‫التماستون می‌کنم، بذارین خودم برم,
‫- ویلو رو با هم نجات می‌دیم, ‫- کیت رو هم نجات می‌دیم,
‫باقی اسراشون رو هم نجات می‌دیم,
‫[آنچه گذشت]
‫- تو ویلویی, ‫- ولی تو مادمارتیگان نیستی,
‫سلام,
‫الورا دانان کدومتونه؟
‫مادمارتیگان بعد از بیست سال پیدام کرد,,,
‫و ازم خواست تو ماجراجویی دیگه‌ای ‫بهش ملحق بشم,
‫- می‌خواست «زره» رو پیدا کنه, ‫- ایناهاش,
‫«مصاص» رو وصل کردم، ‫ولی هیچی نشد,
‫فقط از یه طریق می‌شه فهمید ‫واسه تو کار می‌کنه یا نه بچه,
‫کیت, صدام رو می‌شنوی؟
‫پدرت رفت با موجودات اون پایین مبارزه کنه،
‫آخه معتقد بود یکی از شما ‫از مهم‌ترین چیز این بالا محافظت می‌کنه,
‫مهم‌ترین چیزمون چیه؟
‫الورا دانانه,
‫حالا دیگه از اینجا برو,
‫می‌تونستم برگردونمش,,,
‫و بالاخره می‌تونستم بفهمم واسه چی ‫همیشه تو رو به من ترجیح می‌داد!
‫بهت الهام شد,
‫شاهد مبارزه‌اش با «عجوزه» بودی,
‫هر کاری هم بکنم، باید بمیره ‫تا دنیامون نجات پیدا کنه,
‫کسی اونجا نیست؟
‫کسی نیست؟
‫نمی‌خوای,,,
‫آزادم کنی؟
‫[ویلو]
‫[فصل هفتم] ‫[آن‌سوی دریای متلاطم]
‫چند وقته؟
‫نور تغییر می‌کنه,
‫آب و هوا,,, ابـ,,,
‫ابرها خیلی سریع حرکت می‌کنن,
‫خورشید اصلا غروب نمی‌کنه،
‫روز اصلا به اتمام نمی‌رسه,
‫بالاخره می‌رسه,
‫از کجا می‌دونی؟
‫آخه هیچی ابدی نیست,
‫مشکلی نداره، می‌تونی بخوریش,
‫نمی‌دونم چرا این رنگیه، ‫ولی خیلی خوشمزه است,
‫خودت خوردیش؟
‫اوهوم,
‫خب، اهل کجایی؟
‫اهل کشمیرم,
‫عه، واقعا؟
‫من اهل تیر آسلینم,
‫- قلمروی تو «دره» است,,, ‫- خودم می‌دونم کجاست,
‫آها, درسته, چرا که نه؟
‫راستش، من شاهزاده تیر آسلینم,
‫تبریک می‌گم,
‫نه بابا, نمی,,, نمی,,,
‫منظورم این بود که احتمالا ‫واسه همین اینجام,
‫جنگ راه انداختین؟
‫نه,
‫یا,,, ‫خب، قبل از رفتنم که جنگی در جریان نبود,
‫خب، پس کی دزدیدتت؟
‫نمی‌دونم, نمی‌دونم,
‫کلی فرصت داشتم که بهش فکر کنم، ‫ولی به نتیجه بهتری نرسیدم,
‫یا شاید هم اسیر کسل‌کننده‌ترین ‫کابوس تاریخ شدم,
‫حداقل کسل‌کننده بود، ولی بعدش,,,
‫بعدش چی شد؟
‫اِم، هیچی, چیزی نشد,
‫ببین شاهزاده خوش‌بخت شلخته‌نژاد،
‫نمی‌دونم تو خونه خودتون ‫به چه شرایطی عادت داری،
‫ولی من از خنگول‌های کاخ نیستم ‫که صرفا,,,
‫نگاه بهم بندازی و دلم بلرزه,
‫آها، آره,,, نه, ‫گمون نمی‌کردم,,,
‫که چی؟ که دختر باشم ‫که باید تو رویای مسخره‌ات نجاتش بدی؟
‫- نه! ‫- کمی گپ بزنی,,,
‫و کنایی صحبت کنی ‫که ببینی پایه‌ام یا نه؟
‫بعدش اعتراف می‌کنی ‫نقاط ضعفی داری,
‫«عه، آدم تک‌بعدی‌ای نیست، ‫همدلی سرش می‌شه، به حرف‌هام هم گوش می‌ده,»
‫بعدش هم یهو می‌بینیم ‫داریم رو چمن غل می‌خوریم,
‫خیلی‌خب، نه, مـ,,,
‫این‌قدر چنین مسیری رو طی کردم ‫که بدونم از مقصدش خوشم نمیاد,
‫من صرفا می‌خوام از اینجا برم,
‫اسمم اریکه,
‫اصلا برام مهم نیست,
‫ضمنا، راستش، فعلا با کسی هستم، اینه که,,,
‫خوش به حالت,
‫آره, آره، آره, حرف نداره,
‫از کارکنان,,,
‫ببین، گوش کن,
‫من هم عین خودت ‫می‌خوام از اینجا برم،
‫ولی تقریبا مطمئنم ‫تا موجوداتی,,,
‫که آوردنمون اینجا برنگردن، ‫همین‌جا اسیریم,
‫دیده بودیشون؟
‫هیولا بودن,
‫ولی از وقتی اومدم اینجا ‫کسی رو ندیدم,
‫- کسی جز خودت رو ندیدم, ‫- یعنی سعی کردی بری؟
‫آره, چندین هفته راه رفتم,
‫ولی شهر به طریقی,,,
‫من رو کشوند,,,
‫چیه؟
‫کیت!
‫طاقت بیار!
‫وانتاژ آبور تورماخ! ‫وانتاژ آبور تورماخ!
‫کیت!
‫- وانتاژ آبور تورماخ! ‫- کیت!
‫وانتاژ آبور تورماخ!
‫کیت!
‫چیزی نیست,
‫هوات رو دارم, هوات رو دارم,
‫زنده‌ای, چیزی نیست,
‫بیای,
‫بیاین!
‫بهتره امتحانش کنی,
‫- چی؟ ‫- ببین کار می‌کنه یا نه,
‫آها، یعنی همین‌جوری,,,
‫نه، نه، نه,
‫آدم که همین‌جوری چنین کاری نمی‌کنه,
‫باید لحظه مناسبی عملیش کنه،
‫مثلا موقع حمله به غار ماری عظیم‌الجثه ‫یا مقابله با «دلالان مرگ»,
‫یا موقع سر زدن به مادر ‫بعد از دو سال دوری,
‫واقعا بهتره سری به مادرم بزنم,
‫به «دریای متلاطم» رسیدیم,
‫نقشه‌ها اینجا به اتمام می‌رسن ‫و آخرین آزمونمون شروع می‌شه,
‫آزمونمون از چه قراره؟
‫باید با پای پیاده ازش رد بشیم,
‫ولی واقعا مجبوریم؟
‫آخه هیچ‌کسی که واردش شده، ‫تا حالا برنگشته,
‫تنها راه رسیدن به «شهر باستانی»، ‫رد شدن از دریاست,
‫پس بریم دیگه,
‫نه,
‫باید استراحت کنی,
‫حالم خوبه,
‫کیت,
‫به نظرم بهتره همه‌مون ‫کمی استراحت کنیم,
‫باید ذخایرمون رو تأمین کنیم,
‫آب و غذا لازم داریم، ‫باید خودمون رو جایی خشک کنیم,
‫آهای؟
‫کسی خونه نیست؟
‫آهای؟
‫کسی اینجا نیست؟
‫حالم خوبه,
‫فقط سرم گیج رفت,
‫لابد بدتر از این هم می‌شه مرد,
‫چیه؟
‫وای خدا,
‫دارم خواب می‌بینم،
‫شما هم توهمات خیالم هستین,
‫- متأسفانه نیستیم, ‫- ثابت کنین,
‫ثابت کنیم واقعی هستیم؟
‫نمی‌تونین، مگه نه؟
‫شاید هم خودم توهم خیالتون باشم,
‫شاید هم همه‌مون اشباحی ‫تو خواب خدایی کینه‌جو باشیم,,,
‫که سوءهاضمه گرفته,
‫- وای! ‫- بفرما, آفرین, آروم باش,
‫- وای, آدم احساس رهایی می‌کنه، مگه نه؟ ‫- از چی؟
‫از این که مهم نیست,
‫هیچی مهم نیست,
‫سکه دارین؟
‫من طلا دارم، مقداری جواهر، ‫الماس، یاقوت و یاقوت کبود هم دارم,
‫ضمنا، اصلا تو مهمانسرای خوبی ‫ساکن نشدیم,
‫به جز فصل شکار خرچنگ‌های غول‌پیکر،
‫مشتری خاصی ندارم،
‫البته تعداد همون‌ها هم کمتر شده,
‫- اون چیه؟ ‫- یه گِل‌وجوده,
‫با سورتمه زب در خدمتتون هستم,
‫می‌تونین باهاش تو خلیج‌ها و جزایر کوچک,,,
‫«ساحل شرقی» گشت و گذار کنین,
‫خب، اِم، اگه بخوایم ‫باهاش دورتر بریم چی؟
‫ظاهرا ویلو خیلی ثروتمنده، اینه که,,,
‫آره، چقدر می‌فروشینش؟
‫بیاین بعد از شام صحبت کنیم,
‫اِم,,, ظاهرا بد نیست ‫غذای گرمی بخورین,
‫از شانس خوبتون، ‫آشپزی من حرف نداره,
‫نوش جان,
‫- هوم! ‫- اِم,,,
‫- نمک ندارین؟ ‫- نمک؟
‫هوم,
‫نمک,
‫ایناهاش,
‫می‌دونین چیه، اصلا نمک کم نداره,
‫قطعا نمک کم داره,
‫ببخشید,
‫اهل کشمیرین؟
‫آره, رفتی؟
‫خیلی وقت پیش رفته بودم,
‫شخصی به نام فیل رو اونجا ندیده بودی؟
‫اِم,,,
‫- به خاطر نمیارم, ‫- خوبه,
‫خیلی بی‌شعوره,
‫واسه چی تک و تنها اینجایین؟
‫اِم، خب، من جنگجو بودم,
‫پهلوان کشمیر بودم,
‫یکی از سه پهلوانی بودم ‫که واسه نجات شاهدختی,,,
‫که شخص خبیث قدرتمندی اسیرش کرده بود ‫و خودم عاشقش بودم، اعزام کرده بودن,
‫البته خودش نامزد,,,
‫نامزد کی بود؟
‫نه، نه، وایستین ببینم,
‫اون ماجراجویی دیگه‌ای بود,
‫این دفعه می‌خواستیم ‫حوضی افسون‌شده رو پیدا کنیم,,,
‫که هر کی از آبش می‌خورد,,,
‫نه، این هم ماجراجویی دیگه‌ای بود,
‫نمی‌دونی مشغول چه ماجراجویی‌ای بودی؟
‫خب، کلی ماجراجویی و نبرد تجربه کردم,,,
‫و کلی آدم سر تاج و تخت رقابت می‌کردن،
‫گاهی اوقات همه‌شون رو ‫با هم قاطی می‌کنم,
‫خب، چی یادته؟
‫آها, چندین سال تو «دریای متلاطم» می‌گشتیم,
‫چکمه‌هامون پوسیده شده بودن ‫و شمشیرهامون تو غلافشون زنگ زده بودن,
‫بالاخره یادمون رفت کی هستیم ‫و دنبال چی می‌گردیم,
‫در نهایت هم با هم دشمن شدیم,
‫همدیگه رو به قتل رسوندیم,
‫اون طرف «دریای متلاطم» چه خبره؟
‫بعضی‌ها می‌گن آدم تهش ‫به لبه دنیا می‌رسه و می‌افته پایین,
‫بقیه می‌گن لویاتانی,,,
‫چنان هیولاپیکر وجود داره ‫که آدم با دیدنش هم دیوانه می‌شه,
‫ولی خودم از حقیقت خبر دارم,,,
‫اون طرفش هیچی نیست,
‫دریا تا ابد ادامه داره,
‫صرفا چون خودت چیزی پیدا نکردی، ‫دلیل نمی‌شه چیزی نباشه,
‫هست,
‫لابد می‌فهمیم دیگه,
‫آره,
‫می‌فهمیم,
‫وقتی داشتم غرق می‌شدم، ‫اریک رو دیده بودم,
‫«عجوزه» داشت می‌رفت سراغش,
‫گمون کنم فرصتش رو به اتمامه,
‫آهای، دختر جدیده!
‫کجایی؟
‫خارق‌العاده است,
‫- بیا، بیا بریم, ‫- واسه چی؟ اون پایین چه خبره؟
‫نمی‌دونم، فقط,,,
‫فقط می‌دونم بهتره اینجا نباشیم,
‫اگه این شکلی خارج بشیم چی؟
‫شاید تنها راه خروجمون باشه,
‫نیست، خب؟
‫ولی اگه امتحان نکنیم، ‫چطوری مطمئن بشیم؟
‫هر کاری می‌خوای بکن,
‫وایستا! ببخشید,
‫فقط خواهش می‌کنم,,,
‫از اون پله‌ها پایین نرو,
‫نمی‌رم, قول می‌دم,
‫من همین الان,,,
‫چیه؟
‫گمون کنم احتمالا فهمیده باشم ‫واسه چی اینجاییم,
‫چقدر از کشمیر اطلاعات داری؟
‫در حد بقیه,
‫«انجمن پهلوانان» دارین، «برج عاج» دارین ‫و خیابون‌هاتون رو با سنگ ماه فرش کردین,
‫خیلی قشنگه,
‫دیوارهای بلندی داریم ‫که امنیت و انفرادمون رو تأمین می‌کنن,
‫قوانینی داریم,,,
‫که اگه ازشون پیروی کنیم، ‫هیچ نیازی پیدا نمی‌کنیم,
‫البته به جز,,,
‫چی؟
‫شایعه شده بود ‫فرقه‌ای سری وجود داره,,,
‫که جادوی خونین باستانی‌ای به نام,,,
‫«فرقه اژدها» رو می‌پرستیدن,
‫اولش اغتشاشاتی جزئی ایجاد می‌کردن,
‫هتک حرمت می‌کردن، آتش راه می‌انداختن، ‫مقصرشون معلوم نمی‌شد،
‫ولی همیشه نشانشون رو ثبت می‌کردن,
‫یه شب به زور وارد برجمون شدن،
‫نگهبانان رو کشتن ‫و شاهدختمون رو ربودن,
‫چرا؟ که چی بشه؟ ‫به قدرت برسن؟
‫شاید, نمی‌دونم,
‫بعدش اینجا به هوش اومدم,
‫تو که وقتی بهت گفتم شاهزاده‌ام، ‫خیلی بی‌رحمانه برخورد کردی!
‫- مغرورانه گفته بودی, ‫- نه‌خیر!
‫«بنده شاهزاده تیر آسلینم, ‫می‌خوای لباس چرک‌هات رو به عضلاتم بمالی؟»
‫اِم، راستش، نـ,,, ‫اولا، من این شکلی حرف نمی‌زنم,
‫- چرا، می‌شه گفت می‌زنی, ‫- دوما,,, نمی‌شه گفت می‌زنم,
‫چرا، می‌زنی، ولی اون‌قدر که انتظار داشتم ‫نفرت‌انگیز نیستی,
‫- هنوز هم قرار نیست لب بگیریم, ‫- من که اصلا تو فکرش نبودم,
‫معلومه که بودی, ‫همین الان هم تو فکرشی,
‫صبحانه میل ندارین؟
‫می‌تونم براتون نیمرو درست کنم، زحمتی نیست,
‫خب، هر غذایی که لازم نداری رو می‌بریم، ‫ولی باید راه بیفتیم,
‫چی؟ کجا برین؟
‫می‌ریم اون طرف «دریای متلاطم»,
‫شما که اصلا شرایط سفر کردن ندارین,
‫کوتوله‌تون هم نداره,
‫بمونین، تجدید قوا کنین,
‫حالت خوبه؟
‫راستی, هوا قراره خراب بشه,
‫بهتره صبر کنین بگذره,
‫می‌دونین چیه؟ ‫شاید درست بگه,
‫چه بدونم، وقتی قراره ‫تا ابد تو «دریای متلاطم»,,,
‫سفر کنیم، یه روز دیرتر ‫راه افتادن چه فرقی می‌کنه؟
‫اشکالی نداره,
‫می‌تونی بمونی,
‫بهت نیازی نداریم,
‫خب، کی می‌خواد نیمروش هم‌زده باشه؟
‫خب، می‌گفتی هم‌زده نباشه,
‫باید زودتر از اینجا بریم!
‫ای بابا، بسه دیگه!
‫بجنبین، بلند شین!
‫بجنبین! سوار بشین,
‫تکون بخورین احمق‌ها!
‫برو! برو!
‫برو!
‫برو ببینم موجود گلی,
‫عین برق و باد برو,
‫نگران نباشین, بابا جونتون آکج داره,
‫تندتر برو!
‫ها؟
‫بورمن، «مصاص» رو وصل کن!
‫- نه‌خیر! ‫- چرا که نه؟
‫آخه باید لحظه مناسبی وصلش کنم, ‫الان مناسب نیست,
‫- الورا، چوبدستیه رو دربیار! ‫- چیکار کنم؟
‫کل احساسات عشق، فداکاری ‫و از خود گذشتگیت رو جمع کن و,,,
‫فوراک لیتراک!
‫بد نبود,
‫فوراک لیتراک!
‫برو کنار بورمن!
‫وای,
‫از شرش خلاص شو بورمن!
‫وانو اکسپارتره!
‫الورا، نه!
‫الورا!
‫داره میاد سراغم,
‫تا حالا برات تعریف کرده بودم یه بار,,,
‫صاریغ گرفتم، ولی بعدش معلوم شد تشی بوده؟
‫بعدش مجبور شدن سی‌تا تیغ از پام دربیارن,
‫تو که گفتی بودی سه تیغ بود,
‫نه، قطعا بیش از سه تیغ بود,
‫می‌خوام بگم هر بار ‫که یکیشون رو بیرون می‌کشیدن،
‫به روش یکسانی دردش رو خنثی می‌کردن,
‫آخ!
‫خب، الان دیگه خیلی مسخره می‌شه,
‫بهش گفتم: «بیا باهام زندگی کن,»
‫اون هم گفت: ‫«خودت می‌خوای بیام باهات زندگی کنم؟»
‫من هم گفتم: «اگه می‌خوای باهام زندگی کنی، ‫می‌تونی باهام زندگی کنی,»
‫ولی راستش،
‫گمون کنم فهمیده بود ‫که نمی‌خوام باهام زندگی کنه، اینه که,,,
‫باید توقف کنیم,
‫این گِل‌وجوده بی‌رمق شده,
‫نمی‌دونم گِل‌وجودها استراحت می‌کنن یا نه، ‫ولی باید یه کاری بکنه که دوباره سرحال بشه,
‫عین خودمونن پسر,
‫باید جفت‌گیری کنن,
‫خیلی‌خب، بیا، باید غذا بخوری,
‫اگه زحمتی نیست، ‫موقع غذا دادن دستم رو گاز نگیر,
‫آفرین, چیزی نیست,
‫آخی!
‫اسمت رو کنث می‌ذارم،
‫اسم شخصیت اصلی نمایش‌نامه لوده‌گری ‫عاشقانه‌ام هم همینه,
‫کارت امروز خارق‌العاده بود,
‫چی دستت بود؟
‫آها,
‫فلوت خودم بود,
‫راستش، غریزی بود,
‫از تمرینات خودت و الورا ‫به گوشم خورده بود,
‫اشیاء ارزشمند می‌تونن ابزار جادو باشن، ‫ولی خود جادو تو وجود آدمه,
‫آهای,
‫باید تمرین کنیم,
‫خب، امروز رو سورتمه چی شده بود؟
‫- خشکم زده بود, ‫- واسه چی؟
‫- مهم نیست, ‫- خب، چیکار می‌کنی؟
‫کل عشق و احساسات مسخره دلم رو,,,
‫جمع کرده و از چوبدستی شلیکشون می‌کنم,
‫خیلی‌خب,
‫راستش، دشمنت بهت نمی‌گه کی بهش,,,
‫کاتوت لونانور!
‫خوبه,
‫خب، چه درسی گرفتیم؟
‫که کمی بدجنسی؟
‫آره,
‫به علاوه، باید یاد بگیری ‫قبل از حمله، دفاع کنی,
‫«هیدر توآتا» طلسم سپر ساده‌ایه ‫که اکثر طلسم‌ها رو دفع می‌کنه,
‫ضمنا، باید عین کل جادوها، ‫با تمام وجود اجراش کنی,
‫یادت باشه، حواست ساده‌دلی، نیت ‫و مهم‌تر از همه نفست باشه,
‫تمرکز کن,
‫آوالوریوم لانوش!
‫هیدر تواتا!
‫خطا رفت,
‫وقتی داری با دشمنی واقعی ‫مبارزه می‌کنی،
‫باید آمادگی هر چیزی رو داشته باشی,
‫بلند شو,
‫باهام بیا,
‫خیلی‌خب,
‫کجا می‌ریم؟
‫می‌خوای مبارزه کنیم؟ الان؟
‫فقط الورا نباید واسه مبارزه آماده بشه,
‫این دفعه حق نداری ‫تعمدا ضعیف عمل کنی,
‫حواست رو جمع کن ببینم,
‫حواست به رقابت‌های مسخره‌ات نباشه، ‫حواست به کارت باشه,
‫خودم می‌دونم داری چیکار می‌کنی,
‫چیکار می‌کنم؟
‫داری نقشه مینتا» رو عملی می‌کنی,
‫حریفت خیال می‌کنه می‌شناسدت، ‫خیال می‌کنه می‌تونه حرکت بعدیت رو حدس بزنه؛
‫ولی تو مدام برعکس حدس‌هاش عمل می‌کنی,
‫ظاهرا حریفش خیلی سرخورده می‌شه,
‫آره، ممکنه سرخورده بشه,
‫مخصوصا اگه چند وقتی ‫مشتاق مبارزه با طرف بوده باشه،
‫ولی شرایط اصلا مهیا نبوده باشه,
‫شاید به همین خاطر اشتباهی کنه,,,
‫یا مقابل واقعه‌ای ‫غیرقابل انتظار آسیب‌پذیر باشه,
‫- راهبردش همینه, ‫- عاشقتم,
‫بی‌شرفانه مبارزه می‌کنی,
‫بالاخره تن دادی,
‫جدی می‌گم،
‫واقعا عاشقتم,
‫واقعا؟
‫واقعا,
‫پس خفه شو و عشقت رو نشون بده,
‫هنوز هم تمام توانت رو ‫به کار نمی‌گیری,
‫باید اعماق وجودت رو در نظر بگیری,
‫احساسات و تخیلت رو به کار بگیر,
‫می‌خوای «عجوزه» رو شکست بدی؟
‫خب، نشونم بده دیگه, ‫منتظر چی هستی؟
‫- بس کن, ‫- چی رو بس کنم؟
‫این‌قدر تحریکم نکن,
‫اثر نمی‌کنه,
‫اون‌وقت نادیده گرفتن ‫احساساتت اثر می‌کنه؟
‫نمی‌خوام بلایی سرت بیارم,
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫- می‌خوام اریک رو نجات بدم, ‫- واسه چی؟
‫چون عاشقشم,
‫واسه چی عاشقشی؟
‫عاشق لبخند نازشی؟ ‫عاشق شاهزاده بودنشی؟
‫شاید هم چون کل دخترها دنبالش بودن ‫و تو رو انتخاب کرده، عاشقشی,
‫باهام مهربون بود,
‫یعنی کس دیگه‌ای تا حالا ‫باهات مهربون نبوده؟
‫هیچ‌کدوم از کارکنان اصطبل ‫بهت لبخند نزده بودن؟
‫می‌خوای چی بگم؟
‫شک، حسادت، غرور و عطشت,,,
‫رو قبول کن،
‫آخه در غیر این صورت، ‫نمی‌تونی بهشون چیره بشی,
‫می‌خوام صادق باشی,
‫فانگی یاگوث,
‫ویلو! نه!
‫ویلو! ویلو!
‫می‌شه بپرسم اصلا از کجا بدونیم ‫داریم درست می‌ریم؟
‫شما همه متوجه شدین روز داره طولانی‌تر ‫و شب کوتاه‌تر می‌شه؟
‫آره,
‫ضمنا، غذامون رو به اتمامه,
‫- آها, ‫- می‌خواین برگردین؟
‫- آره، من می‌خوام, ‫- نه,
‫طلسمی که بهم شلیک کردی ناکاتوسی بود,
‫واقعا؟
‫آره,
‫از کجا یاد گرفته بودیش؟
‫ناکمار یاد گرفته بودمش,
‫تو «مالاتریوم» نوشته بود,
‫«عجوزه« قبل از تولدت ‫هم ازت می‌ترسید,
‫سعی می‌کنه اراده‌ات رو تضعیف کنه ‫و به بازیت بگیره,
‫- چطوری؟ ‫- به تو که ربطی نداره، مگه نه؟
‫اگه موفق بشه، داره,
‫فقط من رو به مقصد برسونین,
‫بعدش چی می‌شه؟
‫جادوگره رو می‌کشم,
‫خوشحال نبودم,
‫- چرا نبودی؟ ‫- باید می‌بودم,
‫هرچی می‌خواستم داشتم،
‫ولی هیچی جلودار حسم نبود ‫که انگار یه جای کار می‌لنگه,
‫یه جای کار چی می‌لنگه؟
‫یه جای کار کشمیر,
‫قوانینمون رو در راستای تفکرات، ‫گفتار و خواسته‌ها می‌گم,
‫اگه خواسته دیگه‌ای داشتم چی؟
‫اگه خواسته‌ام مجاز نبود چی؟
‫اگه خطرناک بود چی؟
‫خب، آدم نباید صرفا ‫به خاطر انتظارات دیگران کاری کنه,
‫تو طبق انتظارات دیگران عمل نمی‌کنی؟
‫از من انتظاری ندارن,
‫- خب، می‌خوای چیکار کنی؟ ‫- چه بدونم,
‫با کبوتر ازدواج می‌کنم، ‫تشکیل خانواده می‌دم,
‫- کبوتر؟ ‫- اسم واقعیش برون‌هیلداست,
‫- خودم کبوتر صداش می‌کنم, ‫- که این‌طور,
‫بعدش از قلمرومون دفاع می‌کنم,
‫از قلمرومون دفاع می‌کنم ‫و بهترین برادر،
‫شوهر و پدری می‌شم ‫که از دستم بربیاد,
‫آخه افراد شریف چنین کاری می‌کنن، مگه نه؟
‫- خودت چی می‌خوای؟ ‫- می‌خوام رها باشم,
‫می‌خوام طبق امیالم عمل کنم ‫و افکارم رو بیان کنم,
‫راستش، اِم,,,
‫نمی‌تونم,
‫- درسته، کار احمقانه‌ای بود, ‫- نمی‌تونم,
‫- نه, ‫- شرمنده‌ام,
‫نه، نه، نه، شرمنده نباش, ‫شرمنده نباش,
‫- من واقعا عاشق,,, ‫- کبوتری,
‫درسته، درسته,
‫درسته، باید برگردم پیشش,
‫گمون کنم راه احتمالی ‫خونه رفتنت رو بلد باشم,
‫من قبل از این که برسی، ‫اینجا بودم,
‫راستش، خیلی وقته اینجام,
‫چون مرتکب اشتباهاتی شده بودم، ‫از دستت قایم شده بودم,
‫به شخص نامناسبی ‫اعتماد کرده بودم,,,
‫و باید اطمینان حاصل می‌کردم ‫تو قابل اعتمادی,
‫من هم قبلا عین خودت بودم،
‫اسیر ترس‌ها و دروغ‌هایی بودم ‫که باید از ذهنم بیرون می‌کردم,
‫خودت من رو آوردی اینجا,
‫- داری وحشت می‌کنی, ‫- آره، وحشت کردم, کمی وحشت کردم,
‫طبیعیه,
‫همیشه همین‌طوری شروع می‌شه,
‫چی شروع می‌شه؟
‫آدم خیال می‌کنه فرق ‫واقعیات و غیرواقعیات رو تشخیص می‌ده،
‫فرق نور و تاریکی رو تشخیص می‌ده،
‫فرق خیر و شر رو تشخیص می‌ده,
‫وای خدایا,
‫حالا هرچی می‌دونی رو فراموش کن,,,
‫و باهام بیا,
‫صدای پدرم رو شنیده بودم,
‫داشت صدام می‌کرد,
‫کی شنیدی؟
‫صداش از نور,,,
‫پشت در می‌اومد,
‫اژدهائه چیه؟
‫اگه جادو رو جریان خون دنیا در نظر بگیریم،
‫اژدهائه ازش تغذیه می‌کنه,
‫خیلی وقت پیش زیر سطح دنیامون ‫اسیر شده،
‫خوابیده و منتظره,
‫وقتی بیدار بشه چی می‌شه؟
‫بابا! الان خیلی بهت نیاز دارم,
‫قدرتم در حدی نبود ‫که نذارم وارد بشه,
‫خواهش می‌کنم,
‫بیدار شو!
‫ببخشید, داشتی خواب می‌دیدی,
‫خواب نبود,
‫چند وقته من هم همین‌طوری شدم,
‫مدام خواب یکسانی می‌بینم,
‫چه خوابی می‌بینی؟
‫تو مراسم ازدواجی شرکت کردم, ‫لخت مادرزادم,
‫همه مسخره‌ام می‌کنن,
‫ولی اصلا منطقی نیست،
‫آخه بدن برهنه من فوق‌العاده است,
‫- ضمنا، عضلات خیلی قشنگی رو,,, ‫- خیلی‌خب، ادامه نده,
‫نمی‌دونم چیکار کنم,
‫انگار هرچی جلوتر می‌ریم، ‫افسرده‌تر می‌شه,
‫گمون کنم داریم نزدیک می‌شیم,
‫داریم به شهره می‌رسیم,
‫گمون کنم شاید حس می‌کنه,
‫عه، بس کن, بس کن,
‫چیکار نکنم؟
‫نخارون,
‫این‌طوری بدتر می‌شه,
‫گمون کنم دلم بخواد ‫کمی باهاش تنها باشم,
‫بابا!
‫الان خیلی بهت نیاز دارم,
‫به نظرت چقدر دیگه مونده؟
‫ببین، گفتم می‌رسیم ‫و قراره برسیم,
‫صرفا می‌خواستم مطمئن بشم ‫هنوز به حرفت باور داری,
‫خیلی وقته اینجاییم,
‫چند هفته است,,,
‫شاید چند ماه باشه,
‫دیگه تشخیص نمی‌دم,
‫خودت تشخیص می‌دی؟
‫نه,
‫دلم واسه میمز تنگ شده,
‫اگه الان می‌تونستی باهاش صحبت کنی، ‫بهش چی می‌گفتی؟
‫می‌گفتم طاقت بیار عزیزکم,
‫زود میام خونه,
‫بهتره بخوابی,
‫خسته نیستم,
‫اگه ضعیف باشی، ‫به درد کسی نمی‌خوری,
‫من نذاشتم,,,
‫بری دنبال پدرت,
‫- ولی جونم رو نجات دادی, ‫- آره,
‫من نمی‌دونم مادمارتیگان ‫واسه چی چنین کارهایی کرده بود,
‫حتی خاطره‌ای ازش یادم نیست,
‫ولی گمون نمی‌کنم ‫من رو بهت ترجیح داده بوده باشه,
‫گمون نمی‌کنم با تمام وجودش,,,
‫دوستت نداشته بوده باشه,
‫بهت حسودیم می‌شد,
‫به خاطر برگزیده بودنت ‫و برگزیده نبودن خودم نبود،
‫به خاطر رفتار ملت,,,
‫هیچ‌کدوم از خواسته‌های من ‫ذاتی نصیبم نشدن,
‫چه خواسته‌ای داشتی؟
‫می‌خواستم شجاع باشم,
‫می‌خواستم دوستم داشته باشم,
‫نمی‌خواستم شاهدخت باشم,
‫چه بامزه,
‫می‌شه گفت من می‌خواستم باشم,
‫من لایقشم,
‫دانو، دانو، گرینان لوآتا,
‫میمز، صدام رو بشنو,
‫باهام صحبت کن,
‫بابا؟
‫سلام میمز، حالت خوبه؟
‫در امانی؟
‫حالم خوبه,
‫خیلی نگرانت بودم,
‫بهم الهام شده بود,
‫سایلاس اومد خونه,
‫خب,,,
‫سایلاس که مرده,
‫ما خبر نداشتیم,
‫راهش دادیم,
‫تو نبودی که ازمون محافظت کنی,
‫باز رفته بودی ماجراجویی,
‫عین دفعه پیش,
‫ماجراجوییت چطور پیش می‌ره بابا؟
‫بهت خوش می‌گذره؟
‫آهای، داری خواب می‌بینی, ‫داری خواب می‌بینی,
‫- باید برم خونه, ‫- نمی‌شه,
‫بهت نیاز داریم, ‫خودم بهت نیاز دارم,
‫وقتی کایا بهم نیاز داشت، ‫پیشش نبودم,
‫تا بخوام برگردم، ‫کار از کار گذشته بود,
‫رانون می‌گفت تقصیر خودمه,
‫واسه همین فرار کرد,
‫کسی جز میمز برام نمونده,
‫کار «عجوزه» است,
‫داره سعی می‌کنه جدامون کنه،
‫آخه از توانایی گروه متحدمون می‌ترسه,
‫- از کجا می‌دونی واقعی نیست؟ ‫- نمی‌فهمی؟ ها؟
‫- به کشتنمون دادی! ‫- مجبور بودم, چاره‌ای نداشتم,
‫چیکار کرد؟
‫- کنث رو آزاد کرد, ‫- مریض شده بود!
‫اگه آزادش نمی‌کردم، می‌مرد!
‫واقعا؟ خب، حالا خودمون می‌میریم,
‫تا چند صد فرسنگ هیچی نیست,
‫نه می‌تونیم پیش بریم، ‫نه می‌تونیم برگردیم,
‫هیچی هم طبق برنامه پیش نرفته!
‫باید پیاده بریم,
‫خودت گفته بودی,
‫پیاده ازش رد می‌شیم,
‫تا کی پیاده بریم؟ ‫تا از گرسنگی بمیریم؟
‫دیگه زیاد نمونده,
‫نزدیک شدیم,
‫هر کاری بخوای می‌کنم,
‫نترس,
‫دیگه هوات رو داریم,
‫داریم می‌رسیم,
‫نمی‌دونستم باید چقدر راه بریم,
‫مادرت قبل از حرکت بهم گفته بود ‫اصلا حاضر نیستی تسلیم بشی,,,
‫و ممکنه وقتش برسه ‫که مجبور بشم ببرمت خونه,
‫به نظرت الان وقتش رسیده؟
‫نه,
‫به نظرم خودت باید چنین تصمیمی بگیری,
‫ببین,
‫تو هم اون رو می‌بینی؟
‫چی رو می‌گی؟ ‫همون جمجمه عظیم‌الجثه رو می‌گی؟
‫آره,
‫خواستم مطمئن بشم,
‫من کسی که خیال می‌کردم نیستم گری,
‫کی هستی؟
‫هیچی نیستم,
‫حالت خوبه؟
‫بامزه است,
‫وقتی بچه بودم، موقع بازی ‫ادای ساحران رو درمی‌آوردم,
‫به دنیاهای غریب سفر ‫و با هیولاها مبارزه می‌کردم,
‫اصلا خیال نمی‌کردم واقعا چنین کاری بکنم، ‫چه برسه که بخوام همراه الورا دانان باشم,
‫خودم می‌دونم وقتی به شهر برسیم، ‫اریک رو نجات می‌دی,,,
‫و با همدیگه می‌رین سر زندگیتون,
‫آخه عاشقشی,
‫من هم عاشق اریک نیستم، ‫ولی عاشق توئم,
‫گریدون,,,
‫اشکالی نداره,
‫ازت نمی‌خوام تو هم عاشقم باشی,
‫صرفا می‌خواستم بهت بگم، ‫آخه اگه نبودی،
‫اصلا همون آدمی که همیشه می‌خواستم نمی‌شدم,
‫وای!
‫وای خدایا,
‫امکان نداره,
‫شاید یه جایی اشتباه پیچیدیم,
‫آها، آره، باید می‌رفتیم سمت چپ,
‫ما که از دریا رد شدیم, ‫آزمونمون رو پشت سر گذاشتیم,
‫شهره باید همین‌جا باشه,
‫نیست,
‫باید باشه!
‫من برمی‌گردم,
‫آره، من هم برمی‌گردم,
‫تا می‌تونستیم پیش رفتیم الورا,
‫نه‌خیر,
‫تهش این‌طوری نمی‌شه,
‫چطوری می‌شه؟
‫تو «شهر باستانی» تموم می‌شه,
‫چوبدستیه می‌شکنه، خودم هم,,,
‫می‌میرم,
‫چی؟
‫این وقایع سال‌ها پیش ‫به ویلو الهام شده بود,
‫سورشا واسه همین ‫نمی‌خواست آموزشم بده,
‫واسه همین سعی کرد مخفیم کنه,
‫آخه اگه با «عجوزه» مبارزه کنم، ‫این‌طوری می‌شه,
‫مگه نه؟
‫از کجا می‌دونستی؟
‫خودش نشونم داد,
‫«عجوزه» رو می‌گی؟ ‫باهاش در ارتباط بودی؟
‫چه عالی, واقعا عالی شد,
‫خودش ما رو کشوند اینجا,
‫خیال می‌کردم می‌تونم تغییرش بدم,
‫ولی من ساحر قدرتمندی نیستم,
‫کشاورز خوش‌شانسی بیش نیستم,
‫دیگه نمی‌تونم فیلم بازی کنم,
‫من هم نمی‌تونم,
‫نمی‌خوام الورا دانان باشم,
‫فقط می‌خوام برم خونه,
‫خب، شرایط دشواریه,
‫ترسیدی,
‫من هم ترسیدم,
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫ترسم حق نداره جام تصمیم بگیره,
‫حق نداره شخصیتم رو تعریف کنه,
‫بهش چنین قدرتی نمی‌دم,
‫به خودت می‌دم,
‫من کل عمرم به هیچی باور نداشتم,
‫ولی به تو باور دارم,
‫نمی‌دونم چیکار کنم,
‫چرا، می‌دونی,
‫جفتمون می‌دونیم,
‫نگاهی به اطرافتون بندازین,
‫تموم شد, ‫فقط می‌شه برگشت,
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره,
‫با همدیگه می‌ریم,
‫بانوی من؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫چه دلهره‌آور,
‫خیلی دلهره‌آوره,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال