‫[آنچه گذشت]
‫لایرا,
‫- وقتی خواب بودم، راجر باهام صحبت کرد, ‫- باید کمکم کنی,
‫ویل، به نظرم بهتره بریم اونجا,
‫- کجا بریم؟ ‫- بریم سرزمین مردگان,
‫همین‌جاست!
‫لایرا، وایستا!
‫پیغامم رو به گوش متاتران می‌رسونی,
‫من,,,
‫همین‌جام!
‫به کاردینال بگو خانم کولتر برگشته,
‫- فقط همون بچه مهمه, ‫- بچه خودمه,
‫باغ عدن وقتی حوا رو ‫وسوسه کردن، فرو پاشید,
‫وسوسه‌گری وجود داره, ‫ابلیسی وجود داره,
‫«انگا,»
‫داریم چی درست می‌کنیم؟
‫کاملا مطمئنی بمبه دختره رو پیدا می‌کنه؟
‫درونمون کدهایی وجود داره,
‫با همین‌ها با دستگاهه هدف‌گیری می‌کنیم,
‫موش می‌خواد کامل بشه,
‫اومدی اینجا که ازش محافظت کنی، ‫ولی به جاش,,,
‫فتیله بمبی رو در اختیارشون قرار دادی,
‫اصلا فرصت نکردم با راجر خداحافظی کنم,
‫هنوز هم دیر نشده ‫و می‌تونی برگردی,
‫تو که طرف خودم بودی,
‫خیال می‌کردم همراهتم,
‫نمی‌دونم چطوری موش رو ازمون گرفتی,
‫هنوز هم به حد کافی داریم,,,
‫که لایرا بلاکوا رو بکشیم,
‫وقتی تجلیت رو جدا کنیم، ‫خودت گلوله‌مون می‌شی,
‫- نمی‌شه رد بشه, ایشون حق عبور نداره, ‫- ولی ایشون که خودمه,
‫اگه تو بیای، ایشون باید بمونه,
‫نباید به راجر خیانت کنم,
‫راجر رو به من ترجیح دادی,
‫ولی باید چنین کاری بکنم,
‫شما چی هستین؟
‫فرشته‌ایم,
‫باید نقش ابلیس رو ایفا کنی,
‫از بدو تولدت داشتی واسه چنین کاری,,,
‫آماده می‌شدی,
‫دختره,,,
‫و پسره رو نجات بده,
‫«فروم,»
‫دارم چیکار می‌کنم؟
‫دنبال فیلی سخنگو راه افتادم,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫وای,
‫بی‌شوخی؟
‫رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫خودتی,
‫«آتال,»
‫من هم مری هستم,
‫حتما به دلیلی اومدم اینجا، ‫موافق نیستی آتال؟
‫[فرشته؟]
‫[«نقش ابلیس رو ایفا کنی»؟]
‫برچه,
‫از درخت‌ها افتادن؟
‫خیلی روغنی‌ان,
‫روغن,
‫درخت‌ها,,, سراف,,,
‫«نالی», «سراف»,
‫«پی مو,,,»
‫[از درخت‌های بزرگ می‌افته,,,]
‫«چا هون,»
‫«می‌می,»
‫«مری,»
‫سراف,,, کمتر,,, کمتر,,,
‫شنیدم خودت و بقیه از «سراف» می‌گین,
‫سراف چیه؟
‫سراف,,, خوابه,,,
‫«چونی»؟ خوابه؟
‫من رو می‌گی؟ من خوابم؟
‫باید,,, زنده باشه,,,
‫اخیرا برچه‌های بی‌جون بیشتری ‫این اطراف می‌بینم,
‫روغن حاصلشون رو لازم ندارین؟
‫روغنش در حکم مرکز افکار و احساساتمونه, ‫باعث می‌شه به سراف برسیم,
‫چطوری,,,
‫اِم,,,
‫می‌تونم یاد بگیرم,,,
‫یاد بگیرم کمکتون کنم؟
‫باید یاد بگیری سراف رو ببینی ‫که بتونی کمکمون کنی,
‫[برچه، روغن و درخت‌های برچه ‫به سراف ختم می‌شن,]
‫مری، واسه همین اومدی اینجا,
‫«نیروی اهریمنی‌اش» ‫«فصل سوم، قسمت پنجم»
‫چه حسی داری ‫که این‌قدر ازش فاصله گرفتی؟
‫پن رو می‌گم,
‫انگار دستی آهنی ‫قلبم رو تو مشتش گرفته,,,
‫و داره از قفسه سینه‌ام بیرونش می‌کشه,
‫درد روانی هم داره، مگه نه؟
‫انگار مسئله‌ای شخصی و خصوصی رو ‫در ملأ عام نمایش دادن؟
‫آره,
‫راستش، همیشه می‌گفتی ‫حتما تجلی‌ای دارم،
‫ولی اصلا حرفت رو باور نمی‌کردم,
‫حالا انگار کل عمرم می‌شناختمش,
‫شاید الان پیش پن باشه,
‫ببین, برمی‌گردیم پیش تجلی‌هامون,
‫مطمئنم برمی‌گردیم,
‫چاقوئه دستمونه,
‫هوای همدیگه رو هم داریم,
‫من هم به دلیلی، ‫بهت اعتماد دارم,
‫چقدر دیگه مونده؟
‫بالاخره می‌رسیم دیگه,
‫زمان این پایین هرجور دلش بخواد عمل می‌کنه,
‫ولی نترسین,
‫من که نمی‌ترسم,
‫من کلی جنگجو، آدمکش,,,
‫و ارتشبدهای جنگ‌دیده رو ‫سوار این قایق کردم,,,
‫که همه‌شون همین رو بهم می‌گفتن,
‫هیچ‌کدومشون برنگشتن,
‫عذر می‌خوام مسافرین گرامی,
‫خب، موفق باشین,
‫همین‌جا ولمون می‌کنی؟
‫خب، متأسفانه نمی‌تونم جلوتر برم,
‫ممنون,
‫وایستا,
‫می‌شه اگه تجلیم هنوز تو اسکله بود،
‫پیغامی از طرفم بهش برسونی؟
‫همین الان می‌تونم بهت بگم ‫که اونجا نمونده,
‫از کجا بدونیم کجا,,,
‫لابد راه برگشتی نداریم,
‫راه برگشتی نداریم,
‫بهتون که گفتم غذای گندیده‌تون رو نمی‌خورم،
‫اگه بخوای به زور به خوردم بدی، ‫انگشتت رو با دندونم می‌کنم,
‫هه! اصلا شک ندارم که چنین کاری می‌کنی,
‫خیال می‌کردم سریع برگشتی پیش ازریل,,,
‫که خبر تحقیرم رو به گوشش برسونی,
‫با این که احتمالا ازریل ‫خیلی از تحقیرت لذت می‌بره،
‫گمون نکنم دلش بخواد بمیری,
‫من هم دلم نمی‌خواد,
‫دکتر کوپر داره بمبشون رو آماده می‌کنه,
‫در حد از پا درآوردن نگهبانان ‫دم این سلول سم دارم،
‫ولی بیشتر ندارم,
‫دکتر کوپر در چه حاله؟
‫انگار وحشت کرده,
‫به نظرم داره خلاف خواسته خودش عمل می‌کنه,
‫همین‌جا می‌مونیم,
‫بمبشون آماده است,
‫موی لایرا رو تو محفظه‌ای ‫داخل بمبه گذاشتن,
‫قصد دارن تو رو از تجلیت جدا کنن,
‫خوبه,
‫از جنس سنگ نیست,
‫از وسایل ملت تشکیل شده,
‫لایرا,,,
‫مردگانن,
‫شما زنده‌این؟
‫آره,
‫گردشگریم,
‫بهتر بود نمی‌اومدین اینجا,
‫تا دیر نشده، برگردین,
‫- واسه چی قایم شده بودین؟ ‫- خوششون نمیاد با هم صحبت کنیم,
‫کی خوشش نمیاد؟
‫دارن گوش می‌دن,
‫باید کمکم کنین,
‫دنبال کسی می‌گردم,
‫اسمش راجر پارسلوئه,
‫باید بهتون هشدار بدم,,,
‫که شاید دلش نخواد ببیندتون,
‫تو دنیای شما تجلی هست؟
‫آره,
‫اسم تجلی خودم پنه,
‫اسم تجلی من سندلینگ بود,
‫قبلا خیال می‌کرده پرنده می‌شه،
‫ولی امیدوار بودم پرنده نشه، ‫آخه خوشم می‌اومد پشمالو باشه,
‫کستر من قبلا تو دست خودم ‫چنبر می‌زد و می‌خوابید,
‫اسم تجلی من ماتاپن بود,
‫ببین,
‫می‌شه لطفا کمکمون کنی؟
‫شاید بتونم,
‫مواظب باش,
‫این‌ها جلب توجه می‌کنن,
‫لمس کردن تجلی بقیه ممنوعه، مگه نه؟
‫خجالت نمی‌کشی سرزده وارد می‌شی؟
‫لازمه بهت یادآوری کنم ‫به کی جواب پس می‌دی؟
‫من به آتوریتی جواب پس می‌دم,
‫از جلوی چشمم گم شو ‫و دیگه کارم رو زیر سوال نبر,
‫حتما مدت زیادی اینجا بودن,
‫عاقبت هر کسی که میاد اینجا، همین شکلیه؟
‫شما هم دنبال کسی می‌گردین؟
‫همین‌جوری پرسیدم,
‫من هم اولش که اومده بودم اینجا، ‫دنبال کسی می‌گشتم,
‫دنبال خواهرم می‌گشتم,
‫اصلا پیداش نکردی؟
‫خیلی زود بی‌خیال شدم,
‫خواهرت رو تک و تنها ول کردی,,,
‫باید برگردم,
‫- وایستا، نه، باید کمکمون کنی, ‫- شرمنده‌ام,
‫لایرا,,,
‫کیه؟
‫لایرا,
‫لایرا,,,
‫ویل؟
‫- ویل؟ ‫- لایرا!
‫لایرا,,,
‫پن,
‫پن! تو که نباید بیای اینجا,
‫خودت همین رو می‌خواستی,
‫چطوری,,,
‫لایرا!
‫ببخشید, ببخشید,
‫کجا رفتی؟
‫من رو تو اسکله ول کردی ‫که بمیرم,
‫چنین حرفی نزن, خودت که می‌دونی ‫واسه چی مجبور شدم چنین کاری بکنم,
‫همیشه در اعماق وجودم می‌دونستم ‫چقدر خودخواهی,
‫واقعا خیال می‌کنی ‫به خاطر راجر اومدی اینجا؟
‫خودت به کشتنش داده بودی,
‫به خاطر خودت اومدی اینجا,
‫اومدی که عذاب وجدانت رو تسکین بدی,
‫اومدی قهرمان‌بازی دربیاری,
‫واقعی نیست, تو واقعی نیستی,
‫ویل!
‫لایرا!
‫نمی‌دونم داشت چی می‌گفت، ‫ولی دروغ می‌گفت,
‫تو آدم خوبی هستی,
‫اینجا خیلی وحشتناکه,
‫امکان نداره همین‌جوری باشه، مگه نه؟
‫مسلما باید جای دیگه‌ای ‫هم در کار باشه,
‫امکان نداره همه‌مون ‫تا ابد بیایم همین‌جا,
‫راجر,
‫راجر!
‫راجر؟
‫راجر,
‫منم,
‫خودم می‌دونم,
‫راجر پارسلوی لعنتی,
‫منم، بهترین دوستت,
‫اومدی,
‫بهم نیاز داشتی دیگه,
‫من خیلی,,,
‫عوض شدم,
‫تو هم عوض شدی,
‫دلم برات تنگ شده بود,
‫بابت همه‌چی,,,
‫خیلی عذر می‌خوام,
‫بهتر بود می‌ذاشتم با جیپشین‌ها ‫و بچه‌ها بری,
‫نباید می‌بردمت پیش ازریل,
‫اگه می‌ذاشتم بری، ‫الان اینجا نمی‌بودی، مگه نه؟
‫- الان,,, ‫- تقصیر تو نبود,
‫خودم می‌خواستم باهات بیام,
‫واقعا کاش شرایط فرق می‌کرد,
‫من ویل هستم,
‫راجر، نباید اینجا بمونی,
‫ببین، من همه‌تون رو ‫از اینجا فراری می‌دم، جدی می‌گم,
‫امکان نداره,
‫داره,
‫باید داشته باشه,
‫درست نیست که اینجا این‌قدر عذابتون بدن,
‫ببین,,,
‫وقتی نیومدی,,,
‫من دیگه کلا,,,
‫تا همیشه ناامید شدم,
‫شرمنده‌ام,
‫خواهش می‌کنم, ‫می‌تونیم دوباره پیش هم باشیم,
‫- می‌تونیم دوباره پیش هم باشیم, ‫- بس کن!
‫خیال کردی می‌خوام به دنیای واقعی برگردم؟
‫این شکلی برگردم؟
‫- لایرا,,, ‫- هر حرفی بزنی، فایده نداره,
‫ببین، هنوز هم می‌تونیم کمکش کنیم!
‫ولی درست می‌گه,
‫نمی‌دونیم اگه بره، ‫چی به سرش میاد,
‫فکر خیلی بدیه,
‫ببین، خودت گفته بودی ‫اینجا خیلی وحشتناکه، مگه نه؟
‫گفته بودی کسی نباید اینجا باشه, ‫اینجا عین زندان می‌مونه,
‫از زندان هم بدتره,
‫یعنی می‌خوای به همین راحتی بی‌خیالش بشی؟
‫از تصمیم‌گیری غریزی دست برندار,
‫باید سعیمون رو بکنیم, ‫به پن قول داده بودی,
‫یه دریچه باز کن,
‫- به کجا باز کنم؟ ‫- به هرجا,
‫باید از اینجا بریم,
‫اگه لازم باشه، ‫راجر رو به زور میارم,
‫خیلی‌خب,
‫هوم,
‫چیه؟
‫- چی شده؟ ‫- اثر نداره,
‫فقط سنگ حس می‌کنم,
‫چه‌جور حامل چاقویی,,,
‫کار با چاقوی خودش رو بلد نیست؟
‫آخه عقلش رو دست بچه‌ای نادان داده,
‫چه‌جور پسری مادر خودش رو تنها می‌ذاره؟
‫کاری می‌کنیم کابوس ببینه,
‫وقتی خوابه، سرش داد می‌کشیم,
‫تو زندگی کل عزیزانت رو نابود کردی,
‫به خاطر خودت اومدی اینجا,,,
‫که احساس کنی آدم خاصی هستی,
‫کاش ویل اصلا باهات آشنا نشده بود,
‫به حرفم گوش بده,
‫- به حرفم گوش بده, ‫- به حرفم گوش بده,
‫- گوش بده,,, ‫- گوش بده!
‫نه‌خیر!
‫ببین, رفتن,
‫چطوری رفتن؟
‫باور داشتم می‌تونم فراریشون بدم,
‫به خودمون ‫و کل سختی‌هایی,,,
‫که کشیدیم فکر کردم,
‫نذاشتم ذهنم رو درگیر کنن,
‫چاقوئه چون ارتفاع اینجا ‫خیلی پایینه، کار نمی‌کنه,
‫باید به جای مرتفع‌تری بریم,
‫اعلی‌حضرت,
‫خواهش می‌کنم,
‫فکری به ذهنم رسیده ‫که از همون طریق ابراز ندامت کنم,
‫با رحمت خدا و نبوغ شما،
‫افراد شریر رو نابود می‌کنیم,
‫ولی ابلیسه چی می‌شه؟
‫فرا پاول به نتیجه رسیده ‫که تو دنیای دیگه‌ایه,
‫از کجا معلوم چه شرارتی ازش ساخته باشه؟
‫نظرتون چیه که من برم پیداش کنم؟
‫التماستون می‌کنم ‫بذارین برم پیداش کنم,
‫می‌ذارم جهت ابراز ندامت ‫چنین کاری کنی,
‫پدر رئیس گرامی، ‫بزرگ‌ترین افتخار عمرم رو نصیبم کردین,
‫هوم,
‫ایمانتون رو جبران می‌کنم,
‫«موژه,»
‫«ژلا,»
‫«نی,»
‫«ژانی,»
‫باید عدسی پیدا کنم,
‫پیداش کردم!
‫غباره,
‫سراف همون غباره,
‫بالاخره تونستی ببینی,,,
‫از روی درخت نگاه کن,
‫داره می‌ره,
‫آتال,,,
‫فهمیدم,
‫عذر می‌خوام,
‫الان دیگه فهمیدم,
‫داشتی سعی می‌کردی بهم بگی,,,
‫که درخت‌ها رو به موتن,
‫خودمون هم رو به موتیم,
‫چه خاطراتی از جردن یادته؟
‫یادته دیگه، مگه نه؟
‫جردن از بین رفته,
‫امکان نداره,
‫من که خیلی قشنگ تصورش می‌کنم,
‫تک‌تک گوشه‌هاش، شکاف‌هاش ‫و مسیرهای سریش رو به خاطر دارم,
‫ما اونجا رو عین کف دستمون بلدیم,
‫یادته یواشکی وارد انبار شرابش شده بودیم؟
‫کلی تار عنکبوت و غبار بهمون چسبیده بود,
‫اصلا نمی‌دونم چطوری واردش شدیم,
‫لایرا، می‌شه وایستی؟!
‫کلید سرایدار دستمون بود,
‫درسته,
‫اون شراب توکی باستانی رو پیدا کرده بود,
‫بوی گند می‌داد,
‫مزه‌اش هم خیلی گند بود,
‫تا چند ساعت دست از خنده نکشیده بودیم,
‫اگه والدین داشتیم، از چنین کاری ‫قسر در نمی‌رفتیم، مگه نه؟
‫نه,
‫پشت‌بومش رو یادته؟
‫پشت‌بومش,,,
‫خیلی مرتفع بود,
‫کلاغه که پاش شکسته بود رو یادته؟
‫آره, ازش پرستاری کردیم و خوب شد,
‫لایرا,,,
‫این‌ها هم می‌خوان گوش کنن,
‫من لایرا هستم,
‫اومدم اینجا که دنبال دوستم بگردم,
‫مرگش منصفانه نبود، واسه همین ‫با خودم گفته بودم نباید اینجا باشه,
‫ولی متوجه نشده بودم ‫که جای هیچ‌کدومتون اینجا نیست,
‫زندگی پس از مرگ که این شکلی نیست، ‫اینجا عین اسارتگاه می‌مونه,
‫سلام بچه‌ها, من ویل هستم,
‫من چاقویی دارم که بین دنیاها ‫دریچه باز می‌کنه,
‫اگه دنبالمون بیاین، ‫امیدوارم بتونم باهاش,,,
‫از اینجا فراریتون بدم,
‫نمی‌تونم بهتون قول بدم، ‫ولی سعیم رو می‌کنم,
‫خودم می‌دونم ترسیدین، ‫ولی می‌تونین از اینجا برین,
‫اگه بریم، چی به سرمون میاد؟
‫- نمی‌دونم, ‫- نمی‌دونین,,,
‫می‌تونم باز هم پسرم رو ببینم یا نه؟
‫تا عملی نشه، مطمئن نیستیم,
‫دروغ نمی‌گم و فیلم بازی نمی‌کنم,
‫ولی اینجا فقط درگیر افکارین,
‫اون بیرون چیزهای واقعی اهمیت دارن,
‫خیال کردین اون موجودات ‫به همین راحتی می‌ذارن بریم؟
‫وقتی زنده بودیم، ‫بهمون گفته بودن بعد از مرگمون,,,
‫می‌ریم بهشت,
‫واسه همین خیلی‌هامون ‫عمرمون رو وقف کردیم,,,
‫و سال‌ها در سکوت عبادت کردیم,,,
‫و اصلا فرصت نکردیم ‫از زندگی لذت ببریم,
‫برام مهم نیست ‫با رفتنمون چی به سرمون میاد,
‫هر چی بشه، از این وضعیت بهتره,
‫اوناهاش!
‫همون دختره است!
‫لایرا,,,
‫لایرا,
‫داشتین چی می‌گفتین؟
‫چه خاطراتی تعریف می‌کردین؟
‫خاطرات دنیای بیرون رو تعریف می‌کردم,
‫زندگی سابقت رو به خاطر نداری؟
‫همه‌چی از یادمون می‌ره,
‫می‌شه واسه ما هم خاطره بگین ‫که یادمون میاد؟
‫مسائل واقعی رو به خاطر بیاریم,
‫خیلی‌خب,
‫خب، من قبلا با راجر تو جایی ‫به نام دانشکده جردن ساکن بودم,
‫ساختمون‌های خیلی قشنگ ‫و برج‌های به شدت مرتفعی داشت,,,
‫که انگار داشتن آسمون رو می‌خراشیدن,
‫مخفیگاه‌های خیلی خفنی داشت,
‫قبلا با هم مسابقه می‌دادیم,
‫از آشپزخونه رد می‌شدیم، ‫از راه‌پله پایین می‌رفتیم,,,
‫و دوباره می‌رفتیم رو پشت‌بوم,,,
‫- همیشه خودم برنده می‌شدم, ‫- نه‌خیر، نمی‌شد,
‫هر دفعه تقلب می‌کردی,
‫دیگه چی بگم؟
‫بعدش با ویل آشنا شدم,
‫برام املت درست کرد, ‫نمی‌دونستم املت چیه،
‫واسه همین با خودم گفتم ‫من هم یه بار براش درست کنم,
‫خیلی بامزه بود، ‫آخه پوستش رو هم ریخته بود,
‫- با یورک هم آشنا شدم, ‫- همون خرس زره‌پوش رو می‌گی,
‫پنجه‌هاش اندازه دست خودته,
‫خیلی باشکوهه,
‫وقتی باهاش آشنا شده بودم، ‫زرهش رو گم کرده بود,
‫ولی به لطف حقیقت‌یاب، ‫تونستیم پسش بگیریم,
‫رفتیم کاخ خرس‌ها تو اسوال‌بارد و با,,,
‫واقعا قراره رابطه من و تو ‫این شکلی تموم بشه؟
‫خیال می‌کنی بعدش چی می‌شه؟
‫واقعا باور داری ‫که اوضاع بهتر می‌شه؟
‫دکتر کوپر، آتوریتی چنین خواسته‌ای نداره، ‫خودت هم خوب می‌دونی,
‫داری طبق خواسته مردی ضعیف ‫و خطرناک عمل می‌کنی,
‫ضمنا، اگه آمادگی کشتن من رو داره، ‫فرض کن چی به سر خودت میاره,
‫وقتی با همدیگه این تکنولوژی رو ساختیم،
‫باور داشتی داری کار درستی می‌کنی,
‫همه‌مون چنین باوری داشتیم,
‫ولی اشتباه می‌کردیم,
‫باید بس کنیم,
‫باورم نمی‌شه که چنین روزی ‫از راه رسیده دکتر کوپر,
‫تو این تکنولوژی رو درک نمی‌کنی هیو,
‫صرفا قراره کلیسای اعظم,,,
‫و کل حضارش رو منفجر کنی,
‫کاملا برعکس,
‫درکش خیلی ساده است,
‫جدایی تجلی و انسان,,,
‫تکنولوژی خودم رو ‫واسه خودم توضیح نده,
‫بعد از طرح اولیه‌ات، ‫کمی تکامل پیدا کرده,
‫بمبمون مکانیزم هدایتی داره,
‫با استفاده از موی دخترت، ‫پیداش می‌کنیم,,,
‫و درجا نابودش می‌کنیم,
‫سه سوته تموم می‌شه,
‫دستگاه به شدت دقیق و قدرتمندیه،
‫مثال بارزی از طرح آتوریتیه,
‫نظمش خیلی زیباست,
‫دیوانه شدی,
‫روانی شدی!
‫پیشنهاد می‌کنم تقلا نکنی,
‫اگه با خواست خودت همکاری کنی،
‫ممکنه از همین طریق رستگار بشی,
‫واقعا چنین فکری می‌کنی؟
‫خیال می‌کنی واقعا چنین دستوری داده؟
‫آتوریتی رهات نکرده ماریسا,
‫هنوز هم فرصت داری توبه کنی,
‫بذار واسه آخرین بار ‫متبرکت کنم,
‫دستت رو,,,
‫به من نزن,
‫این‌قدر به خون ملت آغشته شده ‫که نمی‌خوام بهم دست بزنی,
‫روند کارمون رو آغاز کن,
‫از طریق یورک، با اون یکی دوستم، لی، ‫آشنا شدیم که هوانورده,
‫اولین باری رو که با بالونش ‫پرواز کردیم به خاطر دارم,
‫این‌قدر ارتفاع گرفته بودیم ‫که باد به پوستم فشار می‌آورد,
‫اگه آدم پایین رو نگاه می‌کرد، ‫سرگیجه می‌گرفت،
‫ولی کنار آقای اسکورزبی احساس امنیت می‌کرد,
‫اولین آدم بزرگیه ‫که به عمرم بهش اعتماد کردم,
‫خاطراتت باعث شد ‫دوباره احساس زنده بودن کنیم,
‫حالا حس جسم گرم ‫و احساس داشتن رو به خاطر میارم,
‫من باهاتون میام,
‫همه‌مون باهاتون میایم,
‫راحت باش,
‫من رو شبح کن,
‫اسمت چیه؟
‫حتما اسمی داری,
‫اسم ندارم,
‫بریم,
‫ضمنا، خاطراتتون رو به خاطر داشته باشین,
‫گمون نکنم اگه واقعیات رو ‫به خاطر داشته باشیم،
‫بتونن بلایی سرمون بیارن,
‫عذر می‌خوام, ببخشید, ‫برین کنار,
‫لایرا؟
‫لایرا!
‫زنده‌ای,
‫زنده‌ای!
‫وای بچه، واقعا داشتی زهره‌ترکم می‌کردی,
‫لی,,, ‫تو,,,
‫آره, به این بدی‌ها هم نیست,
‫چطوری,,,؟
‫یه تفنگدار هیجان‌زده شانس آورد,
‫قول می‌دم خیلی سریع جون دادم,
‫اشکالی نداره, دیگه پیش همیم,
‫مدت کوتاهی پیش همیم,
‫جای تو اینجا نیست,
‫ضمنا، خبر رسیده,,,
‫که بچه‌ای دیوانه قصد داره ‫ما رو از اینجا فراری بده,
‫ایشون دوستم ویله, ‫ایشون لیه,
‫همون بالون‌داره است,
‫از دیدنت خوشحالم بچه,
‫ویل ما رو از اینجا می‌بره,
‫امیدوارم با این ببرمتون,
‫حامل چاقو رو پیدا کردی,
‫زودتر از شمنه پیداش کردی,
‫لایرا سیلورتانگ، ‫تازه خیال کرده بودم,,,
‫امکان نداره کاری کنی ‫که مخم بیشتر سوت بکشه,,,
‫دنبال جای مرتفع‌تری می‌گردیم ‫که بتونم دریچه خروجی باز کنم,
‫شما برین, یه سری اون پشت سرگردانن,
‫من جمعشون می‌کنم, ‫خودم رو بهتون می‌رسونم,
‫خیلی‌خب بچه‌ها، دنبال خانمه برین!
‫دنبال بچه چاقوبه‌دسته برین، آفرین,
‫می‌خواین از اینجا برین؟
‫می‌خواین باز هم آسمون رو ببینین؟
‫بجنبین, از اون طرف برین,
‫دنبال بچه چاقوبه‌دسته برین! ‫بجنبین!
‫جلوی آتوریتی زانو بزن آلاربوس,
‫براتون خبری آوردم حاکم گرامی,
‫چه خبری آوردی که خیال کردی ‫برام جالبه؟
‫من رو گرفته بودن,
‫انسان‌ها اسیرم کرده بودن,
‫اون انسانه، لرد ازریل، جمهوری تشکیل داده,
‫داره از تکنولوژی بهره می‌بره,,,
‫تا شما رو به مبارزه بطلبه,
‫ادامه بده,
‫می‌تونن غبار رو به کار بگیرن,
‫ضمنا، ازریل گفت ‫حامل چاقوی جدیدی داریم,
‫اون چاقو واسه من عواقبی نداره,
‫حاملش یه پسره,
‫قدرت چاقوئه برعکس حامل پیشین,,,
‫فاسدش نکرده,
‫در این صورت،
‫شاید بهتر باشه به انسان‌ها,,,
‫هشداری بدم,
‫هرچقدر می‌خوای اصولت رو ‫واسه توجیه کشتن یه بچه قی کن،
‫ولی هیچی عوض نمی‌شه,
‫داری یه دروغ رو می‌پرستی!
‫اگه پیشمون مونده بود,,,
‫و طبق خواسته خودش ‫جونش رو فدای آتوریتی کرده بود،
‫الان داشت به قلمرو ایشون می‌رفت,
‫وای! آخ!
‫خودت و امثال خودت هیچ‌وقت رها نمی‌شین!
‫,,, پشت پرده‌ای از فساد و اشک,,,
‫کلیسای اعظم مؤسسه‌ایه که از هرچی,,,
‫درک نکنه، می‌ترسه,
‫,,, لکه ننگ این بچه,,,
‫به همنوعان خودش هم پشت می‌کنه,
‫خشم خوش‌آیندت را سریع اعمال کن,
‫انتقامت را با قدرت بگیر,
‫من تو چنین کاری,,,
‫شرکت نمی‌کنم,
‫ازم سرپیچی می‌کنی دکتر کوپر؟
‫بلایی سرش نمیارم,
‫نه!
‫لایرا,,,
‫ای آتوریتی، ای ناجی زمین،
‫نور ابدی‌ات را بر ما بتابان,
‫چرا کار نمی‌کنه؟
‫به خاطر کلیدشه! ‫به خاطر کلیدشه!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫خیال کردین با غبار خدا می‌شین,
‫ببینیم بدون غبار چیکار می‌کنین,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال