رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫یه بلیط برای سئول می‌خوام,
‫- یعنی چی,,, ‫- ببخشید,
‫نمی‌شه توی صف جا بزنین، خانوم,
‫خیلی عجله دارم, ‫کمکم نمی‌کنین؟
‫اینجا همه عجله دارن, ‫برین ته صف,
‫ازتون خواهش می‌کنم,
‫همین یه‌بار رو کمکم کنین, ‫لطفاً,
‫بذارین بلیط بگیره, ‫اِشکال نداره,
‫سئول! ‫سئول!
[ خوش آمدید ] ‫[ اتوبوس سئول ]
‫- آخرین اتوبوسـه! ‫- یوسو!
‫آخرین اتوبوس سئولـه!
‫- سوار شین، لطفاً, ‫- آره, می‌بینمش,
‫- اتوبوس یوسو راه افتاد! ‫- آخرین اتوبوس سئول‌ـه!
‫آخرین اتوبوس سئول! ‫سوار شین!
‫یوسو! یوسو!
‫اونجا رو بگرد,
‫- ای بابا, ‫- ببخشین,
‫دختره‌ی جنده,,,
‫کدوم گوری‌ای؟
‫این رو,,, این رو بپوشین, ‫یه‌کم پیش، شما بودین که,,,
‫- می‌خوایم راه بیُفتیم, ‫- باشه, الان می‌رم,
‫ای لاشی!
‫- به اتوبوس آسیب نزنـ ‫- خفه بابا,
‫رفت,
‫اتوبوس راه افتاد,
‫خیلی ممنون,
‫دَر رو باز کن، رفیق!
‫دختره‌ی جنده ما رو اُسگل کرده
‫با این مسخر‌ه‌بازی‌هاش,
‫دیگه خسته شدم,
‫سلام‌علیکم,
‫بیا اینجا,
‫بیا اینجا، جنده,
[ اقتباسی از مانهوای «کف‌نشین‌ها»، ساخته‌ی یون ته‌هو ]
[ کف‌نشین‌ها ]
[ قسمت هفتم: «اولین قربانی» ]
‫- شب به‌خیر، قربان, ‫- سلام,
‫- بفرمایید داخل, ‫- از این‌طرف,
‫صبر کن!
‫- من باز می‌کنم, ‫- بالاخره رسیدیم,
‫خواهش می‌کنم,
‫- توی ماشین جا نذاری, ‫- سلام عرض شد، آقای لی,
‫- چطوری؟ ‫- قربون شما,
‫- از این‌طرف، قربان, ‫- شما چه زود رسیدین,
‫- احوال شما؟ ‫- بریم داخل,
‫- بفرمایید, ‫- باشه,
‫ممنون که ما رو ‫دعوت کردین، خانم یانگ,
‫چقدر خوشتیپ شدین، آقای لی,
‫سفرتون به چین چطور بود؟
‫عالی بود, ‫این هم برای شما گرفتم,
‫جینسینگ وحشی کاملاً طبیعی,
‫بسیار کمیابـه,
‫چرا زحمت کشیدین؟
‫بفرمایید داخل,
‫- جناب رئیس داخل هستن, ‫- حتماً, حتماً,
‫یعنی فقط من فکر می‌کنم مشکوکـه؟ ‫باید بررسی کنیم,
‫- یه نگاه بهش می‌ندازم، قربان, ‫- اینجا رو,
‫- حتماً برو, ‫- جمع همه جمعـه,
‫سلام، آقای لی,
‫باز داشتین درباره‌ی کار ‫حرف می‌زدین، آقای پارک؟
‫حداقل باید نشون بدیم درحال کاریـم
‫تا همسرتون از ما شاکی نشن,
‫بفرمایید طبقه‌ی پایین, ‫کاروبار رو فراموش کنین,
‫- بسیار خوب, بریم, ‫- باشه,
‫سلام, حالا که همه هستیم، بریم پایین,
‫- چَشم، قربان, ‫- بریم؟ بریم,
‫لباس مهمون‌ها رو بذار توی کمد,
‫- چرا پخش‌وپلا افتاده؟ ‫- چَشم,
‫هروقت آماده شد، سرو کنین, ‫نگران زمانش نباشین,
‫- فقط خیلی داغ نباشه, ‫- چَشم,
‫- سلام, ‫- سلام عرض شد,
‫- نوش جان, منتظر تماسم باشین, ‫- چَشم، خانوم,
‫دخترها چی شدن؟
‫- به‌زودی می‌رسن, ‫- عالیـه,
‫- وای! ‫- چه خونه‌ای!
‫- از این‌طرف, ‫- دامن‌ها رو بالا بگیرین,
‫- لباس‌هاتون کثیف نشه, ‫- از این‌طرف,
‫حواستون باشه نیُفتین,
‫- اینجا قصره؟ ‫- وای!
‫یه‌کم منتظر باشین، لطفاً,
‫- خیلی خوشگلـه! ‫- خوشم اومد!
‫- سلام، خانم گو, ‫- ممنون که دعوت‌مون کردین,
‫کدوم یکی خوشگل‌تره؟
‫این از همه‌شون خوشگل‌تره,
‫عجب,
‫- تو بشین کنار رئیس, ‫- چَشم,
‫- دنبالم بیاین, ‫- چَشم!
‫- بریم، دخترها, ‫- چَشم، خانوم!
‫- لباس‌هاتون رو بالا بگیرین, ‫- چَشم، خانوم!
‫- سلام عرض شد! ‫- به‌به!
‫- سلام! ‫- خوش‌وقتـم,
‫خب دیگه, بشینین، دخترها,
‫- چَشم، خانوم! ‫- باشه!
‫تو بشین اینجا,
‫- سلام, ‫- احوال شما؟
‫خب دیگه,
‫کمربندها رو شُل کنین ‫و کاروبار رو فراموش,
‫اگه امشب کسی سرحال از اینجا بره
‫یعنی من میزبان خوبی نبودم,
‫پس شروع کنیم!
‫اگه این‌طوره، ‫من کمربندم رو درمی‌آرم!
‫زود باشین، دخترها, ‫برای آقایون نوشیدنی بریزین,
‫- چَشم! ‫- بریز! بریز!
‫الکل برای رئیس ممنوعـه,
‫باید مراقب سلامتی‌شون باشن,
‫آها, ببخشین,
‫ذهنم هنوز جَوونـه
‫ولی بدنم همه‌ش ‫بهم یادآوری می‌کنه که پیر شدم,
‫پس برام آب بریز,
‫به روی چشم,
‫امشب قراره حسابی بشاشم، مگه نه؟
‫خب, به همگی خوش بگذره,
‫ممنون، خانم,
‫- خیلی ممنون, با اجازه, ‫- برین,
‫جناب رئیس، افتخار می‌دین؟
‫چرا که نه,
‫به امید تداوم شرکت هونگ‌بِک
‫و توزیع جهانی محصولات,
‫- کانپای! ‫- کانپای!
(کانپای: «به سلامتی» در زبان ژاپنی)
‫رنگش رو ببین,
‫آدم عشق می‌کنه,
‫اصل جنسـه، نه؟
‫از اون هم بهتره,
‫این دیگه آخرشـه,
‫از این حوضچه‌ها زیاد لازم داریم, ‫فقط همینـه؟
‫همه‌ش همینـه, ‫چی‌کار کنیم؟
‫توی موکپو چندتا می‌خریم,
‫اینجا یه انبار نیروی دریایی هست, ‫پولش رو بدین، بقیه‌ش با من,
‫شیش، هفت، هشت، نُه، بیست, ‫یک، دو، سه,,,
‫کلاً ۲۷تا داریم,
‫۱۱تا سفال فیروزه‌ای,,,
‫۱۱تا سفال سفید و پنج‌تا بشقاب,
‫خودتون هم ببینین,
‫بعدش بیاین انگشت بزنین,
‫چیـه؟
‫ببین، نصفش رو بده من,
‫خودت می‌دونی که می‌تونم خوب بفروشمش,
‫زنه چه قولی بهت داده؟
‫- بهم بگو, ‫- چقدر می‌تونی ازش دربیاری؟
‫واسه هرکدوم ‫۵۰۰ تا یک‌میلیون می‌گیرم,
‫۳۰۰تاش مال تو,
‫مراقب باش,
‫بیخیال, بعضی‌هاشون ‫بالای ۳۰میلیون می‌ارزن,
‫اون دروغ محضـه,
‫۳۰میلیون مال گنجینه‌ی ملیـه,
‫فکر کردی از اون‌ها پیدا می‌کنیم؟
‫اگه کار رو خراب کنیم، دستگیر می‌شیم,
‫تهش یک‌میلیون گیرت می‌آد,
‫من متخصصـم, ‫خوب می‌دونم,
‫پیش‌پیش چقدر می‌دی؟
‫دَه‌میلیون,
‫این رو ببین، ببری,
‫کافی نیست, نمی‌بینی ‫چندتا شکم باید سیر کنم؟
‫۳۰میلیون آخرشـه,
‫کِی حاضر کنم؟
‫الان, ‫وقت زیادی نداریم,
‫باشه,
‫راستی,,,
‫دفعه‌ی بعدی که اومدی، ‫قلابی‌ها رو هم بیار,
‫چی شده؟
‫بیا بهم کمک کن,
‫کجا می‌ریم؟
‫بول‌گو اونجا درازکش شده,
‫باید ببریمش دکتر,
‫اگه اینجا تموم کنه، کون‌مون پاره‌ست,
‫- الان بریم؟ ‫- آره، الان,
‫راه بیُفت,
‫آهای، پسر,
‫بهتری؟
‫ها؟
‫خوبـی؟
‫می‌تونی راه بری؟
‫بلند شو,
‫کمک کن,
‫- باشه, ‫- آفرین,
‫می‌خوایم بریم پیش دکتر، رفیق,
‫سعی کن روی پات وایستی,
‫- دکتر,,, ‫- آره,
‫بده من,
‫باریکلا,
‫آره,
‫خیلی خوب,
‫- ته‌سان, ‫- ها؟
‫دمت گرم,
‫مخلصـم,
‫تمومـه,
‫♪ بیاین خاطرات رو سر بِکشیم ♪
‫♪ پیک‌ها رو خالی کنین ♪
‫♪ خالی کنین ♪
‫اِوا,
‫کجا می‌رین؟
‫دست‌شویی، عزیزم,
‫- من می‌برمتون, ‫- زحمت نکش,
‫♪ یه شب زمستونی رو با هم باشیم ♪
‫♪ روی شونه‌های هم گریه کنیم ♪
‫تو همین‌جا بمون,
‫دوست دارین کمکتون کنم؟
‫ای شیطون, ‫فکر کردی اون‌قدر پیر شدم؟
‫ببخشین,
‫♪ می‌نوشم به یاد چهره‌ی زیبات ♪
‫بسیار خوب, ‫لطفاً، یه‌لحظه موسیقی رو قطع کنین,
‫به همه خوش می‌گذره؟
‫یه استراحت کوتاه داشته باشیم,
‫حتماً,
‫قبل‌از هرچیز، از همگی ‫ممنونـم که تشریف آوردین,
‫شرکت هونگ‌بِک ‫موفقیتش رو مدیون شماست,
‫می‌خوام ازتون به‌طور ویژه تشکر کنم,
‫ازطرف جناب رئیس هم ازتون ممنونـم,
‫ما از شما ممنونـیم، خانم,
‫امشب اون‌قدر برامون زحمت کشیدین ‫که نمی‌دونیم چطور تشکر کنیم,
‫خیلی ممنون,
‫ممنون که ما رو ‫به خونه‌ی زیباتون دعوت کردین,
‫ضمناً براتون یه هدیه‌ی دیگه دارم,
‫امشب از یه‌نفر دعوت کردم ‫که برامون آواز بخونه,
‫- اجازه بدین, ‫- خواننده؟
‫ما آماده‌ایـم!
‫وای خدا!
‫- وای! ‫- سلام عرض شد,
‫«شیلا اویی دالبام»!
‫باورم نمی‌شه,
‫- حدس بزنین کی اینجاست، قربان, ‫- چی؟
‫- هیون‌این اومده! ‫- ها؟
‫همه غافل‌گیر شدن,
‫چی,,,
‫ایشون رئیس ما هستن,
‫- وای! هیون‌این اینجاست! ‫- سلام، قربان,
‫- باعث افتخاره, ‫- من باید این رو بگم، جناب,
‫- لطف دارید, ‫- من از طرف‌دارهاتونـم,
‫زنده باشید,
‫ولی شما کجا، اینجا کجا؟
‫همسرتون گفتن امشب بیام و آواز بخونم,
‫نه بابا؟ واقعاً؟
‫می‌دونم چقدر ‫آهنگ‌هاشون رو دوست داری، عزیزم,
‫بله که دوست دارم,
‫ولی جداً,,,
‫- خیلی لطف کردین اومدین, ‫- اختیار دارین,
‫- خیلی خوش‌حالـم که دیدمت, ‫- سلامت باشید,
‫ممنونـم,
‫♪ وقتی دست مادرم رو ول کردم ♪
‫♪ و رفتم ♪
‫♪ جغد شب اشک ریخت ♪
‫♪ و من هم به‌دنبالش گریه کردم ♪
‫♪ هنوز حسرت اون شب رو دارم ♪
‫وای، مادر,
‫پدر,
‫♪ رد شدم و رفتم ♪
‫♪ از کوهستان‌ها رد شدم ♪
‫♪ همون‌جا که برگ‌های پاییزی ریخته بود ♪
‫بفرمایین، قربان,
‫نوشیدنی رو ول کنین, ‫بیاین برقصیم,
‫اِوا، مراقب باشین,
‫بذارش زمین, ‫یه نفسی چاق کنم,
‫بذارش اینجا,
‫هــوف!
‫پاره شدم,
‫از اینجا به بعدش با من,
‫تو برو استراحت کن,
‫چی؟
‫بقیه‌ش با من, ‫تو برو,
‫منظورت چیـه؟ ‫قایق اونجاست دیگه,
‫خب ببینش,
‫حتی به‌زور حرف می‌زنه, ‫بوی سگ مُرده هم می‌ده,
‫فرقی با یه جسد نداره,
‫- سریع تمومش می‌کنم, ‫- منظورت چیـه؟
‫نمی‌شه یارو رو بُکشیم که,
‫الان‌هاست که امواج بخوابه,
‫اگه بندازیمش توی دریا، ‫می‌ره پی کارش,
‫ای بابا, بیدار شد, ‫حالا کار سخت‌تر شد,
‫کله‌ش رو با سنگ می‌ترکونم ‫و بقیه‌ش هم با دریاست,
‫- این خوبـه, ‫- نه، حاجی, صبر کن,
‫بیا ولش کنیم بره پی کارش, موافقـی؟
‫کُسخلـی؟ اگه ولش کنیم، اشتباه محضـه,
‫اگه بره به همه بگه چی؟
‫- اون رو بنداز, ‫- ولش کن!
‫- گم شو دیگه! ‫- چه مرگتـه، حاجی؟
‫بیا! داره فرار می‌کنه!
‫ای لاشی,
‫برگرد اینجا!
‫وایستا!
‫- ولم کن، اُسگل,,, ‫- بذار من برم، لاشی!
‫اگه بره پیش پلیس چی؟
‫اون‌موقع چی؟ ‫ریده می‌شه به همه‌چی,
‫طرف هنوز زنده‌ست، لاشی! ‫می‌خوای بُکشیش؟
‫آهای! فرار نکن، حاجی!
‫باهات کاری ندارم!
‫وایستا، بول‌گو!
‫بول‌گو!
‫- بیا حرف بزنیم! ‫- نمی‌خوام بُکشمت!
‫بول‌گو!
‫ای بابا, ‫وایستا!
‫اینجا خطرناکـه!
‫- فرار نکن! ‫- نیازی نیست فرار کنی!
‫- ای بابا, ‫- لاشی,
‫وایستا، کُسخل!
‫می‌گم کاریت ندارم!
‫نرو!
‫برگرد اینجا!
‫می‌گم نمی‌خوام بُکشمت، بول‌گو!
‫بذار بره دیگه, ‫چی‌کارش داری؟
‫با توام!
‫اینجا می‌میری!
‫کُسکش,,,
‫مادرجنده,,,
‫برگردین اینجا دیگه,
‫همین رو کم داشتیم,
‫- صبر کن! ‫- حروم‌زاده!
‫هعی بابا,
‫گم شو!
‫بول‌گو!
‫خودم می‌کُشمت، حروم‌لقمه!
‫چی‌کار می‌کنی، دختر؟
‫ببین چه وضعی درست کردی,
‫ته‌سان,
‫شرمنده‌ام,
‫جون مادرت، من,,,
‫می‌دونم، داداش,
‫چی شده؟
‫اون چیـه؟ ‫ته‌سان‌ـه؟
‫نصف‌شب داره شنا می‌کنه؟
‫- ببین, ‫- ها؟
‫باید یه‌چیزی بهت بگم,
‫چی شده؟
‫بریم داخل,
‫قضیه چیـه؟
‫کجا بودی؟
‫آتیش داری؟
‫می‌دونی که سیگار نمی‌کِشم,
‫همه‌ش خیس شد، لاشی,
‫کار بول‌گو تموم شد؟
‫ببین، می‌دونم قرار شد ‫مساوی تقسیم کنیم
‫ولی هرچی فکر می‌کنم، نمی‌شه,
‫منـم که دست‌هام به خون آلوده شده,
‫این‌طوری نامردیـه,
‫سهم بول‌گو رو هم می‌خوام,
‫حالا چرا اومدی اینجا؟
‫این‌همه راه اومدم ‫که ازت عذرخواهی کنم,
‫عذرخواهی؟
‫آخه بهت دروغ گفتم,
‫من حامله نبودم, ‫نگران نباش,
‫حامله نیستی؟
‫پس عموت بهت نگفته,
‫بین‌مون اتفاقی نیُفتاد,
‫اون‌قدر مست بودی که هیچ کاری نکردی,
‫پس دیگه نگران نباش,
‫حالا چرا گفتی؟
‫می‌تونستی دروغت رو نگه داری,
‫فکر کنم دروغ‌گوی خوبی نیستم,
‫بابت یه‌کم پیش,,, ممنون,
‫اگه نیومده بودی، من,,,
‫چی شد که اون‌طوری دعوا می‌کردین؟
‫چیز خاصی نبود,
‫به نظرت الان,,,
‫الان حالش خوبـه؟
‫حتماً خسته شدی, ‫امشب رو اینجا بمون,
‫باید برگردم,
‫اگه فردا سر کار نباشم، ‫رئیسم من رو می‌کُشه,
‫نصف‌شب کجا می‌خوای بری؟ ‫هیچ قایقی نیست,
‫همین‌جا بخواب و صبح برو,
‫ببین, من حواسم به همه‌چی هست,
‫پس نگران چیزی نباش,
‫هیچی نمی‌شه,
[ یک سال پیشرویِ بلامانع ]
‫- دور مقدماتیِ,,, ‫- به‌به,
‫مسابقات بانوی زیبای کره‌ای,,,
‫حاجی,
‫- با توام! ‫- چه مرگتـه؟
‫چی می‌خوای؟ ‫ساکت باش دیگه,
‫دارم وقتم رو ‫با شما کُسخل‌ها تلف می‌کنم,
‫عع؟ ‫دنبال کار می‌گردی؟
‫اگه آزادم کنی
‫اون یارو رو پیدا می‌کنم ‫و دیگه من رو نمی‌بینی,
‫به همین خیال باش، گوریل انگوری,
‫باید همین‌جا پوستت رو بِکنم,
‫نشنیدم چی گفتی، پهلوون,
‫نشنیدی؟ می‌گم هوس کردم ‫یه‌کم پوست خوک تیکه‌پاره کنم,
‫حروم‌زاده,
‫فکر کردی پلیس‌ها مسخره‌ی توئـن؟
‫نفرمایید,
‫اگه این‌طوری بود که ‫الان با شما سر قرار نبودم,
‫ظرف شاشت رو تمیز کن, ‫بوی گندش داره راه می‌افته,
‫ناموساً قراره تا کِی اینجا باشم؟
‫بذارین استاد کیم رو بردارم و برم,
‫بگو ببینم این یارو ‫دقیقاً باهات چی‌کار کرده؟
‫اون بی‌پدر ‫به ننه‌م جنس قلابی فروخته,
‫و شغل مادرت چیـه؟
‫عتیقه‌فروشـه, ‫توی بوسان یه مغازه به نام من داره,
‫یعنی بهش عتیقه‌ی قلابی فروخته، ها؟
‫آره، گفتم که, ‫الکی گفت از شینان آورده‌شون,
‫- چقدر پول گرفته؟ ‫- اونش رو نمی‌دونم,
‫عتیقه‌ها هیچ‌وقت قیمت مشخصی ندارن,
‫دارم نفسم رو حروم می‌کنم,
‫شما دهاتی‌ها این چیزها رو نمی‌فهمین,
‫قیمت مشخصی ندارن، آره؟
[ بوسان ]
‫آهای! کسی اینجا نیست؟
‫وای، خدا رو شکر,
‫- خانوم یانگ, ‫- سلام، آقای مربی,
‫چیزی شده؟
‫دوک‌سان رو دستگیر کردن,
‫توی موکپوئـه, ‫پلیس ولش نمی‌کنه,
‫توی موکپو چی‌کار می‌کنه؟
‫می‌خواست کسی که بهم ‫عتیقه‌ی قلابی فروخت رو پیدا کنه,
‫نه بابا؟
‫می‌خواین با چندتا ‫از بچه‌ها بریم اونجا؟
‫یعنی شدنیـه؟
‫پس اگه می‌رین، این پول رو بگیرین,
‫نه بابا, لازم نیست, ‫خودم هم می‌خواستم یه سفری برم,
‫خدا خیرت بده, ‫واقعاً ازت ممنونـم,
‫امری داشتین؟
‫آره، دارم,
‫داستان اینـه که رفیق‌مون، ‫دوک‌سان توی دردسر افتاده,
‫می‌خوام چندتا از بچه‌ها ‫بیان که بریم موکپو,
‫چند روزی وقت می‌بره,
‫معلوم نیست اونجا چه خبره, ‫پس برای هرچیزی آماده باشین,
‫- چَشم, ‫- بی‌بلا,
‫فقط شما دوتا؟ بقیه چی؟
‫یکی‌شون توی بقالی کار داشت
‫و اون یکی تولد ۶۰سالگی باباشـه,
‫نه بابا؟
‫دستت هم چلاغ شده که,
‫این یکی سالمـه,
‫خوبـه، ولی گردن تو چی می‌گه؟
‫اگه ثابت نگهش دارم، حلـه,
‫عع؟ پس بریم,
‫یه‌کم پول نقد هم می‌خوایم, ‫بریم یه‌دور پول جمع کنیم,
‫همین امروز جمع کردیم‌ها, ‫اِشکالی نداره؟
‫اونجا که می‌ریم، ‫آبروریزی راه نندازین‌ها,
‫- چَشم, ‫- راه بیُفتین,
‫- نباید برگردی سر کار؟ ‫- زیاد مشتری نداریم,
‫حالا چی شد که ‫اونجا مشغول‌به‌کار شدی؟
‫مامان‌بزرگم مریض شد,
‫بیمارستان گفت باید سه‌بار عمل بشه,
‫تازه دوره‌ی راهنمایی‌م ‫تموم شده بود و همه‌جا کار می‌کردم
‫ولی معلوم بود که ‫پول عمل رو درنمی‌آرم,
‫آس‌وپاس بودم,
‫ولی باید براش یه کاری می‌کردم,
‫تا این‌که یه‌روز اون یارو میگوفروشه ‫من رو به خانوم جانگ معرفی کرد,
‫اون هم گفت کل هزینه‌ی ‫بیمارستان رو می‌ده و مدیونش شدم,
‫این‌طوری کار رو شروع کردی؟
‫فکر کردم فقط باید قهوه درست کنم، ‫ولی اشتباه می‌کردم,
‫یه پیرمردهایی می‌اومدن اونجا ‫و همه‌ش بهم دست می‌زدن,
‫من هم از اونجا فرار کردم,
‫ولی سریع گیر افتادم,
‫و اونجا بود که موهام رو از ته زد ‫و حسابی ازش کتک خوردم,
‫ولی باز هم فرار کردی، نه؟
‫شمارش از دستم در رفته,
‫همیشه دردسر درست می‌کردم,
‫می‌گفت دیگه اجازه ندارم ‫با مشتری‌ها حرف بزنم,
‫پس به هدفت رسیدی,
‫باهوش‌تر از چیزی‌ام ‫که فکر می‌کردی، نه؟
‫یعنی چی؟ ‫این‌ها شوخی‌شون گرفته؟
‫آخه چطوری هزارتا ‫از این‌ها پیدا کنیم؟
‫همه خسته و کوفته شدن, ‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫بول‌گوی دهن‌سرویس هم فلنگ رو بست,
‫چجوری توی اون وضع فرار کرد؟
‫چی بگم,
‫باورم نمی‌شه,
‫راستی، جون‌چول تب کرده,
‫- جون‌چول؟ ‫- دیشب همه‌ش بالا می‌آورد,
‫ای بابا,
‫حالش خوبـه؟
‫داغون شده, ‫عمراً دَووم نمی‌آره,
‫دِشیک,
‫هوی، نا دِشیک,
‫ها؟
‫هنوز درد داری؟
‫بله، فکر کنم باید ‫چند روز دیگه استراحت کنم,
‫به نظر که بهتری,
‫نه بابا,
‫فکر کردین من آدمی‌ام که الکی می‌گم
‫تا کار رو بپیچونم؟
‫حال می‌ده؟
‫آخ,
‫تن لشت رو بیار توی قایق,
‫سرت رو بپا,
‫یه‌کم دیگه, آفرین,
‫به نظرت درستـه که این رو بفرستیم؟
‫همه می‌ریم زیر آب, ‫دِشیک هم فرقی نداره,
‫بول‌گو چی؟
‫امیدوارم با پری‌های دریایی یکی نشم,
‫ای وای! دارم کج می‌شم! ‫دارم,,,
‫الان خوبـم, ممنون,
‫آهای,
‫کسی نیست؟
‫آهای! ‫کسی خونه نیست؟
‫عع,,, ببخشید,
‫هی‌دونگ رفته بیرون,
‫پس می‌شه این رو اینجا بذارم؟
‫چرا نشه,
‫ممنون,
‫دیدی؟ ‫گفتم که اینجاست,
‫دختره‌ی هرزه,
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫من رو تا جونگ‌دو کشوندی,
‫توی بَد دردسری افتادی,
‫پیدام کردین,
‫دِشیک باید بیاد بیرون, ‫از یه ساعت رد شده,
‫بذار یه‌کم دیگه بمونه, ‫دو ساعت هم می‌تونه,
‫دو ساعت برای حرفه‌ای‌هاست, ‫ما تازه‌واردیـم,
‫آره, همه‌مون تازه‌واردیـم, ‫که چی؟ اینجا کی حرفه‌ایـه؟
‫عع، کمکش کن,
‫اومد بالا,
‫موفق شدی، سوک‌به!
‫- شکار خوبی زدی، نه؟ ‫- دوستان,
‫- دیگه راحت‌تر شده، نه؟ ‫- خسته نباشین,
‫کجاش راحتـه؟
‫اگه خودت می‌رفتی پایین، ‫همین رو می‌گفتی؟
‫برای امروز بسـه, ‫من نمی‌تونم,
‫پس دِشیک چی؟
‫چیزیش نمی‌شه, ‫چه‌می‌دونم,
‫- ای بابا, ‫- مُردم از خستگی,
‫فعلاً نباید راه برن,
‫فشار خون‌شون خیلی بالا رفته,
‫وای، حالا چی‌کار کنم؟ ‫ببرمش بیمارستان؟
‫گفتین دیشب زیاد الکل خوردن؟
‫بله, خیلی خورد,
‫با مدیرهای شرکت دورهمی داشتن,
‫و,,,
‫مگه نگفته بودم ‫که نباید الکل مصرف کنن؟
‫ای وای, ‫داشتم شوهرم رو می‌کُشتم!
‫چقدر احمقـم,
‫یه خواننده رو دعوت کردم ‫که آهنگ‌های دوران جنگ رو می‌خوند,
‫معمولاً بعداز اُوردوز الکلی
‫بهتره بیمار تا چند روز استراحت کنه,
‫ولی با توجه به وضعیت فشار خون ‫و مشکلی قلبی همسرتون
‫ممکنـه کُشنده باشه,
‫وای، من چی‌کار کردم؟
‫تقصیر منـه! ‫من هوانگ‌شیک رو کُشتم!
‫با اجازه‌تون، من می‌رم، خانم یانگ,
‫بسیار خوب,
‫موقع انتخاب پیمانکار مجتمع یوییدو
‫چقدر بهت جایزه دادن؟
‫چندرغاز, ‫آقای یون به کم راضی شد,
‫به‌زور تونستم دومیلیون بگیرم,
‫باز هم خوبـه,
‫تا وقت هست، باید ازش بِکنی,
‫صحبت از کندن شد، شنیدم حسابدار سابق
‫می‌خواد کل شرکت رو بگردونه,
‫آره، دقیقاً,
‫البته شوهرش رئیس شرکتـه دیگه,
‫داره زورش رو می‌زنه که جانشین بشه,
‫- یه‌زمانی هیچ‌کاره بودها, ‫- دقیقاً,
‫این‌ها رو بیخیال, ‫امیدوارم تو رئیس بشی,
‫روت حساب باز کردم‌ها,
‫حالا زیاد جوگیر نشو,
‫خیلی‌ها حواس‌شون به ماست, ‫باید مراقب باشیم,
[ شرکت هونگ‌بِک ]
‫- صبح به‌خیر، قربان, ‫- صبح به‌خیر، قربان,
‫ممنون بابت تماس‌تون, ‫بله,
‫پرونده‌ها کجائـن؟
‫خانم یانگ امروز صبح همه‌شون رو بردن,
‫ضمناً گفتن می‌خوان ‫شما رو توی دفتر رئیس ببینن,
‫باز چی شده؟
‫بله, بله,
‫آره, خوبـه,
‫امری داشتین، خانم؟
‫خوش اومدی,
‫چیزی شده؟
‫یه‌کم داری زیادی خرج می‌کنی، نه؟
‫بله؟
‫عع، چیزی شده، خانم یانگ؟
‫آقای رئیس چطورن؟ ‫حال‌شون خوبـه؟
‫الکل زیاد خورد و حالش بَده,
‫چندوقتی نمی‌تونه بیاد شرکت,
‫عجب,
‫سابقه‌ی کارکنان رو بررسی کردم,
‫شما همه‌تون با هم ارتباط دارین,
‫یا همشهریِ رئیس هستین ‫و یا فامیل همسر مرحوم‌شون,
‫شما پسرخاله‌ی همسرشون ‫بودین، درستـه آقای لی؟
‫عع، بله,
‫مطمئنـم آقای رئیس دلش براتون سوخته
‫و خواسته شما رو استخدام کنه,
‫چه حیف که دارین در حقش بَدی می‌کنین,
‫دفترحساب‌ها رو بررسی کردم,
‫هر سه‌تا‌تون دارین ‫پول اضافه برمی‌دارین,
‫اون یه‌جور حسن‌نیت ازطرف رئیسـه,
‫باشه، ولی مبلغ بالای ۲۰۰میلیونـه,
‫حقیقتاً پول زیادیـه,
‫همه‌ی شرکت‌ها همین کار رو می‌کنن,
‫همه همینطوری‌ان,
‫آره، بدون استثنا همین‌طورن,
‫بذارین معرفی کنم,
‫کارآگاه چوی، پلیس ناحیه‌ی نامدِمون,
‫کارآگاه چوی دونگ‌گون هستم,
‫پیشنهاد من ساده‌ست,
‫دوست دارین پول‌هایی که ‫برداشتین رو پس بدین و دستگیر بشین
‫یا بی‌سروصدا استعفا بدین؟
‫تصمیم با خودتونـه,
‫فهرست جدید کارکنان منتشر شد,
[ تعویض جایگاه کارکنان ]
‫یا خدا, همه رو انداختن بیرون,
‫حتی لی هم خدافظی شد,
‫- چه خبره؟ ‫- والا,
‫حالا که مدیرهای اصلی رفتن، ‫ما چیزی‌مون نمی‌شه؟
‫اصلی کجا بود؟
‫همه شون فک‌وفامیل رئیس بودن,
‫آره خب,
‫این برای مدیرهای اجرایی خبر خوبیـه,
‫- بالاخره می‌تونن ترفیع بگیرن, ‫- راست می‌گی,
‫زحمت اصلی رو اون‌ها می‌کِشن، ‫ولی هیشکی نمی فهمه,
‫دقیقاً,
‫- گاییدمتون! ‫- چی شد؟
‫زنیکه‌ی جنده,,,
‫پس اینجایـین,
‫«پارک مین‌گوک، یون دوک‌سو، لی جونگ‌هو»
‫به همه مثل آبنبات پول می‌داده,
‫مُهرهات کجائـن؟
‫اینجاست؟
‫گم شدن,
‫پنجره‌ها رو باز کن,
‫- چَشم, ‫- خفه شدم,
‫حالش چطوره؟ ‫همه‌ش خواب بوده؟
‫بله و هیچی نخوردن,
‫- تو برو, ‫- چَشم,
‫صدام رو می‌شنوی، عزیزم؟
‫دسته‌چک‌هایی که توی گاوصندوقـه,,, ‫مُهرهاشون رو چی‌کار کردی؟
‫همه‌جا رو گشتم، ولی پیدا نکردم,
‫کجا گذاشتیشون؟
‫وا,
‫چی شده؟ درد داری؟ ‫مُسکن می‌خوای؟
‫خب چی شده؟ چی می‌خوای؟
‫حرف بزن,
‫پس بخواب,
‫هنوز خیلی کار دارم,
‫این‌روزها همه‌ش دارم ‫گندکاری‌های تو رو جمع می‌کنم,
‫حالم رو به هم زد,
‫مثل این‌که یکی دیگه هم داره می‌میره,
‫این‌جوری به جایی نمی‌رسیم‌ها,
‫یه‌کم میوک‌گوک بهت بدم؟
‫می‌شه بریم یه جای خلوت؟
‫- چی شده؟ ‫- باهات حرف دارم,
‫همین‌جا بگو,
‫اصلاً می‌فهمی داری ‫چی‌کار می‌کنی، عمو؟
‫- چی گفتی؟ ‫- خودت شنیدی,
‫این‌طوری همه‌مون می‌میریم,
‫دونفر مریض شدن, ‫می‌خوای چی‌کار کنیم؟
‫خودت هم قراره غواصی کنی؟
‫بله که می‌کنم,
‫مراقب حرف‌زدنت باش، بچه,
‫جون‌چول,
‫فردا نوبت توئـه,
‫هنوز حالم خوب نیست,
‫دیگه گُه‌خوری بسـه,
‫همین‌طوریش آدم کم داریم,
‫خجالت نمی‌کِشی ‫که بقیه به جات کار می‌کنن؟
‫فردا نوبت تو و هی‌دونگ‌ـه, ‫آماده باش,
‫بعدش نوبت منـه,
‫هی‌دونگ,
‫بیا اینجا,
‫دختر قهوه‌چیه اینجا بود,
‫یه چیزی برات آورد,
‫ای وای,
‫ببخشین، آقا, نمی‌دونین ‫دختری که اینجا بود، کجا رفت؟
‫من از کجا بدونم؟
‫بدون این‌که چیزی بگه، گذاشت رفت,
‫ته‌سان حروم‌زاده!
‫تو به خودت می‌گی مَرد؟
‫بمیر، کثافت! ‫بمیر، آشغال!
‫بمیر، حروم‌لقمه!
‫چی‌کار می‌کنه؟
‫چی‌کار می‌کنی؟ ولم کن!
‫- بیخیال شو, ‫- می‌خوام اون مادرجنده رو بُکشم!
‫چطوری دلت اومد، حروم‌زاده؟
‫- بس کن, ‫- ولم کن!
‫ولم کن، دوهون! کُسکش!
‫- الان همه بیدار می‌شن, ‫- ولش کن,
‫می‌گم ولش کن,
‫ولش کن,
‫هر کار می‌خوای، بکن, ‫جلوت رو نمی‌گیرم,
‫چرا این کار رو کردی؟ ‫می‌خوای ما رو هم بُکشی؟
‫اگه ما هم مثل بول‌گو داغون بشیم,,,
‫می‌ندازیمون توی دریا؟
‫آره؟
‫فکر کردی برای چی ‫داریم این کار رو می‌کنیم؟
‫به‌خاطر چندرغاز پول؟
‫- فکر کردی برای پولـه؟ ‫- کُسخل‌ها,
‫چرا از من می‌پرسین؟
‫اگه دعوا تمومـه، ‫برین یه‌کم استراحت کنین,
‫روز بزرگی در پیش داریم,
‫حرف بزن، ته‌سان,
‫می‌خوای با سهم بول‌گو چی‌کار کنی؟
‫- چی؟ ‫- سهم بول‌گو,
‫اون مال هیچ‌کدوم‌مون نیست,
‫مال مادرشـه, فهمیدی؟
‫قسم بخور که سهمش رو بهش می‌دی
‫تا من هم چیزی نگم,
‫قبولـه؟
‫گاییدمتون,
‫حواست باشه اگه مضطرب بشی، ‫نمی‌تونی خوب نفس بِکشی,
‫پس آرامش خودت رو حفظ کن, ‫ما حواس‌مون به اکسیژن هست,
‫- باشه ‫- این‌طوری هوا رو تخلیه می‌کنی
‫تا بری پایین‌تر و برای بالااومدن,,,
‫می‌دونم دیگه!
‫سرت رو بپا
‫پسره‌ی خر,
‫مراقب باش!
‫خب، بچرخونش,
‫دارم می‌چرخونم,
‫آفرین,
‫دهن‌سرویس این‌کاره‌ست,
‫هیچی نمی‌بینم,
‫اون چیـه؟
‫اوه اوه,,,
‫یا خدا! ‫چی شد؟
‫چه خبره؟ ‫چه موجی زد!
‫ما دقیقاً بالای ‫کانال جزر و مدی وایستادیم,
‫وقتی موج راه بیُفته، ‫با سرعت نُه کیلومتر بر ساعت می‌ره,
‫یا خدا, ‫چه وضعیـه,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال