‫هنوز کمه,
‫باید قوی‌تر بشم,
‫باید,,,
‫باید قوی‌تر بشم!
‫نزدیک بود، نه؟
‫باید موقع مبارزه حواستو جمع کنی,
‫مثل من,
‫مگه نه، راگنا؟
‫ممنون، لئو,
‫عه؟
‫اشتباهه، راگنا,
‫قرار بود موقع تعریف ازم چیکار کنی؟
‫ممنون، لئو,
‫هر همرزمی همینکارو می‌کنه!
‫اژدهایان,
‫موجوداتی با خونی باستانی و جادویی,
‫دشمنان طبیعی و شکارچیانِ انسان‌ها,
‫دو راه برای کشتن یک اژدها وجود داره,
‫با استفاده از نقره‌فام که هاله‌ی ساطع‌شده ‫ از سلاح‌های نقره‌رنگه، می‌شه منجمدشون کرد,
‫یا,,,
‫سوزوندن بدنشون در نور خورشید,
‫خیلی‌خب!
‫یه کوئستِ دیگه انجام شد!
‫بیا برگردیم، راگنا,
‫باشه,
‫اون زخم روی صورتش,,,
‫اون لئونیکای اعجوبه‌ست!
‫می‌گن تنهایی تونسته سی‌تا اژدها رو بکشه,
‫من شنیدم پنجاه‌تا بودن,
‫ولی خیلی کوچیکه,,,
‫کسانی که برای کشتن اژدهایانی که ‫ مردم رو تهدید می‌کنن، کوئست می‌گیرن
‫و با استفاده ازش امرار معاش می‌کنن، ‫«شکارچی اژدها» نام دارن,
‫و در بین تمام شکارچیان اژدهایی که ‫ در شهر رونابرا مستقر شدن،
‫لئو با اختلاف بیشترین اژدها رو کشته,
‫با اینکه فقط دوازده سالشه، ‫یه شکارچی اژدهای درجه‌یکه,
‫بدون شک، با بزرگ‌تر شدن می‌تونه حتی قوی‌تر بشه,
‫به به,
‫چی شده، لئو؟
‫یه‌ذره گوشت می‌خوام,
‫فهمیدم؛ امشب گوشت می‌پزم,
‫هورا!
‫«دختر اعجوبه‌ی اژدها کش,»
‫«دوشیزه‌ی محبوب شمشیرِ نقره,»
‫مردم با ترس و حسادت این القاب رو به لئو دادن,
‫اما,,,
‫لئو,,,
‫قهرمان منه,
‫باز عکس می‌گیری؟
‫آره,
‫فقط خوشحالم که می‌تونم ‫ رشد فوق‌العاده‌ت رو ثبت کنم,
‫اگه این حرفو به کسی غیر من می‌زدی ‫ حتماً زهره‌ترک می‌شد، راگنا!
‫داری عشق زندگی رو می‌بری ها، راگنا,
‫حتماً خیلی آسونه که ‫ از ته‌مونده غذاهای اعجوبه، زندگی کنی,
‫اون کیه؟
‫هوی! منم دیگه!
‫کسی که بعد از تو مقام دوم رو ‫ تو اژدها کشی داره! سایکس شارلوک!
‫اصلاً نمی‌دونم کی‌ای؛ شرمنده,
‫به اعصابت مسلط باش، داداش!
‫ما هواتو داریم!
‫آ ـ آره، حق با شماست,
‫بیا از اول شروع کنیم,
‫با اینکه فقط مهارت‌های متوسط رو به پایین داری، ‫ اعجوبه باهات هم‌تیمی شده,
‫می‌فهمی که فقط داری می‌ری تو دست و پاش؟
‫فقط بار اضافی‌ای,
‫نه؛ اصلاً می‌تونی بارهاشو ببری؟
‫ملتفت شدی؟
‫عوضیِ نفرین‌شده,
‫با اون شمشیرِ نقره می‌خوای به چی برسی؟
‫ثروت؟ مقام؟ شهرت؟
‫تا چه حد حاضری دنبالش بری؟
‫من قدرت بی‌حدوحصر می‌خوام,
‫می‌خوام قوی بشم,
‫قوی‌تر از هرکس و هرچیزی,
‫وقتی برای اولین‌بار شمشیرِ نقره رو ‫ به‌دست گرفتم، این تو ذهنم بود,
‫برای همین یه شکارچی اژدها شدم,
‫اژدهایان بین تمام موجودات زنده، قوی‌ترینن,
‫بی‌وقفه هر اژدهایی رو شکار می‌کنم و می‌کشم!
‫حتی این اصطلاحاً خدای اژدها هم ‫ هرجا باشه شکار می‌کنم,
‫می‌خوام ثابت کنم که من، رئونیکا، قوی‌ترینم!
‫خب، کسی هست که بخواد بهم ملحق بشه؟
‫ثروت، مقام، و شهرت؛ ‫همه‌چیز رو باهاتون شریک می‌شم!
‫کسی هست که تو این زندگیِ طاقت‌فرسای ‫ اژدها کشی همراهیم کنه؟
‫من باهات میام!
‫تا هرجایی که بتونم,
‫می‌خوام پیشت باشم!
‫دیدین دیگه!
‫واسه همین راگنا رو دوست دارم,
‫داره کم‌کم خوابم می‌گیره,
‫بیا بریم خونه بخوابیم، راگنا,
‫باشه,
‫لئو، باید قبل از خواب، حموم بری و مسواک بزنی,
‫آه، مکافاتش زیاده! می‌شه فقط بخوابم؟
‫وقتی خوابم خودت منو بشور,
‫خیلی‌خب,
‫شماها باهم حموم می‌کنید؟
‫من استعدادی برای شکار اژدها ندارم,
‫حتی اگه تا آخر عمر سخت تمرین کنم،
‫هیچ‌وقت نزدیک سطحِ لئو نمی‌شم,
‫ولی به‌طور قطع,,,
‫تا اون موقع,,,
‫توسط یه اژدها خورده می‌شم,
‫باهاش مشکلی ندارم,
‫اگه بتونم قبل از مرگم، ‫یه‌ذره هم که شده براش مفید باشم,,,
‫این اتفاق نمی‌افته,
‫تو از دستش می‌دی,
‫اینجا,,, کجاست؟
‫لئو؟
‫راگنا,
‫متأسفم,
‫خواب بود؟
‫به‌زودی اتفاق می‌افته,
‫هی، راگنا,
‫چرا به خودت زحمت می‌دی تا برام گوشت بخری؟
‫ها؟
‫بهتر نبود تو همون ساختمون گیلد غذا بخوریم؟
‫عا؛ فقط تا یه حدی می‌تونن سبزیجات بدن,
‫خب که چی؟ از سبزیجات متنفرم!
‫بوووه!
‫به‌خاطر همین,
‫صاحب مسافرخونه گذاشت آشپزخونه رو ‫ قرض بگیرم؛ پس خودم شام درست می‌کنم,
‫چی؟ تو برام غذا درست می‌کنی؟
‫خب پس، امروز استیک می‌خوام!
‫باشه,
‫ایول!
‫شاید بهتره یه‌سری سبزیجات رو ‫ له و قاطی استیک کنم,
‫گوشت! گوشت! گوشت!
‫همم؟
‫عالی می‌شه اگه فردا گوشت برشته، ‫و پسفردا گوشت آبدار بخوریم,
‫هوی، هوی! این چه وضعیه؟
‫حتی یدونه کوئست هم نیست، خدایی؟
‫رزق زندگی‌مون دود شد رفت هوا,
‫همم؟
‫بیا بریم بیرون هوا بخوریم,
‫باشه,
‫تازگی‌ها اژدها کم شده ها، نه؟
‫آره، راست می‌گی,
‫همم؟
‫دیگه الانا باید موهاتو کوتاه کنم؛ ‫داره بلند می‌شه,
‫ها؟
‫وای!
‫خیلی‌خب؛ عالی شد,
‫تموم شد؟
‫د ـ دیگه آخراشه,
‫راگنا,
‫دوباره اون خواب,
‫تو از دستش می‌دی!
‫رفتار اژدهایان عجیب نشده؟
‫آره؛ الان چند روزی هست اینطوری‌ان,
‫انگار دارن باهمدیگه به شرق کوچ می‌کنن,
‫تعجبی نداره کوئست جدیدی نبوده,
‫سمت شرق می‌شه,,,
‫دوناپیرو؟
‫منطقی نیست,
‫الان یه قرن می‌شه که ‫هیچ اژدهایی به اون شهر حمله نکرده,
‫دلیلش رو نمی‌دونم، ‫ولی شنیدم قضیه از این قراره,
‫وقتی اسم دوناپیرو رو می‌شنوم، ‫«جوجه نقره‌ای» به ذهنم میاد,
‫ازش شنیدی؟ یه شیرینی‌پزیِ معروفه,
‫اگه اژدهایان اطرافش پرسه می‌زنن، ‫بهتره بعد از شکارشون، بریم امتحانش کنیم، راگنا,
‫اون دقیقاً چی بود؟
‫یه خواب؟
‫واقعاً فقط خواب بود؟
‫خیلی ازش مطمئن نیستم,
‫و بعدش اون مرد,
‫یه‌جور خیاله؟ یه روح؟
‫فکر نکنم این‌چیزا باشه,
‫ولی,,,
‫هی!
‫هی، هی!
‫هی، پسرک!
‫چی شده؟
‫واقعاً تو هپروتی,
‫اوه! نکنه شماره دو باز اذیتت کرده؟
‫ها؟ منو می‌گی؟
‫برات لهش کنم؟ دخلشو بیارم؟
‫نه,
‫زیر چشمات پف کرده,
‫دستات پینه بسته,
‫این چند روزه، سخت‌تر از همیشه ‫تمرین می‌کردی، مگه نه؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫چرا انقدر پریشون شدی؟
‫بهم بگو,
‫من,,,
‫اصلاً برات می‌تونم چیکار کنم؟
‫به‌جز انجام کارهای ساده،
‫چطوری می‌تونم واقعاً برات مفید باشم؟
‫می‌دونی اولین‌بار که دیدمت، چی تو فکرم بود؟
‫ها؟
‫اون پسر,,,
‫پتانسیلِ اینو داره که ‫ به اندازه‌ی من قوی بشه، مگه نه؟
‫اینکه,,, غیرممکنه!
‫من در حدِ تو استعداد ندارم,
‫نوچ، نداری!
‫استعدادی برای شکار اژدها نداری,
‫به‌عنوان یکی با استعداد ذاتی، ازش مطمئنم,
‫ولی غریزه‌ی نبوغ‌آمیزم ‫ اینم بهم می‌گه که قوی می‌شی,
‫نمی‌دونم کِی این اتفاق میفته ‫ یا باعث و بانیش چیه,
‫نمی‌تونم پیش‌بینی‌ش کنم,
‫چشم‌انتظارشم!
‫تا زمانی که اون روز برسه، ‫قول می‌دم ازت محافظت کنم,
‫وقتی سه سالم بود، ‫والدینم توسط اژدهایان خورده شدن,
‫چندتا از اقوام منو به سرپرستی گرفتن,
‫ولی اونا هم توسط اژدهایان خورده شدن,
‫یه مرد ثروتمند منو خرید، ‫ولی بعد عمارتش تو آتیش سوخت,
‫همش تقصیر توئه!
‫تو اژدهایان رو کشوندی اینجا!
‫حتماً برای خودشون کار می‌کنی، مگه نه؟
‫عوضیِ نفرین‌شده!
‫دوباره و دوباره اژدهایان بهم حمله کردن,
‫ولی همیشه یه‌جوری زنده می‌موندم,
‫جایی هست که بتونم در آرامش زندگی کنم؟
‫آقا، دلت می‌خواد با من اژدها شکار کنی؟
‫وقتی شکارچی اژدها باشی، داشتن یه ارتباط خاص ‫ با اژدهایان چیز بدی نیست,
‫مخصوصاً اگه همیشه بتونی زنده بمونی,
‫پس از امروز به بعد، ‫تو هم یه شکارچی اژدهایی!
‫یوهو!
‫و ـ وایسا!
‫نمی‌تونم! اگه پیش تو باشم,,,
‫این تقصیر تو نیست,
‫ضعیف‌ها می‌میرن,
‫کسایی که از اژدهایان قوی‌ترن، زنده می‌مونن,
‫من قوی ام؛ پس نمی‌میرم,
‫ثابتش می‌کنم,
‫بیا بریم!
‫لـ ـ لعنتی، شدنی نیست,,,
‫آخیش!
‫دیدی؟ زنده موندم!
‫این دختر قویه,
‫امکان نداره هیچ‌وقت بمیره,
‫نمی‌تونم مردنش رو جلوم تصور کنم,
‫هی، راگنا,
‫هنوزم فکر می‌کنی نفرین شدی؟
‫دیگه فکر نمی‌کنم,
‫چون الان تو پیشمی,
‫می‌خوام تا وقتی توسط ‫ یه اژدها کشته بشم کنارت بمونم,
‫می‌خوام تا جایی که ممکنه کنارت باشم,
‫غیر از این چیزی نمی‌خوام,
‫برای همین,,,
‫به‌زودی,,, اتفاق می‌افته؟
‫چندتا اژدها هست؟
‫اطلاعات بیشتری نداری؟
‫چه‌خبر شده؟
‫دوناپیرو سقوط کرده؟
‫چطوری؟
‫مگه بهش نمی‌گن «شهری که توش ‫ نیازی به شکارچیان اژدها نیست»؟
‫بهم بگو چه اتفاقی افتاده!
‫تویی که شماره دویی,
‫اسمم سایکس‌ـه!
‫و منم خبر ندارم,
‫شنیدم وقتی آفتاب پایین رفت، ‫ یه گله اژدها حمله کردن،
‫و از اون‌موقع خبری از شهر نرسیده,
‫عه؟
‫پادشاهی یه کوئستِ فوری منتشر کرده,
‫گله اژدهایی که به ‫ دوناپیرو حمله کرده رو نابود کنید,
‫تو دنبال‌مون نیفتی ها، اعجوبه!
‫وگرنه تمام افتخارشو مال خودت می‌کنی!
‫گفت هیچی نمی‌دونه،
‫ولی هرچی لازم داشتیم بهمون گفت,
‫گمونم شماره دوی خوبیه، ها؟
‫راگنا؟
‫رنگت پریده؛ چی شده؟
‫لئو,,,
‫همم؟
‫بیا فرار-
‫اون چی بود؟
‫اونجا آتیشه! شهر داره می‌سوزه!
‫باید سریع,,, فرار کنیم,
‫لئو,
‫باید از اینجا بریم,
‫چرا؟
‫چون می‌میـ ـ
‫نگران نباش,
‫من نمی‌میرم,
‫بیا بریم!
‫وایسا، لئو!
‫بیا اینجا!
‫فرار کن!
‫تو آتیش گیر نیفت!
‫بجنبین!
‫بدوئین، بدوئین!
‫اژدها؟
‫تف توش!
‫آتش!
‫لعنتی!
‫هلش بدین عقب!
‫چطور ممکنه,,,
‫گندش بزنن!
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫آهای، حالت خوبه؟
‫توی خون غرق شدی!
‫خون یعنی تیغه,
‫خون یعنی شعله,
‫روزتون به‌خیر، انسان‌های عزیز,
‫حالا زمان نابودی‌ست,
‫اونا,,,
‫لئو!
‫به هر قیمتی شده,,,
‫نمی‌ذارم بمیری!
‫ها؟ چـ ـ چرا؟
‫چرا یه اژدهای برتر,,,
‫تو همچین جاییه؟
‫بد شد! قراره بمیرم,
‫اگه فقط ترتیب این یارو رو بدم، ‫لئو چیزیش نمی‌شه!
‫خون یعنی شعله,
‫لعنتی!
‫اون احمق!
‫سایکس! به راگنا کمک کن!
‫توی رودخونه افتاده! هنوز زنده‌ست!
‫اوه! خیلی‌خب!
‫چطور تونستی,,,
‫تو چطور جرئت کردی!
‫دیگه کار خودتو کردی,
‫به راگنای من آسیب زدی!
‫می‌کشمت!
‫می‌کشمــت!
‫دارم غرق می‌شم,,,
‫بیشتر و بیشتر در اون خواب فرو می‌رم,
‫بعد از دست‌دادنِ لئو،
‫انتقام کورکورانه‌م رو آغاز می‌کنم,,,
‫تا تک‌تک اژدهایان رو نیست و نابود کنم!
‫می‌جنگم, قوی‌تر می‌شم,
‫تا نهایت توانم تمرین می‌کنم,
‫اما کافی نیست,
‫در حین نبرد، همرزم‌های جدیدی پیدا می‌کنم,
‫اما اونا رو هم از دست می‌دم,
‫زندگی‌ای پر از فقدان تجربه می‌کنم,
‫اما بازم به جنگیدن ادامه می‌دم,
‫تا به نهایتِ,,,
‫نهایتِ,,,
‫حدم برسم!
‫و بعد متوجه می‌شم ‫قدرتی والاتر از اون نهایت وجود داره!
‫حالا که به اون‌زمان فکر می‌کنم،
‫شاید خواسته‌ام,,,
‫فقط مرگ بود,
‫اما نمردم,
‫همیشه زنده می‌موندم,
‫این,,,
‫این امکان نداره!
‫من آینده‌ی تو، و تو,,,
‫گذشته‌ی منی!
‫پس یعنی تو,,,
‫آینده‌ی منی؟
‫تو,,,
‫حالمو به‌هم می‌زنی!
‫یه دختربچه رو به‌عنوان یه قهرمان ‫ الگو قرار دادی و پشتش قایم شدی!
‫اگه واقعاً براش ارزش قائل بودی،
‫برای محافظت ازش ‫باید از هرکسِ دیگه‌ای قوی‌تر می‌شدی!
‫حالا من قدرتمندم!
‫قوی‌تر از هرکس دیگه‌ای!
‫می‌تونم مقابل پادشاه اژدها وایسم!
‫الان، می‌تونم از هرچیزی که از دست‌دادم محافظت کنم!
‫ولی دیگه,,,
‫حتی یک چیز هم برای محفاظت ندارم,
‫به چه دردی می‌خوره؟
‫چه اهمیتی داره؟
‫چرا من انقدر قوی‌ام؟
‫این قدرت حالا دیگه چه سودی برام داره؟
‫در این‌صورت,,,
‫پس بدش به من!
‫الان! الان می‌خوامش!
‫من الان باید,,,
‫اون قدرتو داشته باشم!
‫آره،‌ می‌دونم,
‫قصدمم همین بود,
‫ها؟
‫می‌فهمی چقدر حسرت می‌خورم
‫که چرا توی اون‌روز به‌اندازه‌ی الانم قوی نبودم؟
‫اون چی بود؟
‫از این لحظه به بعد، ‫گذشته و آینده باهم ادغام می‌شن,
‫و حالا من تمام قدرتم رو به تو واگذار می‌کنم,
‫گفت یه بهایی باید پرداخته بشه,
‫من بهش گفتم اهمیت نمی‌دم,
‫تو هم جای من بودی همینکارو می‌کردی، مگه نه؟
‫این آینده رو از هستی پاک می‌کنیم!
‫چه سرسخت,
‫ناسلامتی نابغه‌م دیگه,
‫تو هم کم سرسخت نیستی,
‫احیاناً خدای اژدها یا همچین چیزی نیستی؟
‫تو الان چی گفتی؟
‫داری امثال منِ ناچیز رو ‫ با خدای توانمندمون یکی می‌کنی؟
‫چطور جرئت می‌کنی؟! ‫ای موجود دون‌پایه!
‫من با نام گریم‌ولت شناخته می‌شم,
‫دهمین جایگاه در خاندان بال هستم,
‫من پایین‌ترین رده رو در بین اون ‫ به اصطلاح اژدهایانِ برتر که می‌گید دارم,
‫موجود پست، این لطف رو می‌کنم و ‫ یه‌چیز جالب رو باهات به‌اشتراک می‌ذارم,
‫دلیلی که این شهر و این پادشاهی نابود می‌شه,,,
‫خدای کبیری که خاندان‌مون می‌پرسته،
‫از شیرینی‌هایی که انسان‌ها ‫ برای پیشکش خلق می‌کنن لذت می‌بره,
‫به خصوص، دوناپیرو,,,
‫ولی بهتره بگم، بهش علاقه‌مند «بود»,
‫با اینکه خدای ما حامیِ ‫بسیار وفادارِ این شیرینی‌پزی بود،
‫همین چند روز پیش غارت شد و از کار بیکار,
‫حتی با این وجود که ما، خاندان بال، ‫سخاوتمندانه حفاظتِ این شهر رو برقرار می‌کردیم!
‫خدای ما عمیقاً از این حادثه متأثر شد و فرمود:
‫«دیگه مهم نیست، پادشاهی رو با خاک یکسان کنید,»
‫چی؟
‫و اینم از دلیل,
‫اراده‌ی خداوندگارمون ‫سرنوشتِ سرزمین انسانی رو رقم زد,
‫خیال کردی این یه نبرد واقعی‌ـه؟
‫هرگز حتی زحمت‌ندادیم شما رو جدی بگیریم,
‫شکارچیان اژدها هیچ خطری ‫ برای خاندانِ ما محسوب نمی‌شن,
‫حالا تونستی به ناچیزیت پی ببری؟
‫پس بمیر!
‫توهم؟
‫نه!
‫یه‌چیزی داره نزدیک می‌شه!
‫چـ ـ چه‌خبر شده؟
‫بعد از اینکه تصمیم به نابودیِ اژدهایان گرفتم،
‫کورکورانه به‌دنبالش رفتم,
‫چندین‌بار تقریباً کشته شدم,
‫هربار زنده موندم,
‫و دوباره جنگیدم,
‫باختم
‫بردم
‫باختم
‫بردم
‫باختم
‫بردم
‫باختم
‫بردم
‫باختم
‫بردم
‫و اژدهایان رو شکار کردم!
‫به مدت ده‌سال همینطور جنگیدم,
‫به‌تدریج متوجه شدم ‫ شمشیر نقره‌م، بخشی از منه،
‫و من هم بخشی از شمشیرم هستم,
‫دست و شمشیرِ نقره‌ام ادغام شدن,
‫تجربه‌ای وهم‌آور بود,
‫اما کارِ اژدها کشی‌م رو مختل نکرد,
‫بدنم از شدت درد فریاد می‌کشید، ‫اما نادیده‌ش گرفتم و به جنگیدن ادامه دادم,
‫پنج سال بعد، به‌طور کامل ‫ با شمشیرِ نقره‌م ترکیب شده بودم,
‫بدنم به خودیِ خود تبدیل به سلاحی شده بود ‫ که نقره‌فام ساطع می‌کرد,
‫سه سال پس از اون،
‫تکنیکی ابداع کردم که ‫نقره‌فامِ بدنم رو افزایش می‌داد,
‫چهار سال بعدش، یاد گرفتم ‫ چطور نقره‌فام رو به اختیار کنترل کنم,
‫و پس از ده سال،
‫از حد توانِ انسان عبور کردم،
‫و در آخر تکنیک نهایی مبارزه رو استاد شدم,
‫کلید نابودسازی اژدهایان,,,,
‫هنر جنگیِ نقره‌فام,
‫این احساس رو می‌دونم چیه,
‫درست مثل احساسیه که ‫ نسبت به رهبران خاندان دارم,
‫کسانی که مقامِ «پادشاه» رو از خدای ما دریافت می‌کنن,
‫ هراسِ رویارویی با‫ موجودی دارای قدرت بی‌حدوحصر,
‫غیرممکنه!
‫امکان‌پذیر نیست!
‫نمی‌تونه درست باشه!
‫چطور می‌تونم از یه انسانِ ناچیز هراس داشته باشم؟
‫امکانش وجود نداره!
‫شکل واقعی و قدرت جادوییِ خونم ‫ در نهایتِ قدرتش رو نظاره‌گر باش!
‫تنها در این شکل قدرتِ حقیقیم آشکار می‌شه!
‫و اون شعله‌ای با-
‫منجمد شو,
‫خرد شو,
‫راگنا!
‫توی اون‌روز اگه قدرت الانم رو داشتم,,,
‫به این اندازه حسرت نمی‌خوردم,
‫فقط یک‌بار,,,
‫فقط یک‌بار دیگه,,,
‫می‌خواستم ببینمت!
‫هه؟
‫لئو,,,
‫لئو!
‫زنده موندم,
‫من زنده‌م,
‫مطمئنم خیلی خیلی سخت تلاش کردی، مگه نه؟
‫نکردم!
‫در واقع کسی که سخت تلاش کرد من نبودم,
‫ولی اون دیگه اینجا نیست!
‫اما داستان زندگیش رو می‌دونم,
‫می‌دونم چقدر دلش برای لئو تنگ شده,
‫واسه همین,,,
‫ممنونم،
‫راگنا,
‫چه مرگته؟ سرپا سقط شدی؟
‫بهت که گفتم باید بهایی پرداخت بشه,
‫گذشته‌ی تو هم نمی‌تونه زیاد زندگی کنه,
‫با این وجود,,,
‫اون قیافه‌ی احساساتی چیه به خودت گرفتی؟
‫مدت زیادی کنار هم بودیم،
‫ولی این اولین‌باره بدون اخم می‌بینمت,
‫خب حالا هرچی,,,
‫الان همه‌چیز به گذشته بستگی داره,
‫تمام امیدهامون برای ساخت دنیایی ‫ که از اژدهایان پاک باشه,,,
‫تماماً به نسخه‌های گذشته‌مون بستگی داره,
‫در اون روز، به هفت‌تا از شهرهای لیزه حمله شد,
‫شش‌تا از اونا، از جمله پایتخت سقوط کردن,
‫در همون روز،
‫فرشته مرگِ اژدهایان متولد شد,
‫همه اژدهایان از بین رفتن،
‫و آتیش فروکش کرده،
‫ولی نصف شهر نابود شد,
‫تلفات زیادی وجود داشت,
‫لئو,
‫همم؟
‫لئو، لئو!
‫چیه؟
‫لئو، زنده‌ای!
‫لئو,,,
‫راگنا؟
‫چیزی نیست,
‫ها؟
‫واسه چی به گریه افتادی؟ چندشم شد,
‫سایکس,
‫تچ! «جناب» رو از قلم ننداز,
‫چرا شماره دو اینجاست؟
‫هرچی نباشه، اولاً، اینجا خونه خودمه,
‫چون مسافرخونه با خاک یکسان شد ‫ خودتون ازم خواستید یه اتاق بهتون اجاره بدم!
‫یه تشکرم بد نیست!
‫مرسی,
‫ساکت شو,
‫خب؟
‫می‌خواین چیکار کنین؟
‫بهترین چیز اینه که از کشور بریم,
‫خدای اژدها دستور داده که ‫ این پادشاهی با خاک یکسان بشه,
‫اونا حرف خداشون رو قانون می‌دونن،
‫پس اگه از مرز رد بشیم دنبالمون نمیان,
‫خوشبختانه، این شهر به مرز نزدیکه,
‫باید سریع حرکت-
‫تو,,,
‫واقعاً راگنایی؟
‫راگنایی که من می‌شناسم استعداد یا مهارتی نداره ‫ و مغز چندانی هم تو کله‌ش نیست,
‫یه بی‌سروپای انگلِ آشغاله!
‫اونوقت این چه کوفتیه؟
‫اونجا چی شد؟
‫جوابمو بده,
‫تو کی هستی؟
‫جوابمو بده، راگنا!
‫ا ـ اون,,,
‫خوابش برد,
‫آخه الان وقت گیر آورد؟!
‫کاریش نمی‌شه کرد,
‫اون قدرت حتماً نتیجه‌ی تمرین‌های خیلی سختی بوده ‫ که وقتی نمی‌دیدمش انجام می‌داده,
‫ولی داره خسته و بی‌ثباتش می‌کنه,
‫لئو,,,
‫لئو,
‫چیزی نیست,
‫من درست همین‌جام,
‫لئو,,,
‫برای همین,,,
‫هنوزم بهم احتیاج داری، مگه نه، راگنا؟
‫ها؟ الان چیزی گفتی؟
‫هیچی,
‫ها؟ ا ـ اون دیگه چیه؟
‫جـ ـ جنگل,,,
‫جنگل داره بهمون حمله می‌کنه!
‫بسیار خب،
‫بیا همدیگه رو ببینیم، راگنا,
‫اونجاست که این داستان شروع می‌شه,
تو به حقیقت چنگ انداختی
در جایی که سرنوشت نابود و تکه‌تکه می‌شه
دنیای ناهموار درحال لرزشه،‌ می‌تونی عاقبتشو ببینی؟
در لب پرتگاه شمشیرت رو با تردید و نومیدی تاب بده
اگه بتونم قوی‌تر بشم، همه‌کاری می‌کنم
از هر شکست درسی بگیر
تا دیگه هیچ‌ حسرتی نداشته باشی
خون سرخ‌رنگ به سرنوشت نزدیکت می‌کنه
نقره‌ای که تاریکی رو از بین می‌بره
فریاد عروسک‌ها رو حس می‌کنی؟
تمام نیکی و خوبی‌ها ‌بلعیده می‌شن
تا آخرین نفس‌هام در اینجا ایستادگی خواهم کرد