‫تو عاشق هری نیستی,
‫این ربطی به عشق نداره,
‫به نظر می‌رسه که,,,
‫آقای کلبورن خیلی مجذوب شده,
‫می‌تونستیم سال‌ها کنار هم,,,
‫شاد زندگی کنیم,
‫قبول می‌کنم,
‫اگه یهو فکر کردین که باید برگردی،
‫هرچی لازم باشه برات فراهم می‌کنم,
‫رالف، من نمی‌تونم باهات ازدواج کنم,
‫تو عاشق آقای کلبورنی,
‫بیشتر از این کاری از دست من برنمیاد,
‫خودتون رو برای بدترین چیزا آماده کنین,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫نگران مری‌ام,
‫ببخشید که صبح به این زودی سرزده اومدیم,
‫ما اومدیم برای روح ابدی خانم پارکر,,,
‫دعا بخونیم,
‫متاسفانه اومدن شما,,,
‫نمی‌تونست انقدر به موقع باشه,,,
‫آقای هنکینز,
‫متاسفم که اینو میگم، الان، چیزی که ‫خانم پارکر بهش نیاز داره,,,
‫فقط یه معجزه‌ست,
‫همیشه این موقع از روز رو خیلی دوست داشتم,
‫قبل از اینکه دنیا بیدار بشه,
‫وقتی که همه چیز توی آرامشه ‫و انگار زمان متوقف شده,
‫معلومه که خیلی برای این تمرین کرده بودی,
‫هیچ‌وقت کسی رو ندیده بودم که ‫بخوام اینو باهاش درمیون بذارم,
‫تا الان,
‫من انقدر درگیر,,,
‫پول درآوردن برای,,,
‫برای این هتل بی‌ارزش بودم،
‫که از مری غافل شدم و نادیده گرفتمش,
‫من حتی برای خوندن پیشنهادش وقت نذاشتم،
‫برای شنیدن ایده‌هاش ‫درمورد اولدتاون وقت نذاشتم,
‫کاش الان بود که بهم می‌گفت چکار کنم,
‫من می‌تونم شما رو تا اولدتاون همراهی کنم,
‫ایده‌هاشو براتون توضیح بدم؟
‫این‌کارو می‌کنی، شارلوت؟
‫مری درمورد یه بچه‌ی بیمار هم صحبت کرد,,,
‫دورا,
‫آره، بیا الان بریم اونجا,
‫خیلی طولش نمیدم,
‫من اینجا خیلی احساس درموندگی می‌کنم,
‫مری عزیزم، حداقل,,,
‫ممکنه این یه قدم کوچیک ‫برای جبران کارم باشه,
‫ما مراقبش هستیم,
‫لطف کردین اومدین، خانم هیوود، آقای پارکر,
‫توی چنین شرایطی لازم نبود به فکر ما باشین,
‫مری خیلی خوشحال میشه ‫اگه بدونه دورا حالش خوب شده,
‫امیدوارم خانم پارکر هم به ‫همین اندازه خوشحال باشه,
‫ایشون همیشه به ما لطف داشتن,
‫من گاهی به بچه‌ها میگم،
‫نمی‌دونم بدون ایشون چکار کنم,
‫اوم,,,
‫خانم فیلکینز،
‫اگر چیزی هست که برای بچه‌ها,,,
‫لازم دارین یا,,,
‫یا دارو و یا غذا,,,
‫براتون فراهم میشه، خانم فیلکینز,
‫روی حرفم حساب کنین,
‫لطف کنید اینو به خانم پارکر برسونید،‌ آقا,
‫بهش بگین ما براش دعا می‌کنیم,
‫و بعد، قبل از بیان سوگندهای ازدواجتون،
‫یکی از تحسین‌ شده‌ترین ‫خطابه‌هامو بهتون میگم,,,
‫که در اون تحلیل می‌کنم ‫که چطور واژه‌ی "نکاح",,,
‫از واژه‌ی لاتین "به یوغ ‫بستن هم" نشات گرفته,
‫تو قطعا این کارو نمی‌کنی!
‫چقدر گستاخ!
‫محض رضای خدا، چرا ما انقدر با این,,,
‫مزخرفات داریم خودمونو اذیت می‌کنیم؟
‫این کارا برای سن ما مناسب نیست,
‫واقعا ما به سرود مذهبی و یه کلیسا پر ‫از آدمایی که بهمون خیره شدن نیاز داریم؟
‫شاید بهتره با هم فرار کنیم,
‫گرچه این کار برای تو خیلی خوب نبود،
‫مگه نه، پسر جون؟
‫ممنونم، آقای پرایس,
‫خیلی نیازی ندارم آبروریزی ‫اخیرمو یادآوری کنید,
‫من کاملا آگاهم که وقتی شما ازدواج کردی،
‫من نه یه قرون پول دارم، و نه حتی,,,
‫جایی برای زندگی دارم,
‫هرچی بکاری همونو درو می‌کنی، سر ادوارد,
‫اون هیچی نمی‌خوره,
‫نمی‌خوابه,
‫انگار یه روح توی خونه هست,
‫من هیچ‌وقت عاشق نمیشم,,, ‫کار خیلی بدی به نظر میاد,
‫همین‌طوره، لئو,
‫تا می‌تونی ازش دوری کن,
‫به آگوستا چی بگم؟
‫چطور بهش اطمینان بدم؟
‫من حرفی برای گفتن ندارم,
‫متاسفانه توی اون سن، من بیشتر,,,
‫علت چنین رنجی بودم تا اینکه قربانی باشم,
‫ولی الان البته اون روزا رو دیگه گذروندی,
‫ممکنه هنوزم باشه,
‫هرقدرم عجیب به نظر بیاد،
‫تازگیا متوجه شدم که فکرم ‫نسبت به ازدواج عوض شده,
‫باید زن فوق‌العاده‌ای باشه که,,,
‫قلب سرکش تو رو رام کرده,
‫اون حیرت‌انگیزه,
‫برات خوشحالم، سم,
‫واقعا,
‫من بیشتر از قبل به این باور رسیدم که,,,
‫مقدر نشده ما این زندگی رو تنهایی طی کنیم,
‫و اگه اتفاقات اخیر چیزی رو ثابت کرده باشن،
‫اینه که لئو و آگوستا به یه مادر نیاز دارن,
‫فکر کردم بیخیال خانم هیوود شدی,
‫من به اون فکر نمی‌کنم,
‫به نظرت شام دیشب خیلی عجیب نبود؟
‫آره,
‫احتمالا خانم پارکر فقط از لج شما مریض شده,
‫اوم، نه قبل از اونو میگم,
‫متاسفانه من متوجه شدم ‫این مثلا مادرزنت,,,
‫خیلی نگران کننده‌ست، هری,
‫متوجه رفتار مشکوکی از طرف اون نشدی؟
‫خودتو خوش‌شانس بدون، لیدیا،
‫که پدر و مادر آقای کلبورن از دنیا رفتن,
‫و از قضاوت شدن در امانن,
‫ساکت شو!
‫بیاین به این چیزای ‫ناراحت کننده فکر نکنیم,,,
‫وقتی کلی چیز برای جشن گرفتن داریم,
‫مهم‌ترین عروسی فصله، هری!
‫داری مدام بهم یادآوری می‌کنی,
‫و لیدیا،
‫درست سر وقت از ننگ ترشیدگی,,,
‫نجات پیدا کرد,
‫اگه اجازه بدین,
‫امروز قرار گذاشتم برم سوارکاری,
‫خوبه,,,
‫خیلی لازم نیست بپرسیم با کی,
‫کاملا حق با توئه،‌ عزیزم,
‫همیشه حق با تو بوده,
‫من از همون اول باید به حرفت گوش می‌دادم,,,
‫و با آقای پرایس مخالفت می‌کردم,
‫حالا چشمم به روی حقیقت باز شده,
‫همه چیو ول می‌کنم، همه چی رو,
‫اگه خدا تو رو زنده نگه داره,
‫تام,,,
‫مری,,,
‫مادرم از اینکه بشنوه تب مری,,,
‫پایین اومده ذوق‌زده میشه,
‫چه سعادتی بود که شاهد,,,
‫عشق بین اونا بودیم,
‫تام بدون اون کاملا داغون میشد,
‫به نظرت ازدواج نباید این‌طوری باشه؟
‫فقط چون تو عروسیتو بهم زدی,,,
‫به این معنی نیست که منم باید بهم بزنم,
‫می‌دونم که دارم برای ‫آینده‌ام تصمیم درستی می‌گیرم,
‫پس عشق چی میشه؟
‫من عشق مادرم رو دارم,
‫این برام کافیه,
‫ممنونم,
‫مادر!
‫خبر خوب آوردم!
‫حتما خیلی شجاعت به خرج دادی,
‫حتی طاقت ندارم به دردی که به ‫رالف تحمیل کردم فکر کنم,
‫نمی‌تونستم با دروغ زندگی کنم، مری,
‫نمی‌تونستم پیش خدا عهد ببندم وقتی من,,,
‫وقتی عاشق یکی دیگه هستم,
‫ممکنه آقای کلبورن باشه؟
‫من نحوه‌ی نگاه کردنت به اونو دیدم,
‫اون می‌دونه؟
‫می‌دونه قرار نیست ازدواج کنی؟
‫نه هنوز,
‫پس چرا اینجا پیش من نشستی؟
‫دکتر فوکس!
‫من شنیدم مراقبت‌های شما,,,
‫خانم پارکر رو از مرگ حتمی نجات داده,
‫بله خوشبختانه، دوشیزه,
‫دلایل زیادی هست که باور کنیم ایشون,,,
‫کاملا بهبود پیدا می‌کنن,
‫بیا، خواهر,
‫حتی دکتر فوکس هم این جسارت رو نداره,,,
‫که اعتبار یه معجزه رو بگیره!
‫روز بخیر، آقا,
‫واقعا که، بئاتریس,
‫فراموش کردی کی هستی,
‫منو ببخش,
‫خیلی پیش نمیاد که برای پیدا کردن,,,
‫کلمات درست تقلا کنم,
‫ولی به نظرت عجیب نیست,,,
‫که اتفاقا چطور دست به دست هم داد,,,
‫که ما رو کنار هم بذاره،
‫یه مرد و یه زن که هر دو عهد کرده بودن,,,
‫علاقه‌ای به عشق یا ازدواج نشون ندن؟
‫و با این‌حال، باید بگم،
‫زمانی که با تو گذروندم,,,
‫با من کاری کرد که باید ‫از عهدم چشم‌پوشی کنم,
‫ساموئل عزیزم، قبل از اینکه ‫بیشتر پیش بری، باید مانعت بشم,
‫به نظرت این امکان داره که ما,,,
‫هردومون تو یه لحظه احساساتی شده باشیم؟
‫بدون شک، ‌لحظه ی دوست‌داشتنی بوده،
‫ولی با این وجود، یه لحظه بوده,
‫وقتی که زمان برای مدت ‫کوتاهی برامون متوقف شد,
‫یه لحظه؟
‫ازم خواستن که به لندن برگردم,
‫مشکلی نیست,
‫من اونجا باهات در تماسم,
‫به نظرم بهتره بپذیریم این موضوع تموم شده,
‫و برگردیم به زندگی خودمون,
‫من همیشه با علاقه‌ی زیاد به یادت میارم,
‫منم همین‌طور، بانوی من,
‫منو ببخش، آقای پارکر،
‫ذهنم داره منو فریب میده,
‫حتما منظورتو اشتباه فهمیدم,
‫نمی‌تونم شفاف‌تر از این بیانش کنم، قربان,
‫من بلافاصله خودم رو از ‫این معامله می‌کشم بیرون,
‫من توی این نقشه‌ی ظالمانه,,,
‫نقشی نمی‌خوام داشته باشم,
‫اولدتاون باید پابرجا بمونه,
‫تو الان نمی‌تونی بزنی زیر قولت!
‫ما قبلا سرمایه‌مونو تامین کردیم!
‫- اهل تجارت هستی یا نه؟ ‫- بله,
‫ولی خیلی مهم‌تر از اون،
‫من یه شوهر عاشقم که باید,,,
‫خیلی زودتر از اینا به ‫حرف همسرم گوش می‌دادم,
‫دمت گرم,
‫پشیمون میشی!
‫خانم پارکر حالشون چطوره، دوشیزه هیوود؟
‫خوشحالم که بگم حالشون داره بهتر میشه،
‫ممنونم خانم ویتلی,
‫خدا رو شکر,
‫احتمالا الان دوباره برمی‌گردین به خونه,
‫در واقع،
‫این همون چیزی هست که می‌خواستم ‫درموردش با آقای کلبورن صحبت کنم,
‫متاسفانه آقای کلبورن ‫امروز صبح رفتن سوارکاری,
‫خانم هیوود!
‫برای احوالپرسی از آگوستا اومدین؟
‫حالش چطوره؟
‫خیلی غمگینه,
‫به نظرم بانو دی‌کلمنت بهتون گفته باشه,,,
‫که قراره از سندیتون بره,
‫نه,
‫چرا؟
‫تنها چیزی که ایشون گفت اینه که,,,
‫توی لندن منتظرش هستن,
‫و افسوس، هیچ کاری نمی‌تونم بکنم,,,
‫که نظرش عوض بشه,
‫من می‌تونم پیامتون رو به آقای ‫کلبورن برسونم، خانم هیوود؟
‫ممنون خانم ویتلی,
‫ولی خودم شخصا بهشون میگم,
‫اینطور نمیشه!
‫نمیذارم کوته‌فکری اون,,,
‫به پیشرفت ما آسیب بزنه,
‫اگه اون دلشو نداره، ‫ما بدون اون ادامه میدیم,
‫لعنت بهت پارکر!
‫انتظار نداری که یه مرد ‫رو فقط به‌خاطر اینکه,,,
‫جسارت گوش دادن به حرف ‫همسرش رو داشته مجازات کنیم,
‫کار جالبی نیست,
‫بانوی عزیزم،
‫حق با توئه، مثل همیشه,
‫چه اهمیتی داره، هر کدوم از اینا،
‫هتل، سرمایه‌گذارا،
‫وقتی من مالک چیزی هستم که ‫ارزشش قابل مقایسه با اینا نیست،
‫چیزی که نیم قرن برای تصاحبش صبر کردم،
‫لوئیزا برتون؟
‫تصاحب من؟
‫من املاکت نیستم که بخری و بفروشیم,
‫معلومه که نیستی,
‫و حتی اگه بودی،
‫من هیچ‌وقت وسعم نمی‌رسید تو رو داشته باشم,
‫البته، اگه تجارت من توی اینجا تموم بشه،
‫دلیلی نداره ما توی سندیتون بمونیم,
‫پیشنهاد می‌کنم شروع کنی به جمع کردن خونه,
‫خدمتکارایی که دوست داری,,,
‫با خودت بیاری رو مدنظر داشته باش,
‫در موردش فکر می‌کنم,
‫فکر کن، لوئیزا,
‫فردا همین موقع،
‫تو خانم رولی پرایس هستی,
‫کارای زیادی هست که باید انجام بشه!
‫خانم رولی پرایس,
‫بدون اینکه به ما بگه کجا میره، رفته؟
‫اون باید وقتی خدمتکارا ‫خواب بودن رفته باشه,
‫مطمئنم دلیل خوبی داره برای کارش,
‫نباید انقدر زود در ‫موردش قضاوت کنی,
‫چرا؟
‫تو اونو نمی‌شناسی,
‫منم خیلی نمی‌شناسمش,
‫سوال من اینه که اون اصلا مادرمه,,,
‫یا یه شکارچی ثروت,
‫فقط کافیه شما دو نفر رو با هم ‫ببینی تا بفهمی مادر و دخترین,
‫به محض اینکه فهمید من قراره,,,
‫ازدواج کنم گذاشت رفت,
‫وقتی متوجه شد که ثروت ‫من به زودی دست‌نیافتنی میشه,
‫من به اون نیازی ندارم، هر کسی که هست,
‫من به زودی دوشس باکینگ‌هام‌شایر میشم,
‫به هیچ کسی نیاز ندارم,
‫ساموئل گفت قراره برید,
‫گفت برمی‌گردین لندن,
‫بالاخره، یه دوست خاص متوجه ‫شده به هم‌نشینی من نیاز داره,
‫آدم به دوست خاص نه نمیگه,
‫ولی,,,
‫قبل از رفتنم، باید بگم حداقل,,,
‫می‌بینم تو داری به خوشبختی ‫که لایقش هستی میرسی,
‫می‌خوام توی عروسی بانو دنهام,,,
‫با آقای کلبورن صحبت کنم,
‫فقط امیدوارم احساسش ‫نسبت به من تغییر نکرده باشه,
‫با اطمینان میگم که تغییر نکرده,
‫می‌دونم که تو و هری نمی‌خواین ‫از روی عشق باهم ازدواج کنین،
‫ولی تو با اون با مهربونی رفتار می‌کنی؟
‫معلومه,
‫و اینکه عاقلانه‌ست که فاصله‌تو با,,,
‫مادرمون حفظ کنی,
‫یا اینکه به زودی متوجه میشی ‫زندگیت مال خودت نیست,
‫شما هم همین‌طوری؟
‫من یه راه‌هایی برای حفظ استقلالم دارم,
‫جورجیانا، می‌تونم یه رازی ‫رو باهات درمیون بذارم؟
‫من تازگیا نامزد کردم,
‫جورجیانا,
‫چی شده؟
‫بانو لیدیا نامزد کرده,
‫اون ازم قول گرفت به کسی نگم,
‫پس من شانسمو از دست دادم,
‫خیلی متاسفم,
‫عه، آقای کلبورن،
‫خودشون اینجان,
‫و دوشیزه مارکام,
‫عالی‌جناب و علیاحضرت، بانو لیدیا,
‫خیلی خوشحالم که می‌بینم ‫حالتون بهتره، خانم پارکر,
‫ممنونم,
‫من تقریبا مثل سابق شدم,
‫احتمالش هست که بتونیم ‫در مورد طرحامون برای,,,
‫اولدتاون با هم صحبت کنیم، آقای کلبورن؟
‫اگه منظور ایشون، طرح‌های ‫شماست، خانم پارکر،
‫خوشحال میشم,
‫بله خداروشکر منظورشون طرحای منه، آقا,
‫داشتم می‌گفتم,,,
‫این کلیسای کوچولو چقدر جذابه,
‫برای هری و دوشیزه لمب,,,
‫خیلی مناسب نیست،
‫ولی اندازه‌اش برای عروس پیرتر مناسبه,
‫برام سواله که همچین کلیسایی ‫توی ملکتون دارین یا نه،
‫آقای کلبورن؟
‫متاسفانه نه، علیاحضرت,
‫شاید بهتره یه دونه بسازین,
‫اگه موقعیتش پیش بیاد,,,
‫حتما بهش فکر می‌کنم,
‫معذرت می‌خوام,
‫آقای کلبورن,
‫ پس ما هم بریم؟
‫مهموناتون منتظرن، عمه,
‫شما نمی‌تونین بذارین اون بره,
‫من یه وکیلم، خانم هیوود,
‫وقتی پرونده ناامید کننده‌ست می‌فهمم,
‫برای من مهم نیست که اون پادشاه باشه,
‫بانو لیاقتش خیلی بیشتره,
‫لیاقتش کسیه که براش بجنگه,
‫پادشاه؟
‫کنار من می‌شینی؟
‫حتما,
‫خوشحالم که خانم پارکر در حال بهبودین,
‫بله,
‫منم همین‌طور,
‫خانم ویتلی گفتن یه چیزی ‫هست که می‌خواین به من بگین,
‫چیزی که فقط خودتون باید بگین؟
‫فقط اومدم برای آخرین بار خداحافظی کنم,
‫همین,
‫این کار توئه,
‫فهمیدی با ازدواج اونا بی‌خانمان و,,,
‫بی‌‌پول میشی، خرابش کردی,
‫برعکس، من تشویقش کردم که بیاد,
‫من برای چنین موقعیتی حرفی ندارم,
‫سروران، خانم‌ها و آقایون,
‫متاسفانه وظیفه‌ی من ‫اینه که به شما اطلاع بدم,,,
‫که بانو دنهام نمی‌تونن به حضورتون برسن,
‫معذرت می‌خوام,
‫دوست ندارم که باعث ناراحتی ‫و نگرانی شما بشم، ولی,,,
‫ظاهرا عروسی درکار نیست,
‫نمی‌فهمم، برادر,
‫بانو دنهام سنش از خیلی ‫از خانمای اینجا بیشتره
‫چرا باید این فرصت ازدواج رو از دست بده,
‫چرا آخرین فرصت خوشبختیشو داره از دست میده؟
‫شاید اون فهمیده که,,,
‫اون و آقای پرایس برای هم مناسب نیستن,
‫شاید اون مرد دیدگاه خاصی داشته که باعث ‫شده از نظر بانو شایسته ازدواج نباشه,
‫کی شایسته‌ی ازدواجه،‌ جان؟
‫اگه خود حضرت عیسی هم ‫از من تعریف و تمجید کنه،
‫تو یه عیبی توش پیدا می‌کردی!
‫بئاتریس,,,
‫واقعا انقدر از تنهایی خودت می‌ترسی؟
‫چرا حقیقت رو به من نگفتی؟
‫که اون احضارت کرده؟
‫این کلمه‌ای نیست که من به کار ببرم,
‫تو ادعا کنی این فقط یه لحظه بوده,
‫ولی نه خودت باورش داری نه من,
‫خواهش می‌کنم این کارو بیشتر از,,,
‫اینی که هست سخت نکن,
‫اون لیاقت تو رو نداره!
‫وقتی اون داره اینطور باهات رفتار می‌کنه،
‫مثل یکی از دارایی‌هاش،
‫که از روی هوس بخوادت یا نخوادت,,,
‫حالا من,,,
‫می‌دونم که نمی‌تونم چیز ‫خیلی زیادی برات فراهم کنم،
‫ولی قول میدم دوستت داشته باشم,
‫بهت متعهد و وفادار بمونم,,,
‫و خودم رو وقف خوشبخت کردنت بکنم,
‫موضوع خوشبختی من نیست,
‫نه,
‫خوشبختی تو مهم‌ترین موضوعه,
‫بیشتر از مال و ثروت یا موقعیت,,,
‫یا هرچیزی که طبق شرایط ‫برات ترتیب داده شده,
‫منو ببخش,
‫خب لوئیزا؟
‫فکر نمی‌کنی یه توضیح به من بدهکاری؟
‫تو منو تنها گذاشتی,,,
‫جلوی کل آدمای توی کلیسا,,, ‫هیچ‌وقت اینجوری تحقیر نشده بودم,
‫شاید باورت نشه ولی من شده بودم,
‫پس به‌خاطر همین بود؟
‫- انتقام گرفتی؟ ‫- نه,
‫چرت و پرت نگو,
‫اگه بخوام از همه‌ی کسانی ‫که بهم ظلم کردن انتقام بگیرم،
‫باید اصلا نخوابم,
‫پس دلیل کارت چی بود؟
‫متوجه شدم دارم تمام ‫چیزایی که مال من بود رو,,,
‫جمع می‌کنم!
‫فهمیدم نمی‌تونم همه چی رو ول کنم,
‫این خونه، سندیتون,
‫زندگیم,
‫عنوانم,
‫استقلالم,
‫به دست آوردنشون خیلی سخت‌تر از ‫اون بود که الان راحت از دستشون بدم,
‫پس چرا اصلا قبول ‫کردی با من ازدواج کنی؟
‫من فقط یکم جوگیر شدم,
‫ولی الان متوجه شدم ما تلاش ‫کردیم گذشته رو دوباره زنده کنیم،
‫وقتی شاید درست همون ‫جاییه که باید رهاش کنیم,
‫با کمال احترام باهات مخالفم،
‫ولی می‌دونم بهتره برای ‫عوض کردن نظرت تلاشی نکنم,
‫پدرم نامه رو با مهربونی زیاد نوشته،
‫گرچه اون خیلی ناامید شده,
‫درحالی که آلیسون خیالش راحت شده که,,,
‫قرار نیست من با رالف ازدواج کنم,
‫به نظرم برم پیش اون و دکلن بمونم،
‫تا وقتی برای آینده‌ام برنامه‌ریزی کنم,
‫به این موضوع خوب فکر کردی؟
‫من همیشه رویای باز کردن یه ‫مدرسه برای دخترای جوون داشتم,
‫پس، تو مرحله‌ی اول،
‫من باید دنبال این باشم که به ‫عنوان معلم مشغول به کار بشم,
‫می‌دونی شارلوت،
‫تا زمانی که دوست داشته ‫باشی اینجا قدمت روی چشمه,
‫امیدوار بودم برای طرح‌هام در مورد,,,
‫اولدتاون بهم کمک کنی,
‫تا قبل از اینکه برم هر کاری ‫از دستم بربیاد انجام میدم,
‫ولی وقتشه از نو شروع کنم,
‫البته، لیدیا، وقتی نوبت تو بشه,,,
‫به یه چیز موقرتر نیاز داری,
‫تا وقتی اون روز بیاد این یادم می‌مونه,
‫نظر شما چیه، علیاحضرت؟
‫به نظرم شبیه یه دوشس شدی,
‫می‌تونم با دخترم صحبت کنم؟
‫تنها، لطفا,
‫داشتم فکر می‌کردم که اگه بشه,,,
‫از دکتر فوکس بخوایم برای ‫چای عصرونه بهمون سر بزنه,
‫پیشنهاد خوبیه، جان,
‫ممنونم,
‫فکر کردی من ناپدید شدم؟
‫نمی‌دونستم چه فکری بکنم,
‫تو هیچی بهم نگفتی,
‫یه یادداشت همونجا روی میز برات گذاشتم,
‫احتمالا خدمتکار اینجا رو ‫مرتب کرده برش داشته،
‫فکر کرده یه ادعای دیگه‌ست,
‫این چیه؟
‫همه چیز توی این نامه‌ست,
‫این پولیه که مادرشوهر ‫آینده‌ات بهم پیشنهاد داد,
‫تا ولت کنم,
‫اولویت ما اینه که اطمینان پیدا کنیم,,,
‫همه‌ی خونه‌های توی ‫اولدتاون گرم و امن باشن,
‫هر سقفی که لازم باشه ‫رو تعویض می‌کنیم,,,
‫و هر خونه‌ای که ساختار درستی ‫نداشته باشه رو بازسازی می‌کنیم,
‫اینطور نیست مری؟
‫درسته,
‫و همچنین، هر خانواده‌ای مستقیما خودش,,,
‫مالک زمین زراعیش میشه,
‫اینطور نیست که ما قدر این ‫موقعیت رو ندونیم، خانم پارکر,
‫ولی چطور هزینه‌اش رو بدیم؟
‫خانم فیلکینز,,,
‫ما چطور می‌تونیم به شهرمون افتخار کنیم,,,
‫اگه مراقب کارگرامون نباشیم؟
‫و البته بعد ازینا ساخت مدرسه‌س,
‫مدرسه؟
‫بله،یکی از شرایط سفت و سخت آقای کلبورن,,,
‫برای سرمایه‌گذاری همین بود که,,,
‫ما یه مدرسه‌ای بسازیم که هر کسی ‫بتونه توش درس بخونه,,, هم پسرا,,,
‫و دخترا,
‫ایشون گفتن ضروریه که هر خانم جوونی,,,
‫تمام و کمال آموزش ببینن,
‫این,,,
‫فوق‌العاده‌ست!
‫نه، نه، نه,
‫واضحه که مادر عزیزت ‫منظور من رو اشتباه متوجه شده,
‫من,,,
‫فکر کردم شاید برای مخارج عروسی,,,
‫ایشون یه کمک کوچیک لازم داشته باشه,,,
‫من سعی کردم محرمانه باشه،
‫- برای اینکه خجالت نکشه,,, ‫- بس کن مادر,
‫بس کن,
‫بهش پول پیشنهاد دادی تا دخترش رو ول کنه؟
‫هری!
‫واقعا به نظرت من انقدر آدم پستیم؟
‫بفرمائید,
‫مادر من به پول شما نیازی نداره,
‫و شما هم انقدر پول ندارین ‫که بذل و بخشش کنین,
‫جورجیانا,
‫صبر کن!
‫تو لازم نکرده از مادرت دفاع کنی,
‫نه,
‫اون حتی خودشم نتونست از خودش دفاع کنه,
‫عروسی ما,
‫متاسفانه اشتباه وحشتناکیه,
‫آره,
‫بدبخت میشیم,
‫خیلی,
‫تو لیاقتت اینه که دوست داشته بشی,
‫توام همین‌طور، هری,
‫حالا این برامون چقدر سود داره؟
‫یه قرونم سود نداره، بانو,
‫درواقع برامون هزینه هم داره,
‫هزینه‌ی اولیه‌ش ۸۰ پونده,
‫من فکر می‌کردم قراره یه ‫استراحتگاه شیک راه بندازیم،
‫نه یه خیریه,
‫آقای کولبورن قبلاً نصف پولی که,,,
‫که لازم داریم رو بهمون دادن,
‫چرا؟
‫اون از این کار چه سودی میبره؟
‫در کوتاه مدت هیچی,
‫این سرمایه‌گذاری آینده‌ی سندیتونه,
‫چرا باید برای من مهم باشه؟
‫من که نیستم تا ببینمش,
‫بانوی من، نام نیکتون چی؟
‫اینکه چطور شما رو به یاد میارن؟
‫چرا تو هنوز اینجایی؟
‫مگه قرار نبود با کشاورزه ازدواج کنی؟
‫قرار بود,
‫ولی نظرم عوض شد,
‫آها، خب، هوم,
‫فکر نکنم بتونم به خاطرش بهت خرده بگیرم,
‫تو همیشه خانم جوون تودار ,,,
‫و صریحی بودی,
‫کنجکاوم بدونم عاقبتت چی میشه؟
‫من یه راهی پیدا می‌کنم,,,
‫طبق شرایط خودم زندگی کنم، بانو دنهام,
‫همون‌طور که شما پیدا کردین,
‫خیلی خب,
‫هرچی آقای کلبورن ‫پیشنهاد داده، منم می‌پردازم,
‫نمی خوام اون کاری کنه ‫من خسیس به نظر بیام,
‫من هیچ وقت نباید بهت شک می‌کردم,
‫تو بارها توسط افراد زیادی ناامید شدی,
‫وقتی تو اومدی من داغون بودم,
‫از زنی که تبدیل شده بودم شرم داشتم,
‫از ثروتم برای اهداف ‫خودخواهانه استفاده می‌کردم,
‫من می‌خوام در اختیار تو بذارمش,,
‫نمی‌تونم گذشته رو جبران کنم، ولی,,,
‫ولی می‌تونی پول پدر رو بگیری,,,
‫و ازش خوب استفاده کنی,
‫تو خودت بیشتر توانایی ‫داری که ازش استفاده کنی,
‫یکی دیگه از آشنایان من هست که,,,
‫موقعیت خوبی برای کمک بهت داره,
‫کی؟
‫کسی که واضحه عاشقته و به تو,,,
‫به‌خاطر زنی که هستی احترام میذاره,
‫اوتیس مولینیو,
‫من متوجه طرز نگاهت شدم وقتی اولین بار,,,
‫اسمشو آوردم,
‫با نگاهی که به هری داشتی خیلی فرق داشت,
‫می‌ترسیدم که یه ‫اشتباه وحشتناک کنی،
‫ولی چون فکر کردم شاید ‫اشتباه کنم چیزی نگفتم,
‫برای همین، رفتم به لندن,
‫با اوتیس حرف زدم,
‫اولش بی‌میل بود،
‫به اینکه داری ازدواج می‌کنی احترام میذاشت,
‫ولی بعد از گذشته‌تون بهم گفت،
‫و من دیگه شکی برام باقی نموند,
‫منو ببخش، کارم خودسرانه بود,
‫ولی توی این دنیا برای من هیچ چیزی,,,
‫مهم‌تر از خوشبختی بچه‌ام نیست,
‫من هماهنگ کردم که هدایای ‫عروسی پس فرستاده بشه,
‫شامپاین‌ها به شراب فروشی برگشتن,
‫ممنون ادوارد,
‫متاسفم عمه,
‫دلائلتون هرچی که بود، من می‌دونم ‫که خیلی به آقای پرایس علاقه داشتین,
‫ولی می‌تونم بگم،
‫بدون قصد و غرض،
‫تا هر وقتی که شما لازم ‫داشته باشین پیشتون می‌مونم,
‫اگه لازم باشه، تا ابد,
‫خدای من، چه فکر زشتی!
‫نه، نه، نه,
‫من یه چیز خیلی متفاوت برات در نظر گرفتم,
‫من به همه‌ی شما یه عذرخواهی بدهکارم,
‫متاسفانه من برای یه مدت ‫نمی‌تونستم خودم رو ببینم,
‫مادرم بهم کمک کرد که ‫ببینم آینده واقعی من کجاست,
‫با اوتیس مولینیو,
‫امشب به سمت لندن حرکت می‌کنیم,
‫و تو چی، شارلوت؟
‫چکار می‌خوای بکنی؟
‫فردا میرم ایرلند,
‫پس شب خداحافظیه,
‫بدون شک برای خداحافظی اومدی,
‫شروع کردم به جمع و جور کردن,
‫و بعد متوجه شدم,,,
‫من چه پیرمرد احمق بدقلقی بودم,
‫به‌خاطر همین رفتم پیش آقای پارکر,,,
‫و بهش پیشنهاد دادم که ‫به تنهایی سرمایه‌گذار,,,
‫طرح اولیه‌اش برای یه هتل کوچیک باشم,
‫چرا؟
‫چون لازمه یه جایی داشته باشم,,,
‫که توش بمونم وقتی میام تو رو ببینم!
‫حتی اگه نتونم راضیت ‫کنم که باهام ازدواج کنی،
‫اجازه نمیدم این پایان ماجرا باشه,
‫قصدم اینه هر سه ماه یکبار بیام اینجا,
‫اگه با این ایده موافق باشی؟
‫خب، چکار کنم دیگه,
‫آقای کلبورن,
‫یه مهمون دارین,
‫فکر می‌کردم تو راه لندنی,
‫وسطای راه بودم,
‫فهمیدم یه چیزی جا گذاشتم,
‫چیزی که ترجیح میدم بدون اون زندگی نکنم,
‫اعلی‌حضرت ناراحت نمیشن؟
‫برام مهم نبود,
‫نمی‌فهمم، عمه,
‫چرا منو آوردی اینجا؟
‫نباید وانمود کنم که قضاوتم ‫در مورد دوشیزه مارکام,,,
‫اشتباه ناگواری بود,
‫ولی باز,,,
‫تو این فرصت رو داشتی ‫که بی عفتش کنی ولی نکردی,
‫تو برخلاف منافعت به من اصرار ‫کردی با آقای پرایس ازدواج کنم,
‫و نسبت به من یه چیزی ‫شبیه مهربونی نشون دادی,
‫ممنون عمه,
‫من همیشه گفتم اگه یک بار,,,
‫شواهدی مبنی بر اصلاحت ببینم،
‫بهت وسیله امرار معاش پیشنهاد میدم,
‫امرار معاش؟
‫به عنوان یه کشیش؟
‫به نظرت چرا آقای هنکینز رو استخدام کردم؟
‫عمه جان عقلت رو از دست دادی؟
‫کی فکرشو می‌کرد که تلاش‌های ما برای,,,
‫به هم رسوندن زاندر و دوشیزه ‫هیوود، به جاش ما رو بهم برسونه؟
‫راستش، من هنوز به‌خاطر,,,
‫شکستمون توی این قضیه خیلی ناراحتم,
‫می‌دونم خدا رو خوش نمیاد،
‫ولی کاش برادرت با بانو لیدیا ازدواج نکنه,
‫منظورت چیه؟
‫آرتور,
‫امید داشتم اینجا بتونم پیدات کنم,
‫آرتور،‌ من خیلی بهت بد کردم,
‫می ترسیدم از چشمت افتاده باشم,
‫نه,
‫نه عزیز!
‫من هیچ‌وقت آدم کینه‌ای نبودم,
‫پس امیدی هست؟
‫ممکنه هنوز بتونیم دوست باشیم ؟
‫تو نمی‌تونی چیزی رو که اصلا از ‫دست ندادی دوباره به دست بیاری,
‫ولی مبارزه ادامه داره دوستان,
‫همه‌مون از بی‌عدالتی‌های هر روزه باخبریم،
‫مبارزاتی که خواهرا و ‫برادرامون باهاش مواجه هستن,
‫این به اصطلاح لغو ,,,
‫کافی نیست,
‫کار ما تموم نمیشه,,,
‫تا وقتی که یک بار برای ‫همیشه بردگی رو به پایان برسونیم,
‫خانم هارمن,
‫جورجیانا,
‫مادرت بهم گفت قراره ازدواج کنی,
‫قرار بود,
‫ولی دیگه قرار نیست,
‫حداقل با اون شخص,
‫جرات امیدوار بودن نداشتم,
‫تو مادرم رو بهم برگردوندی,
‫و در عوض، اون منو به تو رسوند,
‫زاندر؟
‫زاندر!
‫چه اتفاقی افتاده آقا؟
‫خانم ویتلی، برادرم کجاست؟
‫تقریبا یه ساعت پیش به اصطبل رفت,
‫لئو,
‫با چه سرعتی می‌تونی بدوئی؟
‫خداحافظ ،شارلوت,
‫وقتی به سلامت رسیدی بهمون خبر بده,
‫چند روز طول می‌کشه تا به ایرلند برسم,
‫به محض اینکه برسم بهتون خبر میدم,
‫این کیک زیره رو ,,,
‫برای توی راهت گذاشتم,
‫و یه دونه پای گوشت هم هست,
‫این واقعا از لطف توئه، آرتور,
‫سلام گرم ما رو به,,,
‫خواهرت و کاپیتان فریزر برسون,
‫حتما,
‫دلمون برات تنگ میشه عزیزم,
‫دل منم برای شما تنگ میشه,
‫بیشتر از اینکه بتونم بگم,
‫ممنونم,
‫بابا! بابا!
‫چی شده، لئو؟
‫آقای کلبورن!
‫تو بهم نگفتی عروسیتو بهم زدی,
‫فکر نمی‌کردم برات مهم باشه,
‫هیچی نمی‌تونه مهم‌تر از این باشه,
‫حتی اگه با بانو لیدیا نامزد کرده باشی؟
‫خب،‌ تو اشتباه می‌کنی,
‫ظاهرا مدتیه، بانو لیدیا توی ‫یه رابطه‌ی مخفیانه‌ست,,,
‫در اعتراض به رفتارای مادرش,
‫اون قراره با اون مرد ازدواج کنه نه من,
‫پس تو,,,
‫من آزادم که با هر کسی ‫که انتخاب کنم ازدواج کنم,
‫همون‌طور که ظاهرا تو هم آزادی برای انتخاب,
‫تو از همون لحظه‌ی اول که ‫همو دیدیم منو مسحور کردی,
‫و از اون موقع، از علاقه‌ام بهت کم نشده,
‫درواقع، با هر ثانیه‌ای که با تو گذروندم,,,
‫علاقه‌ام عمیق‌تر شده,
‫نمی‌تونم تصور کنم وقتی ‫که با هم زندگی کنیم,,,
‫چقدر عشقم عمیق بشه,
‫من، جورجیانا لمب،
‫تو، اوتیس مولینیو را،
‫به عنوان همسرم برمی‌گزینم,
‫تا از این روز به بعد,,,
‫در خوشی و ناخوشی,,,
‫در فقر و ثروت با تو باشم,
‫آيا این مرد رو به عنوان همسر برمی‌گزینی,,,
‫تا طبق حکم خدا با هم در,,,
‫تحت پیمان مقدس ازدواج زندگی کنید؟
‫آیا مطیع او خواهی بود، ‫به او خدمت خواهی کرد،
‫دوستش داری، به او احترام میگذاری، و ,,,
‫در بیماری و سلامتی کنار او می‌مانی؛
‫و با ترک دیگران، خود را وقف او,,,
‫خواهی کرد،
‫تا زمانی هر دو زنده هستید؟
‫بله,
‫[یک سال بعد]
‫[مدرسه سندیتون] ‫[ آموزش خواندن, نوشتن, ریاضیات و,,, توسط خانم کلبورن]
‫بازم داری ذهن دخترای جوونو ‫پر از ایده‌هات می‌کنی،
‫خانم کلبورن؟
‫امیدوارم,
‫واقعا فکر می‌کنی یه دختر بتونه وکیل بشه؟
‫- یا یه دکتر؟ ‫- یا یه نویسنده؟
‫به نظر من یه دختر هر ‫چیزی که بخواد می‌تونه باشه,
[پایان سریال]
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال