بکن ، مثل من!
‫پس ، من دیگه نمیخوام کسی رو ببینم,
‫این تصمیمیه که گرفتم,
‫که بتونم مثل یه خرچنگ زندگی بکنم,
‫خارق العاده ست,
‫میبینم که میخوای به چیز هایی دست پیدا کنی ‫که در حالت انسانیت نمیتونی,
‫این دیگه چیه؟
‫چرا؟!
‫اون گونه فاقد بینایی بود,
‫از اونجا به بعد خاطراتم مبهمه,
‫من به حالت های زیادی تبدیل شدم,
‫یاروی سیاه پوش بهم گفت ، تقریبا ‫دو سال تو اقیانوس سفر کردم,
‫من تمام مدت با این یارو دوست بودم,
‫با من مهربون بود حتی با اینکه ‫نمیتونستم ببینمش,
‫وقتی دست از انسان بودن کشیدم دیگه نیاز نبود ‫که بیش از حد تفکر کنم,
‫فقط هر غذایی که دلم میخواست میخوردم ،
‫و به ندرت مجبور به احتیاط کردن میشدم,
‫همش همین,
‫ولی اگه این بمیره من باز تنها میشم,
‫و همونطور که فکرش رو میکردم
‫من رو رها کرد,
‫نوکّر ها پیداشون شده,
‫فورا یادم اومد ، پیوران و بقیه بچه ها رو,
‫یادم اومد که نمیتونم دشمنانم نوکّر ها ‫رو به تنهایی شکست بدم,
‫این تیر های انفجاری خیلی بدرد بخورن!
‫بازم نوکّر این اطراف هست,
‫کمان های بلند ، با بدن اوروی بهتر سازگاری دارن,
‫ناگهان پر از احساس گناه شدم,
‫از زندگی کردن با استفاده از اجساد بقیه ‫متنفر بودم,
‫در عین حال ، نمیخواستم هیچکدومشون رو از دست بدم,
‫نوکّر ها همچنان میومدن,
‫من باهاشون مبارزه کردم ، شکستشون دادم ، ‫و خوردمشون,
‫چهل سال
‫نمیدونم بچه ها حالشون خوبه یا نه,
‫رین و توناری باید خیلی پیر شذه باشن,
‫حالشون خوبه ، مطمئنم!
‫ببخشید مزاحم اوقات تلخیت میشم,
‫بازم پیداشون شده؟ کجان؟
‫دیگه دارن میرن ،
‫از این جزیره,
‫چرا اینجا نمیان؟
‫شابد بیخیال تو شدن,
‫یا میخوان همه ی مردم اطراف رو از بین ببرن ‫یا میخوان گولت بزنن,
‫منظورت اینه دارن به مردم حمله میکنن؟
‫منو ببر اونجا!
‫حداقل یه ماه باید بگذره تا ببرمت اونجا,
‫میخوای تو تله اشون بیفتی؟
‫ممکنه مردم بمیرن!
‫همین الانشم دارن میمیرن ، دیگه دیره,
‫لعنت!
‫نوکّر های بی وجود!
‫بزدلای ترسو!
‫یکم باهوش تر رفتار کنین!
‫از اینجا میریم ، جزیره رو ترک میکنیم,
‫خیلی خب,
‫نمیدونم تنهایی از پسش برمیام یا نه,
‫نه ، فعلا وقت این حرفا نیست,
‫بالاخره پیدات کردم ، فوشی,
‫از آشناییت خوشوقتم ، من هیسامه هستم,
‫مادربزرگ من هایاسه به تو دِینی داشت,
‫مادربزرگ؟ تو نوه ی هایاسه ای؟!
‫درسته ، من وظیفه ی رهبری نگهبانانی رو ‫دارم که برای محافظت از تو اینجان,
‫پس من اومدم تا
‫وایسا ، چطور منو پیدا
‫من خیلی خیلی دنبالت گشتم,
‫من مشتاقانه به اینجا اومدم تا در نهایت ‫با تو ملاقات کنم,
‫دور شو,
‫یه بوی عجیبی میدی,
‫اصلا خودت رو میشوری؟
‫وایسا ببینم ، یهو چه اتفاقی افتاد!
‫ببخشید ، مادرم بهم این کار رو یاد داده!
‫مادر؟ منظورت دختر هایاسه ست؟!
‫چی به سر هایاسه اومد؟
‫قبل از این که من به دنیا بیام از دنیا رفت,
‫ناموسن؟ اون بالاخره مرد؟!
‫اینجوری که تو راجع بهش حرف میزنی
‫تو زندگینامه مادربزرگم نوشته تو کسی هستی ‫که برای زندگی ارزش خاصی قائلی,
‫تو اون رندگینامه نوشته که هایاسه ‫دو تا از عزیزترین کسام رو کشته؟
‫بله ، کار مناسبی بود!
‫مناسب؟
‫تو چندسالته؟
‫نُه,
‫پس تو گوزم بارت نیست!
‫بچه ی بیچاره
‫بزرگترا مغزت رو شستشو دادن,
‫ندونستن چیز خوبیه!
‫به این معنیه که با غافلگیری ها و ‫تجربه های جدید برای اولین بار مواجه میشی!
‫درباره ی چیز های غلط و درست ، ‫درباره ی خودت ، درباره ی عشق,
‫آره ، حق با توعه,
‫حالا میتونم برم؟
‫باید جایی باشم,
‫منم باهات میام,
‫به عنوان یه محافظ ، من باید در برابر ‫هیولا ها از تو مواظبت کنم,
‫تو یه بچه ی نُه ساله؟!
‫اگه بهت حمله کردن از من کمک نخوای ها!
‫فهمیدم,
‫چقدر بهتون میاد!
‫بله!
‫هوی! تو چه مرگته داری حالم رو بهم میزنی!
‫5 متر ازم فاصله بگیر,
‫ببخشید,
‫بیا با ما بخور ، خشومزه ست ها!
‫نیازی نیست ، همینو میخورم,
‫اون چیه؟
‫گوشت خشک شده ی نوکّر!
‫چنین چیز عجیبی رو نخور!
‫یکم از این بخور لطفا!
‫نه ممنون,
‫دیگه دارم میرم,
‫شب بخیر,
‫یکم چای درست کردم ، بفرما,
‫اینجا سوراخه! میخوای بدوزمش؟!
‫میخوای کمکت کنم؟
‫مخوای پشتت رو بشورم؟
‫خوبه ، به اندازه کافی دور شدم,
‫اگه برم به جایی که نوکّر ها دارن حمله میکنن ، ‫احتمالا به سمتم جذب میشن,
‫ولی ممکنه بتونم با استفاده از گروه هیسامه ‫مردم رو نجات بدم,
‫هیسامه
‫شاید نوه ی هایاسه باشه ، ولی ‫مثل اون خطرناک به نظر نمیاد,
‫نه!
‫چی؟!
‫ببخشید! من فقط میخواستم پیشت بخوابم!
‫این درد
‫بزار ببینم!
‫عجب غافلگیری ای!
‫پس این نقشه ی هوشمندانه ی نوکّر ها بود,
‫اون از قصد هیچی بهم نگفت!
‫ببخشید,
‫نمیخواستم غافلگیرت کنم,
‫دستم سر خود حرکت کرد,
‫میخواستی بهم حمله کنی؟
‫ "محافظین" و زهر مار,
‫میبرمش!
‫اینکار رو نکن!
‫این نوکّر از مادربزرگم به مادرم رسیده ،
‫و از مادرم به من,
‫این فرمانبردار محافطینه!
‫ها؟
‫با مکیدن خونم زندگی میکنه,
‫به حرف هام گوش میکنه,
‫یوش یوش,
‫میبینی؟ دیگه مشکلی نیست,
‫میتونی باهاش حرف بزنی؟
‫نه,
‫ولی متوجه میشه چی میگم,
‫متوجه میشه من کی هستم,
‫من تناسخ یافته ی هایاسه هستم,
‫هـا؟!
‫مادربزرگم به مادرم گفته بود که دوباره در ‫شکم اون به دنیا خواهد اومد,
‫من واقعا متاسفم,
‫من میرم اونور بخوابم,
‫بـ-باشه,
‫فکر اینکه نوکّر ها و هایاسه چنین رابطه ای ‫برقرار کردن دیوونه کننده ست!
‫مهم نیست چقدر دور بشی ، وقتیکه ‫از پا بیفتی اونا به دنبالت میان,
‫مهم نیست! فقط میخوام راحت باشم,
‫انسان ها از روش های قابل توجهی برای ‫پیشگیری از مرگ استفاده میکنن,
‫درسته که تا زمانی که نیروی اراده در اونهاست ، ‫به زندگی ادامه میدن,
‫درباره تناسخ و این چرت و پرتا حرف نزن!
‫داری اعصابم رو بهم میریزی!
‫اون دیگه چه چیز عجیبی بود,
‫برای جان بخشیدن به یه حیوان ، نیاز به کمی ‫گوشت و یه جسم و انرژی "فای" داری,
‫جابجایی انرژی "فای" از یک جسم به ‫جسم دیگر همون چیزیه که تو راجبش شنیدی یعنی "تناسخ"
‫وایسا ببینم,
‫فـ-فای چیه؟!
‫فای انرژی ایه که جسم رو جابجا میکنه,
‫انسان ها بهش "روح" یا "روان" میگن,
‫مطمئنم تو متوجه میشی ،
‫لحظه ای که تمام احساسات یک موجود زنده ،
‫کاملا از بین میرن و بدن به پوچی میرسه,
‫وقتی جسم از بین بره ، فای هم از بین میره,
‫آزاد میشه تا هرکاری که میخواد بکنه و ‫هرجایی که میخواد بره,
‫پس,,, پیوران و گوگو و مارچ ،
‫و همه ی کسایی که مردن ،
‫هرکدوم به دنبال خواسته ای که میخواستن رفتن,
‫عجیب نیست اگه هایاسه که با چنین ‫اراده ی قوی ای مرده بود ،
‫فای اش بخواد تو جسمی به نام هیسامه ‫پدیدار بشه,
‫فقط ، خاطراتش از بین رفتن و
‫اون میتونه به عنوان انسانی کاملا متفاوت ‫زندگی کنه,
‫پـ-پس
‫هیسامه ، خود هیسامه ست دیگه؟
‫هایاسه که نیست درسته؟!
‫درسته ، چیزی اذیتت میکنه؟!
‫با اینکه اون کسی نیست که مارچ و پارونا رو کشته ،
‫ولی وقتی پیشش هستم حس خوبی ندارم,
‫و همچنین حس خوبی نداره وقتی از یه ‫دختر نُه ساله بدت میاد و اون هیچ کاری علیهت نکرده,
‫تو مدت زیادی توسط هایاسه عذاب کشیدی,
‫چیز عجیبی نیست,
‫این ساز و کار دفاعیِ یه انسان عادیه,
‫اگه از وضعیت حاضر ناراختی ، باید ‫خودت رو مقاوم کنی,
‫مقاوم؟
‫کم کم بهش نزدیک بشو ،
‫اولش دردناک خواهد بود ، ولی کم کم ‫بهش غلبه میکنی,
‫به خاطر این برات دردناکه ‫که اون رو خوب نمیشناسی,
‫خواسته ی تو چیه ، فوشی؟
‫اونجاست!
‫نگرانت بودم!
‫لطفا یهویی غیبت نزنه!
‫من صبح زود پاشدم تا قایق درست کنم,
‫باید به جزیره ی بعدی بریم بالاخره,
‫ممنونم فوشی,
‫من همینجا میشینم,
‫آخ جون یکی گرفتم!
‫بیا واسه شام بخوریمش فوشی!
‫نه ممنون!
‫ولی من به زحمت گرفتمش!
‫میگم هیسامه
‫باید یجا بری دکتر و از شر اون چیز عجیب ‫خلاص بشی!
‫گفتم که دلم نمیخواد,
‫تو جوونی!
‫به کسی نیاز نداری که بخواد کنترلت کنه,
‫میدونستم تو آدم مهربونی هستی,
‫اونجاست؟
‫آره,
‫یه ماه پیش بهش حمله شد,
‫اگه بخوای میتونم برم یه نگاه بندازم,
‫تو میترسی نوکّر های بیشتری ‫سر و کلشون پیدا بشه مگه نه؟!
‫یه چیزایی راجع بهش شنیدم,
‫میتونی؟!
‫ "حمایت از تو" این وظیفه ی محافظینه!
‫همینحا منتظر بمون,
‫اگه عجله کنم تا غروب برمیگردم,
‫ممنون!
‫هوم!
‫دیر کرده
‫نکنه وضعیت روستا خیلی خرابه؟!
‫همین الانشم دارن میمیرن ، دیگه دیره,
‫خفه شو!
‫هوی ، تویی که اونجایی,
‫اومدی به روستایی که بهش حمله شده ‫سر بزنی؟
‫نه من
‫ما هم همینطور,
‫نگران کننده ست نه؟
‫ما برای کمک به روستا اومدیم,
‫و کمی وقت برای استراحت پیدا کردیم,
‫بعضی از جسد ها از قبرستون کناری بیرون ‫اومده بودن,
‫ولی اکثریت تخلیه کردن و عده ی کمی ‫تو روستا موندن,
‫چند نفر مردن؟
‫6 عدد فوتی ، 33 مجروح,
‫کی اومدی اینجا؟
‫امروز صبح,
‫عجیبه!
‫فکر میکردم نوکّر ها همیشه دنبال تو میان فوشی!
‫تو منو میشناسی؟
‫مو سفیدِ نامیرا,
‫تو خیلی معروفی ، نمیدونستی؟!
‫همیشه در موردت شایعاتی میشنویم,
‫غیر ممکنه!
‫من مدت زیادیه که با خودم تنها بودم!
‫آه ، راستش یه دختر احمقی بود که دم به دقیقه ‫راجع به تو حرف میزد!
‫و اون "محافظین" هم طرفدار توئن,
‫اونا هر روز به شهر ها میرن و درباره ی تو ‫صحبت میکنن تا پیروان بیشتری به دست بیارن,
‫باید خیلی مواظب باشی,
‫اونا فقط میخوان صاحب تو باشن,
‫شنیدمت!
‫آخی! نکنه تو
‫بهتره راجع به محافظین حرف بد نزنی!
‫شما دو تا کی هستین؟
‫دکتر هستیم,
‫زخمی های روستا رو مداوا میکردیم,
‫که اینطور! خسته نباشید,
‫آم
‫در موردت به ریش سفیدِ روستا گفتم و ‫اونا اصرار دارن که به اتاقشون بری!
‫بیا امشب رو همینجا بمونیم,
‫چه عالی!
‫بیا با هم بریم شام بخوریم!
‫از پذیراییتون ممنوم,
‫اگه بخوای یک از ما بشی ، ‫هرچقدر که دلت بخواد بهت میدم,
‫موندم چیکار کنم! ولی شما خودتون کلی پیرو ‫دارین مگه نه؟
‫آره ، به لطف شما ،
‫ما در چهل سال گذشته کلی از پیروان رو ‫جمع کردیم,
‫ولی بازم به افراد بیشتری نیاز داریم ، ‫که اهدافمون رو درک کنن و به کمکمون بیان,
‫نمیدونم
‫به نظر من سازمان شما فقط عاشق اینه که ،
‫با نشون دادن فوشی میخواد فخر فروشی کنه!
‫این قطعا سوء تفاهمه ،
‫این مرد بخاطر نوکّر ها تو جزیره ای ‫مخفی شده بود,
‫وظیفه ی ما رها کردن اون از بند احساسات شخصیش ،
‫و برگردوندنش به جایی که بهش تعلق داره ست!
‫اما شما تا الان فقط دوبار فوشی رو ‫اسیر کردین!
‫و هر دوبار هم از دستتون فرار کرد و شما ترسیدین!
‫تو درباره ی آباء و اجداد ما زیاد میدونی!
‫ما اون رو اسیر نکردیم ، بهش پناه دادیم,
‫ما از اون در برابر عوامل ناشناخته ،
‫و همچنین از مردم در برابر خودش که ‫عامل ناشناخته ی دیگه ایه محافظت کردیم,
‫این دو چیز هدف ماست,
‫به نظر میرسه هیچ بزرگسالی دور و برت ‫نبوده که ازت نگهداری کنه,
‫این یه چیز غیر ارادیه!
‫میشه بس کنین!
‫من به هیچکدوم از این چیزا اهمیت نمیدم,
‫یا راجع به گذشته,
‫حداقل الان دیگه نه,
‫راستی دکتر-سان ،
‫میتونی این توده رو جدا کنی؟
‫این زنده ست مگه نه؟!
‫تعجب آوره که جون سالم به در بردی ، ‫هیسامه-سان!
‫من یکم تشنم شده,
‫چای درست کنم؟
‫آره,
‫برای بقیه هم لطفا,
‫چشم,
‫میگم فوشی ،
‫درمورد خفاش نقره ای چیزی شنیدی؟
‫نه!
‫مدت ها پیش کسانی بودن که اون رو میخوردن ‫و نمیدونستن سمیه,
‫منِ احمق دلم میخواست یه کاری بکنم!
‫اول اندازه ی یه دونه ی شن ازش خوردم!
‫جوری شکمم درد گرفت و حالت تهوع بهم دست داد ‫که فکر کردم قراره بمیرم!
‫ولی هر دو روز این کار رو تکرار میکردم و ،
‫در نهایت دیگه اثری رو من نداشت,
‫دفعه ی بعد یه تیکه ی کامل خوردم!
‫دوباره حس مرگ بهم دست داد!
‫ولی یک ماه این کار رو تکرار کردم,
‫بعدش کل خفاش رو خوردم,
‫و دوباره حس مرگ بهم دست داد ،
‫و یک ماه این کار رو تکرار کردم,
‫و در آخر نسبت بهش مقاوم شدی؟
‫♪شکوه صبحگاهِ مغرب,
‫♪نوعی سم که باعث بیهوش کردن افراد میشود,
‫مزه ایه که من رو به گذشته میبره,
‫میشه یکم دیگه برام بریزی؟!
‫من درباره انواع دیگر سم ها هم کنجکاو شدم ‫پس اونا رو هم امتحان کردم!
‫تخم غورباقه ، موجودات دریایی ، شلغم تلخ,
‫تو چهل سال گذشته همشون رو تو بدنم ‫عادت دادم!
‫داری راجع به چی حرف میزنی؟!
‫دلیلی که همه ی این کار ها رو کردم ، ‫اینه که من رو یاد گذشته میندازه,
‫من بار ها مسموم شدم,
‫بفرمایین,
‫ولی من همیشه زود بازیابی میشم!
‫مزه ی این شبیه چای نیلوفر آبیه!
‫تو 30 ثانیه قدرت تکلم رو از دست میدی و ‫در عرض چند دقیقه میمیری,
‫تاکوناها معمولا ازش برای کشتن یانومه ‫استفاده میکرد!
‫قبلا علیه من هم ازش استفاده کردن,
‫دیگه تقریبا 30 ثانیه شد ، درسته؟
‫بگیرینش!
‫کسایی که قبلا مسموم شدن در برابر ‫سم بسیار مقاوم هستن!
‫توناری
‫از جاناندا!
‫پیش نمایش
‫پس از گذشت چهل سال ، سرنوشت ‫به حرکت در می آید,
‫هیسامه ای که فوشی را تعقیب میکند ، ‫و توناری از جاناندا که با او مقابله میکند,
‫دیدار دوباره ی فوشی و دوستان قدیمی اش ‫چه اثری بر او میگذارد؟
‫ضربانِ اِراده