‫واقعاً روز قشنگیه ها، مگه نه، آقا؟
‫هوی، شما کی هستین؟
‫وایسین! کارت مهمان یا کارت کارمندی نشون بدین، وگرنه-
‫بقیه‌شو می‌سپرم به تو، گاکو,
‫عه؟ تنها انجامش می‌دم؟
‫چیزی نیست که بخوای بهم بگی؟
‫فقط تو طبقه‌های فرد دستشویی هست، پس حواست باشه,
‫باشه,
‫افراد مهاجم شناسایی شدند,
‫افراد نظامی، سلاح‌هایتان را بردارید و به طبقه اول بروید,
‫غیرنظامیان،
‫یک‌دیگر را پیدا کرده و پناه بگیرید,
‫مهاجم؟
‫برو بابا, شوخیت گرفته؟
‫مهاجمین دو نفر هستند,
‫دو نفر؟
‫هردو مسلح,
‫نگهبانا چه غلطی می‌کنن؟
‫انگیزه‌ی آنها نامشخص است,
‫حتماً مخشون تاب داره,
‫می‌خوای شرط ببندیم کدوم واحد می‌کشتشون؟
‫مگه تو نمی‌ری؟
‫نه نمی‌رم, خیلی کار سر ریخته,
‫تازشم، ما طبقه سومیم, عمراً بتونن تا اینجا-
‫عه؟
‫ایول,
‫باید برم دستشویی,
‫الان طبقه چندمم؟
‫تیر بارونش کنین,
‫اطاعت,
‫و با شماره‌ی سه، دو، یک,,,
‫تمرین تمومه,
‫آه، گه توش,
‫امروز نباید میومدم سر کار,
‫خودتو جمع کن، تاکبه,
‫باید الگوی کارمندهای جوون باشی,
‫اینودا-سان!
‫چندتاشون مردن؟
‫حدود 40 نفر از سه طبقه‌ی اول،
‫توی دو دقیقه‌ای که تهاجم شروع شده,
‫پس طرفمون هیولاست,
‫آه، سبک شدم,
‫اون صدا رو شنیدی؟
‫آره,
‫از دیدنتون خوشحالم، رئیس,
‫وزرن کم کردید؟
‫از دیدنت خوشحالم، اودا-کون,
‫بین این‌همه آدم، گاکو رو آوردید؟
‫آره,
‫اون احمق خیلی جوگیر شده,
‫شرمنده که مجبور شدیم یه سال کامل تو رو جاسوس کنیم,
‫بقیه کجان؟
‫طبقه پایین نگهبانی می‌دن,
‫انجمن آدمکشی دستمزد و مزایای خیلی خوبی داره,
‫محیط کاری خیلی بهتر از مال شما بود,
‫دوستی هم پیدا کردی؟
‫آره، ولی خب,,,
‫توی واحد تحقیق و توسعه‌ی طبقه سومن،
‫پس تا الان دیگه مردن,
‫شرمنده,
‫نگران نباشید,
‫پس داریم نقشه رو اجرا می‌کنیم؟
‫وقتشه دکمه‌ی ریست رو توی انجمن آدمکشی بزنیم,
‫نظم جدیدی توی این دنیا درست می‌کنم,
‫همونجا وایسا!
‫این ساختمون الان تحت کنترلِ اسلور-ساماست,
‫اگه جونتو دوست دای، گورتو گم کن,
‫یه‌چیزی اینجاست,,,
‫اون پیری تنمو مورمور می‌کنه,
‫ها؟
‫نه, امکان نداره,
‫به‌نظرت اون صدای گاکوـه؟
‫پس شبحِ انجمن آدمکشی زنده‌ست,
‫گمونم ما هم باید عجله کنیم,
‫آخ آخ,
‫گفتی موقع فرود، یه تار می‌بافی!
‫بافتم دیگه, واسه خودم,
‫تویی,,,
‫اوزوکی، پس زنده بودی؟
‫مشتاق دیدار، ساکاموتو-کون,
‫دیدن اینکه یه دوست قدیمی چاق شده، ناامیدکننده‌ست,
‫ساکاموتو-سان رو می‌شناسه؟
‫سلام منو به ساکاموتو برسون,
‫خودشه,,, از همون موقع!
‫لطفاً اون اسم قدیمی‌مو فراموش کن,
‫اسم اسلور رو ترجیح می‌دم,
‫اسلور؟ همین یارو؟!
‫چرا الان بعد این‌همه مدت روی سرم جایزه گذاشتی؟
‫دنبال چی هستی؟
‫سؤال‌هات زیاد شد,
‫یادم نمیاد انقدر پرحرف بوده باشی,
‫ساکامو-
‫نه! نباید ارتباطمو قطع کنی!
‫عه؟
‫آپارت!
‫گذاشتید فرار کنه؟
‫گذاشتم؟
‫ساکاموتو-سان، خونریزی دارید!
‫شین,,,
‫هردوتون عقب وایسین,
‫منم-
‫گفتم عقب وایسا!
‫این کار خودمه,
‫واقعاً بد نمی‌گن که هیچ‌وقت نمی‌دونی کِی نوبت مردنت می‌شه
‫مگه نه، ساکاموتو-کون؟
‫چی شده؟ بیا جلو دیگه,
‫هدر دادن وقت، یعنی هدر دادن زندگی,
‫ساکاموتو-سان!
‫رئیس، من ترتیبشو بدم؟
‫مشکلی نیست, حتماً به‌خاطر اون‌همه کار کردن خسته شدی,
‫درضمن، این یه‌جورایی حس تجدید دیدار داره ‫ و دارم ازش لذت می‌برم,
‫اینطور نیست، ساکوموتو-کون؟
‫می‌خوای یه‌بار دیگه کشتنم رو امتحان کنی؟
‫الان دیدنت منو یاد جوونی‌های خودم میندازه,
‫تماشای این ساده‌لوحی آزاردهنده‌ست,
‫یهو چی شد؟
‫افرادی که ایده‌آل‌های نصفه‌نیمه دارن، ‫آخرش باعث بدبختیِ اطرافیانشون می‌شن,
‫«قصد قتل آشکار رو مجسم کن,»
‫اینو توی آکادمی آدمکشی یادمون دادن، یادت رفته؟
‫من مثل تو و دوستات شاگرد اولِ کلاس نبودم،
‫ولی بعد از فارغ‌التحصیلی بالأخره متوجه شدم,
‫قتل نیازی به احساسات نداره,
‫بذار یه مثال نشونت بدم,
‫عو؟
‫ساکاموتو-سان، شرمنده! تقصیر من بود,,,
‫پسرجون,
‫بهتره به‌جای عذرخواهی، جون خودتو بگیری,
‫درست نمی‌گم، ساکاموتو-کون؟
‫با این وضع، هم خودت، هم اون دوتا می‌میرن,
‫می‌دونم مدتی می‌شه توی این بازی نبودی، ‫ولی نباید اونقدرا پرت باشی,
‫برام هرچی داری رو کن,
‫تنها راهیه که داری,
‫من دیگه آدمکش نیستم,
‫زنده نگه داشتن من، به معنی کشتن یه‌نفر دیگه‌ست,
‫شنیدم یه دختر داری، ساکاموتو-کون,
‫این هاله‌ی وحشتناک,,,
‫خودشه,
‫خوش برگشتی،
‫ساکاموتو تارو,
‫این دفعه خراب نکنی ها,
‫ساکاموتو-سان!
‫نه, امکان نداره,
‫اوضاع تازه داشت جالب می‌شد,
‫نه بابا,
‫درمورد اون پیرمردِ دیوونه بهم چیزی نگفتی,
‫اودا-کون,
‫چشم,
‫لازمش ندارم,
‫بیا بریم، گاکو,
‫پسر، عجب مبارزه‌ایه,
‫بیخیال، رئیس, می‌خوام ببینم دخلشونو میاری,
‫شوخی نکن,
‫نه با این عجله,
‫نمی‌ذارم قسر در بری,
‫از دیدنت خوشحال شدم، ساکاموتو-کون,
‫فعلاً خداحافظ,
‫متأسفم،
‫اودا-کون,
‫نه، نه, قابل‌تونو نداره,
‫ساکاموتو-سان! واقعاً شرمنده,
‫پیشبندتونو به‌خاطر ما درآوردید,
‫حالم خوبه,
‫تو,,,
‫رئیس،
‫بیا از اینجا بزنیم به چاک,
‫نداشتن یه دست تعادلمو به‌هم می‌زنه,
‫رفتن؟
‫در این روز، سپتامبرِ 20xx،
‫176 نفر کشته شدند،
‫3 نفر زخمی شدند،
‫و یک نفر مفقود گردید,
‫شش ماه از شروع حمله‌ی اسلور به آدمکش‌ها می‌گذرد،
‫و تعداد آدمکش‌های حرفه‌ایِ ژاپن,,,
‫یک چهارم قبل است,
‫ما اینجا در کنار بنای معروف جدید توکیو، ‫برج کج توکیو هستیم،
‫که توریست‌های زیادی داخل شهر دیده می‌شن،
‫و باعث اختلال زندگی روزمره‌ی محلی‌ها شدن,
‫برنامه بعدی، مسابقه‌ی پخت‌وپز مرگبار!
‫تارو-چان، یکم تایفوکو می‌خوری؟
‫بله، لطفاً,
‫همین بدنت هم شبیه دایفوکو می‌مونه ها,
‫ساکاموتو-سان، خیلی دارید پرخوری می‌کنید,
‫گم شدی؟
‫نمی‌تونم برم داخل, چطور می‌تونم ‫ تو روی ساکاموتو-سان نگاه کنم؟
‫پسرجون,
‫بهتره به‌جای عذرخواهی، جون خودتو بگیری,
‫بعد از جنگیدن با اون اعدامی‌ها،
‫فکر کردم یه‌ذره توی مبارزه بهتر شدم,
‫ولی توی انجمن آدمکشی، فقط لای دست‌وپا بودم,
‫لعنتی,
‫حداقل باید این میوه‌های گرون‌قیمت رو بهش بدم,
‫چرا باید باهام میومدی؟
‫چون اگه تنها بری دعوا راه میندازی، هیو,
‫سام علیک, ساکاموتو-کون، حال و احوالت چطوره؟
‫چی می‌خواین؟
‫اینطوری نگو دیگه,
‫معلومه، اومدیم به دوست خوب‌مون سر بز-
‫چرت و پرت نگو,
‫ساکاموتو، شنیدیم با اسلور ارتباط برقرار کردی,
‫آره، دیدمش,
‫ناگومو، اسلور، ازوکی بود,
‫این یعنی اون‌سری نتونستی بکشیش؟
‫کاشکی فکر می‌کردم خالی می‌بندی,
‫هی، منو بی‌خبر نذارید, اون کیه؟
‫اوزوکی یکی از هم‌کلاسی‌های من و ساکاموتو-کون ‫ از دوران آکادمی آدمکشی‌ـه,
‫اونقدر به چشم نمیومد، سر همین نمی‌شه گفت ‫ دوران دانشجویی‌شو زیاد یادمه,
‫ولی اگه انقدر آدمکش سرشناسیه، ‫چرا من تا حالا اسمش به گوشم نخورده؟
‫تنها کسایی که ازشون شنیدم,,,
‫ساکاموتو، ناگومو، و آکائو، شما سه‌تا بودین,
‫بیشترش به‌خاطر خلاف‌هاتون بود، ولی به‌هرحال,,,
‫واقعاً؟ خب، ما هیچ‌وقت ازت توی هیچ شایعه‌ای نشنیدیم، هیو,
‫می‌کشمتا! من فقط استعدادم دیر شکوفا شد!
‫دوران ساکاموتو-سان توی آکادمی آدمکشی؟
‫بیخیالش،
‫حالا که می‌دونیم کیه، خودمون پی‌شو می‌گیریم,
‫شرمنده مزاحم شدیم، ساکاموتو,
‫به این زودی می‌ریم؟
‫وایسین, یه‌چیزی هست که هنوز بهتون نگفتم,
‫چیه؟
‫دیگه اطلاعاتِ مفتی نمی‌دم,
‫بهم بگین اوردر چی می‌دونه,
‫در ازای اطلاعاتی که از اسلور دارین، حرف می‌زنم,
‫بذار یه‌چیزو شیرفهم کنم,
‫ما توی این قضیه باهات همکاری نمی‌کنیم,
‫شنیدم از کار آدمکشی کنار کشیدی و الان یه خانواده داری، نه؟
‫پس اگه با یه نقشه‌ی نصفه‌نیمه پاتو از گلیمت درازتر کنی،
‫وقتی بمیری، چه بلایی سر زن و دخترت میاد؟
‫با اون قیافه‌ی بیخیالت فاز گرگ‌های تنها رو گرفتی،
‫و این همیشه حرصمو درمیاورد,
‫من نمی‌میرم, مرده فرضم نکن,
‫پس چطوره یه درس حسابی بهت بدم؟
‫اینجا رو، چه گنده‌ست,
‫خودت می‌دونی دیر یا زود بالأخره می‌میری، نه؟
‫حتی اگه اینطور باشه،
‫به‌عنوان یه پدر، زمان‌هایی هست که نباید پاپس بکشی,
‫می‌خوام با دستای خودم از کسایی برام عزیزن محافظت کنم,
‫پس نمی‌تونی به هیچ‌کسی اعتماد کنی، ها؟
‫یه زمان اینطوری فکر می‌کردم,
‫ولی دیگه نه,
‫نیروی مغناطیسی؟ ام‌آرآی! لعنتی!
‫هیو,
‫لطفاً هر اطلاعاتی از اسلور داری بهم بده,
‫می‌خوام از خانواده‌م محافظت کنم,
‫هیچ‌وقت روزی رو تصور نمی‌کردم که ازم درخواست کمک کنه,
‫طبق قوانینِ انجمن، نمی‌تونم ‫ اطلاعات محرمانه رو برای یه غیرنظامی فاش کنم,
‫ولی اگه جات بودم،
‫احتمالاً توی بانک داده‌ی آکادمی آدمکشی دنبالش می‌گشتم,
‫ممنون,
‫هوی! قرار بود در عوضش اطلاعات بدی!
‫خیلی ساده‌ای ها، هیو, ‫برای همینه که همه‌ش بدبختی نصیبت می‌شه,
‫خفه شو!
‫بابت هیاهویی که درست شد شرمنده,
‫مشکلی نیست,
‫پشمام!
‫چه کمربند قشنگی پوشیدی,
‫می‌کشمتا,
‫ولی فکر نمی‌کردم اوردر همچین آدم بامحبتی داشته باشه,
‫اون همیشه مهربون بود,
‫اوه! خب، این,,,
‫هدیه‌ی عیادت بود، ولی نتونستم بهتون بدم,
‫چرا؟
‫چون اونجا وبال گردن‌تون بودم,
‫روم نمی‌شد ببینمتون,
‫تو اون لحظه، وقتی اسلور درمورد هانا حرف زد،
‫نزدیک بود کنترل خودمو از دست بدم, ‫صدای تو بود که منو سر عقل آورد,
‫تو همیشه داری بهم کمک می‌کنی,
‫از این به بعد هم روت حساب می‌کنم,
‫بیخیال، می‌خوام اون جمله رو واقعاً بشنوم!
‫بگذریم، حالا یه سرنخ برای پیدا کردن اسلور داریم,
‫شین، بیا بریم آکادمی آدمکشی,
‫چشم!
‫روز شانزدهم ‫رقص تیکه تیکه
‫چند روز بعد از حمله به انجمن آدمکشی
‫بیمارستان کورایزاکا