‫پنج، چهار,,,
‫سه، دو، یک,,,
‫شانس اوردی که نمی‌تونم ‫بهت شلیک کنم
‫ولی باید بکنی, ولی ماری، ‫راه فراری ندارم
‫داره مد میشه
‫و فقط می‌تونم تا یه جای امن برسونمت,,,
‫چون فقط من نور دارم
‫مهربونی رو امتحان کردم, ‫حالا بذار منطق رو امتحان کنم
‫جونت در دستان منه, همونطور ‫که جون من در دستان توست
‫دارم دنبال دریای شعله‌ها می‌گردم
‫از کجا در مورد دریای شعله‌ها می‌دونی؟
‫پدرت بهم گفت
‫با پدرم حرف زدی؟
‫بهم بگو کجاست
‫بهم بگو که زنده‌س
‫می‌دونم که زنده‌س
‫صداشو می‌شنوم
‫به صدام گوش کن, بهم گوش بده
‫نزدیک بمونین, خیلی شلوغه, ‫خیلی متاسف، ماری
‫می‌دونم روز تولدته، ولی بازم باید ‫یه کارهایی بکنم, مراقب باش
‫- گفتی که میریم تعطیلات ‫- میریم
‫پس چرا اینقدر عجله داریم؟
‫چون، ماری، متاسفانه آلمانی‌ها روز تولدت ‫رو برای حمله به پاریس انتخاب کردن
‫ببخشید
‫آلمانی‌ها با فرانسه چی کار می‌کنن؟
‫به خاطر خود بزرگ‌بینی یه نفر تمام شهرها رو ‫غارت می‌کنن و هر چیز باارزشی رو برمی‌دارن
‫بیا، میشه کمکم کنی کلید ‫تالار دایناسور رو پیدا کنم؟
‫تو خیلی سریعتر از منی
‫بیا، ماری، باید هر چی می‌تونیم رو نجات بدیم ‫و بعدش خودمونو نجات بدیم
‫یه جعبه سمت راستته
‫- دنیل! هنوزم اینو می‌خوای؟ ‫- بله، فوری
‫به محض اینکه بتونم برمی‌گردم
‫ببخشید که اوردمت، ماری، ولی ‫اگه توی آپارتمان میذاشتمت,,,
‫تضمینی وجود نداشت ‫که بتونم برگردم
‫خیابون‌ها رو می‌بندن و ‫حکومت نظامی اعلام می‌کنن
‫وقتی نازی‌ها به موزه بیان، ‫اولین چیزی که دنبالش می‌گردن همینه
‫- این سنگ‌ها رو با خودمون می‌‌بریم؟ ‫- نه، بگیرش
‫به افرادی میدیم‌شون که مطمئنم ‫از پاریس خارج‌شون می‌کنن
‫و اگه اونا گیر بیافتن چی میشه؟
‫مورد آخر
‫وقتی سوار قطار میشیم، کیک می‌گیریم ‫تا تولدتو جشن بگیریم
‫به سمت جنوب میریم، ‫به خونه یه دوست
‫کدوم دوست؟
‫دوستی که می‌تونم بهش ‫تکیه کنم تا مراقب چیزهای ارزشمند باشه
‫مثل تو، ماری
‫بیا، اونطرفش رو برام تا بزن
‫بزن بریم
‫حالا دایناسورها منتظرن
‫دستتو بهم بده و بدو بریم
‫مطمئن شو بهشو بگی فوریه
‫دنیل، خدا رو شکر که برگشتی
‫آلمانی‌ها جلوی در عمومی هستن
‫بهشون گفتیم که تعطیل کردیم، ‫ولی فکر کنم الانه که به زور وارد بشن
‫بذار بیان تو, براشون قهوه درست کن
‫بهشون سیگار بده, ‫پنج دقیقه معطل‌شون کن
‫بهش کلیدها رو بده تا بتونه ‫هر دری که ازش اومدیم تو رو قفل کنه
‫وقتی داری میری بیرون وانمود کن ‫نمی‌تونی کلید درست رو پیدا کنی
‫آدم‌های که فقط از چشم‌هاشون ‫استفاده می‌کنن براشون سخته
‫می‌بینی، دخترم خیلی ‫خوب هوامو داره
‫- شما کجا میرین؟ ‫- نگران نباش، چیزی‌مون نمیشه
‫مراقب خودتون باشین
‫آقای دالی، درها رو باز کن ‫و بذار بیان تو
‫- منم الان میام اونجا ‫- بهم بگو جریان چیه
‫از بارونی ده فرانکیم استفاده می‌کنم,,,
‫تا الماس‌ها و جواهراتی که ارزش‌شون ‫از نصف پاریس بیشتره رو ببرم بیرون,,,
‫و اونا رو با سر تیرانازاروس رکس ‫به ژنو می‌فرستم,,,
‫این دایناسور یکی از وحشتناک‌ترین هیولاهایی ‫بوده که تا حالا روی زمین وجود داشته,,,
‫تا اینکه رایش سوم از راه رسید
‫بیا، نزدیکم بمون، یه ستون سمت راستته
‫مراقب باش، مراقب باش, بیا
‫آلمانی‌ها نزدیک شدن, ‫بیا, بیا اینطرف, وایستا، وایستا
‫کیف‌تو بهم بده, باید روی صندوق بشینی
‫برو بالا, بشین
‫بگیر بشین
‫می‌خوام بدوئم, باید بهم اعتماد کنی
‫- بهت اعتماد دارم ‫- بزن بریم, بدو بریم
‫یه چیزو برات تضمین می‌کنم، ماری
‫این تولدت رو هرگز فراموش نمی‌کنی
‫بعدش چی شد؟
‫یه کامیون منتظر جواهرات بود
‫نمی‌دونم اونی که دنبالشی ‫اونجا بود یا نه
‫من می‌دونم
‫اینقدر بهم دروغ نگو
‫می‌دونم پیش بقیه نبوده
‫پدرت برای خودش نگهش داشت, ‫به تو دادش, کجاست؟
‫پدرم کجاست؟
‫ماری، باید یه چیزی رو بدونی
‫تقصیر پدرته که نابینا شدی
‫دریای شعله‌ها برکت داده شده ‫ولی نفرین شده هم هست
‫عزیزان صاحب این جواهر ‫به بیماری‌های وحشتناکی دچار میشن
‫تاریکی هدیه‌ای از طرف ‫بابای عزیزت بوده
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫سرجوخه فنیگ
‫یه بار دیگه بمباران خیلی ‫با دقت و هدفمند انجام میشه
‫اومدم اینجا ببینم پیامی ‫به دستت رسیده که,,,
‫شاید به بمباران کمک کنه
‫ولی به جاش می‌بینم که ‫درگیر کمی,,,
‫خونه تکونی هستی!
‫کنجکاوم, اشمیت کجاست؟
‫برق‌مون رفت، یه فیوز سوخت، ‫رفتم دنبال فیوز یدک بگردم
‫نگرانم که ممکنه در یه ‫انفجار گیر کرده باشه
‫اینقدر نگرانی که تصمیم گرفتی ‫زمین رو تمیز کنی
‫اگه فیوز سوخته، چرا چراغ‌ها روشنن؟
‫و چرا بیسیم کار می‌کنه؟
‫فیوز یدکی رو توی زیرزمین پیدا کردم
‫اونجا هنوزم خون بود, ‫چکمه‌هام خونی شد
‫تصمیم گرفتم تمیزش کنم
‫ببین
‫یکی داره مخابره می‌کنه
‫بیا ببینیم چی دارن میگن
‫درست مثل قدیم‌هاست,,,
‫توی دفترم در باغ گیاهشناسی در پاریس,,,
‫فقط,,,
‫دوست دارم بدونم منظورت ‫از سال نو مبارک چیه
‫یه دختره
‫دختری که داره پیام مخابره می‌کنه
‫این کد راهنمایی بمب‌هاست
‫ولی از قبل اینو می‌دونستی، ‫مگه نه، فنیگ؟
‫و وقتی اشمیت فهمید، کشتیش
‫چرا؟
‫اسلحه
‫- جاسوسی ‫- نه
‫پس توضیح بده!
‫برای محافظت از یه خاطره انجامش دادم
‫یه بارقه امید
‫تنها چیزی که رایش نتونست ‫نابودش کنه
‫می‌تونم همینجا و الان اعدامت کنم، فنیگ
‫ولی,,,
‫تنها بیسیم‌چی باقیمونده ‫در سن مالو هستی
‫پس تو و من,,,
‫میریم جای کسی که داره ‫پیام می‌فرسته رو پیدا می‌کنیم
‫بعدش یه اسلحه میذارم توی دستت ‫و خودت این دختر رو می‌کشی
‫متوجه شدی؟
‫بله، قربان، متوجهم
‫پیام متوقف شد
‫تمام روز وقت داریم
‫بمب‌افکن‌ها رفتن
‫دفعه بعد که پیام بفرسته، پیداش می‌کنیم
‫اشمیت رو پیش تو گذاشتم چون از ‫همون اول بهت شک داشتم
‫دیشب، به فرمانده پاسگاهی ‫که آموزشت داد زنگ زدم
‫گفتش چون یه نابغه بودی ‫برای این کار انتخاب شدی
‫گفتش یکی از بهترین پسران آلمانی
‫تجهیزاتت رو جمع کن
‫راه بیافت
‫پس چطوری کار به اینجا کشید؟
‫[یتیم‌خانه ویکتوریا استراس] ‫[اسن، آلمان]
‫به کارتون ادامه بدین، بچه‌ها
‫احتمالا پلیس رادیوییه,,,
‫اومده به خاطر گوش دادن ‫به پیام‌های غیرقانونی تو رو بگیره
‫خودت نمی‌دونی چی داری میگی
‫زنده باد هیتلر
‫بچه‌ها
‫زنده باد هیتلر
‫برای چی افتخار این بازدید ‫نصیب ما شده، فرمانده؟
‫چند تا از بچه‌های شما ‫امروز به رادیو گوش دادن؟
‫ها؟
‫اگه به رادیوی ملی گوش می‌دادین,,,
‫خبر شکوهمند رو می‌شنیدین
‫امروز بعد از ظهر، نیروهای آلمان ‫وارد پاریس شدن
‫فرانسوی‌ها بدون هیچ مقاومتی ‫شهر رو تسلیم کردن
‫فرانسوی‌ها ملت بسیار رو به زوالی هستن
‫بقیه فرانسه هم به زودی ‫دنبال اونا میان
‫با اجاق به اینجا اومد، فرمانده
‫آره
‫امروز هیچکدوم از بچه‌هاتون ‫به چیزی به جز,,,
‫رادیوی ملی گوش دادن؟
‫تو, تو می‌خواستی دستتو ببری بالا
‫می‌خواست توضیح بده که از زمان ‫برپا شدن آنتن برندنبرگ,,,
‫هیچ موجی به جز موج رادیو ملی ‫در اینجا دریافت نمیشه، قربان
‫زنده باد هیتلر
‫آره، اصلش باید این باشه,,,
‫ولی آدم‌های باهوش می‌تونن ‫راهی برای دور زدن پیدا کنن
‫راه‌هایی پیدا می‌کنن تا به ‫پیام‌های خارجی گوش کنن
‫آدم‌های باهوشی مثل تو، پسر
‫- تو ورنر فنیگ هستی، بله؟ ‫- بله، خودمم
‫بله, بله، هستی
‫واقعا هستی، و به خاطر تو اومدم اینجا
‫چون خبر تو به گوشم رسیده
‫میگن یه نابغه‌‌ای
‫میگن که نصفت انسان و ‫نصفت فرستنده رادیوییه,,,
‫که سیم‌هایی داخل سرت داری که می‌تونه ‫امواجی رو از نیویورک دریافت کنه
‫هفته‌هاست که پیام یه خارجی ‫هم گوش نکردم، قربان
‫زنده باد هیتلر
‫- راستش چندین ماه,,, ‫- خفه شو
‫به خاطر پیام‌های خارجی نیومدم اینجا
‫نه
‫من,,,
‫اومدم اینجا چون دوستی دارم ‫که رادیوش خراب شده,,,
‫و می‌خوام تو، ورنر فنیگ، بیای ‫و درستش کنی
‫و در یه لحظه زندگی عوض شد
‫بریم؟
‫زیباترین خونه در اسن
‫از یه یهودی گرفته شد که ‫ناخن‌هاشو دم دروازه جا گذاشت,,,
‫تا این حد دلش نمی‌خواست بره
‫یه هدیه از طرف خود پیشوا به من
‫عزیزم، موسیقی رو قطع کن ‫و دستگاه خراب رو به این پسر نشون بده
‫می‌خوام رادیوم برگرده
‫فنیگ، درستش کن
‫برای درست کردنش به ‫ابزار نیاز دارم، قربان
‫و قبل از اینکه تو رو سوار کنیم، ‫وارد مدرسه محلی شدیم,,,
‫و کمدت رو باز کردیم,,,
‫و ابزاری رو پیدا کردیم که باهاش ‫رادیوهای غیرقانونی درست می‌کنه
‫یکی پیدا کردیم که روی فرکانس ‫موج کوتاه ۱۳/۱۰ تنظیم شده بود,,,
‫یه ایستگاه ممنوعه که جایی ‫در فرانسه قرار داره
‫داشتی به حرفهای یه پرفسور ‫پیر گوش می‌کردی,,,
‫که برای بچه‌ها حرف‌هایی از دانش ‫و نور و تخیلات و این چیزها میگه
‫بله
‫فقط از حقیقت و چیزهای ‫زیبا حرف می‌زنه، قربان
‫- زنده باد هیتلر ‫- زنده باد هیتلر
‫بله، حقیقت و چیزهای زیبا، ‫همگی ممنوع هستن، ورنر فنیگ
‫گوش‌هات حرفهای ممنوعه رو شنیده ‫و ذهنت به خودی خود ممنوعه شده
‫حالا,,,
‫می‌دونیم داشتی چی کار می‌کردی,,,
‫و می‌دونی که مجازاتش مرگه
‫پس پیشنهاد من اینه,,,
‫رادیو همسرم رو درست می‌کنی,,,
‫یا می‌میری
‫زود باش
‫سیمش قطع شده, باید لحیمش کنم
‫اینجا هویه نداریم
‫درستش کن وگرنه می‌میری
‫امروز ساعت یک به وقت گرینویچ، نیروهای ‫آلمانی، تانک و بقیه وسایل,,,
‫رادیو تعمیر شد، قربان, زنده باد هیتلر
‫خیلی خوبه، فنیگ
‫حالا، کانال کوفتی رو عوض کن ‫قبل از اینکه ذهن همه‌مون مسموم بشه
‫بله، قربان, حتما
‫[ایستگاه قطار گار سن لازار] ‫[پاریس، ۱۴ ژوئن ۱۹۴۰]
‫بیا سمت راستت
‫زود باش، سریعتر، سریعتر, ‫برو روی سکو, بدو
‫مراقب باش, منو محکم بگیر, ‫محکم بگیر، ماری, نزدیکم بمون
‫آخرین قطار از پاریس رفته!
‫دارین وقت‌تونو تلف می‌کنین! ‫برگردین عقب!
‫برگردین عقب! باید برگردین ‫باید از ایستگاه برید
‫از ایستگاه برید!
‫قطار رفته!
‫باید الان از ایستگاه برید
‫باید پیاده بریم
‫- پیاده؟ ‫- زود باش، آره
‫چاره‌ای نداریم, بیا
‫ببخشید، ببخشید, ‫بیا، ماری، منو محکم بگیر
‫محکم بگیر
‫ماری، عزیزم، بذار چمدونت رو بگیرم
‫خیلی سنگینه
‫این رادیو توئه؟
‫جایی که میریم شاید رادیو نداشته باشن
‫می‌خوام بدونم نظر پرفسور ‫در مورد این اتفاق چیه
‫ماری, متاسفم، ولی نمی‌تونیم ‫اینو با خودمون ببریم
‫پس میشه بهم توضیح بدی چرا تمام شهر ‫دارن فرار می‌کنن و معلوم نیست کجا میرن؟
‫میشه توضیح بدی چرا یهودی‌ها ‫دارن با سرعت بیشتری فرار می‌کنن؟
‫میشه توضیح بدی چرا یه کشور ‫می‌خواد صاحب یه کشور دیگه بشه؟
‫نمی‌تونم, هیچکدومش رو نمی‌تونم توضیح بدم
‫توی رادیو، میگن که نازی‌ها از ‫هر کسی که متفاوته متنفرن,,,
‫و از هر کسی که حقیقت رو بگه ‫هم متنفرن
‫- ماری,,, ‫- بهم گوش کن, گوش کن
‫من متفاوتم, می‌دونم که هستم
‫می‌دونم سعی کردی ازم محافظت کنی، ‫ولی متفاوتم
‫حقیقت رو میگی
‫بله, و ساکت می‌مونم تا ‫تو در امان باشی
‫تنها چیز متفاوتی که داری,,,
‫اینه که می‌خوای وزن سنگینی رو ‫حمل کنی تا فقط حقیقت رو بشنوی,,,
‫که یکی از چیز‌های شگفت‌آور ‫بسیار توست، ماری
‫در زندگی هرگز نباید کسی ‫که هستی رو پنهان کنی
‫ولی در جنگ، نامرئی بودن ‫تو رو زنده نگه می‌داره
‫چمدونت رو میارم
‫می‌دونی، پرفسور فقط با ‫جوونا حرف می‌زنه
‫باید دیوانگی در این دنیا رو درک کنیم
‫- خودم بار سنگینم رو به دوش می‌کشم ‫- نه
‫فقط بار تو نیست که به تنهایی به دوش بکشی
‫بیا
‫من اینجام, اینجام
‫خب، ماری، این هتل خاص رو انتخاب کردم ‫چون خدمات اینجا حرف نداره
‫بابا، صدای مرغ‌های زنده رو می‌شنوم
‫درسته، غذاش هم خیلی تازه‌س
‫و پیشخدمت‌ها و سرپیشخدمت,,,
‫و ندیمه‌ها اینقدر محتاط هستن که ‫حتی متوجه نمیشی اینجان
‫باد سردی رو حس می‌کنم
‫پس روی بالکن هستیم، آره؟
‫بله, و منظره دشت خشخاش ‫خیلی حیرت‌انگیزه
‫امیدوارم که چیزهای معمولی مثل ‫میز و صندلی نداشته باشه
‫نه، حال و هوای ژاپنی داره, ‫همه روی زمین می‌شینیم و غذا می‌خوریم,,,
‫و سرآشپز مشهور و درجه یک ‫به خاطر ساندویچ‌های کالباسش معروف شده
‫- بیا ‫- ممنونم
‫میشه از یکی از پیشخدمت‌ها ‫بخوای یه شال برام بیاره
‫- آره ‫- یکم سرد شده
‫مرسی, و,,,
‫شاید به سرآشپز بگی که,,,
‫نصف یکی از ساندویچ‌های ‫معروفش هم کافیه
‫- چرا؟ گرسنه نیستی؟ ‫- نه,,,
‫باید غذامونو نگه داریم، بابا، من,,,
‫چون تو نمی‌دونی داریم کجا میریم,,,
‫نمی‌دونیم چقدر قراره طول بکشه
‫می‌دونم کجا داریم میریم
‫تصمیم گرفتم به سن مالو بریم
‫کنار اقیانوس؟
‫بله، کنار اقیانوس, بخور
‫اوهوم
‫کی رو توی سن مالو می‌شناسی؟
‫اونجا خونواده داریم
‫چطوری باید به اونجا برسیم؟
‫خب,,,
‫قطاری که نیست
‫هیچکس ما رو سوار نمی‌کنه ‫چون مهربونی مرده,,,
‫و تمام آدم‌های دنیا همزمان ‫با هم شرور شدن
‫نه همه آدم‌ها
‫ماری، تقریبا ساعت ده شده
‫وقتشه به پرفسورت گوش بدی
‫اگه اون می‌دونه جریان چیه، ‫منم دوست دارم بدونم
‫امشب، گمونم در مورد ‫ماهیت زمان حرف بزنه
‫ولی در مورد هر چی حرف بزنه، ‫همیشه به همه چیز اشاره می‌کنه
‫شب بخیر، بچه‌ها
‫دوست دارم برنامه امشب ‫رو با کلماتی شروع کنم,,,
‫که هر جا هستین شاید ‫مناسب زمان و حال بدونین
‫مدت‌ها قبل توسط یه نمایشنامه‌نویس ‫یونانی به اسم سوفوکلس نوشته شدن
‫ولی فکر کنم این کلمات ثابت می‌کنن ‫هیچی واقعا عوض نمیشه,,,
‫مهم نیست چقدر زمان بگذره
‫در اینجا اینو نوشته,,,
‫ستم فرزند غرور است,,,
‫که از لیوان تهوع‌آورش پر از ‫بی‌پروایی و خود بزرگ‌بینی می‌نوشد,,,
‫تا وقتی که از قله بلند بالایش,,,
‫به سر به سمت گرد و غبار ‫امید فرو بیافتد
‫می‌دونم که الان زمانه تاریک شده، بچه‌ها,,,
‫ولی همیشه مطمئن باشین که ‫نور پیروز خواهد شد
‫حرف از نور شد، دوست دارم در مورد,,,
‫ورنر!
‫گشتاپو اومد تو رو برد و ‫بازم داری گوش میدی؟
‫شده یه ساعت در روز دوست دارم ‫به مهربونی و منطق گوش بدم
‫- درد داره! ‫- باید گوش‌هاتو از جا بکنم
‫دردم گرفت
‫دردش به اندازه یه گلوله توی سرت ‫یا یه طناب دور گردنت نیست
‫ورنر، فقط تو رو دارم
‫تو خونواده‌ی منی, هر چی که دارم, ‫نمی‌تونم از دستت بدم
‫- به خاطر گوش‌هات ببخشید ‫- واقعا خیلی قوی هستی
‫خیلی قوی
‫یه کم شکلات پیدا کردم
‫- خب، پرفسور,,, ‫- ورنر!
‫سربازها اومدن
‫میگن می‌خوان باهات حرف بزنن
‫ورنر، قرار نیست تو رو ببرن
‫چون خیلی باهوشی انتخاب شدی
‫میگن که زیادی بچه‌ای
‫که مال جایی نیستی
‫که نباید بلندپروازی کنی
‫ولی بهت باور دارم, ‫می‌دونم یه کار بزرگ می‌کنی
‫ممنونم
‫همینطوری می‌مونی، ورنر فنیگ
‫با اینکه اغلب روی مخی
‫- نباید تغییر کنی ‫- دوباره داره دردم می‌گیره
‫نذار تغییرت بدن
‫نذار متقاعدت کنن
‫روحت رو همینطوری نگه دار، باشه؟
‫مثل یکی از همون ‫ایستگاه‌های رادیویی مسخره‌ت
‫فرکانس رو همینطوری نگه دار
‫قول میدم
‫آره
‫قول میدم
‫جوتا، جوتا، جوتا,,,
‫- قول میدم ‫- جوتا
‫تبریک میگم
‫تعمیر کردن رادیو یه آزمون کوچیک از ‫طرف من بود و با نمره عالی قبول شدی
‫منو کجا می‌برین؟
‫به جایی که یه پسر ‫رو به یه مرد تبدیل می‌کنن,,,
‫و مرد رو به سرباز
‫زنده باد هیتلر
‫باشه، بیا بریم، ماری, پاشو بریم
‫برو راست، ماری, برو راست, خودشه
‫باشه, حالا کلاچ رو ول کن
‫- کلاچ چیه؟ ‫- کلاچ!
‫پای چپت رو بردار, خودشه
‫آره! خوبه! برو اونطرف! برو
‫حالا ماشین می‌دزدیم؟
‫ماشین نیست، سیتروئنه
‫نمی‌دزدیمش، برای تمام ‫فرانسه آزادش می‌کنیم
‫[مرکز آموزش و پرورش سیاسی]
‫ببین، ورنر فنیگ، خونه‌هایی که تو ‫رو می‌‎برم هر بار بزرگتر میشن
‫مرکز آموزش و پرورش سیاسی
‫برجسته‌ترین مدرسه در آلمان,,,
‫برای درخشان‌ترین ذهن‌ها ‫و قوی‌ترین بدن‌ها ساخته شده
‫فقط ابرانسان‌ها اینجا زنده می‌مونن
‫آثار فردریش نیچه رو می‌خونی، ورنر؟
‫نه، نمی‌خونم
‫فقط گوش میدم
‫چیزی که ما رو نمی‌کشه، قوی‌تر می‌کنه
‫زنده باد هیتلر
‫کی هستی؟
‫سرهنگ دوم سایدلر
‫از اداره اسن برای تحویل ‫یه گزینه اومدم
‫بهم گفتن اول بیام اینجا
‫چی هست؟
‫یه جادوگر
‫ورنر فنیگ ـه
‫استعداد بسیار خاصی در ‫کار با رادیوها داره
‫بله، خب,,,
‫در مورد استعداد نپرسیدم، مگه نه؟
‫خیلی واضح پرسیدم چی هست؟
‫یه پسربچه‌س
‫وقتی یکی می‌پرسه چی هستی,,,
‫منظورش اینه که چه نژادی هستی
‫چیزی که هستی نژادت رو تعیین می‌کنه
‫خب، لطفا بگو چی هست؟
‫یه آلمانی آریایی ـه
‫ولی طبق درخواستی که فرستادی,,,
‫ورنر فنیگ در یتیم‌خونه پیدا شده
‫پس یه یتیم ـه
‫پدرت کی بود، ورنر فنیگ؟
‫نمی‌دونم پدرم کی بوده
‫قربان
‫مادرت؟
‫مرده، قربان
‫مرده چی؟
‫مرده، قربان، زنده باد هیتلر
‫یعنی مادرت آلمانی آریایی بوده؟
‫بله، قربان
‫ولی پدرت که اومده و رفته ‫ممکنه هر چیزی باشه
‫لباس‌هاتو در بیار
‫اگه پسری مدارک مشخص ‫در مورد اجدادش نداشته باشه,,,
‫قبل از اینکه حتی بتونه داخل ‫محیط مقدس این مدرسه بشه,,,
‫باید به طور کامل معاینه بشه,,,
‫تا از ساختار ژنتیکی ‫و نژادیش مطمئن بشیم
‫گفتم، لباس‌های کوفتی‌تو دربیار!
‫تمام قسمت‌های بدنش رو ‫اندازه‌‌گیری می‌کنم
‫ضخامت لب، زاویه دماغ,,,
‫تراکم استخوان، رنگ چشم، رنگ پوست,,,
‫فاصله بین شقیقه‌ها ‫و محیط سرش
‫و اگه بعد از تمام شدن معاینه‌م,,,
‫هیچ شکی در مورد ‫اینکه آیا خون یهودی داره یا نه نمونه,,,
‫همه چیزو دربیار
‫پذیرفته میشه
‫آقای سایدلر، ممنون که ‫به فکر ما هستین
‫حالا، لطفا به اسن برگردین
‫ورنر فنیگ الان در دستان ماست
‫زنده باد هیتلر
‫خبرهای خوب، ورنر فنیگ!
‫یهودی نیستی,,,
‫پس اجازه داری زندگی کنی و,,,
‫می‌تونی به این مدرسه ملحق بشی
‫ولی اینو بدون
‫پسری که هستی به زودی می‌میره,,,
‫جاتو یه چیز می‌گیره که فراتر از انسانه
‫خبردار!
‫- زنده باد هیتلر! ‫- زنده باد هیتلر!
‫پسر جدید برای پذیرش اوردم
‫این یونیفورم عادی توئه
‫اینم از یونیفورم ورزشی‌ت
‫بندهاشو از پشت ببند، ‫جلو باید موازی باشن,,,
‫آستین‌هاش روی آرنج,,,
‫یه چاقو و غلاف در ‫سمت راست کمربند داری
‫نه کتاب، نه سیگار و ‫نه وسایل شخصی
‫اینم از کمدته
‫هیچی به جز یونیفورم، چکمه، ‫چاقو و واکس نباید توی کمدت باشه
‫بعد از خاموشی حرف نمی‌زنی, ‫چهارشنبه می‌تونی برای خونه نامه بفرستی
‫ضعف و بزدلی و تردیدت ‫رو بیرون می‌کشیم
‫آبشاری از گلوله‌های سرگردون میشی
‫آسایش رو کنار میذاری ‫و فقط با انجام وظیفه زندگی می‌کنی
‫کشور می‌خوری و ملت نفس می‌کشی
‫فهمیدی؟
‫بله، قربان, فهمیدم
‫خوبه
‫بهش خوشامدگویی سنتی بگین
‫بدو
‫خواهر عزیزتر از جانم، جوتا,,,
‫جای خیلی جالبیه
‫کلی جنگل داره و فضا بازه ‫و هوا خیلی تمیزه
‫بقیه پسرها به نظر خوب میان، ‫ولی بیشترشون از من بزرگترن
‫هنوز حتی یه رادیو هم ‫به دستم نرسیده,,,
‫ولی مطمئنم که بهشون می‌رسم
‫لطفا به خانم الینا بگو نگرانم نباشه,,,
‫چون خوبم,,,
‫و از هوای تازه لذت می‌برم
‫امیدوارم همه خوب باشین
‫دوستت دارم و خیلی دلتنگتم
‫با بهترین آرزوها و زنده باد هیتلر,,,
‫ورنر
‫دیگه کافیه!
‫تو باید پسر جدید رادیویی باشی
‫بلند شو, پاشو، پسر
‫با این یکی مهربون باشین
‫رایش چشم امید بهش بسته
‫زود باش
‫یا مثل یه شیر می‌میری,,,
‫یا مثل شیر پاستوریزه می‌ریزی
‫پاشو، زود باش
‫[سن مالو، چهار سال بعد]
‫یادت باشه، فنیگ,,,
‫اگه قصد داری از دستی ‫شکست بخوری,,,
‫فقط جون تو در خطر نیست
‫فهمیدم یه خواهر داری,,,
‫جوتا
‫اگه نتونی موقعیت موج ‫کوتاه ۱۳/۱۰ رو پیدا کنی,,,
‫خواهرت هم می‌میره
‫و خیلی هم ناجور می‌میره
‫بابا، امروز سفرمون ‫رو به یاد میارم,,,
‫راه بیافت!
‫به سن مالو,,,
‫با یه ماشین دزدی,,,
‫چطور در طویله‌ها و حصارها خوابیدیم ‫و توی راه تخم‌مرغ‌ها رو دزدیدیم
‫یادمه که چطور به محض اینکه ‫بنزین تموم کردیم به شهر رسیدیم,,,
‫از نیم کیلومتری غرب اینجا ‫داره مخابره می‌کنه
‫اینجا برو راست
‫و یادمه اولش که رسیدیم ‫اینجا خیلی نگران بودم,,,
‫نمی‌دونستم سرنوشت‌مون چی میشه ‫یا با کی آشنا میشیم,
‫ولی فقط با عشق و شادی روبه‌رو شدیم
‫الان تمام اونا خیلی دور ‫از دسترس به نظر میاد
‫بابا,,,
‫دعا می‌کنم موج این رادیو به ‫هر جا که هستی برسه,,,
‫چون هرگز، هرگز ناامید نمیشم
‫هرگز
‫با تمام عشقم
‫پیاده شو
‫وقتشه با دوستت آشنا بشی
‫هر کسی هستی، لطفا منو ببخش
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال