‫لیل بارو,
‫جرالد والکری,
‫پرنیدا پارنکاجاس,
‫آسکین ناک له وار,
‫ و تو,,, اوریو,
‫برین به شینیگامی‌هایی که به دنیای مقدس وار ولت ما اومدن,,,
‫حسابی خوش آمد بگین,
‫خون‌شون رو در جامی می‌ریزیم,,,
‫و به سلامتی این دنیای جدید می‌نوشیم,
‫- اطاعت! ‫- اطاعت!
‫واقعاً,,,
الحق که ‫قلعه‌ی بزرگی‌ـه,
‫قلعه‌ها برای قدرت نمایی ساخته میشن,
‫پس باید بزرگ باشن,
‫حق میگی‌ها,
‫به هرحال، دارن ما رو فرا می‌خونن,
‫درست نیست که منتظرشون بذاریم,
‫راستی,,,
‫ما نه می‌خوایم باهاتون همکاری کنیم و نه می‌خوایم ازتون پیروی کنیم,
‫اینجا جایی‌ـه که راهمون از همدیگه جدا میشه,
‫فکرش رو می‌کردم,
‫خیلی‌خب، دوستان,,,
‫حرکت می‌‌کــنــیــم!
‫- چشم! ‫- چشم!
‫حسش کردی؟
‫ریاتسوشون از سمت اون قلعه میاد,
‫پس بیاین بریم!
‫- اوهوم! ‫- اوهوم!
‫هــان؟
‫کاپیتان کوروتسوچی کجا رفت؟
‫عجیبه,,,
‫بستن دروازه,,,
‫و دوباره باز کردنش با تغییر محور مختصاتی,,,
‫باعث میشه که حتی توی کاخ سلطنتی هم,,,
‫راحت بتونی اینور اونور بری,
‫حالا که فهمیدن من باهاشون نیستم، ‫شرط می‌بندم مثل چی ترسیدن، مگه نه؟
‫اینطوری,,,
‫می‌تونم با خیال راحت و بدون مزاحمت اون بی‌سوادها,,,
‫هرچقدر که می‌خوام، نتایج تحقیقاتم رو امتحان کنم,
‫حق با تو‌ـه,
‫ز - زاراکی؟ ‫توی عوضی اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫والا,,, یه سر رفتم دست به آب، دیدم همه قالم گذاشتن و رفتن,
‫خوب شد که دوباره دروازه رو باز کردی,
‫مگه نه، یامادا؟
‫بله,,,
‫چرا آخه باید همچین موقعی دستشویی‌ام می‌گرفت؟
‫ولی اینجوری که خیلی بهتر شد,
‫اینطوری دیگه لازم نیست نگران این باشم که,,,
‫ اشتباهی یکی از خودمونی‌ها رو زخمی کنم,
‫می‌تونم با تمام قوا حمله کنم,
‫و می‌دونم که حتی اگر اشتباهی بزنم زخمی‌ات کنم,,,
‫به این راحتی‌ها نمی‌میری,
‫درسته,,,
‫و حالا که بقیه اینجا نیستن,,,
‫وقت خیلی خوبیه تا از شَر چندتا انگل خلاص بشم,
‫داری درمورد کی‌ها حرف می‌زنی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫خدایی,,,
‫چرا آخه باید همچین موقعی دستشویی‌ام می‌گرفت؟
‫باشه حالا، گریه نکن دیگه,
‫انقدر غُر نزن، وگرنه ولت می‌کنیم و می‌ریم,
‫حس خاصی نسبت به این قضیه نداری؟
‫خیر، هیچ حس خاصی ندارم,
‫خیلی‌خب پس، بیاین بریم!
‫- چشم! ‫- چـــشـــم!
‫بیا ما هم راه بیوفتیم، نمو,
‫چشم، مایوری-ساما,
‫کاشکی می‌تونستیم به کوچیکی-سان و رنجی-کون ملحق بشیم,
‫آره، ولی نه نمی‌تونیم نقطه‌ی سُکُون درست کنیم,,,
‫و نه می‌تونیم از گوشی روحی استفاده کنیم,
‫چاره‌ای نداریم جز اینکه خودمون تنهایی بجنگیم,
‫ما همه‌مون دنبال یه دشمن مشترکیم,
بخاطر همین ‫مطمئنم که جلوتر می‌بینم‌شون,
‫حق با تو‌ـه,
‫لازم نیست بهشون بپیوندیم,
‫هرچی تعدادمون بیشتر بشه،‌ سرعت‌مون میاد پایین‌تر,
‫و این یعنی دردسرهای بیشتر!
‫گریمجو,
‫چه وقت تلف کردنی, ‫من میرم جلو,
‫وایسا! یکی اونجاست!
‫جــان؟ بی‌خیال بابا,,, یعنی بین این همه آدم، ‫حتماً باید به تور گروه کوروساکی ایچیگو می‌خوردم؟
‫تف توی این شانس,,,
‫هــان؟ یه لحظه وایســـ!
‫لعنتی, چرا سرخود هرکاری که دلش می‌خواد می‌کنه؟
‫هیچ‌کس اینجا نیست,,,
‫حتی پرنده هم پر نمی‌زنه، چه برسه به دشمن,
‫آهای شینیگامی‌های حروم زاده! ‫من اینجام!
‫یالا بیاین سراغم!
‫منظره‌ی شهر حسابی تغییر کرده,,,
‫ولی هرطوری که بود‌ خودمون رو رسوندیم نزدیک سیلبرن,
‫ما برگشتیم!
‫خودمون تنهایی حساب‌مون رو صاف می‌کنیم,
‫با یوهاباخ,,,
‫و,,,
‫هاشوالت!
‫این از اولی,
‫گریمجو! چه مرگت بود که تنهایی حمله کردی؟!
‫خفه بابا,,,
‫بکش کنار، کوروساکی! ‫من از تو دستور نمی‌گیرمـ,,,
‫گذاشتی قسر در بره؟
‫گفتم خفه شو بابا!
‫هــوی!
‫وایسا عوضی!
‫وایسم که بزنی بُکُشیم؟
‫من کِی گفتم می‌خوام بُکُشمت؟
‫خب پس چی؟
‫اگر از من ضعیف‌تر باشی، به هرحال می‌میری,
‫می‌دونستم این رو میگی! ‫عمراً وایسم!
‫مگه نیومدی اینجا که بجنگی؟
‫پس چرا داری فرار می‌کنی پدرسوخته؟!
‫من نیومدم اینجا تا بجنگم! ‫اومدم اینجا تا بُکُشم‌تون!
‫اگر بتونم یواشکی انجامش بدم، دیگه چه بهتر!
‫راستی اصلاً تو دیگه کی‌ هستی؟ ‫یکدفعه‌ای از ناکجا آباد پیدات شد,
‫من؟ ‫من دشمن کوروساکی‌ام,
‫جدی میگی؟!
‫خب اینطوری که رفیق هم به حساب میایم!
‫پس بیا با همدیگه کوروساکی رو بُکُشیم!
‫این یارو دهنش چفت و بند نداره؟
‫مهم نیست, ‫ می‌تونی هرچقدر که می‌خوای فرار کنی,
‫چون به هرحال می‌گیرمت و کارت رو یکسره می‌کنم!
‫به کُــــــل گُم‌شون کردیم!
‫فکرش رو نمی‌کردم انقدر سریع باشن,,,
‫گریمجوی عوضی,,,
‫به هرحال، بیاین جدا بشیم و پیداش کنیم,
‫- اوهوم! ‫- حله!
‫هوفف,,,! ‫انگاری که گُم‌شون کردم,,,
‫هم گروه کوروساکی ایچیگو رو,,,
‫و هم اون یارو مو سیخ‌سیخی رو,
‫بهتره یه استراحتی بکنم و یه قهوه‌ای بر بدن بزنم تا,,,
‫نمی‌تونی فرار کنی!
‫این‌ یه بار رو چشم پوشی کُن جون جَدِت!
‫انقدر مسخره بازی درنیار!
‫بیا! ‫بذار این,,,
‫هدیه رو بهت بدم! ‫خدمتت!
‫هدیه؟ ‫برو خودتو مسخره کن,,,
‫دلقک!
‫این دیگه,,, چی بود,,,؟
‫ای‌بابا,,,
‫منظورم یه توپ هدیه بود که از قضا پُر سم‌ـه,
‫ولی مگه وقتی بچه بودی,,,
‫بهت یاد ندادن که هیچ‌وقت از یه غریبه چیزی نگیری؟
‫گوش ندادن به حرف مامانت خیلی برات گرون تموم شد,
‫گروه‌شون داره از هم می‌پاشه,
‫استقامت هر فرد و توانایی سازگاریش,,,
‫با ریشی پُرچگال و حجیمی که در کاخ سلطنتی وجود داره,,,
‫و حتی میزان جراحاتش,,,
‫همه‌ی این عوامل با همدیگه، دارن باعث فروپاشی گروه‌شون میشن,
‫و اینکه,,,
‫- هیساگی! ‫- ستوان هیساگی!
‫تمامی موجودات زنده زمانی که از گروه‌شون جدا بشن، می‌میرن,
‫تنها کاری که باید بکنم,,,
‫این‌ـه که منتظر بمونم تا یکی یکی از گروه‌شون جدا بشن,
‫مورد هدف قرار گرفتیم!
‫واینسین! ‫فقط ادامه بدین!
‫هنوز فکر می‌کنن که می‌تونن از دستم قسر در برن؟
‫چه آدم‌های خاطی‌ای,
‫اون ریاتسو,,,!
‫غُرّش کُن,,,
‫یــو، کوینشی,
‫شنل جدیدت بهت میاد,
‫برای اطمینان ازت می‌پرسم,
‫نیومدی که راهنمام باشی و راهنمایی‌ام کنی، مگه نه؟
‫شینیگامی‌ها هیچ‌ آینده‌ای پیش روشون ندارن,
‫به سوالم جواب ندادی,
‫دارم میگم که شما نمی‌تونین اعلی‌حضرت رو شکست بدین,,,
‫کسی که پادشاه ارواح رو جذب کرده و قدرت‌هاش رو به دست اورده,
‫پادشاه ارواح رو جذب کرده؟
‫از این وار ولت، دنیای جدیدی شروع میشه,,,
‫دنیایی برای کوینشی‌ها و اعلی‌حضرت,
‫یه سوال دیگه,,,
‫به ایچیگو برخورد کردی؟
‫کُشتمش,,,
‫یا حداقل اینطوری فکر می‌کردم,
‫یادم رفته بود که چقدر سرسخت‌ـه,
‫دفعه‌ی بعدی قطعاً می‌کُشمش,
‫که اینطور! ‫به اندازه‌ی کافی شنیدم,,,
‫می‌زنم اون قلعه و رئیس کوینشی‌ها رو خُرد و خاکشیر می‌کنم!
‫بانکای,,,
‫سو او زابیمارو!
‫اون بانکای جدیدته؟
‫زازکا!
‫اوروچیو!
‫این تمایل شدیدت برای استفاده‌ از زورِ خالی دیگه داره قدیمی میشه,
‫مشکلش چیه اونوقت؟!
‫لیخت رِگِن!
‫هیهیو!
‫نمی‌تونی قسر دربری!
‫سو او زابیمارو، زاگا تپو!
‫چی شد؟
‫فکر کردی تنها کسی هستی که قوی‌تر شده؟
‫لعنتی,,,!
‫هیهیتنشو!
‫این باید بتونه کمی توی عوضی رو نگه‌ داره,,,
‫بهم گفتن که فقط بیست ثانیه لازم دارم,
‫اوهوم, بالاخره داره دستت میاد,
‫وقتی که اسمش رو به زبون میاری، همچین حسی داره,
‫هرچند که، به سختی می‌تونستی شکلش رو حفظ کنی,
‫اینطوری، این تکنیک خیلی زود ازبین میره,
‫تو باید ریاتسوی بیشتری به زابیمارو بدی,,,
‫تا شاید بتونی دشمنت رو شکست بدی,
‫بیشتر؟
‫با قدرت حال حاضرت، بیست ثانیه باید کافی باشه,
‫سو او زابیمارو,,,
‫زاگایی‌زکو!
‫بنظر میاد که بقیه حسابی غرق مُبارزه‌ان,
‫مُبارزه‌ای که بدون استفاده از هوش و صرفاً با استفاده از ریاتسو‌ـه؟
‫به درد لای جرز هم نمی‌خوره,
‫اوه راستی توی عوضی‌ هم یکی از همون‌هایی که,
‫نه بابا؟
‫پس اگر اینطوره، حتماً باید دشمن خیلی باهوش,,,
‫و جالبی پیش‌ رومون باشه,
‫اگر کسی مزاحم‌مون نشه,,,
‫باید بتونیم زودتر از بقیه اونجا برسیم,
‫یا نکنه ترجیح میدی وقتت رو همینطوری الکی هدر بدی؟
‫دیدی بهت گفتم؟ ‫می‌تونستیم با همدیگه کوروساکی رو بُکُشیم,
‫اینطوری دیگه لازم نبود تو هم بمیری,
‫خفه شو,,,
‫هردوتاتون رو می‌کُشم,,, ‫هم تو رو و هم کوروساکی رو,
‫اگر التماسم می‌‌کردی، ممکن بود دلم بسوزه و از جونت بگذرم,
‫این طرز حرف زدنت، سرت رو به باد میده‌ها,
‫کار به اونجاها نمی‌کشه,
‫شرمنده، قضیه شخصی نیست,
‫تردید کردی,
‫این‌ها تأثیرات کوروساکی‌ـه؟
‫یا اینکه,,,
‫اسکلاوه رِی,,,
‫فِدِر زوینگر!
‫چـی؟!
‫فدر زوینگر می‌تونه ریاتسو رو,,,
‫از هرچیزی که داخلشه استخراج کنه,
‫تا زمانی که داخل اون فضای بسته باشی,,,
‫توانایی استخراج ریشی من، تو رو از انجام هرکاری محروم می‌کنه,
‫زمانی که ریاتسوت رو ازت بگیرم,,,
‫بانکای و شیکای‌ات قدرت‌شون رو از دست میدن,
‫اینجاست که کار بانکای تو دیگه تموم میشه,
‫طوری حرف نزن انگار که چیزی از بانکای حالیت میشه، کوینشی,,,!
‫بانکای!
‫الکی نیست که بهش میگن سو او!
‫دو پادشاه، نه؟
‫هیکوتسو تایهو!
‫تو باختی,
‫و باختت هم سه تا دلیل داره,
‫اول اینکه تو به طور ناخودآگاه سعی می‌کردی که من رو نَکُشی,
‫دوم اینکه قدرت‌های من رو نمی‌شناختی,
‫و سوم اینکه، تو کسی هستی که ازش متنفرم,,, یعنی یه شینیگامی,
‫فقط تو هستی
‫خدای خودت باش
‫جنگ خونین هزارساله