‫در افسانه‌ها حکایت دلیران ‫انگشت‌شماری رو می‌شنویم,,,
‫که عاری از ترس و تحیر بودن,
‫ای وای، حتما سلاح‌های خیلی خفنی داشتن,
‫حالا که حرفش شد، ‫از این بخش نمایشگاه بازدید می‌کنیم,,,
‫که چوبدستی افسانه‌ای خدایانه,
‫هومر تو افسانه‌اش نوشته,,,
‫این چوبدستی موهبت کل خدایان رو ‫در خودش جای داده,
‫عه, ‫خوش اومدین سربازان سرافراز,
‫چی گفته بودم؟
‫موزه خوش می‌گذره,
‫عین شهربازی ذهنی می‌مونه,
‫- وای! ‫- خیلی‌خب،
‫لزومی نداره کسی رو هل بدین,
‫همه فرصت می‌کنن ببیننش,
‫جنسش از مغز چوبیه,,,
‫که بیش از دو هزار سال رؤیت نشده،
‫دو نیمه این نسخه باستانی رو,,,
‫در کمال تعجب همین اواخر,,,
‫تو نیروگاه مدیریت پسماندی ‫حوالی فیلادلفیا کشف کردن,
‫این‌قدر محکم بودن که می‌گن,,,
‫سه فشرده‌ساز زباله رو خراب کردن,
‫خیلی‌خب، اِم، دوستان، دیگه بسه,
‫می‌شه گفت ستاره برنامه خودمم,,,
‫بس کنین!
‫بس کنین! جناب!
‫جناب!
‫آهای!
‫آهای، چیکار می‌کنین؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫آشوب رو نازل کن,
‫وایستین، وایستین, ‫بجنبین، بجنبین، بجنبین!
‫نه، نه!
‫کمکم کنین!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫نه!
‫خانم‌ها، خواهش می‌کنم بذارین من برم,
‫وای خدایا! مواظب باشین!
‫این‌طور که پیداست موزه واقعا خوش می‌گذره,
‫بیا بیشتر خوش بگذرونیم,
‫تا وقتی چوبدستیه نصفه است، ‫کاری از دستمون ساخته نیست,
‫تعداد قهرمانان این دنیا از ما بیشتره,
‫انسان‌های قهرمان ‫به هر حال انسانن،
‫ولی ما خداییم,
‫حکم جادوگر اعظم رو دست‌کم نگیر,
‫واسه محافظت از قدرت خدایان،
‫طرف رو با دقت بسیاری انتخاب می‌کنه،
‫قوی‌ترین و زرنگ‌ترین قهرمانان,,,
‫تاریخ این دنیا رو برمی‌گزینه,
‫خیلی احمقم,
‫اگه راستش رو بخوای، ‫لیاقت این قدرت‌ها رو ندارم,
‫اصلا دارم چه کمکی می‌کنم؟
‫همین الانش هم ابرقهرمانی با لباس قرمز,,,
‫و علامت آذرخش داریم،
‫البته من سریعم، ‫ولی اون سریع‌تره,
‫آکوامن خیلی عظیم‌الجثه است ‫و مردانگیش به آسمون می‌رسه،
‫بتمن هم خیلی باحاله!
‫ولی من همین خودمم,
‫این حرف‌ها رو هم نمی‌تونم به بقیه بگم،
‫آخه خانواده‌ام من رو ‫رهبر خودشون محسوب می‌کنن،
‫ولی حس می‌کنم,,,
‫کلاه‌بردارم,
‫خودت متوجهی که من,,,
‫پزشک اطفالم دیگه،
‫مگه نه؟
‫خب، آره، یکی از بیمارانتون,,,
‫به نام بیلی بتسون شما رو معرفی کرده بود,
‫مهم نیست,
‫می‌شه کمکم کنین افکارم رو درست کنم,,,
‫که دیگه کلا ذهنم خطور نکنن؟
‫خیلی‌خب، ببین,
‫البته باز هم می‌گم که پزشک اطفالم، ‫روان‌پزشک نیستم،
‫ولی به نظرم,,,
‫دچار سندرم ایمپاستر شدی,
‫چنین سندرمی هم معمولا,,,
‫از آسیب‌های روانی ‫زودهنگام زندگی نشأت می‌گیره،
‫خلاصه اگه ناراحت نمی‌شی، ازت بپرسم,,,
‫کودکیت رو چقدر به خاطر داری؟
‫در حدی که انگار همین امروز بود,
‫آُسیب روانی؟ اِم، نمی‌دونم,
‫یعنی اصلا بابام رو ندیدم,
‫اِم، مامانم تو کارناوال کریسمس ولم کرد,
‫مدت زیادی تو یتیم‌خونه بودم،
‫از یازده خونه فرار کردم،
‫کلی دعوا کردم,
‫بعدش جادوگری من رو ربود,,,
‫و بهم قدرت فوق‌بشری داد,,,
‫و بعدش هم یهو جلوی چشم خودم از دنیا رفت,
‫آسیب‌های کمی نیستن,
‫دکتری هفت اهریمن احضار کرده بود,,,
‫و کل خانواده‌ام رو گروگان گرفته بود،
‫واسه همین مجبور شدیم ‫یکی از چشم‌هاش رو از جا دربیاریم،
‫بعدش همه قدرت فوق‌بشری به دست آوردن،
‫ولی الان هرکدومشون راه خودشون رو ‫در پیش گرفتن,,,
‫و فقط خودم سعی می‌کنم ‫اتحادشون رو حفظ کنم,
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب, ‫بیا همین رو بررسی کنیم,
‫خب؟ ‫اول والدینت پست زدن،
‫بعدش یتیم‌خونه‌ها پست زدن،
‫الان هم شهری که سعی می‌کنی ‫ازش محافظت کنی پست زده,
‫من اصلا نگفتم شهرم پسم زده,
‫نوشته «شهرمون پسش زده»,
‫روزنامه «تریبون»ـه, ‫«تریبون» که خواننده نداره,
‫- من می‌خونمش, ‫- بگذریم، خیلی‌خب، اِم,,,
‫اِم، از کمکتون ممنونم، ‫ولی مشکلات واقعی متعددی دارم,
‫تروریستی یکی رو گروگان گرفته، اینه که,,,
‫- گروگان گرفته؟ ‫- آره,
‫[گروگان کشته شد] ‫[مأموریت با شکست مواجه شد]
‫بازیم افتضاحه,
‫واسه چی همیشه باید ‫بازی جنگی بکنیم؟
‫ببین، تمرین اون یکی کارمونه,
‫جدی می‌گم,
‫بازی راهبردی نظامیه، ‫گروهمون چند نفره است،
‫هر کدومشون مهارت متفاوتی دارن,,,
‫و باید با دشمنی ناشناخته بجنگن,
‫خودم می‌فهمم حرفم چطور جلوه می‌کنه،
‫ولی مدام رعد و برق ‫به خونه‌مون برخورد می‌کنه لئو,
‫از من بشنو,
‫ضمنا، خودت همیشه از کار گروهی می‌گی,
‫ولی ما که تفنگ لازم نداریم!
‫دارلا؟
‫خودشه, ‫حرف نداره,
‫- خودمون تفنگ خودمونیم, ‫- دارلا!
‫واسه چی تو جیبم «اسکیتلز» ریخته؟
‫قرار بود غافلگیر بشی,
‫شدم,
‫هوم، اخیرا خیلی بی‌اعصابه,
‫خیال کردی واسه چی تو جیبش ‫«اسکیتلز» ریختم؟
‫- وای, ‫- یوهو! آهای,
‫ارتش تک‌شاخ‌ها,,,
‫- دارن چنگیز خان رو می‌کشن؟ ‫- آره,
‫تک‌شاخ که واقعی نیست,
‫تاریخ گمانه‌زن محسوب می‌شه یوجین, ‫تو اینترنت بزنش,
‫بیلی، نمی‌شه که همین‌جوری بری,
‫الان شخصیتت می‌میره!
‫یوهو!
‫- دیدی؟ ‫- آره,
‫بهت که گفته بودم اگه یه بار ببینی،
‫ازش خوشت میاد,
‫آره، واقعا داره کم‌کم خوشم میاد,
‫جریان چیه؟
‫پسر، داری چیکار می‌کنی؟
‫یه مورد احتمالی ۱۰-۹۹ در جریانه,
‫چندین نفر وقوع خردایش ‫تو جاده رو گزارش کردن,
‫دارن کابل‌های سوسپانسیون ‫پل معلق رو خراب می‌کنن,
‫کل یگان‌ها به پل ین فرانکلین مراجعه کنن,
‫آره, ‫آهنگش خیلی خفنه فردی,
‫آره، موافقم, ‫ملودیش خیلی اضطراریه,
‫بهتره اجرای زنده‌اش رو ببینیم,
‫من هم تو فکرش بودم,
‫حس می‌کنم بتونیم بلیت کنسرتش رو جور کنیم,
‫دو بلیت می‌گیریم, ‫شاید بهتر باشه شش بلیت نگیریم,
‫یا همه می‌ریم، یا نمی‌ریم, ‫قانونمون از همین قراره,
‫با این حال من الان عقب‌عقب می‌رم,
‫در نتیجه، الان آخرین فرصتته,
‫بیلی بتسون، باهام بیا,
‫نه، نه، نه!
‫وای، فیلادلفیا امروز چقدر قشنگه!
‫واقعا قشنگه؟
‫- کارم داره تموم می‌شه, ‫- دوباره؟
‫- خیلی‌خب, ‫- بهتره باحال باشه,
‫عه، عه! ‫همه‌تون کجا می‌رین؟
‫اِم,,,
‫می‌ریم با خلافکاران مبارزه کنیم؟
‫- خیلی‌خب, ‫- خداحافظ مامان,
‫- خداحافظ مامان,
‫- خداحافظ, ‫- خداحافظ رزا,
‫بهش فرصت بده,
‫آماده‌این بچه‌ها؟
‫شزم!
‫وای خدایا,
‫الان از هم می‌پاشه,
‫فرار کنین!
‫♪ باید قهرمانی نجاتم بده ♪
‫♪ منتظرم قهرمانی آخر شب نجاتم بده ♪
‫♪ طرف,,, ♪
‫نه، نه، نه,
‫نه بابا، اذیت نکن! ‫واقعا در حین گوش دادن,,,
‫به این آهنگ نجاتت دادم؟
‫نه! هوات رو دارم، هوات رو دارم,
‫اصلا نمی‌خواد وحشت کنین, ‫کاپیتان قدرت‌تمام رسیده,
‫وای,
‫شوخی کردم بابا، خیلی راحته,
‫سلام!
‫وای خدا جون, پیشی‌ان!
‫وای! چقدر نازن!
‫واقعا الان ولمون کرد؟
‫خیلی‌خب، بریم,
‫- خیلی‌خب, ‫- نه، نه، نه، هواتون رو دارم!
‫اون دستیارمه, ‫اسمش کاپیتان قدرت‌تمام کوچولوئه,
‫آهای! کوچولو؟
‫بهتره محکم بچسبین,
‫همه در امانن,
‫کارت حرف نداشت ماری,
‫جمع بشین خانواده عزیزم!
‫خیلی‌خب، جریان از این قراره,
‫یه کار دیگه هم داریم،
‫باید جلوی فروپاشی این پل رو بگیریم,
‫پل بن فرانکلین فرو پاشید,
‫خوش‌بختانه، تلفاتی نداشتیم,
‫تا حدی مدیون قهرمانان شهرمونیم,,,
‫که یکیشون الان کنارمه,
‫خیلی خوشحالم که تو برنامه‌تونم نانسی,
‫چی بگم؟ ‫یه روزه این همه کار کردیم,
‫درسته, خب، چه حسی داری ‫که اسمتون رو,,,
‫«ناکامان فیلادلفیا» گذاشتن؟
‫از اون‌جایی که اسم رسمیمون نیست،
‫حسی نداریم, ‫اسم خودمون که نیست,
‫درسته، ولی مهم‌ترین مسئله از این قراره,,,
‫این‌ها چشونه؟
‫تا حالا دقت کـ,,,
‫می‌رم سری به بچه‌ها بزنم,
‫آره، بهتره بزنی, ‫خدا می‌دونه چیکار می‌کنن,
‫احتمالا مواد می‌کشن، مگه نه؟ ‫احتمالا در حین سیگار الکترونیکی کشیدن,,,
‫تو «تیک‌تاک» سلفی می‌گیرن,
‫وای,
‫پیشی بغلته؟
‫نه,
‫[فروپاشی پل]
‫[مخفیگاه]
‫[در کمد خونه]
‫اسمت رو تانی می‌ذارم,
‫[شیمی آلی]
‫«پل رو نابود کردن؟» ‫چی؟
‫نجات ندادنش با خراب کردنش فرق می‌کنه, ‫اشتباه می‌کنم؟
‫تازه، جون بی‌شمار آدم رو نجات دادیم,
‫صد و شصت و دو نفر بودن, ‫قابل شمارشه,
‫از نظر احساسی بی‌شمار بودن,,,
‫ماری,
‫یوجین کجاست؟
‫جای همیشگیشه,
‫«اتاق درها» رو نقشه‌برداری می‌کنه,
‫یوجین!
‫آهای رفیق! کجایی؟
‫[مواظب سگ عنکبوتی باشین] ‫[سیزده سال به بالا]
‫آهای یوجین!
‫[سرزمین افسانه‌ها، امن] ‫[درجه‌بندی سنی نداره]
‫آهای؟ جلسه داریم یوجین,
‫وای,
‫دیر کردی,
‫اصلا نرو اون تو,
‫[منبع سوخت کابوس‌ها] ‫[مخصوص هجده سال به بالا]
‫خیلی‌خب خانواده عزیزم، بریم تو کارش,
‫خیلی‌خب، روز مهمی بود،
‫پل بزرگی بود، می‌شه گفت دو سه بار ‫از دستمون در رفت، درسته؟
‫ولی همین الان به اشتباهاتمون فکر می‌کنیم,
‫ماری؟
‫من تفکرم رو خرج شیمی آلی می‌کنم,
‫هیچ‌کسی که رفیق داشته باشه ‫چنین حرفی نمی‌زنه,
‫راستش رو بخوای، ‫اگه می‌رفتم دانشگاه،
‫الان رفیق داشتم,
‫«راستش رو بخوای» ‫از اون حرف‌های هوشمندانه است,,,
‫که افراد زرنگی که لازم نیست,,,
‫برن دانشگاه به زبون میارن,
‫در نتیجه،
‫برگردیم سر فیلممون,
‫خب، بچه‌ها، همون‌طور که می‌بینین،
‫اولش خیلی قدرتمند شروع کردیم، مگه نه؟
‫حرف نداشتیم، خیلی هماهنگ بودیم، ‫پرانرژی بودیم،
‫عالی بودیم!
‫عه، شرمنده مربی, ‫باید برم پرواز کنم,
‫نه، نه، نه، ارائه‌ام تموم نشده,
‫خودم می‌دونم, بازبینی‌هات رو ‫هم خیلی دوست دارم,
‫ولی باید کمی قبل از شام پرواز کنم,
‫- این‌جوری بدنم سفت نمی‌شه! ‫- باشه، قبوله، قبوله, بازبینی نمی‌کنیم,
‫گروهی پرواز می‌کنیم, ‫خیلی خوش می‌گذره,
‫باید این ماده لزج رو آزمایش کنم ‫و ببینم سمیه یا نه،
‫آخه داره خارشم می‌گیره,
‫عه, بازی «فیلیز» همین الان شروع شد،
‫پس من می‌رم بیسبال تماشا کنم,
‫بهتره تانی رو پس بدم,
‫ای بابا، بی‌خیال! ‫جریان چیه؟
‫جریان از چه قراره؟ ‫یا همه می‌ریم، یا اصلا نمی‌ریم بچه‌ها!
‫اگه بگی باید کار کنی,,,
‫باید کار کنم,
‫اصلا واسه چی شغل داری؟
‫واندر وومن که شغل نداره!
‫- بس کن, ‫- نه، جدی می‌گم,
‫خیال می‌کنی موش رو دم‌اسبی می‌بنده ‫و عینک می‌ذاره,,,
‫که کسی نشناسدش,,,
‫و حسابدار جاییه؟
‫بس کن دیگه, ‫زیادی بهمون می‌چسبی,
‫صرفا چون فردی می‌خواد ‫ده دقیقه تنها پرواز کنه،
‫دلیل نمی‌شه که عین مامانت ولت کنه,
‫یا من که می‌خوام برم دانشگاه،
‫دلیل نمی‌شه خانواده‌مون رو ترک کنم,
‫آها, خیلی‌خب، ایول،
‫باز هم بحث دانشگاه رو پیش کشیدی, ‫کاملا درک می‌کنم,
‫باشه,
‫واقعا متوجه شرایط خودت نیستی؟
‫پنج ماه دیگه هجده ساله می‌شی,
‫بیرونم نمی‌کنن, ‫تو رو که بیرون نکردن,
‫آره، ویکتور و رزا خیلی مهربونن، ‫ولی قراره سنت عین خودم,,,
‫از سن حمایت یتیمان بگذره,
‫باشه، فهمیدم, ‫خودم طرز کارشون رو بلدم، خب؟
‫واقعا بلدی؟
‫ویکتور و رزا به زور ‫پول اجاره رو جور می‌کنن,
‫دولت هم واسه تأمین محل سکونت ‫و غذای من بهشون پول نمی‌ده،
‫به زودی پول تو رو هم نمی‌دن,
‫برام مهم نیست واندر وومن شغل داره یا نه,
‫خودم می‌خوام بهشون کمک کنم,
‫بیلی، ما هم بالاخره,,,
‫باید عین کل ساکنین زمین ‫شغل پیدا کنیم یا,,,
‫از خونه بریم,
‫هیچی ابدی نیست,
‫اسمش «سنگ ابدیت»ـه‌ها,
‫پس معلومه یه سری چیزها ابدی‌ان,
‫ولم کنین که بمیرم,
‫وای، ولی با خودمون هدایایی آوردیم,
‫جادوئه,
‫امکان نداره,
‫بین این دنیا و جادو مانع کشیده بودن,
‫آره, بعد از این که تو از قلب پدرمون ‫بیرون کشیدیش، مانع کشیدن,
‫از کل خدایان این دنیا بیرون کشیدیش,
‫از خودم بیرون کشیدش,
‫یادت نمیاد چی دزدیدی؟
‫قدرت خودم رو به یاد نمیاری؟
‫قدرت عناصر بود,
‫نه, من مانعی کشیدم ‫که نذارم همنوعان شما,,,
‫وارد دنیای انسان‌ها بشن,
‫اون مانع فقط در صورتی باز می‌شه که,,,
‫یکی این رو شکسته باشه؟
‫چطور,,,
‫قهرمانمون کجاست؟
‫خودت این چوبدستی رو ‫واسه پدرمون ساخته بودی،
‫خودت هم تعمیرش می‌کنی,
‫من که بهتون گفتم حاضرم بمیرم، ‫ولی کمکتون نکنم,
‫حالا به زبونش بیار,
‫عمرا, عمرا!
‫عمرا که نداریم,
‫به زبونش بیار,
‫به زبونش بیار, به زبونش بیار,
‫شزم!
‫حالا می‌تونیم خوش بگذرونیم,
‫خوش‌گذرونی مال بچه‌هاست عزیزم, ‫ما تو جنگیم,
‫- وای خدا جون, ‫- وای خدا جون,
‫- خیلی عذر می‌خوام! ‫- خیلی عذر می‌خوام!
‫نه، عذر نخواه, خودم عذر می‌خوام!
‫نه، تقصیر خودم بود, ‫حالت خوبه؟
‫- خوبم، آره, ‫- خیلی‌خب، باشه,
‫- من همیشه خوبم, ‫- خوبه,
‫اِم، راستش، اینـ,,, ‫اینجا رو بلدی؟
‫خانم ساندرزه!
‫آره، می‌خواستم بگم,,,
‫معلومه که بلدم, ‫صدام خروسی شد, خیلی عجیبه,
‫نه بابا، خودت رو اذیت نکن, ‫شاید حالت بهتر بشه,,,
‫که بدونی در مقابل خجالت کشیدنت,,,
‫هیچی نیست,
‫آها، وقتی اعتماد به نفس دارم، ‫خجالتی می‌شم,
‫بالاخره پیدات کردیم,
‫- سلام, ‫- دختر تازه‌واردی, اولین کلاسته,
‫- آره, ‫- برت هستم, ایشون برکه,
‫ببین، اگه چیزی لازم داشتی،
‫بیا سراغ خودمون, ردیفش می‌کنیم,
‫برت و برک بایر,
‫همه‌چی رو ردیف کردن, ‫از اختلال شخصیت خودشیفته گرفته,,,
‫تا عفونت کلامیدیا رو ردیف کردن,
‫کلی به بقیه هم می‌دن,
‫ایشون بچه «بنیاد آرزوهای» تاندرکرکه,
‫پسرک دوآتشه خیال کرده ‫دیگه بزرگ شده,
‫آره، جایگاهش رو بلد نیست,
‫معلومه که بلدم, ‫جایگاهم تو اون سطل زباله نیست,
‫آخه در اون صورت ‫انسان بوگندویی می‌شم،
‫مگه متوجه نیستین؟ ‫بوگندو بودن مختص خودتونه بچه‌ها!
‫فریمن زمین خورد,
‫عه، عه! اینجا رو!
‫- الان دیگه خودم ابرقهرمان شدم, ‫- ایول!
‫این واسه چی این وسطه؟
‫امان از دست سرایدارها,
‫بلند شو پسر, ‫چیکار می‌کنی؟
‫بیا ببینم,
‫بهتره این رو تعمیر کنی، خب؟
‫آره، احتمالا واسه همین زمین خوردی,
‫- آره, ‫- خداحافظ دختر تازه‌وارد,
‫ای وای، مرسی آقای گکل,
‫قابلی نداره, اون سطل آشغال,,,
‫وقتی خودم دانش‌آموز اینجا بودم ‫خونه دومم محسوب می‌شد,
‫ببین,
‫خودت می‌دونستی اون‌ها می‌خوان بزننت،
‫ولی باز هم دخالت کردی,
‫می‌دونی چیه؟ ‫همین‌جوری خودم رو سرگرم می‌کنم،
‫هرچی بامزه‌تر باشم،
‫بیشتر مشت نثارم می‌کنن,
‫خب، من رو که خندوندی,
‫اینه که,,,
‫قهرمانی,
‫باهام تا دم کلاس میای یا نه؟
‫واسه چی باید تا کلاس باهات بیام؟ نه,
‫واسه چی باید بیام؟ ‫آره!
‫مرسی,
‫خب، از اول بگو,
‫بچه «بنیاد آرزوهای» تاندرکرک یعنی چی؟
‫آها, اِم، شوخی خودمونی‌ایه، ‫ولی خلاصه بگم،
‫چند وقت پیش به طور اتفاقی,,,
‫با چند ابرقهرمان تو سلف ناهار خوردم,
‫وایستا ببینم، ‫بچه‌ای که رفیق ابرقهرمانان بود,,,
‫- خودت بودی؟ ‫- آره,
‫ولی باز هم باهات بدرفتاری می‌کنن؟
‫متأسفانه اگه آدم ‫آشنای باحالی داشته باشه،
‫دلیل نمی‌شه خودش هم باحال باشه,
‫به نظر من که خیلی باحالی,
‫فردی!
‫اسممه,
‫شرمنده، خیلی غیرعادی و بلند گفتم, ‫با صدایی عادی,,,
‫گفت فردی هستم,
‫آن هستم,
‫آن,
‫- ایول! ‫- زدی تو خال,
‫عه، باید عصات رو تعمیر کنی داداش!
‫چیه؟
‫خوبه کوچولو, ‫احسنت,
‫حالا برو مسئول این اتفاق رو برام پیدا کن,
‫وای, اِم,,,
‫خیلی خرسندم که چنین حسی داری,
‫جدی می‌گم، آخه نگاهی به اینجا بنداز,,,
‫مکانش عاشقانه است،
‫شامپاینش گرونه، ‫بشقاب‌هاشون بزرگه و غذاشون کوچکه,
‫یعنی هیچی کم نذاشتی,
‫خیلی خوشم میاد، جدی می‌گم,
‫ولی مطمئن نیستم,,,
‫که الان آمادگی تعهد ‫داشته باشم یا نه، متوجهی؟
‫وایستا، وایستا، وایستا, ‫نه، با خودت مشکلی ندارم,
‫قول می‌دم با خودت مشکلی ندارم, خب؟ ‫ببین,,,
‫خودم می‌دونم کل دنیا می‌خوان ‫شاهد رابطه‌مون باشن,
‫می‌خوان من و تو رو کنار هم ببینن,
‫جفت قدرتمندی هستیم, ‫خدایان جذابی هستیم,
‫اسممون رو «شی‌زم» می‌ذارن,
‫گمون کنم صرفا از این می‌ترسم,,,
‫که قراره همه‌شون رو روسیاه کنم, متوجهی؟
‫می‌ترسم خودت رو روسیاه کنم,
‫می‌دونی چیه؟ ‫به درک, بیا امتحان کنیم,
‫بیا این کار جنون‌آمیز رو امتحان کنیم,
‫شاید بهتر باشه,,,
‫با یه بوسه تثبیتش کنیم؟
‫بیلی بتسون!
‫تو قهرمان خیلی احمقی هستی,
‫این دیگه,,, ‫جریان از چه قراره؟
‫چهره زیباش چی شد؟
‫ضمنا، مگه تو نمردی؟
‫اومدم از فرای دنیای خودت ‫بهت هشداری بدم,
‫دختران اطلس دارن میان سراغت,
‫دختران اطلس؟
‫دارن میان دنیات رو نابود کنن,,,
‫و بشریت رو تا ابد ‫تو حفره عذاب بی‌پایان,,,
‫- شکنجه کنن, ‫- خیلی‌خب، حس می‌کنم شاید,,,
‫بهتر باشه این حرف‌ها رو یادداشت کنم,
‫- ساکت باش! ‫- باشه، باشه,
‫نمی‌دونی چیکار کردی,
‫از انتخابت پشیمونم,
‫مانع بین دنیاتون,,,
‫به خاطر تو نابود شده,
‫الان دیگه دنبالت می‌افتن,
‫دنبال خانواده‌ات می‌افتن,
‫هوم؟
‫وای، دارن میان, ‫ببین چی می‌گم بیلی,
‫سرنوشت دنیات دست خودته,
‫تنها کاری که اصلا نباید بذاری,,,
‫دختران اطلس عملی کنن ‫از این قراره که,,,
‫هستی فردی؟
‫نچ، حوصله‌اش رو ندارم, ‫تکراریه,
‫فساد بانکی؟ شوخیت گرفته؟
‫سرقت ماشین زره‌پوش؟
‫گمون کنم یه لقمه چپش کنم,
‫شزم!
‫یوهو!
‫نوش جان,
‫سلام,
‫- عه، سلام! ایول، یعنی سلام, ‫- سلام,
‫اِم، می‌خوای نشونم بدی,,,
‫اون موقع کجا نشسته بودی؟
‫آها، آره، معلومه, چرا که نه؟
‫- باشه, دنبالم بیا, ‫- خیلی‌خب، باشه,
‫خب، می‌شه گفت میز اون تهه,
‫خب، نشسته بودم، آره,,,
‫خلاصه بگم، من همین‌جا نشسته بودم، ‫اون هم,,,
‫همون‌جا نشسته بود,
‫- همین‌جا؟ ‫- همون‌جا بود، آره,
‫وای، شرمنده,
‫- برادرم خیلی رو اعصابه, ‫- [پیام از طرف بیلی]
‫وای، من هم تجربه‌اش رو دارم, ‫اِم، خواهرمه,
‫باید همیشه بدونه کجام,
‫درسته,
‫خیلی درکت می‌کنم,
‫ضمنا، همیشه خیال می‌کنه ‫بیشتر از من می‌فهمه,
‫حتی وقتی ثابت شده حق باهاش نیست؟
‫دقیقا, البته نه که دوستش نداشته باشم‌ها,
‫نه، معلومه, ولی قشنگ می‌شه ‫اگه کسی مدام,,,
‫سرش تو زندگی آدم نباشه,
‫- از اول صبح سرش تو زندگی آدم نباشه! ‫- آخه من که دیگه بچه نیستم,
‫نه! من یه ماه ازش کوچک‌ترم، ‫دقیقا یه ماه کوچک‌ترم,
‫ضمنا، واقعا باید همه کارها رو ‫با همدیگه بکنیم؟
‫نه!
‫عه! بیلی! چه,,,
‫چه تصادفی! اِم,,,
‫همین الان داشتم به آن، دوستم، می‌گفتم,,,
‫- چه آدم باحالی هستی, ‫- باید صحبت کنیم,
‫باید صحبت کنیم, ‫طرف عاشق صحبت کردنه,
‫- خیلی خوب صحبت می‌کنه, ‫- فردی,
‫- باید باهاش صحبت کنم, الان میام, ‫- خیلی‌خب,
‫وایستا ببینم، مگه بهمون نگفته بودی ‫جادوگره متلاشی شد؟
‫پوست صورتش کنده شده بود,
‫به کپه‌ای خاکستر بدل شده بود,
‫- آره، ظاهرا مرگش حتمی بوده, ‫- چه بدونم,
‫آره, ولی الان به خوابم میاد,,,
‫و سعی داره پیغامی بهم برسونه فردی,
‫ممکنه قدرت فرافکنی اثیری داشته باشه,
‫- یعنی چی؟ ‫- عین اوبی‌وان کنوبی,,,
‫- از اون دنیا اومده پیشت؟ ‫- دیگه بسه، بعد از مدرسه,,,
‫جلسه اضطراری برگزار می‌کنم,
‫- می‌خوام بیای, ‫- دیگه می‌خوام کجا برم؟
‫- چیه؟ ‫- پسر,
‫[کاپیتان قدرت‌تمام ‫کامیون زره‌پوش را منفجر کرد]
‫خیلی‌خب، اولا، من منفجرش نکردم!
‫خب؟ خودش همون‌شکلی بود، ضمنا,,,
‫تو «تریبون» نوشتن؟ ‫خبر دروغینه!
‫فردی، ما یه قانون بیشتر نداریم,
‫یا همه می‌ریم، یا کلا نمی‌ریم,
‫راستی، قانون احمقانه‌ایه,
‫دختری داره باهام صحبت می‌کنه بیلی,
‫دختره, به عمرم دختری باهام حرف نزده بود!
‫احتمالا اصلا نتونم با این دختر باشم،
‫ولی اگه مدام سعی کنی,,,
‫کل کارهام رو کنترل کنی، ‫اصلا نمی‌فهمم می‌تونم یا نه!
‫فقط بیا دم سنگ فردی,
‫خیلی‌خب, هوم,
‫راستی، اِم، خواهر داره,
‫بدجوری سلطه‌گره,
‫گمون کنم خیلی به هم بیاین,
‫راستش، گمون کنم عاشقش بشی,
‫ببینین، ببینین، ببین, خانواده عزیزم،
‫خودم می‌دونم مسخره جلوه می‌کنه,
‫مسلما خودم هم,,,
‫از معنی این حرف‌ها خبر ندارم،
‫ولی خیلی تند حرف می‌زد،
‫صداش خیلی بلند بود ‫و گمون کنم می‌خواست بهمون هشدار بده,
‫داشت داد می‌زد و از مسائل,,,
‫مزخرف جادوگری و دنیاها می‌گفت,
‫حتما باید این‌قدر بلند صحبت کنی؟
‫آره ماری، آخه اون‌قدرها هم بلند نیست,
‫به نظرم صدام واسه فضای داخلی خیلی مناسبه,
‫چی شده؟ ‫حالت خوبه؟
‫- آره, ‫- واسه چی عینک آفتابی زدی؟
‫امروز صبح رفتی چشم‌پزشکی؟
‫چه بدونم، به نظرم ماری واقعا ‫رفته چشم‌پزشکی،
‫ولی دیشب رفته ‫و کلی خوش گذرونده,
‫راستش رو بخوای، ‫واقعا کلی خوش گذروندم,
‫با هم‌سن و سالانم آشنا شدم ‫و خوش گذروندم,
‫تو چشم‌پزشکی دوست پیدا کردی؟
‫نه، رفـ,,,
‫باشه، می‌شه برگردیم سر اصل مطلب؟
‫ببینین، سرم داد می‌زد,,,
‫و می‌گفت دختران اطلس,,,
‫دارن میان شکارمون کنن,
‫خب، ببینین چی دستگیرم شد,
‫«دختران اطلس فرزندان,,,»
‫«تیتانی به تام اطلسن,,,»
‫این که تابلوئه،
‫ولی فرزند نیکس، الهه شب و مرگ هم هستن,
‫خب، شب‌ها اتفاقات خوبی هم رخ می‌ده,
‫مرگ هم رخ می‌ده,
‫بده ببینمش,
‫«دخترانش محافظ درخت حیات افسانه‌ای هستن,,,»
‫«که سیب‌هایی زرین داره ‫و حاوی بذر حیاتن,,,»
‫«که دنیاشون از همون بذر تشکیل شده,,,»
‫«و محافظش,,,»
‫- «یه اژدهاست,» ‫- مسخره نکن,
‫یهو حواسم جمع شد,
‫دقیقا، موافقم,
‫آخه از طرفی خیلی وحشتناکه,
‫- ولی از طرف دیگه اژدها داره! ‫- اژدها داره!
‫ماری, چیکار می‌کنیم؟
‫نمی‌دونم پسر, ‫خودت جلسه گذاشتی,
‫درسته، آره، قبوله، ‫ولی همه‌مون باید موافق باشیم،
‫ضمنا، ببینین,
‫به نظرم معمولا خودت بهتر از من فکر می‌کنی,
‫جادوگره دستورالعمل خاصی ‫بهم ارائه نداد، خب بچه‌ها؟
‫مثلا طرز کار ‫خیلی از این چیزها رو بلد نیستم,
‫اتاق درها رو بلد نیستم، ‫اون ویولن رو,,,
‫که مدام می‌سوزه بلد نیستم، ‫خیلی عجیبه، ولی,,,
‫قطعا گرمای مخفیگاهمون رو ‫تأمین می‌کنه، مگه نه؟
‫حتی اسم ابرقهرمانیم رو بهم نگفت,
‫نمی‌خوام بگم خودم تلاش نمی‌کنم,
‫ولی خیلی به کمکتون نیاز دارم,
‫اِم، شاید آشنایی داشته باشم ‫که بتونه کمکمون کنه,
‫برو بابا, اون روشن می‌شه,
‫برو بابا,
‫یعنی من دارم کل مخفیگاهمون رو ‫نقشه‌برداری می‌کنم،
‫ولی تو بهم نگفتی اینجا وجود داره؟
‫واقعا مسئله مهمی رو نگفته بودی,
‫امان از دستت پسر,
‫- وای! ‫- «وای» چی؟
‫- اینجا رو!
‫سلام استیو,
‫چی؟ ‫قلمه رو «استیو» صدا می‌کنی؟
‫آره، به نظرم «استیو» بهش می‌اومد,
‫«استیو» خیلی بهش میاد,
‫«گزارش کتاب «جنایت و مکافات» ‫به قلم پدرو پنیا؟»
‫آره,
‫پدرو,
‫- پسر، داری تقلب می‌کنی, ‫- خب، همه‌چی رو بلده,
‫- هوم, ‫- جدی می‌گم, ازش بپرسین,
‫می‌شه همین‌جوری ازش سوال پرسید؟
‫- می‌شه دیگه, ‫- چه باحال, خیلی‌خب، ایول,
‫استیو، می‌خوایم از دختران اطلس,,,
‫اطلاعاتی کسب کنیم,
‫کمکی از دستت برمیاد؟
‫[شورش یونان، جلد سوم، شورای جادوگران، ‫دادگاه‌های انسان‌ها، خدایان و الهه‌ها، جلد هفتم]
‫- اسم کتابن, ‫- خیلی‌خب,
‫بیاین هرکدوممون یه کتاب انتخاب کنیم,
‫فردی کجاست؟ ‫آخه افسانه‌های گمنام,,,
‫خوراک خودشه,
‫حتی مطمئن نیستم فردی دیگه ‫از مفهوم گروهمون باخبر باشه,
‫راستش، من تا حالا این بالا نیومده بودم,
‫دروغ نگو, ‫همین‌جا با دوستان ابرقهرمانت,,,
‫می‌شینین، مگه نه؟
‫نه، راستش، واسه چی باید بخوان بیان اینجا؟
‫البته اومدن، چرا، ‫داشتن رد می‌شدن,,,
‫واقعا می‌شناسیشون؟
‫یا عین جریان ‫«دوست‌دخترم کاناداییه» می‌مونه,
‫آها، کولت رو می‌گی؟ ‫خب، فعلا دیگه,,,
‫تعهد خاصی به هم نداریم,
‫می‌خوای یکیشون رو ببینی؟
‫یعنی چطوری ببینم؟
‫یعنی همین الان از نزدیک ببینیش,
‫فرض می‌کنم جوابت مثبته,
‫امروز هم روز شانسته،
‫آخه قراره به جذاب گروهشون زنگ بزنم,
‫اون دختره رو می‌گی؟
‫- نه، پسر جذابشون رو می‌گم, ‫- اون رو می‌گی؟
‫چی؟ اون؟
‫ببین، جذابیت از نظر هر کسی ‫فرق می‌کنه، مگه نه؟ ولی، اِم,,,
‫کاپیتان قدرت‌تمام معمولا ‫تو اکثر نظرسنجی‌های اینترنتی اوله،
‫در نتیجه,,, خیلی مهم نیست,
‫شوخی می‌کنی فردی؟
‫آخه نمی‌خواستم مجبورت کنم ‫واقعا اثباتش کنی,
‫نه‌خیر، شوخی نمی‌کنم, ‫من هم همین الان,,,
‫باهاش تماس می‌گیرم, ‫همین الان باهاش تماس می‌گیرم,
‫پس تکون نخور, ‫همون‌جا بشین,
‫سلام کاپیتان قدرت‌تمام, ‫چه خبر؟
‫منم، فردی، رفیقت, آره,
‫یادته یه بار جونت رو نجات داده بودم؟
‫نه، نه، نه، اون دفعه رو می‌گم,
‫آره,
‫خب، می‌خوام لطفم رو جبران کنی,
‫تو باید آن باشی,
‫وای خدایا,
‫شنیدم از دوستان فردی‌ای,
‫درسته, آره, ‫چطوری,,,
‫راستش، درسته که من قدرت فوق‌بشری دارم،
‫ولی قهرمان واقعی,,,
‫اون بچه است,
‫آره، یعنی راستش,,,
‫به عمرم کسی عین اون ندیدم,
‫خیلی خودشه,,,
‫و صمیمی و بامزه است,
‫- چقدر ازش تعریف کردی, ‫- آره,
‫چطوری آشنا شدین؟
‫تو «کامیک‌کان» آشنا شدیم,
‫- «کامیک‌کان» چیه؟ ‫- چی؟
‫به نقل از این کتاب،
‫خدایان انسان‌ها رو خادمشون محسوب می‌کردن،
‫اسباب‌بازیشون بودن،
‫بچه‌هایی بودن ‫که باید تنبیهشون می‌کردن,
‫مرسی استیو,
‫ولی انسان‌ها بالاخره شورش کرده ‫و به خدایان پشت کردن,
‫الان دارم جریان همون رو می‌خونم,
‫خب، ظاهرا کل این ماجراها,,,
‫حول محور سلاح قدرتمندی می‌چرخه,
‫خب، اطلس، پدر,,,
‫دختران اطلس، معلومه کیه دیگه، آره،
‫از درخت حیات چوبدستی‌ای ساخته بود,,,
‫و با اون چوبدستی به برخی ‫خدایان قدرت می‌بخشید،
‫ولی قدرت بعضی‌هاشون رو هم می‌گرفت,
‫پس اطلس کل قدرت‌های ماوراطبیعی رو ‫تو چوبدستیه جمع کرده,
‫آره، احسنت, عین باتری جادو می‌مونه,
‫ولی وقتی اوضاع وخیم شد،
‫انسان‌های جادوگر شورایی تشکیل داده,,,
‫و چوبدستیه رو از اطلس دزدیدن,
‫با چوبدستیه قدرت خودش رو گرفتن,
‫وقتی هم جادوش رو به دست آوردن، ‫به بقیه خدایان حمله کردن,,,
‫بچه‌ها، همون جادوگره است! ‫می‌شناسمش،
‫همون جادوگریه که آشنامه!
‫اینجاها چی نوشته؟
‫«خرد سلیمان،»
‫«توان هرکول، استقامت اطلس،»
‫«قدرت زئوس، ‫شجاعت آشیل,,,»
‫«و سرعت مرکوری,» ‫همین قدرت‌ها رو دزدیده بودن,
‫نه,
‫[شزم: ترکیب حروف ابتدایی نام هر یک]
‫وای، بچه‌ها، اینجا رو!
‫پس معنی اسمم از همین قراره,
‫خیلی از تصور خودم باحال‌تره،
‫خیال می‌کردم اسم مسخره‌ایه، اینه که,,,
‫می‌شه به قدرتی که احتمالا ‫الان غایبه اشاره کنم؟
‫- ایناهاش, ‫- [خرد سلیمان]
‫عذر می‌خوام،
‫داری غیرمستقیم و به وضوح می‌گی,,,
‫که من به طریقی خرد سولیمان رو,,,
‫- ندارم؟ ‫- آره,
‫خب، شاید بعدا نصیبت بشه,
‫بالاخره معمولا از ماری می‌پرسی چیکار کنیم,
‫- منظوری ندارم, ‫- آره,
‫خیلی ناراحت شدم,
‫صرفا می‌خوام همه‌تون بدونین,
‫ضمنا، اسمش «سلیمان»ـه,
‫وای,
‫دیگه چی دستگیرمون شده خانواده عزیزم؟
‫خب، ظاهرا وقتی چوبدستیه ‫قدرت خدایان رو جمع کرد،
‫جادوگران دنیای خدایان رو,,,
‫تو کره‌ای جادویی حبس کرده,,,
‫و تا ابد منزویش کردن,
‫دستشون رو از جادو کوتاه کردن,
‫آها، پس داستان از این قرار بود,
‫آره، گمون نکنم دیگه دستشون کوتاه باشه,
‫امروز صبح صحنه عجیب و مخوفی,,,
‫در یونان، آتن رقم خورد,
‫دو زن که ظاهرا لباس ‫یونان باستان به تن داشتن,,,
‫عه، عه، عه، اون چوبدستیه جادوگره است, ‫از کجا آوردنش؟
‫خب، کل این مجسمه‌ها قبلا انسان بودن,
‫من می‌خوام بدونم چی شد ‫که چوبدستیه از اروپا,,,
‫و یونان سر در آورده؟
‫ای وای جناب، ‫شرمنده که عصات رو گرفتم,
‫می‌خوای پسش بدم؟
‫خب، خودم نصفش کردم ‫و انداختمش دور,
‫پس احتمالا سفرش ‫از همون‌جا شروع شده,
‫- متوجهین؟ ‫- چی؟
‫«چی» دیگه یعنی چی؟ ‫چیه؟
‫- همون‌جا ولش کردی؟ ‫- همه‌مون حضور داشتیم‌ها,
‫بچه‌ها، من چوبدستی داشتم, ‫به همه‌تون قدرت فوق‌بشری دادم,
‫راستی، قابلتون رو نداشت,
‫بعدش هم مجبور شدم نصفش کنم ‫که سیوانا باهاش,,,
‫کارهای خبیثانه انجام نده، خب؟
‫چوبدستیه رو شکستی،
‫یعنی مانع بین دنیاها رو نابود کردی,
‫تازه باخبر شدیم,
‫ضمنا، الان دیگه قیافه‌شون رو دیدیم،
‫پس وقتی بیان شکارمون کنن، ‫متوجه حضور,,,
‫- اون دوتا می‌شیم,,, ‫- سه‌تان,
‫چی؟
‫اطلس سه دختر داشت,
‫کالوپسو، هسپریدس,,,
‫و آنثیا,
‫آنـ,,,ـثیا,
‫راستش، من صرفا ابرقهرمان نیستم,
‫شنونده خیلی خوبی هم هستم,
‫واسه همین,,,
‫حس می‌کنم,,,
‫ممکنه از فردی خوشت بیاد,
‫صرفا می‌خوام بدونم کی برمی‌گرده,
‫نمی‌خوام بلایی سرش بیاد,
‫آها، خب، آن,,, ‫انتخاب عشق,,,
‫که دست خود آدم نیست,
‫چی؟
‫منظورم اون نبود,
‫اگه الان پیداش بشه، ‫بدجوری به خطر می‌افته,
‫ای بابا! ببین کی کنارته,
‫چه خطری می‌خواد پیش بیاد؟
‫ما پیش میایم,
‫خیلی‌خب,
‫متوجه شدم,
‫بیاین برقصیم,
‫وای خدایا,
‫فردی؟
‫آخ!
‫وای فردی، خبر نداشتم,
‫اصلا نمی‌خواستم بلایی سر تو بیاد,
‫وای، قرار نیست بلایی سر من بیاد,
‫شزم!
‫شزم,
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- آقـ,,,
‫فردی، حالت خوبه؟
‫برگردین تو, ‫شما برگردین تو آقای گکل,
‫من خوبم, برگردین تو,
‫شما کی هستین؟ ‫بچه‌هاتون اینجا درس می‌خونن؟
‫چیکار می‌کنی؟ ‫بلایی سرش نیار,
‫دستم هم بهش نمی‌خوره, ‫بهت قول می‌دم,
‫آقای گکل, چـ,,,
‫چی گفت؟ چیکار می‌کنین؟
‫چیکار می‌کنین؟
‫چیکار می‌کـ,,, ‫نه، نه، نه!
‫وایستین، وایستین، وایستین!
‫آهای، نه، نه، نه!
‫وایستین، نه، نه، نه!
‫یادم رفته بود چه راحت می‌ترکن,
‫واسه چی باید چنین کاری می‌کردین؟
‫عین انگور می‌ترکن,
‫این دیگه,,, ها؟
‫خب، بچه، بهمون بچه بقیه رو کجا پیدا کنیم؟
‫لزومی نداره,
‫بالش رو بچین آنثیا,
‫آخ,
‫وایستا,
‫باز هم هستن,
‫- چه عالی, همه‌شون رو شکست می‌دیم, ‫- نه,
‫واسه چنین کاری نیومده بودیم,
‫اومدیم دنبال بذر حیات, ‫دست بکش خواهر,
‫طبق برنامه خودمون پیش می‌ریم,
‫اگه پدر اینجا بود، اصلا دست نمی‌کشید,
‫ولی پدر مرده,
‫حد خودت رو بدون خواهر,
‫وگرنه خودم حالیت می‌کنم,
‫به روش خودمون پیش می‌ریم، ‫نه به روش اون‌ها,
‫کافیه تکون بخورین,,,
‫تا گردن این بچه رو بشکنم,
‫وای، فردی,
‫بیلی، نه!
‫بیلی، جلو نیا!
‫دارن قدرتمون رو با چوبدستیه می‌گیرن,
‫چی؟ چی؟
‫ببخشید!
‫عذر می‌خوام،
‫عذر می‌خوام، فقط جون خودتون رو نجات بدین,
‫نه، نه، یا همه می‌ریم، یا اصلا نمی‌ریم, ‫پیش هم می‌مونیم,
‫پیش همدیگه هم می‌مونین، ‫آخه نمی‌تونین برین,
‫ببینیم شما از حبس شدن ‫تو دنیایی رو به موت خوشتون میاد یا نه,
‫نه!
‫فردی!
‫از خیابون سیتی لاین در شمال,,,
‫تا ساحل غربی رود اسکوکل,,,
‫تا محله کابز کریکه,
‫ظاهرا این مانع ناشناخته,,,
‫گنبدی‌شکله،
‫ورود و خروج از شهر غیرممکن شده,,,
‫و عده‌ای می‌گن ممکنه ‫این مانع جادویی غیرعادی,,,
‫کار یا خرابی «ناکامان فیلادلفیا» باشه,
‫- پشـ,,, ‫- هیس!
‫دارم سعی می‌کنم بخوابم,
‫تنها راه فرار از شکنجه‌های اینجا خوابه,
‫خیلی‌خب, چه غم‌انگیز,
‫یه لحظه وایستا ببینم,
‫ریش هاگریدی داری، ‫صدات شبیه بتمنه,
‫تو همون جادوگری, ‫همون جادوگری! وای خـ,,,
‫برگشتی! بیلی کلی ازت برام تعریف کرده بود,
‫بیلی؟ تو بیلی بتسون رو می‌شناسی؟
‫بیلی بتسون، آره، بهترین دوستمه,
‫خودم فردی فریمن یا کاپیتان قدرت‌تمام هستم,
‫خب، قبلا بودم, ‫الان داستانش پیچیده است,
‫دختره,,, داستانش پیچیده است,
‫اون بیلی کودن قدرت شزم رو به تو داد؟
‫آره، داد, ضمنا، گفته بود ‫تو خاکستر شدی، ولی نشدی؟
‫وقتی قدرته رو بهش دادم،
‫دیگه نمی‌تونستم تو دنیای خودم بمونم,
‫ولی مرگ مقابل حبس شدن,,,
‫تو این سلول کنار تو با این که می‌دونم,,,
‫شکست خوردم، موهبت محسوب می‌شه,
‫بیشتر به خاطر حضور توئه,
‫بیلی نگفته بود این‌قدر طعنه می‌زنی،
‫ولی مشکلی نیست,
‫- بیا از اینجا بریم دیگه, ‫- «بیا از اینجا بریم دیگه,»
‫باشه، حتما,
‫صدام اصلا اون شکلی نیست، ولی خیلی‌خب,
‫ببینیم چی در اختیار داریم، اِم,,,
‫یه جادوگر بدخلق و بدبین داریم،
‫مرد جوان باهوشی رو هم داریم ‫که دانش‌نامه مسائل جادویی رو حفظه,
‫امکان نداره این خواهران ‫اینجا نگهمون دارن,
‫احتمالا این میله‌های زندان رو طلسم کردن!
‫- چه طلسم‌هایی بلدی؟ ‫- لطفا این‌قدر حرف نزن,
‫تمرکز سری چطوره؟
‫حتی بلد نیستم چیه,
‫قبوله، پس بیا معجون درست کنیم,
‫مثلا معجون افزایش قدرت ‫یا کوچک‌شدن درست کنیم,
‫آها! معجون گازی‌شدن درست کنیم!
‫آره! شاید بتونیم عین گوز ‫تو هوا از اینجا فرار کنیم,
‫من قدرت‌هام رو به بچه‌هایی دادم ‫که هدرش دادن,
‫همین‌جا می‌میریم فریبی,
‫راستی، اسمم فردیه, ‫«فریبی»؟ آخه اصلا,,,
‫هرچی زودتر قبول کنی،
‫راحت‌تر می‌گذرونی,
‫این دندونه؟ اینجا دندونه!
‫هوم,
‫«قدرت عناصر, قدرت آشوب,»
‫«قدرت محور,»
‫قدرت‌هاشون اساسیه,
‫نمی‌دونم چطوری می‌خوایم ‫با چنین قدرت‌هایی مبارزه کنیم,
‫من بهتون می‌گم چطوری باهاشون مبارزه کنیم,
‫با خرد,,,
‫- سلیمان, ‫- احسنت,
‫باهاشون قرار می‌ذاریم,
‫آره، بهشون می‌گیم ‫می‌خوایم مذاکره کنیم,
‫می‌گیم اگه فردی رو بدن، ‫قدرتمون رو بهشون می‌دیم,
‫ولی بعدش یکیشون رو می‌گیریم,,,
‫و همون شخص رو باهاش معاوضه می‌کنیم!
‫ولی اگه قدرت‌هامون رو بدزدن چی؟
‫نه، نمی‌دزدن، آخه الان دیگه ‫طرز کارشون رو یاد گرفتیم,
‫متوجهی؟ اگه چوبدستیه رو ‫سمتمون گرفتن، جاخالی می‌دیم,
‫عین وسطی جاخالی می‌دیم,
‫- هوم, ‫- پسر، وسطی من افتضاحه,
‫خب، شاید وسطی پدرو افتضاح باشه،
‫ولی وسطی پدروی فوق‌بشری که افتضاح نیست,
‫نه، وسطی پدروی فوق‌بشری هم افتضاحه,
‫قبوله, ببینین، من در همین حد می‌دونم ‫که ما پنج نفریم و اون‌ها سه نفرن,
‫واسه همین به نظرم بهتره ‫براشون دعوت‌نامه بفرستیم,
‫خیلی‌خب,
‫خب، استیو می‌گه جنس این برگه,,,
‫از کاغذی جادوییه,
‫کافیه آدم پیغامی ‫رو این کاغذ جادویی بنویسه،
‫اسم خدای مخاطبش رو ادا کنه,,,
‫و بعدش کاغذه به,,,
‫وای خدایا، ایول!
‫به پرنده کاغذی بدل می‌شه,
‫خودش هم تا پیش خدائه پرواز می‌کنه,
‫خب، می‌شه گفت نازه,
‫راستی، نیمه‌خدایان چی؟ ‫اِم، مثلا واندر وومن؟
‫به نظرت الان نامه پرنده‌ای قبول می‌کنه؟
‫قلمه شونه بالا انداخت؟
‫ببین استیو، کافیه خودم بگم,,,
‫[آره]
‫کافیه, خیلی‌خب، ایول، مچاله‌اش کن,
‫خیلی‌خب,
‫نامه,,,
‫نامه، نامه بنوسیم, ‫نه، نه، نه!
‫داشتم بلند بلند حرف می‌زدم,
‫متن نامه‌مون نبود, ‫اون رو هم مچاله کن,
‫شاید بهتر باشه سعی کنی,,,
‫- از ته دلت صحبت کنی, ‫- هوم,
‫«سلام دختران اطلس،»
‫«خشونت راه‌حل مناسبی نیست,»
‫بچه،
‫اگه باهام روراست باشی، ‫از جونت می‌گذرم,
‫صداقت,
‫باشه، عجب، چه طنز تلخی ‫تو تصمیمتون نهفته شده,
‫باقی قهرمانان هم,,,
‫عین خودت بچه‌ان؟
‫اصلا بچه یعنی چی؟
‫آخه خودم می‌دونم ‫که تقریبا هر هفته اصلاح می‌کنم,
‫آره یا نه؟
‫نه‌خیر, جواب سوالت منفیه، ‫آخه کسی اون‌قدر احمق نیست,,,
‫که قدرت‌های کهن خداگونه رو ‫به مشتی بچه بسپاره,
‫- اسمشون رو بهمون بگو, ‫- اسم قهرمانان رو بگم؟
‫اِم، خب، یکیشون برت برایره، ‫یکیشون برک برایره,
‫دارین یادداشت می‌کنین؟
‫یادداشت نمی‌کنین؟ نه؟
‫ماشینشون دوج تراکه,
‫دروغ می‌گه,
‫دروغ قدرت فوق‌بشری خودته، ‫قدرت من نیست,
‫ضمنا، به نظرش بدجوری سلطه‌گری,
‫یکی از شما رو می‌گفت,
‫احتمالا خودت رو می‌گفت,
‫نگهش دارین,
‫نه,,, ‫جریان چیه؟
‫اون چیه؟ ‫داره چیکار می‌کنه؟
‫قدرت آشوبه,
‫وارد ذهن آدم می‌شه ‫و کلا از هم می‌پاشوندش,
‫آها, ‫ذهن من همین الانش هم داغونه،
‫واسه همین واقعا خوشحال می‌شم ‫ببینم چیکار می‌کنی,
‫آخه کسی جگرش رو نداره,,,
‫که از پس محتوای مغزم بر بیاد,
‫اسمشون رو بگو,
‫«دستینیز چایلد» از شما بهتر اجرا می‌کردن,
‫بهش نمیاد این‌قدر قوی باشه,
‫- اسمشون رو بگو, ‫- بس کن!
‫بیلی,,,
‫بیلی بتسـ,,,
‫بیلی بـ,,,
‫بس کن,
‫قهرمانانشون فرستادن,
‫«سلام دختران اطلس،»
‫«خشونت راه‌حل مناسبی نیست,»
‫«عه، جمله آغازین خوبی بود, ‫مرسی دارلا,»
‫- «می‌خوایم معاوضه کنیم,» ‫- چی؟
‫«اگه فردی رو تحویلمون بدین،»
‫«قدرتمون رو تحویلتون می‌دیم، ‫ضمنا، بنویس باید سالم باشه,»
‫«وگرنه، عین پنجه میمون بدبختت می‌کنن,»
‫«احسنت یوجین,»
‫«استیو، بنویس باید سالم باشه,»
‫«بعدش مثلا بنویس با کمـ,,,»
‫«نه، بنویس با آرزوی بهترین‌ها,,,»
‫«شاید بهتر باشه صرفا بنویسی ‫از طرف قهرمانان,»
‫«بهتر نیست نمونه‌خوانی کنیم؟»
‫«نه بابا، استیو اشتباه نمی‌کنه،»
‫«هرچی آدم بگه رو می‌نویسه,»
‫«چه عالی, حس خوبی دارم, ‫من هم همین‌طور,»
‫«کس دیگه‌ای گیترید نمی‌خوره؟»
‫«قرمزش رو نداریم؟»
‫گیترید دیگه چیه؟
‫- سلاحه؟ ‫- خواهر,
‫دیگه لازم نیست شکنجه‌اش کنیم, ‫خودت که متن نامه‌شون رو شنیدی,
‫- بندازینشون تو سیاه‌چال, ‫- وایستین,
‫می‌خوان معاوضه کنن,
‫ما هم باهاشون قرار می‌ذاریم خواهر,
‫ولی نباید به انسان‌ها اعتماد کرد,
‫سیاه‌چال صرفا اسمش ترسناکه ‫و خودش جای باحالیه، مگه نه؟
‫مگه نه؟
‫مجروح شدی؟
‫نه، صرفا به هیچ دردی نمی‌خورم,
‫- خب، باید بلند بشی, ‫- واسه چی؟
‫این همه ادای ابرقهرمانان رو درمی‌آوردم,,,
‫که وانمود کنم داغون نیستم,
‫آخی، احساساتت رو بروز دادی,
‫- چیزی داره تکون می‌خوره, ‫- آره، من هم دیدمش,
‫وای، خاک بر سرم,
‫اون چیه؟
‫لادونه,
‫محافظ باغ اطلسه,
‫- فرار کن, ‫- نمی‌تونم, نمی‌تونم!
‫چیزیت نیست! چیزیت نیست,
‫حس می‌کنم خیلی چیزیم شده,
‫قدرت اژدهائه همینه,
‫از کل منافذ بدنش ترس ساطع می‌کنه,
‫کل موجودات میرا ‫از ترس لادون فلج می‌شن,,,
‫که نتونن به باغ تحت حفاظتش برسن,
‫قدرت محور داری, ‫خیلی باحاله، خیلی,,,
‫- خیلی نادره, ‫- آنثیا!
‫باید برم,
‫در بازگشت به دنیاتون وسط هزارتوئه,
‫برین سمت راست، بعدش برین چپ، ‫بعدش برین چپ،
‫بعدش دیوار سمت راست رو تا وسطش دنبال کنین,
‫- این لازمت می‌شه, ‫- این رو از کجا پیدا کردی؟
‫تو یه بار از من مقابل ‫قلدرهای دنیای خودتون,,,
‫محافظت کردی فردی فریمن,
‫حالا من از تو ‫تو دنیای خودم محافظت کردم,
‫قهرمانی,
‫خب، راستش رو بخوای، ‫واقعا لازم نبود ازم محافظت کنی,
‫چیزی نمونده بود اعضای داخلی اون پسرها رو,,,
‫جابه‌جا کنم که دخالت کردی,
‫ولی تو خبر نداشتی، ‫واسه همین شجاعی,
‫صرفا چون می‌دونستم قدرت دارم، شجاع بودم,
‫نه، قدرتمندانه‌ترین خصوصیتت، خودتی,
‫چقدر جفتتون نازین,
‫الهه، خیلی ازتون ممنونیم، ‫ولی باید راه,,,
‫بهتره برین, خواهرانم دیگه لازمت ندارن,
‫الان دیگه فقط بذره رو لازم دارن,
‫- بذر؟ ‫- آره,
‫هنوز هم تو مکانی مخفی شده ‫که دست همنوعانشون,,,
‫بهش نمی‌رسه, ‫بیا، بیا جف, بجنب,
‫جف صدام کردی؟ ‫اون که همین الان اسمم رو کامل گفت!
‫سلام الهـ,,, نه؟
‫آهای ولتاژ پایین خان,
‫کی این گنبد مسخره رو درست می‌کنی پسر؟
‫وای نه، نه، نه، ‫نگران نباشین جناب,
‫نقشه ریختم,
‫- واقعا؟ ‫- آها,
‫آخه انگار فقط داری ساندویچ می‌خوری,
‫نه، این ساندویچ رو می‌گین؟
‫نه، این ساندویچ خیلی مهمه,
‫واسه جلسه سفارشش دادم,
‫باشه، حتما سرهنگ استیک پنیری,
‫سرهنگ؟
‫وای پسر، واقعا باید اسم پیدا کنم,
‫چه خانم ساکتیه,
‫به نظرم مؤثرترین روش ‫بریدن گلوی دشمن، ساکت بودنه,
‫یعنی,,,
‫آها، کاملا جدی گفتی, ‫خیلی‌خب,
‫اِم,,,
‫خیلی‌خب، ببین، جریان از این قراره، ‫شما ناراحتین,
‫مشتی جادوگر اومدن ‫و قدرت‌هاتون رو دزدیدن,,,
‫که اتفاق خیلی بدیه، ‫کاملا درک می‌کنم,
‫ولی حس می‌کنم با ما خیلی,,,
‫خصومت شخصی دارین، ‫آخه من که اصلا نمی‌شناسمت خانم، خب؟
‫اگه دزدان شبانه به خونه‌تون حمله کرده،
‫کل سکه‌هاتون رو بدزدن و بعدش فرار کنن،
‫طبیعتا دنبالشون می‌افتی، مگه نه؟
‫حالا فرض کنیم ‫وقتی دنبال دزدان مذکور بودی،
‫پولتون رو انداختن رو زمین،
‫همسایه‌تون پیداشون کرد ‫و نگهشون داشت,
‫حالا فرض کن پول ندزدیده بودن,,,
‫و عامل حیات پدرت رو دزدیده بودن,
‫آخرین نفس مادرت رو دزدیده بودن,
‫قدرت کل خدایان رو دزدیده بودن،
‫جادوی کل دنیاتون رو دزدیده بودن,
‫الان هم این جادو درون جسم توئه,,,
‫و این‌قدر جگر داری,,,
‫که باور کنی لایقشی؟
‫خصومتمون خیلی شخصیه,,,
‫بیلی,
‫واقعا خیلی وحشتناکی,
‫صرفا می‌خوام خودت بدونی, ‫آخه واقعا,,,
‫متوجه سنگینی حضورت می‌شم ‫و همین کم حرفی نیست,
‫ولی امروز واقعا می‌خواستم از سازش بگم,
‫سازشی در کار نیست,
‫می‌دونستم قراره چنین حرفی بزنی,
‫خرد سارومان در اختیارمه, ‫سر به سرم نذار، خب؟
‫فردی رو بهمون پس بدین، ‫این گنبد,,,
‫جادویی کروی رو از بین ببرین،
‫بعدش هم دیگه,,,
‫مجبور نمی‌شیم با خاک یکسانتون کنیم,
‫پیشنهاد خوبیه,
‫جدی می‌گم,
‫نقش مرد جماعت رو بازی می‌کنی،
‫ولی خوب بازی نمی‌کنی,
‫قدرت‌هامون رو بهمون بده بچه,
‫همه‌شون رو بده,
‫تو که رهبر نیستی بیلی,
‫تو پسرکی گم‌گشته‌ای,,,
‫که خوشت میاد باور کنی جنگجویی,
‫خیلی‌خب، ببین, شاید تجربه‌ام ‫اندازه خودت نباشه،
‫آخه عین تو پام لب گور نیست،
‫ولی گمون کنم تجربیاتی داشتم ‫که خودت نداشتی,
‫آخه من کل فیلم‌های ‫«سریع و خشن» رو دیدم خانم,
‫بذار مسئله‌ای رو بهت بگم,
‫مهم‌ترین مسئله خانواده است!
‫خانواده است!
‫بچه‌ها، اشاره‌ام همین بود, ‫ما که دوازده بار تمرین کرده بودیم, ممنون,
‫خانواده‌ام رو کلا از یاد برده بودی، ‫مگه نه الهه؟
‫نه انسان, ‫خودت خانواده من رو از یاد برده بودی,
‫بجنبین!
‫- بریم, ‫- پدرو!
‫داری وقتم رو تلف می‌کنی پسر,
‫ایول,
‫یوهو!
‫اصلا انتظار چنین حمله‌ای رو نداشت،
‫آخه چشم‌پزشکی نرفته بود,
‫اِم، دارلا، اون حرفم,,,
‫حسن تعبیر بود, ‫حرفش حسن تعبیر بود,
‫نه!
‫همین الانش قدرت دو تن,,,
‫از اعضای خانواده‌تون رو گرفتیم,
‫الان هم دو تن دیگه‌شون باید بمیرن، ‫اون‌وقت واسه چی؟
‫که تو بتونی همچنان ‫نقش سربازها رو ایفا کنی؟
‫پدر من اطلس بود,
‫خدای تیتان استقامت و قدرت بود,
‫شاید جادو و قدرتش تو جسمت باشه،
‫ولی هیچ‌وقت واقعا خدا نمی‌شی,
‫عه، واقعا؟ بابات سرعت فوق‌بشری داشت؟
‫نچ!
‫خوبی؟ خوش گذشت, ‫بریم,
‫بجنب, بجنب، بجنب,
‫همگی بجنبین!
‫بجنبین, بجنبین,
‫چیه؟
‫خیال می‌کردین دارین,,,
‫وارد مستراح عادی می‌شین، دیگه نه؟
‫البته بوش هنوز هم میاد,
‫آره، آره، بوش واقعا موندگاره, ‫باورنکردنیه، مگه نه؟
‫آره, ‫انگار به هوا,,,
‫نفوذ می‌کنه, ‫مهم نیست, بگذریم،
‫به سنگ ابدیت خوش اومدی,
‫فقط قهرمانان می‌تونن,
‫از هر دری که خواستیم ‫وارد اینجا بشیم,
‫یکی از توانایی‌هامونه ‫که خواهرانت از پسش برنمیان,
‫بچه‌ها، به نظرم کارمون ‫کاملا موفقیت‌آمیز بود,
‫خیلی‌خب، شاید پیروزی جزئی ‫خیلی خوبی بوده باشه,
‫- من که گفتم وسطیم افتضاحه, ‫- آره،
‫افتضاحه، آره، ولی,,,
‫ببین پدرو، همه‌مون نقطه ضعفی داریم,
‫متوجهی؟
‫نقطه ضعف ایشون هم,,,
‫کمبود تفکر راهبردیه,
‫حالا معاوضه واقعی رو انجام می‌دیم,
‫فردی و چوبدستی رو تحویل می‌دن ‫تا آزادت کنیم,
‫باید گنبده رو هم از بین ببرین,
‫آها، آره,
‫باید گنبده رو هم از بین ببرین,
‫آخه شهر عشق برادرانه,,,
‫داره کمی مرطوب می‌شه,
‫انتخاب واژگان مهمه پسر,
‫آره، خودم همین که داشتم,,,
‫بیانش می‌کردم، پشیمون شدم,
‫از اون کلماته دیگه,,,
‫خودم می‌دونم, آخه,,,
‫«سلام دختران اطلس‌خر,»
‫دماغشون سوخت!
‫همین الان به ذهنم رسید,
‫ولی حتما با نیم‌فاصله بنویسش,,,
‫که خوانا باشه, خیلی‌خب,
‫وای، خیلی خوبه که استیو ‫خودش به فکر دستور زبان,,,
‫و املای کلماته، این‌جوری خیلی ‫باهوش‌تر جلوه می‌کنم,
‫خب,,,
‫«برادر در ازای خواهر، ها؟»
‫«نظرتون چیه؟»
‫«ضمنا، چطوری واقعا خواهرین؟»
‫«آخه اختلاف سنیتون خیلی تابلوئه,,,»
‫«و راستش رو بخواین، ‫کمی ناراحت‌کننده است,»
‫با این که زیاد ازت خوشم نمیاد،
‫معتقدم حقوق بشر ‫در قبال همه صادقه،
‫ولی لایق طعم توت‌فرنگیش نیستی,
‫فقط زردش رو برات آوردم,
‫رفته!
‫وایستا ببینم، چی؟
‫[محل گوشه‌نشینی]
‫گمون می‌کردم خیلی راحت گیرش انداختیم,
‫خودش می‌خواست گیرش بندازیم,
‫نمی‌فهمم, ‫اصلا می‌خواد کجا بره؟
‫خب، چنین اتفاقی قطعی بود,
‫آره, قطعا گم شدیم, ‫مرسی دلقک خان,
‫گم نشدیم, ‫کدوممون جادوگره؟
‫نمی‌دونم,
‫تو که طلسمی بلد نیستی، ‫شیء جادویی نداری،
‫هیچی از جادو سرت نمی‌شه، ‫صرفا,,,
‫جادوگری,
‫- ممنون, ‫- خب حالا,
‫حالا ببینیم می‌شه به دوست‌دخترت ‫اعتماد کرد یا نه,
‫برگرد، برگرد, برگرد,
‫خیلی‌خب، گمون کنم امنه, ‫بیا بریم خونه,
‫یه لحظه,
‫ندیدی چی دستش بود؟
‫سیب بود دیگه, ‫می‌خواست تنقلات بخوره,
‫مگه چی شده؟
‫سیب زرین بود, ‫میوه درخت حیات بود,
‫عه، وایستا ببینم، مگه نگفته بودی جاش امنه؟
‫- بیلی! ‫- بیلی, ای خدا جون,
‫حالا کجا می‌ری؟
‫نچ,
‫اون تو نیست,
‫نچ,
‫نه، نه، نه, ‫اصلا نیست,
‫- اصلا نیست, ‫- آهای بیلی،
‫نمی‌خواد نگران اون یکی باشی,
‫هزارتوییه که به جایی ختم نمی‌شه,
‫عین هزارتوهای,,,
‫- یونان باستانه؟ ‫- بچه‌ها,,,
‫بوی مستراح میاد,
‫هوم,
‫هسپریدس,
‫تموم شد خواهران عزیزم,
‫حالا می‌تونیم بذرش رو بکاریم ‫و دنیامون رو عین اولش کنیم,
‫یا تو دنیای خودشون بکاریمش,
‫ولی دنیاشون این‌جوری نابود می‌شه,
‫خودشون هم دنیای ما رو نابود کردن,
‫حتما شوخیت گرفته,
‫- نه‌خیر, ‫- نه,
‫نه، چنین توافقی نکرده بودیم,
‫آنثیا، چقدر ساده و حوصله‌سربری,
‫درست می‌گه، ‫ما سالیان دراز,,,
‫منتظر این لحظه بودیم,
‫بذره رو به دست آوردیم,
‫چوبدستی و قدرت‌هاش در اختیارمونه,
‫واسه خشنودی شخصیت,,,
‫هدرشون نمی‌دیم,
‫نه، بهتره من برم، نه تو,
‫ببین، خودم می‌دونم ‫چه فکری تو سرته,
‫«پسرک عصابه‌دست بلد نیست یواشکی دزدی کنه,»
‫ولی جریان از این قراره: ‫زانوت موقع راه رفتن خیلی صدا می‌ده,
‫رقت‌انگیزه,
‫دیدی؟
‫بخت یارت باشه فردی,
‫ممنون, ‫الان چی صدام کردی؟
‫فردی, فردی فریمن,
‫خودشه, ‫درست گفتی,
‫بعدش می‌بینمت,
‫حتی اگه بکاریمش، ‫درخت حیات,,,
‫تو خاکشون رشد نمی‌کنه,
‫به یغما می‌بردش، ‫تغییر شکل می‌ده و به چیزی,,,
‫هیولاپیکر بدل می‌شه؟
‫انسان‌ها هم یه پا هیولان,
‫حقشونه که ما هم هیولاهامون رو ‫به دنیاشون بیاریم,,,
‫و بلایی که سرمون آوردن رو ‫سر خودشون بیاریم,
‫ما توافق کردیم تعادل رو برقرار کنیم،
‫ولی انتقام تعادل رو خیلی به هم می‌زنه,
‫آنثیا، انسان‌ها خبیثن، ‫حتی با خودشون هم دشمنن,
‫- نه، همه‌شون نیستن, ‫- همه‌شون هستن,
‫خواهر، متأسفانه خشمت بهت چیره شده,
‫واسه چی؟
‫انسان‌ها نابودی و خرابی به بار آورده,,,
‫و به درگاه خدایان دعا می‌کنن ‫که ببخشنشون,
‫واقعا دعا می‌کنن نظم و صلح برقرار بشه،
‫ولی همیشه خرابی به بار میارن,
‫آنثیا، ازت می‌خوام سیبه رو برداری,,,
‫و تو باغمون بکاریش,
‫معلومه که به خودش می‌گی,
‫اگه پدر اینجا بود، ‫از کار جفتتون روسیاه می‌شد,
‫تو دیگه از کجا پیدات شد,
‫- سلام! ‫- هسپریدس، بیشتر دوستش داری،
‫ولی ببین چطوری بهمون خیانت می‌کنه,
‫به سزای اعمالش برسونش خواهر,
‫- نه! ‫- بکشش!
‫اون چیه؟
‫سوال خوبیه, ‫اصلا نمی‌دونم,
‫ولی توجهتون رو جلب کرد دیگه,
‫بیلی!
‫- وای! ‫- وای,
‫عصات!
‫آها! شرم!
‫- ایول! ‫- نه!
‫خب، ما کلی حرف داریم,
‫کالوپسو، چوبدستی رو بده من,
‫تو لایق نگه‌داشتنش نیستی,
‫از تو لایق‌ترم,
‫دم دستت بود، ولی کاری نکردی,
‫تنها هدفمون گرفتن انتقام پدرمونه،
‫ولی همه‌تون ضعیف شدین,
‫ای لادون دنیاخور،
‫از سیاه‌چالت بیا بیرون!
‫بریم، بریم، بریم!
‫کاپیتان قدرت‌تمامه! ‫داره کجا می‌ره؟
‫این دیگه,,,
‫ویکتور؟
‫ویکتور، بیدار شو,
‫سلام, وای خدا، زن, چیه؟
‫بابا, باید بریم!
‫- باید از اینجا بریم, ‫- باید همین الان بریم!
‫بامزه است، مگه نه؟ ‫خودم می‌دونم چطور جلوه می‌کنه,
‫دروغ گفتم, اصلا نمی‌دونم ‫چطور جلوه می‌کنه,
‫فقط وحشت نکنین,
‫گفتم وحشت نکنین! ‫من رو ببینین، منم، بیلی,
‫رزا، بیلی، خب؟ ‫ایشون هم یوجینه،
‫- اون هم فردیه,,, ‫- منم,
‫ایشون دارلائه، ‫ایشون هم ماریه، معلومه دیگه،
‫پدرو هم که پدروی عادیه,
‫بچه‌ها، فرصت مخفی‌کاری نداریم، خب؟
‫باید راستش رو بهشون بگیم,
‫- ما ابرقهرمانیم, ‫- من همجنسگرام,
‫آره، خودمون می‌دونیم رفیق,
‫- می‌دونستین؟ ‫- آره,
‫- عجب,
‫- من هم جادوگرم, ‫- آها، ایشون جادوگره,
‫جادوگریه که اسمش «جادوگره»؟
‫خیلی‌خب، زود باشین لباس بپوشین, ‫بجنبین، عجله کنین,
‫این لباس‌ها رو بپوشین,
‫خیلی عجیبه,
‫آره، آره,
‫«ناکامان فیلادلفیا» شمایین؟
‫خیلی‌خب, به هیچ وجه نمی‌خوام ‫اون اسم مسخره رو تأیید کنم،
‫ولی آره، خودمونیم, ‫حالا می‌شه عجله کنیم؟
‫باید بریم, ‫اژدهائه اومده اینجا!
‫اژدها؟
‫خوبی؟
‫خیلی‌خب,
‫خودم می‌دونم هضمش خیلی دشواره،
‫ولی قول می‌دم بعدا ‫همه‌چی رو توضیح بدم,
‫چی رو توضیح بدی؟
‫همین رو که بچه‌هامون ابرقهرمانن ‫و خدایان یونانی دنبالشونن,,,
‫و با اژدها خونه جدیدمون رو ‫نابود کردن، توضیح بدی؟
‫- آره, ‫- وایستا ببینم، خونه رو خریده بودیم؟
‫آره,
‫فرار کنین! بجنبین!
‫وای نه,
‫پناه بگیرین,
‫خیلی‌خب، دیگه بسه!
‫دوباره؟
‫فردی!
‫آهای، آهای! ‫دنبال همینی، مگه نه؟
‫بیاین، چیزیمون نیست,
‫فعلا در امانیم, ‫بیاین بریم, بیاین بریم,
‫ماری!
‫نه,
‫سلام, حالت خوبه؟
‫خوبی؟
‫خیلی‌خب,
‫حالا بگین اژدهائه کجاست؟
‫اینجا باغ مناسبی می‌شه,
‫[خیابان هدگرو]
‫[مرکز شهر فیلادلفیا]
‫وای، وای، وای!
‫بریم! بجنبین، بجنبین!
‫وای خدا، دارم سر می‌خورم! ‫دارم سر می‌خورم!
‫کفشم!
‫ای وای,
‫راستش، اصلا گمون نمی‌کردم ‫راجع به اژدها چنین حرفی بزنم،
‫ولی الان مشکلات خیلی مهم‌تری داریم,
‫دنیاتون از این واقعه ‫جون سالم به در نمی‌بره,
‫آره، معلومه مرلین خان!
‫درست می‌گه,
‫آن!
‫- حالت خوبه؟ چیزیت شده؟ ‫- خوبم، چیزیم نیست,
‫این درخت تو دنیای خدایان,,,
‫نماد زیباییه,
‫نماد صلحه,
‫مال خاک این دنیا نیست,,,
‫و به خاطر کسی که کاشتش، ‫هیولاپیکر شده,
‫اصلا ایشون طرف کیه؟ ‫شما,,,
‫باید سعی کنم نظر هسپریدس رو عوض کنم,
‫فقط خودش می‌تونه خواهرمون رو رام کنه,
‫یا تمام تلاشم رو می‌کنم، ‫یا در این راه می‌میرم,
‫بمیری؟ نه، تقریبا مطمئنم,,,
‫می‌تونیم راه‌حلی جز مرگ پیدا کنیم,
‫فردی عزیزم، ‫اگه لازم لاشه، آماده‌ام,
‫عمر درازی داشتم,
‫یعنی چی که «عمر درازی داشتم»؟
‫ما که هم‌سنیم, ‫تو جوانی, ما جوانیم,
‫من بیش از شش هزار سالمه,
‫واقعا؟
‫خیلی خوب موندی,
‫وای,
‫یهو به نظرم کار مناسبی نیست,
‫موافقم,
‫نباید بذاریم بمیره, ‫بهم گفت عزیزم!
‫باید راه‌حلی پیدا کنیم,
‫قدرت‌هام رو پس بگیر,
‫- نه بیلی! ‫- نه، نه، نه,
‫ببین، قدرت‌هام رو پس بگیر,
‫خودت بهم دادیشون، پس می‌تونی ‫پسشون بگیری، مگه نه؟
‫من دیگه قهرمان نیستم, ‫خودتی!
‫خیال می‌کنی من بلدم حلش کنم،
‫ولی واقعا بلد نیستم، خب؟
‫من اصلا اون خواهران یونانی رو نمی‌شناختم,
‫مجبور شدم گوگلشون کنم, ‫ولی تو می‌شناسیشون،
‫یعنی بلدی چیکار کنی,
‫ضمنا، درست می‌گفتی,
‫قهرمانت رو اشتباه انتخاب کردی,
‫واسه همین همیشه می‌گم ‫«یا همه می‌ریم، یا اصلا نمی‌ریم»، مگه نه؟
‫آخه بدون خانواده‌ام، هیچی نیستم,
‫راستش رو بخوای، اصلا نمی‌فهمم ‫دارم چیکار می‌کنم,
‫نه,
‫تو مغزت,,,
‫ذره‌ای خرد نداری,
‫ولی دلت خردمنده,
‫دلت می‌دونه دقیقا باید چیکار کنی,
‫من هزاران سال دنبال قهرمان لایقی بودم،
‫ولی کسی لایق چیزی ‫که خودم قبلا,,,
‫با خواهران و برادران شریک بودم، نبود,
‫ولی تو موقع تقسیم قدرتت,,,
‫تأمل نکردی,
‫از نظر تو، اگه به هر کسی فرصت بدیم،
‫می‌تونن لایق باشن,
‫حالا برو در راه خانواده‌ات مبارزه کن,
‫برو در راه دنیا مبارزه کنه,
‫موقع انتخابت، ‫درست انتخاب کرده بودم,
‫بیلی؟
‫بیلی، می‌خوایم چیکار کنیم پسر؟
‫کار همیشگیمون رو می‌کنیم فردی, ‫دنیا کـ,,, کوفتی رو نجات می‌دیم,
‫خب، من می‌رم اون چوبدستی رو بگیرم،
‫شما هم باید تا به خدمت اژدهائه می‌رسم،
‫این موجودات رو از استادیوم دور کنین، خب؟
‫وایستا، وایستا، وایستا، ‫بیلی، بیلی,
‫می‌شه قبل از رفتنت ببینمت؟
‫این نسخه‌ات رو نمی‌گم,
‫خودت رو می‌گم,
‫بیلی خودم رو می‌گم,
‫شزم!
‫واسه همین همیشه آذرخش ‫به خونه‌مون می‌خوره؟
‫سلام,
‫قول می‌دم بعد از این ماجرا،
‫اگه اژدها من رو نخوره،
‫مجبورتون نمی‌کنم من رو نگه دارین,
‫- خب؟ ‫- چی؟
‫خودم می‌دونم به زودی ‫به سن قانونی می‌رسم,
‫بیلی,
‫پسر شجاع، مهربون و خارق‌العاده‌ام,
‫سنت هیچ‌وقت از زندگی ‫تو خونه خودت نمی‌گذره,
‫هیچ‌وقت,
‫حالا لطفی در حقم بکن،
‫واقعا از ته قلبم می‌گم،
‫برو به خدمتشون برس، خب؟
‫خیلی دوستت دارم مامان,
‫من هم خیلی دوستت دارم,
‫شزم!
‫کمی طول می‌کشه بهش عادت کنم,
‫همگی سوار واگن جنگی بشین!
‫واگن جنگی؟
‫دارم سعی می‌کنم روحیه‌ام رو ‫تطبیق بدم,
‫نمی‌فهمی داری چه به سر این مردم میاری؟
‫می‌فهمم,
‫ولی چنین کاری عدالته,
‫هسپریدس، نگاهی به این درخت بنداز,
‫پزمرده شده, ‫اینجا طبیعی نیست,
‫ما سوگند خوردیم دنیای خودمون رو ‫عین اولش کنیم،
‫نخواستیم دنیای دیگه‌ای رو نابود کنیم,
‫بالاخره خدایی دعاهاشون رو اجابت کرده,
‫حد خودشون رو بلد نبودن،
‫واسه همین من دارم یادشون می‌دم,
‫لحن متعصبانه‌ات من رو ‫یاد هادس، عمومون، می‌اندازه,
‫نه, به کارت خاتمه می‌دم,
‫هسپریدس,
‫نه!
‫هسپریدس,
‫آن، اگه احساساتت به انسان‌ها لطیف شده،
‫شاید بهتر باشه انسان باشی,
‫یکی کمک کنه!
‫خیلی‌خب، حالا چی می‌شه؟ ‫من که نمی‌تونم,,,
‫کل مینوتورها رو با این ون زیر کنم,
‫آهای استیو,
‫هیولاها از چی می‌ترسن؟
‫«از سلطان موجودات وحشی,»
‫شیر رو می‌گه؟
‫تک‌شاخ رو می‌گه,
‫واقعا؟ من عاشق تک‌شاخم,
‫ولی تک‌شاخ عاشق تو نیست,
‫بچه‌ها، تک‌شاخ وجود نداره,
‫چی؟
‫- وای خـ,,, ‫- آخ!
‫گمون کنم اون‌قدرها ‫هم باورنکردنی نیست,
‫تک‌شاخ ترسناک‌ترین موجود دنیای خودشه,
‫بی‌رحم و سنگدله،
‫عین کره‌اسب‌های کتاب‌هاتون نیست,
‫از انسان‌ها متنفرن,
‫از چیزی خوششون نمیان؟
‫«از غارهای تاریک و آمبروزیا خوششون میاد»؟
‫آمبروزیا در حکم شهد خدایانه,
‫می‌گن عین عسل شیرینه,
‫فکری به ذهنم رسید,
‫بریم، بریم! بجنبین، بجنبین,
‫بچه‌ها، تا می‌تونین ملت رو ‫به جای امنی ببرین,
‫بچه‌ها؟
‫- بریم, ‫- بجنبی، بریم!
‫جادوگر؟
‫باهاش می‌رم,
‫فردی؟
‫آن؟
‫آن!
‫واقعا مطمئن نیستم الان ‫چطوری مادری کنم,
‫آهای! کالیسی خانم!
‫یوهو! خیلی چسبید,
‫به تو هم چسبید؟
‫ایول,
‫خیلی دوستت داریم تاندرکرک,
‫حرف نداری کاپیتان مارول,
‫- ایول، حرف نداری ولتاژ بالا خان! ‫- عه، چطوری داداش؟
‫راستش اسمم ولتاژ ماکسیممه، ‫البته اسامی دیگه‌ای هم دارم,
‫هنوز انتخاب نکردم، اینه که,,,
‫خیال می‌کردی شکست‌ناپذیری,
‫ولی نه‌خیر,
‫آتشش جادوییه,
‫جادو می‌تونه موجودات جادویی رو بکشه,
‫آره، آره، آره، ‫«جادو موجودات جادویی رو می‌کشه,»
‫خودم خیلی زودتر فهمیدم خانم,
‫صرفا چون تا حالا ندیده بودم ‫لباسم این شکلی بسوزه,,,
‫حواسم پرت شده بود,
‫ضمنا، کسی حق نداره ‫شهر من رو خراب کنه!
‫فهمیدین؟
‫خواهر خائنم رو شکست دادم,
‫خدا بود,
‫خیال کردی تو رو نابود نمی‌کنم؟
‫چوبدستیه داره همه‌اش رو جذب می‌کنه,
‫عین باتری می‌مونه,
‫درسته,
‫فرار کن!
‫فکر افتضاحیه,
‫وحشی‌گری و بی‌رحمیشون رو درک نمی‌کنین,
‫وای نه,
‫- سلام, ‫- نه,
‫چیزی نیست, بیا اینجا,
‫دارلا,,,
‫چیزی نیست, چه دختر خوبی,
‫- وای، مواظب باش! ‫- وای!
‫دارلا!
‫طعم رنگین‌کمون رو بچش,
‫خوشمزه است، مگه نه؟
‫طعمش خیلی شبیه آمبروزیاست,
‫چه دختر خوبی,
‫وای!
‫باز هم «اسکیتلز» لازم داریم,
‫طعم رنگین‌کمون رو بچش مادر,,,
‫نه، نه، نه,
‫خانم، خانم، نباید بمیری!
‫بجنبی بیلی، بجنب! ‫قدرت، قدرت، قدرت,
‫قدرت طبی, نه, ‫قدرت احیای مردگان,
‫آماده‌است؟
‫وای! خیلی‌خب! ‫یه بار دیگه, آماده است!
‫بس کن! بس کن!
‫خواهش می‌کنم بذار با خیال راحت ‫به دنیای زیرین برم,
‫وای، خانم، خانم، ‫ببین چی می‌گم، خب؟
‫نمی‌خوام کس دیگه‌ای بمیره,
‫نه خانواده‌ام، نه آنثیا، ‫نه بقیه بمیرن،
‫ما هم می‌تونیم نجاتشون بدیم,
‫منشأ کل این وقایع یه درخته، درسته؟
‫گمون کنم بدونم چطوری می‌شه,,,
‫درخته و اژدهائه رو با هم نابود کرد,
‫قدرت لادون خیلی زیاده پسر,
‫خب، اگه بتونم چوبدستیه رو ‫این‌قدر با آذرخش پر کنم,,,
‫- که کم بیاره چی؟ ‫- یعنی بمب بشه؟
‫در حد کشتن اژدها هست؟
‫توانش بیش از این حرف‌هاست,
‫در اون صورت,,,
‫کل محیط داخل گنبد رو نابود می‌کنی,
‫خب، پس باید لطف دیگه‌ای ‫هم در حقم بکنی,
‫بجنبین، بجنبین, ‫بجنبین,
‫پناهگاه جلوتره,
‫بجنبین,
‫قدم بزنین، ندوین, ‫پناهگاه جلوتره,
‫بجنبین، بجنبین,
‫حرکت کنین, حرکت کنین!
‫آن!
‫بجنبین, فرار کنین,
‫اون پشت رو بپا,
‫بریم، بریم، بریم!
‫برین عقب!
‫فرار کنین، فرار کنین، فرار کنین!
‫آن!
‫لادون،
‫خائنه رو بکش,
‫امکان نداره,
‫جلوش تعظیم کن!
‫از دستم رفت, فردی، از پسش برنمیام,
‫خدا بدون قدرتش چی محسوب می‌شه؟
‫قدرتمندانه‌ترین خصوصیت تو,,,
‫خودتی,
‫خودت بهم یاد داده بودی,
‫بکششون!
‫بوم!
‫حتما آبروت پیش بقیه اژدهایان می‌ره,
‫البته اگه واقعا اژدها باشی,
‫آخه پرواز می‌کنی، ‫نفست آتشینه،
‫ولی جنست هم چوبیه ‫که ادای غیرعادی,,,
‫و اگه راستش رو بخوای، ‫نقص طراحی بزرگیه,
‫فردی، آنثیا، نه!
‫آها، مجبور شدی نگاه کن!
‫وای خانم، فعلا دو بار شد,
‫تازه، این دفعه ویولن شعله‌ور هم لازمم نشد,
‫چوبدستیه رو می‌خوای؟ ‫بیا بگیرش,
‫حالا وقتشه هسپریدس,
‫وقتشه, وقتشه,
‫نه,
‫نه! نه!
‫گنبد رو باز کن,
‫تا وقتی نفسم بالا بیاد،
‫گنبده موندگار می‌مونه,
‫دیدارمون به اون دنیا خواهر,
‫بیلی!
‫- از اونجا بیا بیرون, ‫- نمی‌تونم,
‫بیلی,
‫باید این کار رو بکنم,
‫بیلی، داری چیکار می‌کنی؟
‫تو که نباید اون تو باشی,
‫چرا، باید باشم,
‫قبلا خیال می‌کردم ‫هیچ کار درستی نمی‌کنم,,,
‫و لایق قدرت‌هام نیستم،
‫ولی کاری از دستم برمیاد,
‫نه,
‫می‌تونم همه‌تون رو نجات بدم,
‫ولی یا باید همه بریم، یا کلا نریم!
‫آره,
‫کل خانواده‌ام زنده می‌مونن ‫و بلایی سر هیچ‌کدومشون نمیاد,
‫فردی، من هیچ‌وقت خانواده نداشتم, ‫خودت که می‌دونی,
‫تک‌تک عزیزانم ولم کردن,
‫مامانم، بابا، همه ولم کردن,
‫واسه همین وقتی شما رو پیدا کردم، ‫مجبور شدم بهتون بچسبم،
‫ولی اخیرا خیلی بهتون چسبیده بودم,
‫نه,
‫بهتر بود می‌ذاشتم به کار خودت برسی,
‫دیگه وقتشه پرواز کنی,
‫خودت چی می‌شی؟
‫من کاپیتان قدرت‌تمام کوچولوئم,
‫یادت نره‌ها,
‫الان تمومش می‌کنیم,
‫آره, تمومش می‌کنیم,
‫آفرین بیلی,
‫از پسش برمیاد, از پسش برمیایم,
‫از پسش برمیاد, از پسش برمیاد,
‫بیلی,
‫پرواز کن,
‫بیلی,
‫یالا عزیز دلم, ‫یالا، بریم تو کارش!
‫نه!
‫وای!
‫آخ,
‫شزم!
‫بیلی,
‫بالاخره,,,
‫واقعا خدا شدی,
‫موفق شد,
‫باید بریم,
‫بیلی؟
‫بیلی!
‫بیلی، کجایی؟
‫بیلی!
‫بیلی؟
‫بیلی! بیلی,
‫بیلی!
‫بیدار شو پسر, موفق شدی,
‫خیلی‌خب, باید بیدار شی دیگه,
‫الان وقتشه که بیدار بشی،
‫چشمت رو باز کنی، بخندی,,,
‫و باید بگی خوب دستم انداختی، ‫آخه واقعا خوب دستم انداختی,
‫پسر, دیگه شوخی بسه پسر,
‫بیلی!
‫بیلی, بیلی، بیدار شو دیگه,
‫فردی,
‫چیکار کردی؟
‫بیدار شو بیلی,
‫- بیلی؟ ‫- همین‌جاست!
‫بیلی,
‫ای بی‌شعور!
‫ما عضو یه گروهیم! ‫عضو یه گروهیم!
‫وای بیلی,
‫بیلی,
‫وای عزیز دلم, نه,
‫قهرمان بود,
‫هم قهرمان بود، هم خدا بود,
‫باید عین قهرمانان ‫و خدایان به خاک سپرده بشه,
‫بیا رفیق,
‫این زمین اصلا احیا می‌شه؟
‫جادوی چوبدستیه ته کشیده,
‫فقط جرقه یه خدا می‌تونه ‫قدرتش رو احیا کنه،
‫ولی خدایی باقی نمونده,
‫یکی باقی مونده,
‫چی؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫وای,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫زامبیه!
‫بچه‌ها!
‫یعنی چی؟
‫خاکم کرده بودین؟
‫دو دقیقه‌ای خاکم کردین؟
‫وای بیلی!
‫سلام,
‫وای پسر, دلم براتون تنگ شده بود بچه‌ها,
‫سلام, سلام,
‫وای خدایا, سلام,
‫چرا کسی نگفته بود,,,
‫سلام, ببخشید، ببخشید، ‫ندیـ,,,
‫ندیده بودمتون، ‫داشتم، اِم,,,
‫اون موقع مرده بودم,
‫خب، اِم,,,
‫نامه پرنده‌ایم به دستتون رسیده بود؟
‫آها، اِم,,,
‫گمون کنم یه چیزی اینجاست,,,
‫اینجا,,,
‫کجاست,,, آها,
‫چی؟
‫عنکبوت بود,
‫ببخشید، خیلی چندشه,
‫خیلی هم خجالت‌آوره,
‫آره، خجالت‌آوره,
‫ولی کارت شگفت‌انگیز بود,
‫فداکاریت شگفت‌انگیز بود,
‫این دنیا رو مجددا احیا کردی,
‫شاید خدایان و انسان‌ها این دفعه,,,
‫یاد بگیرن در صلح زندگی کنن,
‫آره,
‫قدرت زئوس رو عاقلانه به کار بگیر,
‫به سلامت بیلی بتسون,
‫راستی، ببین، ‫صرفا چون قدرت پدرت,,,
‫تو جسم منه،
‫دلیل نمی‌شه واقعا فامیل باشیم، متوجهی؟
‫من هم پنج ماه دیگه,,,
‫هجده ساله می‌شم، خلاصه,,,
‫به فکر نجات دنیا باش بچه,
‫باشه، راستش، خیلی,,, ‫باشه، ایول,
‫می‌بینمت,
‫چرا پسرهامون عاشق زنان پیرتر می‌شن؟
‫بچه‌ها,
‫کی می‌خواد قدرتش رو پس بگیره؟
‫می‌تونیم قدرتشون رو پس بدیم، مگه نه؟
‫- آره, ‫- باشه, خیلی‌خب، خوبه,
‫خوبه، خوبه، خوبه,
‫ترجیح می‌دم خونه‌مون سالم بشه,
‫می‌شه سالمش کنیم؟
‫- شام حاضره! ‫- اومدم,
‫آخی, ممنون که واسه شماره‌دوزیمون ‫احترام قائل می‌شین,
‫[منزل خانواده شزم]
‫آنثیا,
‫هنوز تصمیم نگرفتی می‌خوای,,,
‫دنیای خدایانتون رو چیکار کنی؟
‫خب، راستش، فعلا تا بهبود پیدا کنه، ‫مدتی به خودم مرخصی دادم,
‫مدتی پیش مردم عادی می‌مونم,
‫مقداری با دنیاتون آشنا بشم,,,
‫و ببینم چطور می‌شه ‫از همدیگه درس بگیریم,
‫اولین نشانه خرد همینه:
‫آدم باید اعتراف کنه همیشه ‫می‌شه بیشتر یاد گرفت,
‫دارم کم‌کم قبول می‌کنم,
‫من جواب می‌دم,
‫وای,
‫اِم، بچه‌ها؟
‫بچه‌ها!
‫جادوگره,
‫- وای خدایا! ‫- امکان نداره!
‫- ایول, ‫- آقا رو باش!
‫آقا رو باش، چه خوش‌تیپه,
‫خیلی خفن شدی، جریان چیه؟
‫- ظاهرت حرف نداره, ‫- خیلی خوش‌تیپ شدی!
‫خب، داشتم رد می‌شدم,,,
‫و صرفا می‌خواستم قبل از رفتن،
‫ازتون سپاس‌گزاری کنم,
‫شرمنده, زنگمون خرابه, ‫راستش، همه‌چیزمون خرابه,
‫همه‌چیزتون خراب نیست,
‫داشتی رد می‌شدی؟
‫خیلی‌خب, ‫اومده بودم دنبال چوبدستی,
‫شاید بهتر باشه فعلا دست خودم باشه,
‫ضمنا، می‌خواستم قبل از تبدیل شدن,,,
‫به خاکستر، چهره همه‌تون رو ‫واسه آخرین بار ببینم,
‫- وایستا ببینم، چی؟ ‫- نه!
‫دارم شوخی می‌کنم, ‫«اوبر» منتظرمه,
‫راستی,,,
‫خیلی وقته که من تو سنگ‌ها ‫و زندان‌ها اسیر بودم,
‫وقتشه دنیا رو ببینم,
‫تماشای اوج گرفتن همه‌تون,,,
‫موهبت و مایه افتخارم بود,
‫راستش، جادوگر بدی نیستی‌ها,
‫ممنون جف,
‫اصلا بس نمی‌کنه,
‫راستی،
‫اسم ابرقهرمانی من چیه؟
‫اسمت,,,
‫شزمه,
‫- معلومه دیگه, ‫- آره,
‫هنوز هم به نظرم ‫می‌تونیم شکستش بدیم,
‫«سکانس پس از تیتراژ رو از دست ندین,»
‫پام درد می‌کنه, ‫چقدر دیگه مونده؟
‫تقریبا ده ثانیه کمتر,,,
‫از آخرین باری که ازم پرسیدی مونده,
‫عذر می‌خوام، آخه حس می‌کنم,,,
‫می‌تونستیم کمی نزدیک‌تر پارک کنیم,
‫خبر نداره داریم میایم،
‫من هم نمی‌خواستم بترسونمش,
‫«بترسونیمش,» ‫طرف ابرقهرمانه، گوزن که نیست,
‫خیلی‌خب، بیا بریم,
‫بعدش می‌تونی به والر بگی ‫با این که,,,
‫از نظر خودش ممکن بود ‫عضو خوبی واسه گروهمون باشه،
‫اصلا باهاش آشنا نشدیم،
‫آخه تو کفش مناسب قدم زدن نپوشیده بودی,
‫خیلی‌خب، اولا، چکمه پوشیدم،
‫نامناسب هم نیست، جدیده,
‫- ولی هنوز فرصت نبوده جا باز کنه, ‫- خفه شو,
‫والر گفت طرف خیلی قدرتمنده،
‫ولی مقداری نابالغه,
‫وای، چه عالی,
‫یوهو!
‫- بیلی بتسون, ‫- بله؟
‫یعنی نه,
‫به عمرم اسم چنین شخصی رو نشنیدم,
‫نمی‌دونم با کی کار دارین,
‫ولی ترجیح می‌دم باهاش آشنا بشم،
‫آخه ظاهرا آدم خیلی باحال و بامزه‌ایه,
‫بااستعداد هم هست, ‫خیلی هم خوش‌تیپه،
‫ولی ترسناک جلوه می‌کنه,
‫چرا چرت و پرت می‌گی؟
‫آروم باش, ما می‌شناسیمت,
‫- از کجا؟ ‫- نگران اونش نباش,
‫شما کی هستین؟
‫نگران اونش هم نباش,
‫ببین، ما شاهد توانایی‌هات بودیم,
‫الان هم اومدیم بهت پیشنهادی بدیم,
‫نظرت چیه که عضو,,,
‫- گروه «جامعه,,,» ‫- آره!
‫معلومه که آره!
‫وای خدا جون! ‫چند وقته خوابش رو می‌بینم,
‫خب، دقیقا این شکلی نبود,
‫آخه معمولا واندر وومن رو,,,
‫تو خوابم می‌بینم، ولی,,,
‫- ایشه, ‫- ها؟
‫خب، چه راحت بود,
‫به «جامعه عدالت» خوش اومدی,
‫ایول! چه باحـ,,, وایستین ببینم، چی؟
‫«جامعه عدالت»؟
‫با «لیگ عدالت» فرق می‌کنه؟
‫آره, «جامعه عدالت»,,,
‫با «لیگ عدالت» فرق می‌کنه،
‫آخه کلمات با هم فرق می‌کنن,
‫من فقط می‌خوام تو گروه واندر وومن باشم,
‫- گروه خودتونه دیگه، نه؟ ‫- نه,
‫واسه چی این‌قدر شیفته واندر وومنی پسر؟
‫شوخی می‌کنه دیگه، نه؟
‫- نه؟ ‫- خیلی‌خب, من رفتم,
‫من به خاطر کفشم همین‌جا می‌مونم,
‫می‌شه بیای دنبالم؟
‫راستی، انتقاد سازنده‌ای بکنم,
‫آدم خیلی گیج می‌شه,,,
‫که دو گروه ابرقهرمانی مجزا هستن،
‫هیچ ربطی به هم ندارن،
‫ولی تو اسم جفتشون «عدالت» هست، متوجهین؟
‫مثلا اصلا به ذهنتون خطور نکرده ‫اسمتون رو عوض کنین؟
‫آخه کافیه تو سایت «تساروس» ‫جست‌وجو کنین,,,
‫و کلی گزینه براتون میاره,
‫مثلا «جامعه اقتدار»، ها؟
‫اِم، اِم، «جامعه رمزی», ‫خیلی مسخره است,
‫این‌ها عبارات قانونی‌ان,
‫«جامعه انتقامجو,»
‫نمی‌دونم چرا از این یکی خوشم اومد,
‫«همچنان سکانس پس از تیتراژ رو از دست ندین,»
‫خب، خب، سلام دکتر, ‫دوباره همدیگه رو دیدیم,
‫کدوم گوری بودی؟
‫دکتر، اگه آدم بخواد ‫نقشه بی‌نقصی پیاده‌سازی کنه،
‫باید صبور باشه,
‫منظورت چیه؟
‫دو سال گذشته‌ها!
‫آره, ولی مگه زمان چیزی ‫بیش از حقه ذهنیه؟
‫اندازه‌گیری بی‌معناییه,
‫ببین, من پنجاه و هفت ساله‌ام,
‫تو جعبه‌ای بتنی گیر افتادم ‫و اطرافم مشتی روانی‌ان,,,
‫و منتظرن کرمی نقشه محوی رو,,,
‫خودم هیچ خبری ازش ندارم، ‫عملی کنه؟
‫خیلی طول می‌کشه من جابه‌جا بشم، خب؟
‫نه پا دارم، نه بال دارم،
‫فقط بی‌پایان می‌خزم,
‫ولی به زودی شرایط عوض می‌شه,
‫همه‌چی رو بهم بگو,
‫فقط کافیه یه کار دیگه هم بکنم,
‫چی؟ نه!
‫وای، امان از دستت!