‫شین، کووووووشی؟!
‫یعنی تُف تو جاهای شلوغ,
‫بیا قال قضیه رو بکنیم و بریم از اینجا,
‫ای نادون,,,
‫کار ما که گشادبازی بر نمی‌داره,
‫باید از راه هاردبویلدی انجامش بدیم,
‫هاردبویلد در لغت یعنی سفت پخته شده ولی معنای استعاریش یعنی فولاد آبدیده، سرسخت، ‫جان سخت و اینا، فازشم اگه بخواین بدونین یه نوع شخصیته مثل شخصیت اصلی فیلم سین‌سیتی
‫حالا واسه من فاز آدم خوبه رو برندار,
‫مرتیکه پخته,
‫این کارت مردم‌آزاریه‌ها,,,
‫اوی!
چته بابا؟
‫حواست باشه پاتو کجا می‌ذاری، اوبیگورو,
ها؟
‫قطار مورچه‌ست,
‫جز هدف، جون کسی رو نمی‌گیریم,
‫شعار من اینه,
‫بیا پایین از رو منبر!
‫خیلی باحاله!
‫اوی!
‫چی می‌گی؟!
‫اگه پات درد گرفت، بگو,,,
‫مهربونم!
‫اوی,,,
‫د یالا! زود باش دیگه!
‫اینقدر جم نخور دیگه!
‫عی,,, سوسولو ببین! ‫دو تا قطره انداختما!
‫یالا، اون یکی چشمتو بده ببینم!
‫خدا رو شکر کن که یارو پادزهرشم داشت,
‫کارِت که با زهر باشه، پادزهرشم داری,
کی استخدامت کرده؟
اگه بگم، می‌ذارین جیم شم؟
ها؟
این,,, چاقوی سمیِ توـه؟
ها؟
‫اوی، چیکار,,,
‫هر ثانیه یه قطره میندازم,
‫بهتره تا ته نکشیده، حرفاتو بزنی,
‫هنوز یه چشم من مونده‌ها!
‫یه شرکت به اسم دوندنکای منو استخدام کرده,
‫یه جای سمیه که حتی واسه هدفای سختم، ما رو تنها می‌فرسته,
البته فکر کنم، دنیای جنایت کلش سمیه، می‌دونی؟
‫به ما گفتی که ضعیفیم چون از مرگ می‌ترسیم،
‫ولی خودت با یه تهدید دخترونه، بلبل شدی که,
‫ترس ندارم ولی هوس مرگم ندارم,
‫در ضمن، من فقط یه کارمند پاره‌وقتم,
‫واسه همین وحی نیومده که باید به اون شرکت وفادار باشم و اینا,
تو,,, اسمت تو انجمن آدم‌کشای ژاپن هست؟
SAA
‫آره، چرا نباشه,
‫SAA چیه؟
‫اممم، آه,,,
‫اینو ببین,
انجمن آدمکشان ژاپن؟
‫مدیریت آدمکشای حرفه‌ای با اوناست,
‫من و ساکاموتو-سان قبلاً عضو بودیم,
‫تو ژاپن فقط 400 تا حرفه‌ای داریم,
‫به نظر من که شبیه گواهینامه‌ست,
‫اینو به اون راحتیا نمی‌دن، بابا!
‫اصلاً فوتوژنیک نیستیا,
‫بدش بینم!
هی,,, اگه یه سؤال بپرسم خیالیه؟
‫شنیدم,,, قبلاً عضو اوردر بودی,,,
راسته؟
اوردر؟
عه؟
‫پس فقط یه افسانه نیست,
‫وای! اینجان!
‫مامان، بابا و اینا اینجان!
‫داشتیم دنبالتون می‌گشتیم!
همه گرسنه‌ن، مگه نه؟
‫اوه! همون آدم بده که داشت کتک می‌خورد!
چیکار می‌کردین؟
‫این آقا از بچه‌های نمایشه، داره تمرین فرار از بند می‌کنه,,,
‫خیلی جالب بود، اومدیم تماشا!
‫آها,,, خسته نباشین!
‫هانا تو پختن غذا کمک کرده‌ها!
‫باریکلا!
‫اونجا نیمکت هست که بشینیم!
‫صبر ندارم که غذای هانا-چانو مزه کنم!
‫اونیگیری درست کردم، با تخم کاد و سالمون و ماهی تن و اینا,,,
‫ما ترتیب اینا رو واست می‌دیم,
دیگه دست از سر ما بردار، باشه؟
عه؟ نمی‌خواین منو بکشین؟
‫البته که نمی‌خوایم,
‫ما اینجاییم تا از شهربازی لذت ببریم,
‫اون نمایش,,,
‫خیلی قشنگ بود!
‫بای بای!
‫آه,,, باشه,,,
بهش گفتی؟
‫آره! می‌دونی؟ بهش چسب زخمم زدم!
‫باریکلا، هانا-چان!
‫یه مشت اسکل,,,
‫اصلاً فازش پرید,
‫یه دور دیگه سوار شم و بعد برم,
چی شده؟
‫یه جورایی خیلی گیج و ویجم,,, ‫حتماً از عوارض اون پادزهره,
‫فکر نکنم امروز بتونم ذهن کسی رو بخونم,
‫عه؟! قرار بود سنسور باشی مثلاً!
‫قبلاً همچین اتفاقی برام نیفتاده بود,
‫مدیر,,, باید بریم, ‫خطرناکه‌ اینجا,
‫ببخشید که ناامیدتون کردم!
‫هی، بچه‌ها,,,
مامان؟ چی شده؟
‫شماها امروز عجیب شدین,
چیزی رو از من مخفی می‌کنین؟
‫ها؟!
‫اگه چیزی ذهنتو مشغول کرده,,,
‫بهم بگو که سبک شی، تاتسو,
کجا تشریف می‌بری، تات-چان؟
می‌شه پیاده شی از روم، ننه‌جون؟
‫له و پهم کردی رفت,
‫عین همیشه گنده‌گنده حرف,,,
‫اوی!
‫چـ ــ چی شد باز؟!
‫هی، دختر خوب,,,
لنگاتو وا کردی که چی بشه؟
‫اینجوری نمی‌دونم کجا رو نگاه کنم,
دختر خوب؟
شماها اینجا چیکار می‌کنین؟ بویلد-سان؟ اوبیگورو-سان؟
‫کار ناتموم تو رو تموم می‌کنیم، دیگه,
‫ای بابا,,, انگار مجبوریم مراقبت باشیم,
‫هی تو,,, می‌دونی که اگه کارو انجام ندی، ‫کار از اخراج و این حرفا می‌گذره، نه؟
خب، چی می‌گی حالا؟
‫دست شما درد نکنه,
‫خیلی حال می‌ده,,, می‌ریم افسانه‌کشی,,, ‫ساکاموتو تارو!
راستی تو,,, اصلاً ندیده بودیش، نه؟
‫ولی این زخم خوب یادشه,
‫نکنه اون زخمو همون ساکاموتو,,,
‫نخیر!
‫چند وقت پیشا خوردم زمین!
‫عه؟ یعنی چقدر بد افتادی که اینطوری شده؟!
‫این دوتا دارن حس و حال لوسی ساطع می‌کنن، ولی,,,
‫دو سال پیش تو جنگای بالکان,,,
‫همین دوتا رو هم بالای 100 نفرو کشتن,
‫اینا خوف‌ترین و وحشی‌ترین زوجین که دوندنکای به خودش دیده,
‫اون اسکلا,,, کارشون ساخته‌ست,
‫چی دارین می‌گین؟!
‫ما اصلاً چیزی رو مخفی نکردیم,
آه، پس نکنه غذا به حد کافی نیاوردم؟
یا نکنه بعد از اون همه سواری، حالت بد شده؟
بابا و اینا,,, شما از شهربازی بدتون میاد؟
‫نه بابا! خیلی کیف می‌ده اینجا!
‫تازه کلی خوش گذروندیم!
‫این دیوونه از بس کف کرده بو، از ترن هوایی افتاد!
‫ای بابا,,, پس خیال کردم الکی,,,
خب,,, می‌شه ما وسیله‌ی بعدی رو انتخاب کنیم؟
‫البته که میشه! هرجا بگین ما میایم!
حالا کجا بریم؟
‫چرخ و فلک!
‫ساکاموتو-سان، تا الان که خبری نبوده ظاهراً,,,
‫مشکلی پیش نمیاد,
‫پارک هنوز بازه، هوام روشنه,
‫اینجا جایی نیست که دلخواه یه آدمکش باشه,
‫رسیدیما!
‫خانه‌ی ارواح!
‫آدمکشا واسه اینجا دست و پا میشکنن!
‫به بخش ضجّه خوش آمدید!
‫تکه‌تکه از قصابیِ یک دکتر دیوانه,,,
‫ارواح انتقام‌جوی بیماران در این تالار وحشت سُکنی گزیده‌اند,
‫بر حذر باشید,,,
‫چرا که هیچ احدی این بخش را زنده ترک نگفته,,,
‫وای,,, چقدر هیجان‌انگیز!
‫ترسناکه!
اون چیه؟
‫داروی اضطرابمه,
‫دختره‌ی خل,
‫بسیار خب، مقدمتان خون‌باران,
‫خب,,,
پایه‌ی یه خون‌پاشیِ درست و درمون هستی؟
‫اینجا رو چه خوب درست کردن! ‫بیخود نیست که بهش می‌گن ترسناک‌ترین خانه‌ی ارواح ژاپن!
‫واقعاً فضای داخلی رو خیلی خوب درآوردن,
‫خیلی خوشحالم که داره به خانوم و بچه‌تون خوش می‌گذره,
‫حواست جمع باشه,
‫چشم، البته که هست!
دشمنه؟
‫یه زامبی دیگه!
ها؟
‫زامبیه خشک شد که,,,
‫وانمود کرد که ترسیده تا دور از چشم خانومش ‫دخلشو بیاره؛ باریکلا، ساکاموتو-سان!
‫ترسیدیا!
گواهینامه‌ی آدمکشی؟
‫یه تازه‌کار بود که تازه عضو شده,
‫اگه بخوان از این آشخورا بفرستن، ‫جای نگرانی نیست,
‫اگه کلشون همینا بودن که آره,
‫جداً بدک نیست به عنوان یه آدم خیکی,
‫الان دیگه دلم می‌خواد ببینم که واقعاً چند مرده حلاجه,
‫فرضِ خالیشم، مو به تنم سیخ می‌کنه,
‫نبینم دست بهش بزنیا,
‫اونو من باید از روش هاردبویلدی برم تو کارش,
‫هی خش خش نکن، سرمو بردی,
می‌شه این عادت ناجورِ بعد از استرستو ترک کنی؟
‫نگران نباش، ساکاموتو کلاً واسه خودت,
رفیقِ شفیقته، مگه نه؟
رفیق کجا بود؟
‫اون عوضی,,, رفیق من نیست,
چطوری؟
ساکاموتو بودی، نه؟
شنیدم,,,! انگار کارت خیلی خوبه، نه؟
‫تو تمرین زدی یکی از رفیقامو ناکار کردی,
‫مونده بودم چجور یارویی هستی,
‫نگران نباش,,, من نیومدم انتقام بگیرم,
‫هاردبویلدیا,,, پسر,,,
‫خوشم اومد,
‫من و اون از یه قماش بودیم,
‫حتی بیرون از مأموریتا و کلاسامون,,,
‫طبیعی بود که ما هم‌قماشا بیشتر و بیشتر باهم وقت بگذرونیم,
‫می‌دونی چیه؟ ساکاموتو,,,
‫آدمای عادی، امروز ولنتاینو جشن می‌گیرن,
‫به ما نیومده این کارا,,, ‫ما هاردبویلدیم بابا,
ما رو چه به شکلات و عروسک و نمی‌دونم چی؟
‫وای! اوناهاشش!
‫چیزه,,, ساکاموتو-سان؟!
اینو,,, می‌شه از من قبول کنین؟
‫شنیدم که ساکاموتو-سان از مگنوم 44 خوشش میاد,,,
‫واسه همین شکلاتا رو با قالب خشاب اون آب کردم!
‫ساکاموتو-کون!
‫ناگومو,,,
‫ببین تو اداره‌ی آدمکشی، این دخترا چقدر هدیه بارم کردن!
کیه اون یارو؟
‫نمی‌دونم,
‫اگه شکلات دوست داری,,, اونا رو بخور,
‫مجبور شدم دست رد بزنم به سینه‌ی دخترای اداره‌ی سَم,
‫برو کنار بینم، مزاحم!
‫فکر می‌کردم از یه قماشیم، ولی,,,
‫اون یارو اصلاً هاردبویلد نبود,
وایسا,,, اینا همه‌ش از سر دلخوری از ساکاموتوـه؟
‫فهمیدم,
پس می‌خوای بری و سنگای قدیمی رو وا بکَنی، آره؟
موهام سیخ شـــ
‫نخیر!
‫دیگه واسم مهم نی!
‫ادای سرسختا رو در میاره! چه ناز!
یعنی چقدر از اونا اینجا قایم شدن؟
‫حیف از این همه حقوقی که دادن,
‫من دیگه می‌خوام برگردم خونه,
‫چقدر زامبی اینجاست! کیف می‌ده!
یعنی بعدی چه شکلیه؟
‫الحق که دختر ساکاموتو-سانه!
‫برعکس بعضیا، اعصاب فولادین داره,
‫ساکت شو دیگه!
‫الان نشونت می‌دم!
هی تو,,, واقعاً اون چیه هی می‌خوری؟
‫داروی خوش‌شانسی خاندان لوـه,
‫این که مشروبه! دارو چیه بابا؟!
‫بابا اینقدر زر نزن دیگه!
‫دیگه فکرم نمی‌کنه این روانی!
‫نمی‌تونم رد شم!
‫برو کنار,
‫چطوری؟ ساکاموتو,,,
منو یادت هست؟
‫یادم نیست,
خانواده‌م کجان؟
‫جهنمو میارم جلو چشات,
‫کاری می‌کنم که خوب یادت بیاد,
‫البته واسم مهم نیستا!
آئویی-سان؟
هانا-چان؟
‫خدا رو شکر!
‫فقط بیهوشن,
‫هی هی,,, همه رو گاز می‌گیره ما رو چراغ نفتی,
‫ شما فینگیلیا که حال نمی‌دین,
کی هستی تو؟
‫بیا جلو، پیرزن!
‫بذار بهت نشون بدم که 4000 سال سنت خانوادگی یعنی چی,,,
تای چیه؟ نه، فن میمون مَسته؟
‫بو گند الکل می‌دی!
‫عه وا,,,
این یکی خوب سرزنده‌ست، نه؟
‫مو به تنم سیخ شد!
واقعاً منو یادت نی، ساکاموتو؟
‫گفتم که نه,
‫تمومش کن,
خانواده‌م کجان؟
‫بذار اینو بهت بگم,,,
‫منم یه چیزای محوی فقط یادمه,
اصلاً یادم باشه که چی؟
‫جواب سؤالمو بده,
‫خودت برو دنبالشون بگرد,
‫من که ننه‌ت نیستم,
‫بوم!
‫غمگینم,,,
‫ساکاموتو,
‫پارتی شروع شد,
حواست کجاست، پیرزن؟
‫کارت بدک نیستا!
‫مشت خوبی بود,,, بدون تنِش اضافه,
جدی؟
‫ولی,,,
‫هنوز کار داری,
‫حالم بد شد,,,
‫لو!
‫خیله‌خب,,,
‫اگه می‌خواستم جدی باشم,,,
‫شما سه‌سوته مرده بودین,
‫ولی اینجوری که مو به تنم سیخ نمی‌شه,
‫واسه همین,,,
‫چته عوضی؟ ولم کن! آشغال!
‫می‌خوام ببینم واقعاً چی بارتونه,
‫طبق تجربیات من,,,
‫وقتی حسابی بترسین، جَنَمِ واقعیتونو نشون می‌دین,
‫قوانین ساده‌ن,
‫هر ده ثانیه باید بهم ضربه بزنی,
‫اگه نتونی این کارو بکنی,,,
‫باید پسره رو تیکه‌تیکه ببری,
‫وقتت داره تموم می‌شه‌ها,,,
مو به تن سیخ نشد؟
‫من نمی‌تونم که!
‫شین، ببخشید!
از این مست احساسیاست؟
‫5 سالی میشه که بازنشسته شدی,,,
حالیته، ساکاموتو؟
‫ 5 سال تفاوت یعنی این,
‫بین من و تو,
‫غمگینم,,,
‫تو واقعاً بد سگِ هاردبویلدی بودی,
‫دیگه کاری ازت ساخته نیست,,,
‫,,, با این بمبای سوپربالای من,
‫یا به صورت مخفف,,,
‫و با این راکت داینامایت پانچ من,,,
‫یا به صورت مخفف,,,
‫می‌تونم از هر فاصله و زاویه‌ای بزنمت,
اینو هم فراموش کرده بودی؟
‫مرتیکه‌ی ضایع,
‫اوی، ببینین، ساکاموتو، ناگومو!
‫این‌تو دینامیت گذاشتم,,,
‫از تکانه‌ی انفجارش استفاده می‌کنم!
تمیزه، نه؟
‫آره، خیلی جالبه!
اسمش چیه؟
‫راکت داینامایت پانچ!
‫یا به صورت مخفف، آر دی پی,
‫چه ضایع!
‫فقط بهش بگو سوپر پانچ,
سوپر؟
‫باریکلا! اسم اونا رو می‌ذارم سوپربال!
‫هرچی می‌گه ضایعه!
‫اونا چین؟ من که نمی‌دونم,,,
‫سوپربال حرف نداره!
‫ همین سوپر پانچ خوبه‌ها!
‫عوضی، چشم من به تو بود!
‫مأموریتا رو کامل می‌کردی!
‫شکلاتا رو درو می‌کردی!
‫ولی الان اینقدر پخمه شدی!
‫اینو اصلاً نمی‌بخشم!
‫ببین چی شدی!
‫حتی از خانواده‌تم نمی‌تونی محافظت کنی!
‫تو الان,,,
‫فقط یه خوکی!
‫شبت خوش,,, ساکاموتو,
‫بدرود,,, خاطرات شیرین جوانی,
این چه حسی بود که الان داشتم؟
‫10 گرم پتاسیم پرکلرات,
‫4,8 گرم آمونیوم نیترات,
‫20 گرم پی-تریت,
‫3,5 گرم نیترو جی‌کی,
این عوضی داره محتویات بمبامو می‌گه؟
‫حالا یادم اومد، بویلد,
‫وقتشه که بهت نشون بدم چه‌کارایی ازم برمیاد,
روز چهارم
‫هاردبویلد
معتبر تا روز مرگ
راهنما
در فرار
اتاق عمل
آیین هاردبویلد
مرکز آموزش و تمرین آدمکشی ژاپن کلیِر کریِیشن
بویلد
‫(15 ساله)
ساکاموتو
‫(14 ساله)
داشتم سربالایی رو می دیدیم که
پشت چشمام درد گرفتن
داشتم جلوی باد قد علم می کردم که
قوزک پام درد گرفت
اگه گاهی از شب و جاده می‌ترسی
خیز بردار
قدم بردار
حالا
بدو