رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫در زبان کره ای، جایگاه نام و نام خانوادگی افراد، برعکس زبان فارسی ست, ‫برای مثال، نام شخصیت اصلی این فیلم «دِه-سو» و نام خانوادگی اش، «او» است,
‫تهیه و پخش توسط شرکت SHOW EAST
‫با همکاری شرکت EGG FILMS
‫در ترجمۀ این فیلم، نام و نام خانوادگی افراد، ‫به همان ترتیبی که در زبان کره ای ادا می شوند، نوشته شده است,
‫فیلمی از پاک چان-اوک
‫چی؟
‫گفتم,,,
‫می خوام داستان زندگیمو بهت بگم,
‫یعنی چی؟!
‫چرا اینجوری حرف می زنی؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫اسم من,,,
‫اینه:
‫«او,,,
‫دِه-سو»,
‫چرا دوست دختر این آقا رو اذیت کردی؟
‫یه لحظه وایسا,
‫- آقای دِه-سو! ‫- داشتم با دوست دخترت لاس می زدم؟ ها؟
‫لعنت به شیطون!
‫باشه، باشه، باشه!
‫الان می شینم, باشه! حله!
‫ای بابا,
‫بگیر بشین او ده-سو, ‫زیاده روی کردی,
‫مستِ مسته,
‫من بهش نخ دادم؟
‫بذار برم بشاشم بابا!
‫من اصلاً باهاش لاس نمی زدم!
‫- بی پدرمادر! ‫- دیگه شورشو در اورده,
‫- عوضی! ‫- آقای او ده-سو، بشین!
‫بگیر بشین,
‫خیلی معذرت می خوام,
‫- بدجور شاشم گرفته, ‫- ای خدا!
‫- خیلی خوشگله، مگه نه؟ ‫- آره، آره, برو بشین,
‫امروز تولد دخترمه,
‫براش,,, کادوی تولد گرفتم,
‫♪ یه ابر کوچولو اون بالا توی آسمونه ♪
‫ای خدا!
‫♪ مثل یه قایق بادی وسط رودخونه ♪
‫اسم من، «او دِه-سو»، یعنی:
‫«روزها را بدون سختی گذراندن»,
‫معنی «او ده-سو» اینه,
‫ولی آخه خدا,,,
‫چرا امروز این قدر سخت می گذره؟
‫بذارین برم!
‫آهای!
‫خفه خون بگیر مرتیکه!
‫بذارین برم!
‫دستتو بکش!
‫باید بره هلفدونی آدم شه,
‫نزدیکم نیا!
‫بلندش کنین,
‫حواسم بهش هست که دیگه مست نکنه و دردسرساز نشه,
‫روز خوبی داشته باشید، سرکار,
‫معمولاً خیلی سربه راهه، ولی امروز,,, ‫بریم دیگه,
‫حتماً دوباره به دیدنتون میام,
‫به خودت زحمت نده, نمی خواد برگردی,
‫اینش دیگه دست خودمه، بچه لاشی!
‫«یون-هی» جون، منم بابایی,
‫بابایی پشت تلفنه, ‫رفتم واسه دختر کوچولوم کادو گرفتم,
‫الانه که برسم خونه, منتظرم بمون، باشه؟
‫گوشی رو بده,
‫- چه دختر خوبی، آفرین، آفرین, ‫- گوشی رو بده,
‫عزیزم، عمو «جو-هوآن» کارِت داره,
‫عمو جو-هوآن رو که یادته، نه؟ ‫گوشی دستت,
‫سلام یون-هی,
‫حالت خوبه؟ منم عمو جو-هوآن,
‫پس امروز تولدته؟
‫تولدت مبارک,
‫فردا برات یه چیز خوشگل می خرم,
‫الو؟ سلام «جا-هیون», ‫آره، می دونم, ببخشید,
‫می دونم دیروقته, ‫توی راه خونه ایم,
‫می دونم، باشه, الان, گوشی دستت,
‫ده-سو، زنت پشت خطه,
‫ده-سو؟ آهای؟
‫ده-سو؟
‫آهای او ده-سو؟
‫ده-سـو؟
‫زنت نگرانته! میگه بیا خونه,
‫مسخره بازی دیگه بسه! بیا بریم,
‫ده-سـو؟
‫زی‍رن‍وی‍ س از م‍ سی‍ ح م‍ح‍ مودزاده رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫زی‍ رن‍ ویس از مس‍ یح م‍ حم‍ ودزاده رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫زی‍رن‍وی‍ س از م‍ سی‍ ح م‍ح‍ مودزاده رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫زی‍ رن‍ ویس از مس‍ یح م‍ حم‍ ودزاده رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫زی‍رن‍وی‍ س از م‍ سی‍ ح م‍ح‍ مودزاده رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫زی‍ رن‍ ویس از مس‍ یح م‍ حم‍ ودزاده رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫زی‍رن‍وی‍ س از م‍ سی‍ ح م‍ح‍ مودزاده رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫زی‍ رن‍ ویس از مس‍ یح م‍ حم‍ ودزاده رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫زی‍رن‍وی‍ س از م‍ سی‍ ح م‍ح‍ مودزاده رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫زی‍ رن‍ ویس از مس‍ یح م‍ حم‍ ودزاده رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫زی‍رن‍وی‍ س از م‍ سی‍ ح م‍ح‍ مودزاده رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫زی‍ رن‍ ویس از مس‍ یح م‍ حم‍ ودزاده رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‍ی
سی
‍اسی
‍لاسی ق‍
‍‍کلاسی قد
‍مکلاسی قدی‍
‍مکلاسی ق‍ دی‍
‍مک‍ لاسی ق‍ دیم‍
‫همک‍ لاسی ق‍ دیمی
‫‫همک‍ لاسی ق‍دی‍ می
‫ه‍ مکلاسی ق‍دی‍ می
‫ه‍ مکلاسی ق‍ دی‍می
‫‫همک‍ لاسی ق‍ دی‍می
‫‫همک‍ لاسی ق‍دی‍ می
‫ه‍ مکلاسی ق‍دی‍ می
‫ه‍ مکلاسی ق‍ دی‍می
‫‫‫همک‍ لاسی ق‍ دی‍می
‫‫همک‍ لاسی ق‍دی‍ می
‫ه‍ مکلاسی ق‍دی‍ می
‫آقا، آقا، آقا، آقا!
‫وایسا، بیا اینجا! ‫بیا باهام حرف بزن,
‫آقا، دیگه هی بهت نمیگم منو آزاد کن,
‫فقط تو رو خدا بهم بگو که چرا من اینجام, باشه؟
‫دلیلشو دیگه حداقل باید بدونم,
‫دو ماه آزگاره اینجا زندونی ام,
‫وایسا آقا! بیا اینجا,
‫صبر کن, بگو اینجا کجاست,
‫تو رو خدا آقا، بهم بگو چقدر دیگه اینجا موندنی ام,
‫وایسا!
‫کون لقت!
‫وایسا بینَم پدرسگ!
‫حرومزاده!
‫قیافه ت رو دیدم کره خر, ‫آزاد که شدم، کارِت ساخته ست,
‫وایسا! آخ!
‫غلط کردم, فحش نمیدم,
‫تو رو خدا زمانشو بگو,
‫یه ماه؟ دو ماه؟ سه ماه؟ چهار ماه؟
‫کجا میری؟ وایسا!
‫حرومزاده، بگو چقدر باید اینجا بمونم,
‫بهت گفتم جوابمو بده، مرتیکۀ کره خر!
‫آهای مادرقحبه!
‫کثافت کره خر!
‫اگه اون موقع بهم می گفتن که ۱۵ سال طول می کشه،
‫تحملش برام آسون تر می شد یا,,,
‫سخت تر؟
‫[بخند تا دنیا با تو بخندد, بگری تا تنها با خود بگریی,] ‫(اولین بیت شعر «تنهایی» از اِلا ویلر ویلکاکس)
‫(تابلوی «مرد رنج کشیده» از جیمز اِنسور, ‫نام اثر به عیسی مسیح اشاره دارد)
‫وقتی صدای آهنگ میاد، گاز توی اتاق پخش میشه؛
‫گاز که پخش میشه، من بی هوش میشم,
‫بعداًتر فهمیدم,,,
‫گازی که توی اتاق پخش می کنن، دقیقاً همون نوع گازیه که یه زمانی ‫سربازهای روسی علیه تروریست های چچنی استفاده می کردن,
‫وقتی بیدار میشم، می بینم که موهامو کوتاه کردن,
‫از مدلی که می زنن، خوشم نمیاد,
‫در ضمن,,, لباس هامو عوض می کنن و ‫به سر و روی اتاق دستی می کشن,
‫چه تخم سگ های مهربونی,
‫یک,
‫دو,
‫سه,
‫خیلی مزه ش تنده,,,
‫من اسفناج نمی خوام,,, خودت بخور,,,
‫من نمی خورم,
‫جسد خانم جا-هیون، ‫با آثار ضربات چاقو بر گردنش یافت شده است,
‫قساوت قاتل و دزدیده نشدن وسایل باارزش خانه،
‫باعث شده است که پلیس، ‫علت قتل را غرضی شخصی بداند,
‫شوهر مقتول، او ده-سو، که تقریباً از یک سال پیش ‫ناپدید شده است، تحت تعقیب پلیس قرار دارد,
‫طبق گفتۀ همسایه ها و شاهدین، ‫او ده-سو به شراب خواری عادت داشته,,,
‫و اغلب برای همسر و همسایگانش، ‫مشکل ساز می شده,
‫بنا بر اظهارات پلیس، ‫نمونۀ خون یافت شده در محل ارتکاب جرم,,,
‫به او ده-سو تعلق دارد و اثر انگشتی که به تازگی ‫بر لیوانی در صحنۀ قتل کشف شده نیز،
‫ثابت می کند که او ده-سو اخیراً ‫با همسرش ملاقات داشته,
‫تنها شی ء مسروقی، یعنی آلبومی از عکس های خانوادگی نیز، ‫صحت فرضیۀ مطرح شده را بیش از پیش تقویت می کند,
‫بعد از سه سال،
‫چین و چروک زیادی روی چهره می شینه,
‫- قیمت چاقو ۸٬۰۰۰ دلاره, ‫- وای! فقط همین قدر؟!
‫«اصلاً نمیشه نه گفت!»
‫اگه تو هم یه شب بارونی، ‫حیرون و سرگردون، کنار یه باجۀ تلفن،
‫گذرت به یه مرد ناشناس با چتری بنفش خورد،
‫بهت پیشنهاد می کنم که خودتو ‫واسه رفاقت با تلویزیون آماده کنی,
‫تلویزیون، هم ساعته، هم تقویم,
‫خونۀ اول و دوم آدمه،
‫کلیساشه،
‫رفیقشه،
‫یا حتی معشوقه ش,
‫اما,,,
‫♪ هر چقدر شب ها بیان و برن ♪
‫♪ هیچ فرقی نداره واسه دل من ♪
‫♪ هر چقدر اشک بریزم من بازم ♪
‫♪ گرفتار عشق توام عزیزم ♪
‫اما,,,
‫آهنگ معشوقۀ من,,,
‫بیش از حد کوتاهه,
‫متأسفانه امروز حول و حوش ساعت ۷ و ۳۰ دقیقه، ‫پل سانگ-سو در شهر سئول،
‫ ناگهان ریزش کرد و,,,
‫تصمیم گرفتم دربارۀ همۀ کس هایی که بهشون ‫اهانت کردم و آزارشون دادم و ناراحتشون کردم، چیزی بنویسم,
‫این نوشته ها، هم خاطرات زندان من بودن,,,
‫و هم شرح گناه های گذشته م,
‫همیشه فکر می کردم زندگی عادی ای داشتم،
‫ولی من کم گناه نکردم,
‫تمام فکر و ذکرم در اون لحظه این بود که,,,
‫اون بدبختِ توی سلول کناری، داره فقط با یه چاپِستیک غذا می خوره, ‫(وسیلۀ غذاخوری که معمولاً چوبی یا فلزی است)
‫اما,,,
‫کی منو اینجا زندونی کرده؟
‫یو هونگ-سام؟
‫لی سو-یونگ یا کان چانگ-سوک؟
‫کار هر کی بوده، فقط منتظر باشه,
‫یه کم دیگه منتظر باشه,
‫قول میدم از فرق سر تا نوک انگشت های پات رو ‫هیچ احدی روی این زمین نتونه پیدا کنه؛
‫چون می خوام تا آخرین تیکۀ وجودت رو بجوم,
‫یه خط در ازای هر سال,
‫واسه بار اول، باید ۶ تا خط خالکوبی کنم,
‫از سال بعد آسون تر میشه,
‫با بیشتر شدن خالکوبی هام، طول چاپستیک کوتاه تر میشه,
‫با کوتاه تر شدن چاپستیک ، سوراخ توی دیوار بزرگ تر میشه,
‫در هر صورت,,,
‫زمان به سرعت می گذره,
‫۹ سال,
‫۱۰ سال,
‫۱۱ سال,
‫[رئیس جمهور سابق، چون دو-هوان، دستگیر شد]
‫[انتقال قدرت در هونگ کونگ]
‫[مراسم خاکسپاری شاهزاده دایانا]
‫[کلیسای جامع وست مینستر]
‫[کمک مالی «صندوق بین المللی پول» به کرۀ جنوبی]
‫۱۲ سال,
‫[مراسم تحلیف ریاست جمهوری]
‫[احترام نظامی]
‫[آغاز هزارۀ سوم]
‫[ورود رئیس جمهور کیم دای-جونگ به کرۀ شمالی]
‫[حملات ۱۱ سپتامبر]
‫[موفقیت کرۀ جنوبی در جام جهانی ۲۰۰۲]
‫۱۳ سال,
‫[پیروزی رو مو-هیون در انتخابات]
‫۱۴ سال,
‫[مؤسسۀ پژوهشیِ خارجی زبانِ «اوهاک وون»]
‫من یه ماه دیگه آزاد میشم,
‫فقط تا یه ماه دیگه آزاد میشم,
‫آزاد میشم,
‫تا یه ماه دیگه,
‫آزاد میشم, من از این زندان آزاد میشم,
‫تا یه ماه دیگه,,, آزادم,
‫دقیقاً تا یه ماه دیگه آزادم,
‫وقتی از اینجا برم، پول لازمم میشه, ‫یعنی باید چی کار کنم؟
‫باید دزدی کنم یا جیب بری؟
‫اول باید چه غذایی بخورم؟ ‫سوپ کیم چی یا کباب مارماهی؟
‫هر چی به جز غذای اینجا باشه، خوبه,
‫اصلاً اینجا کجاست؟
‫با این همه صدای بوق و ماشین، حتماً وسط شهرم,
‫ولی مسئلۀ اصلی اینه که طبقۀ چندمم,
‫اگه از دیوار رد شم و بفهمم که طبقۀ پنجاه و دومم، چی؟
‫حتی اگه بیفتم و بمیرم، ‫باز هم خودمو آزاد کردم,
‫خودمو آزاد می کنم,
‫آزاد می کنم,
‫تا یه ماه دیگه خودمو آزاد می کنم,
‫تصور کن وسطِ,,,
یه ‫علفزار خوابیدی,
‫با شنیدن صدای زنگ,,,
‫سرتو می چرخونی و,,,
‫اطراف رو نگاه می کنی,
‫علفزاری بی انتها,,,
‫و سرسبز رو می بینی,
‫هوا آفتابیه,,,
‫و نسیم خنکی می وزه,
‫یه آدمیزاد!
‫برو! بذار خودمو بکشم!
‫آقا،
‫با این که من,,,
‫دست کمی از حیوون ندارم،
‫ولی با این حال، حقم این نیست که زندگی کنم؟
‫آقا،
‫با این که من,,,
‫ دست کمی از,,,
‫حیوون ندارم،
‫ولی با این حال,,,
‫حقم این نیست,,,
‫که زندگی کنم؟
‫آره!
‫اون باجۀ تلفنی دقیقاً همینجا بود, ‫حالا سر جاش مجتمع های آپارتمانی ساختن,
‫با این حال، بازم منو روی سقف ساختمون ول کرده, ‫چه آدم کله شقی!
‫می خوام داستانمو برات تعریف کنم,
‫بعداً بمیر,
‫چی؟
‫که اینطور,
‫حالا من,,,
‫داستانمو برات,,,
‫تعریف می کنم,
‫من,,,
‫واسه این می خواستم خودکشی کنم که,,,
‫آهای آقا!
‫یه آدمیزادِ مؤنث!
‫اون مرتیکۀ دیوونه، عینک آفتابیمو دزدید,
‫جلوشو بگیر!
‫آهای! آقا!
‫«بخند,,, تا دنیا با تو بخندد,
‫بگری,,, تا تنها با خود بگریی,»
‫خونه م دیگه وجود نداره,
‫نمی تونم با خونواده یا دوست هام تماس بگیرم,,,
‫چون من کسی ام که همسرشو کشته,
‫چون من یه فراری ام,
‫بی شوخی میگم,
‫نه، زور اون اَ تو خِعلی بیشتره,
‫تو اول حرف منو دُرُس هجی کن، بعد ایجوری بگو,
‫مرتیکۀ گوزمشنگ!
‫«گوزمشنگ»,
‫کلمه ای جدید,
‫تلویزیون به آدم فحش و بد و بیراه یاد نمیده,
‫یعنی میشه از ۱۵ سال تمرینات ذهنی,,,
‫توی دنیای واقعی استفاده کرد؟
‫میشه,
‫آرواره چاقویی,
‫اوپلگناتوس فاسکیاتوس,
‫در آب های گرم، بین صخره های مرجانی زندگی می کنه,
‫برخلاف واکنش عضلانی کندش,,,
‫به مقاومت جانانه سرِ قلاب ماهیگیری، معروفه,
‫معمولاً در جنوبِ منطقۀ کیونگ سانگ,,,
‫این بوی چیه؟
‫به خودت زحمت سؤال پرسیدن نده,
‫من هیچی نمی دونم,
‫[رستوران ژاپنیِ «مدیترانه»]
‫چی؟!
‫گفتم,,,
‫می خوام یه چیز زنده بخورم,
‫آم,,,
‫باشه,
‫خوش برگشتین,
‫بار اولمه اینجا میام,
‫شایدم اشتباه گرفتم,
‫ولی قیافۀ اون برام آشناست,
‫شما به نظر خیلی آشنا میاین,
‫جایی همدیگه رو ندیدیم؟
‫«در جستجوی بهترین سرآشپز»،
‫پنج شنبه ها، ساعت ۶:۳۰ از شبکۀ MBC, ‫تو جوون ترین سرآشپز زنِ مسلط بر روش پخت و پز ژاپنی بودی,
‫آها، اون برنامه,
‫می گفتن زیاد بیننده نداره, ‫ولی انگار اشتباه می کردن,
‫چون دمای دست زن ها بالاست، ‫تهیۀ سوشی کاری مردانه ست,
‫عجب, معلومه اطلاعاتت بالاست,
‫تو کی هستی؟
‫از لباس هات,,,
‫راضی ای؟
‫چرا,,,
‫- چرا منو زندونی کردی؟ ‫- به نظرت من کی ام؟
‫- یو هونگ-سام؟ ‫- اشتباه,
‫- لی سو-یونگ تو رو اجیر کرده؟ ‫- نه، بازم اشتباه,
‫لی ژونگ-یونگ؟
‫کان چانگ-سوک؟ هانگ جو-یون؟
‫کیم نا-سونگ؟ پاک جین-او؟
‫ایم دوک-ین؟ لی جا-پیون؟ کوک سو-ران؟ ‫بگو کدوم کثافتی هستی!
‫من؟!
‫من یه جور پژوهشگرم,,,
‫و تو حوزۀ مطالعاتیمی,
‫من یه او ده-سو پژوهم, ‫متخصص مسائل او ده-سو,
‫این که من کی ام، مهم نیست, ‫مهم اینه که «چرا»,
‫خوب بهش فکر کن, ‫کل عمرتو جلوی چشم هات بیار,
‫مدرسه تموم شده، ‫الان وقت امتحانه, درست نمیگم؟
‫این جمله رو یادت باشه:
‫«چه قلوه سنگ باشه، چه شن ریزه،
‫توی آب که باشن، هر دو یه جور فرو میرن,»
‫بذار فقط یه سؤال ازت بپرسم,
‫توی زندون,,, منو هیپنوتیزم کردین، مگه نه؟
‫اونجا چی بهم تلقین کردین؟
‫دلم برات تنگ شده,
‫زودی بیا پیشم,
‫بفرمایین سفارشتون,
‫ببینین زنده ست,
‫حالا می خواین براتون بُرِشِش بدم؟
‫من حتماً گونۀ متفاوتی از زن هام, چون ‫برعکس بقیه، دست های سردی دارم,
‫داستان این دختره چیه؟
‫آقا؟
‫آقا، لطفاً به هوش بیاین,
‫آقا!
‫اینو یادت باشه:
‫«چه قلوه سنگ باشه، چه شن ریزه،
‫توی آب که باشن، هر دو یه جور فرو میرن,»
‫بیداری؟
‫این هایی که نوشتی راستن؟
‫این تب بُره چه خوبه,
‫تو که این همه سال تمرین کردی، ‫چرا اینقدر راحت از حال رفتی؟
‫عدم تابش نور خورشید در درازمدت,,,
‫باعث کمبود ویتامین A و ویتامین E میشه,,,
‫و متعاقباً، ضعف دستگاه دفاعی بدن در برابر آنفلوانزا,
‫همیشه اینجوری حرف می زنی؟
‫در دستشویی خرابه، قفل نمیشه,
واسه همین ‫خیال میال برت نداره ها، ‫وگرنه مثل ساشیمی ورق ورقت می کنم,
‫این چیه؟
‫شیافه,
‫به کسی که غش کرده، چجوری باید دارو داد؟!
‫یعنی میشه از ۱۵ سال تمرینات ذهنی، ‫توی دنیای واقعی استفاده کرد؟
‫نمیشه,
‫حقمه در اِزاش بمیرم,
‫من این همه راه اوردمت اینجا، ولی آخر تو رو پس زدم,
‫درک می کنم که عصبانی باشی,
‫جدی میگم,
‫منم ازت خوشم میاد, ‫واسه همینه که اینجا اوردمت,
‫ولی,,,
‫تو هنوز اسم منو هم نمی دونی,
‫من «می-دو»ام,
‫ببین,,,
‫بعداًتر,,,
‫وقتی احساس کردم که آماده م،
‫تا تهش باهات میام, به جونم قسم!
‫اون آهنگه، «عشق گذشته»، ‫که توی دفترچه خاطراتت بود، همون علامتمونه,
‫وقتی خوندمش، سریع خودتو آماده کن,
‫شاید من اون لحظۀ حساس که برسه،
‫از خودم مقاومت نشون بدم،
‫ولی تو اصلاً رحم نکن,
‫دمار از روزگارم در آر!
‫دمار از روزگارت,,,
‫در آرَم؟
‫اون مورچه ها,,,
‫هنوز توی بدنت حرکت می کنن؟
‫هنوز هم می بینیشون؟
‫وقتی پای تنهایی میاد وسط، ‫سر و کلۀ این مورچه ها پیدا میشه,
‫همۀ آدم های تک و تنهایی که من می شناسم، ‫توی توهم هاتشون مورچه دیدن,
‫حالا که خوب بهش فکر می کنم,,, ‫می بینم که مورچه ها از اون حشرات اجتماعی ان,
‫به گمونم واسه همینه که ‫آدم های تنها به مورچه فکر می کنن,
‫البته نه این که خودمم اینجوری باشَما,
‫پنج شیش سال پیش از سوئد زنگ زده بود,
‫سراغ باباشو می گرفت,
‫اصلاً خبر نداشت که باباش، قاتل مامانشه,
‫فک وفامیل خاصی نداره، ‫واسه همین اینجا زنگ می زنه,
‫کُره ایش، دست و پاشکسته شده بود,
‫والدین جدیدش هر دوتا دکترن,
‫شما خبرنگارها,,,
‫نمی دونین که او ده-سو,,,
‫هنوز فراریه یا نه؟
‫آدرس دخترت، روی کاغذ نوشته شده,
‫پشتش هم نشونی محل دفن همسرته,
‫اِوا,,,
‫استکهلم,,,
‫اِوا,,,
‫نمی خوای بهش زنگ بزنی؟
‫من بهش زنگ بزنم؟
‫می خوای فردا بریم قبرستون؟
‫نه، اول می خوام اون حرومزاده رو بکشم,
‫[اژدهای آبی]
‫خب؟
‫هنوز لقمه رو نخوردم,
‫[«اژدهای آبی»]
‫اینم نبود؟
‫مزه ش فرق داشت؟
‫مهم نیست غذای چندتا رستوران رو امتحان کنم،
‫هیچی نمی تونه طعمی که ۱۵ سال چشیدم رو از ذهنم پاک کنه,
‫[اژدهای آبی]
‫می خوای واسه تو هم حساب کاربری بسازم؟
‫اسم فیلم یا آهنگ مورد علاقه ت رو میگی؟
‫داشتم با,,, یکی,,,
‫حرف می زدم,
‫[همیشه سبز: کجا رفتی؟] ‫[شاهدخت ساشیمی: داشتم با یکی حرف می زدم,]
‫[همیشه سبز: با کُنتِ مونت کریستو؟]
‫«کنت مونت کریستو؟»
‫کسی,,, با این اسم,,,
‫اینجا نداریم,
‫[زندگی توی زندون بزرگ تر چطوره، او ده-سو؟]
‫این کیه؟
‫تو,,, کی,,, هستی؟
‫[شاهزاده ای تنها توی قلعه ای مرتفع ^_^]
‫می شناسیش؟
‫نمی دونم کیه, بعضی وقت ها باهاش چت می کنم,
‫دربارۀ سوشی و این چیزا,
‫کجا میری؟
‫- داری کجا میری؟ ‫- نمیشه بهت اعتماد کرد,
‫[ارغ‍,,,]
‫اژدهای آبی ارغوانی,
‫اژدهایی که آبی و ارغوانیه, ‫یعنی چه معنایی پشتشه؟
‫چرا از رستورانی به این دوری غذا سفارش میدن؟
‫سر راهم، از پنج تا رستوران چینیِ دیگه گذشتم,
‫چیزی نمونده ریه هام بترکن,
‫به آشپزتون بگو,,, توی غذاهاش کم تر پیازچه بریزه,
‫باشه,
‫- بذار، برو, ‫- باشه,
‫اگه طرف محافظ شخصی داشته باشه، ‫خودمون انتقالش نمیدیم,
‫شرکت هایی هستن که تخصصشون این کاره,
‫باید با اون ها هماهنگ کنی,
‫ما فقط کارِ انتقال ریزه پیزه ها رو خودمون انجام میدیم,
‫البته اگه مدت اقامت بیشتر از ۶ ماه باشه، ‫هزینۀ انتقالش رایگانه,
‫رایگانه, آره,
‫چرا منو زندونی کردی، مرتیکۀ,,,
‫گوزمشنگ؟
‫اقامتگاه ما توی طبقۀ هفت و نیم، ‫به حفظ حریم شخصی مشتری هاش معروفه,
‫می خوام حساب اون ۱۵ سال رو باهات صاف کنم,
‫با هر دندونی که می کشم، ‫یه سال از حسابت کم میشه,
‫تکون نخور,
‫حرفی نداری؟
رو در رو ندیدمش,,, صداشو ضبط کردم‫چیزی نمی دونم,,,
صداشو ضبط کردم‫چیزی نمی دونم,,, رو در رو ندیدمش,,,
‫چیزی نمی دونم,,, رو در رو ندیدمش,,, صداشو ضبط کردم
‫[او ده-سو، ۱۹۸۸]
‫کی ها گروه خونیشون ABـه؟
‫عجله کنین, خون زیادی ازش رفته,
‫کثافت,
‫- ببین زنده ست؟ ‫- باشه,
‫حرومزاده! کثافت!
‫- گم شو کثافت! ‫- گورتو گم کن!
‫لامصب!
‫آهای حرومزاده!
‫بزن بکش این سگ جونو!
‫مرتیکۀ لاشی!
‫اینم یه روز دیگه,,,
‫که اصلاً آسون نگذشت,
‫حالا من,,,
‫به یه هیولا تبدیل شدم,
‫یعنی می تونم بعد از گرفتن انتقامم،
‫دوباره همون او ده-سوی قبلی بشم؟
‫آقا؟ آقا؟
‫حالت خوبه؟ سرتاپات خونی شده,
‫آقا؟ آقا؟
‫چی به سرت اومده؟
‫مجتمع مسکونی سیوون توی خیابان یونگ-آم، ‫ساختمون شماره ۸,
‫ممنون,
‫اختیار داری,
‫خب دیگه,,,
‫به سلامت او ده-سو,
‫به سلامت,,,
‫او ده-سو,
‫به سلامت,,,
‫از حرامزاده ای متنفرید، اما نمی خواهید او را بکشید؟ ‫از ضعیفه ای منزجرید و بدتر از مرگ برایش آرزومندید؟
‫جای درستی تماس گرفته اید!
‫بعد از این همه سال دیوونه نمیشه؟
‫خب,,, اگه می خوای همچین مشکلی پیش نیاد، ‫می تونیم توی غذاش دارو بریزیم,
‫یه دارویی هست به اسم «محلول ریسپِریدون»,
‫داروی مؤثری واسه درمان بیماری های روانی و اسکیزوفرنیه,
‫منتها مسئله همیشه مدت زمان اقامت طرفه,
‫دوست دارید چقدر اینجا نگهش دا,,,
‫۱۵ سال,
‫- خیلیه؟ ‫- مگه چی کار کرده؟
‫این رفیقمون او ده-سو,,,
‫زیادی فک می زنه,
‫بگیر بخواب,
‫فردا می خوای به کافی نتِ جو-هوآن سر بزنی,
‫هر جایی دوست داری بشین,
‫جو-هوآن,
‫«این رفیقمون او ده-سو,,,
‫زیادی فک می زنه,»
‫صداش برات آشنا نیست؟
‫کسی رو می شناسی که اینقدر ازم متنفر باشه؟
‫یادته قبلاً با هر زنی می خوابیدی؟
‫باید همون موقع اسم شوهرهاشون رو یه گوشه ای می نوشتی,
‫[شناسه: هیولا]
‫[دوستان: می-دو (شاهدخت ساشیمی)]
‫- این می-دو کیه؟ ‫- یه دختربچۀ گِریو,
‫- جو-هوآن, ‫- ها؟
‫من قبلاًها,,,
‫خیلی فک می زدم؟
‫ده-سو، به نظر من,,,
‫باید بین اون هایی که بهت نزدیک بودن,,,
‫دنبال این مرتیکۀ نامرد بگردی,
‫[جستجو برای: همیشه سب‍ ]
‫[جستجو برای: همیشه سب‍ز]
‫[جستجوی شما بیش از ۵۰ نتیجه داشت]
‫[درخواست دوستی از طرف «همیشه سبز»]
‫[تبریک, همین دیروز، پرونده ت شامل قانونِ مرور زمان شد, ‫دیگه تحت تعقیب نیستی,]
‫ولی لطفاً اینو یادت باشه,
‫گیومه باز,
‫مثل آهویی از دست صیاد،
‫مثل پرنده ای از دام کمین دار،
‫خودت رو آزاد کن,
‫گیومه بسته,
‫تو کی هستی؟
‫کثافت حرومزاده!
‫وقتی زندان بودم، به خودم قول دادم,,,
‫دیگه به هیچکی اعتماد نکنم,
‫قول دادم اگه به کسی مشکوک شدم،
‫رازی رو طرح کنم که فقط خودمون دوتا بدونیم,
‫اون شناسۀ «هیولا»، تله ای بود که واسه تو پهن کردم,
‫فقط من و تو بودیم که از این راز خبر داشتیم,
‫«همیشه سبز» کیه؟
‫ته توی شناسۀ همیشه سبز رو در اوردم و رد صاحابشو زدم,
‫- قلم و کاغذ دستته؟ ‫- آره,
‫اسمش اینه: «سو ده-او», یه کم عجیبه,
‫- آدرسش؟ ‫- خیابان یونگ-آم، مجتمع مسکونی سیوون،
‫ساختمون شماره ۷، واحد ۴۰۷,
‫راستشو بخوای، وضع زندگیم,,,
‫توی این زندون بزرگ تر هم تعریفی نداره,
‫همیشه سبز,
‫«تو کی هستی؟»
‫همینو می خواستی بگی؟
‫دِ نشد دیگه! باید خودت جوابشو پیدا کنی,
‫ناسلامتی وسط امتحانیما!
‫اول «چه کسی؟»
‫بعد «به چه دلیلی؟»
‫جواب اینا رو که پیدا کردی، من در خدمتم,
‫برگه ت رو واسه ت تصحیح می کنم,
‫تا ۵ جولای وقت داری,
‫ای بابا، پنج روزم که بیشتر نمونده,
‫خیلی کمه؟
‫ناراحت نباش,
‫اگه نمره بیاری، به جای می-دو، خودمو می کشم,
‫آره درسته، می-دو,
‫ولی اگه نمره نیاری، در عوضش همۀ زن هایی که ‫بهشون علاقه داشتی رو می کشم,
‫البته تو که به کشته شدن زن های زندگیت عادت داری, ‫همسرتو فراموش ک‍,,,
‫بَه! عجب زور بازویی داری، آقای «هیولا»!
‫الحق که هیولای دست پروردۀ خودمی,
‫ولی اگه,,,
‫منو بکشی، هیچوقت جوابشو نمی فهمی,
‫جواب سؤالی که ۱۵ سال مغزتو آزار داده,
‫نمی خوای بدونی «چرا»؟ ها؟
‫بشین رو صندلی,
‫اینجا رو! آقای دندونکش!
‫فرصتش پیش نمیاد که شکنجه م بدی,
‫من قلب ضعیفی دارم، واسه همین یه باتری کار گذاشتم,
‫می دونی به دکتر,,,
‫وقتی باتری رو توی سینه م گذاشت، چی گفتم؟
‫«دکتر هاپکینز،
‫لطفاً بهم,,,
‫کنترلی بده که بتونم خاموشش کنم,»
‫«ها؟ چرا؟»
‫«تا بتونم هر وقت که دلم خواست,,,
‫خودمو بکشم,
‫صدهزار دلار دیگه هم پیاده میشم!»
‫ای خدا,,, چه دوراهی سختی,
‫دلت می خواد همین الان بکُشیم،
‫ولی اون وقت دلیل زندونی بودنتو نمی فهمی,
‫می خوای شکنجه م بدی، ‫ولی من میگم قبلش خودمو می کشم,
‫خب،
‫انتقام گیری,,,
‫یا کشف حقیقت؟!
‫به راستی که مسئله اینست!
‫من ۱۵ سال تو رو زیر نظر داشتم,
‫از صدقه سری تو این سال ها بهم خوش گذشت!
‫نه حوصله م سر رفت،
‫نه احساس تنهایی کردم,
‫بهترین دوا برای آدم های زخم خورده، گرفتن انتقامه,
‫بهت تجویزش می کنم,
‫۱۵ سالِ بی برگشت!
‫زنی مرده و دختری گم شده!
‫همۀ این ها رو میشه فراموش کرد,
‫به عبارت دیگه,,,
‫انتقام، ضامن سلامت روحه!
‫ولی,,,
‫بعد از این که انتقامتو گرفتی، تکلیف چیه؟
‫حتماً,,,
‫زخم های کهنه دوباره سر باز می کنن,
‫خواب که نرفتی او ده-سو؟
‫او ده-سو جان!
‫مشتاق دیدار!
‫خیلی وقت نیست دختره رو بستی؟! ‫فکر کنم درو هم باز گذاشتی,
‫تو رو خدا نجاتم بده,
‫- عروسک قشنگ من قرمز پوشیده, ‫- خودم محتاج نجاتم,
‫تو رخت خواب مخمل آبیش خوابیده,
‫کار دندونپزشکه عالیه,
‫تکون نخور, تکون نخور,
‫تکون نخور,
‫ترس نداره,
‫می دونی چی میگن؟
‫میگن ترس آدم ها,,,
‫از تصوراتشون ریشه می گیره,
‫پس سعی کن خیال پردازی رو بذاری کنار,
‫قول میدم بدجوری شجاع شی,
‫حالا بریم سراغ اصل قضیه,
‫بله؟
‫آره آقا,,, خیلی ممنونم که آدرس اینجا رو بهم دادین,
‫ولی آخه من که هنوز شروع نکردم!
‫چی؟
‫بریم,
‫راه بیفتین بریم,
‫در نرو,
‫- چه سرسخت! ‫- دستتو,,,
‫دستتو قطع می کنم,
‫تو به سینه های می-دو دست زدی، کثافت!
‫جاهای دیگه ای رو هم باید قطع کنی,
‫حالا بهم اعتماد می کنی، مرتیکۀ دیوونه؟
‫ها؟!
‫فکر نکنم به توافق برسیم, ‫خودم بررسیش کردم,
‫این که چرا نمی خواستن بیشتر از ۲۷۰ میلیون بدن،
‫به ارزیابیشون از ساختمون ربطی نداشته,
‫احتمالاً بین خودشون اختلافه,
‫واسه همین به نظرم مشکلی پیش نیاد,
‫البته,,, رئیسِ هیئت مدیره شون و نزدیکانش، ‫صاحب ۲۵٪ از کل سهام شرکتن,
‫ده-سو؟
‫بله؟
‫اون یاروئه واقعاً گفت منو می کشه؟
‫آره,
‫فقط چون من زنی ام که بهش علاقه داری؟
‫ده-سو,,,
‫چیه؟
‫♪ نمی دونم امشب عشق من کجاست ♪
‫♪ شاید اونم مثل من تک و تنهاست ♪
‫♪ یادمه چقدر عاشق هم بودیم ♪
‫♪ با نگاهمون با هم حرف می زدیم ♪
‫♪ هر چقدر که شب ها بیان و برن ♪
‫♪ هیچ فرقی نداره واسه دل من ♪
‫♪ هر چقدر اشک بریزم من بازم ♪
‫♪ گرفتار عشق توام عزیزم ♪
‫وسایلشون رو جمع کردن و ‫سوار یه ماشین اجاره ای شدن,
‫در ضمن می-دو به رستوران زنگ زده و ‫گفته دیگه سر کار نمیره,
‫این که تموم شد، راه می افتیم,
‫بهتره یه کم استراحت کنین، قربان,
‫من که اصلاً خوابم نمی بره,
‫پس چه فرقی داره,
‫آقای «هان»،
‫به نظر تو می-دو,,,
‫عاشق او ده-سو شده؟
‫اونم به این زودی؟!
‫[۳۰ ژوئن]
‫[۱ جولای]
‫ده-سو!
‫خیلی درد داره،
‫ولی تحمل می کنم,
‫می خوام اینو بدونی,
‫چطور تونستی ۱۵ سال دووم بیاری؟
‫همیشه یه راهی پیدا میشه,
‫خوشت میاد؟
‫دوس داری، مگه نه؟
‫دلم می خواد همیشه خوشحال باشی,
‫اصلاً نگران فردا نباش,
‫ذهنتو خالی کن,
‫ته دلم از اون همه سال زندانی کشیدن راضی ام,
‫آخه اگه من هنوز اون او ده-سوی قبلی بودم، ‫باز هم می-دو اینجوری ازم خوشش می اومد؟
‫این که اون خبر داشته من می خوام ‫دست «پارک» رو قطع کنم، به این معناست که,,,
‫حرف هامون رو شنود کرده,
‫جای ما رو هم حتماً با ردیابی فهمیده,
‫[من دارم شنود میشم, میکروفون رو پیدا کن,]
‫می دونی چیه؟
‫شاید چون خوشش میاد ببینه که چجوری,,,
‫واسه انتقام گرفتن، ‫خودتو به این در و اون در می زنی، آزادت کرده,
‫دلیل زندونی بودنت رو هم بهت نمیگه، ‫تا همیشه بازیچه ش باشی,
‫امکانش هست؟
‫چاپخانۀ «همیشه سبز»، ‫سامانۀ چاپ آنلاین,
‫پاستا و پیتزای «همیشه سبز»,
‫خدمات «همیشه سبز»، ‫فعال در زمینه های شست وشو، پارکینگ خودرو و مسائل ایمنی,
‫باغ درختان «همیشه سبز»,
‫همکلاسی های قدیمی «همیشه سبز»، ‫وبسایت دانش آموختگان دبیرستان سانگ نوک,
‫دفترچه خاطرات «همیشه سبز»، ‫وبسایت شخصی چانگ سانگ-روک,
‫معرفی درختچه های همی‍,,,
‫[همکلاسی های قدیمی «همیشه سبز»]
‫به وبسایت دانش آموختگان دبیرستان سانگ نوک خوش آمده اید,
‫باید در مدرسه رو ببندم,
‫نمیشه قبلش پروندۀ دانش آموزها رو ببینیم؟
‫تاریکه, چراغو روشن کنین,
‫راحت باشین,
‫[لی وو-جین]
‫جو-هوآن؟ ‫یه سؤال ازت دارم,
‫کسی به اسم «لی وو-جین» توی مدرسه مون نبود؟ ‫تحصیلاتشو توی آمریکا ادامه داده,
‫وو-جین؟
‫نمی شناسم,
‫این اسمِ همون مرتیکه ست؟
‫- از کجا فهمیدی؟ ‫- عکسشو توی یکی از سالنامه های تحصیلی پیدا کردم,
‫با اسم خالی، چیزی یادم نمیاد, ‫[سالن آرایش «دست قیچی»]
‫چیز دیگه ای پیدا نکردی؟ ‫می تونی بری پرونده ها رو نگاه بندازی,
‫«لی سو-آ» رو می شناسی؟ ‫همسن خودمون بوده,
‫لی سو-آ؟
آها! ‫همون دختره که مُرد,
‫- کدوم کلاس بود؟ ‫- فکر کنم سومِ الف, همکلاسی همدیگه بودیم,
‫دقیقاً کنار کلاس شما, ‫حالا مگه چی شده؟
‫از عکس ها,,,
‫حذفش کردن,
‫یادم نمیاد چجوری مُرد,
‫درسته, نبایدم بیاد,
‫بعد از این که تو انتقالیتو گرفتی، اون مُرد,
‫تنهایی رفته بود کنار سدّ هابچون ‫و افتاده بود توی رودخونه,
‫هر چی گشتن، فایده ای نداشت,
‫یه هفته بعد که کار از کار گذشته بود، پیداش کردن,
‫- چجور دختری بود؟ ‫- هه هه! اون؟
‫به همه می داد, به همه,
‫سعی می کرد دختر سربه زیر و خانومی نشون بده،
‫ولی در اصل یه جندۀ دوهزاری بود,
‫یه مدت توی مدرسه شایعه شده بود که ‫زیر همۀ بچه ها خوابیده؛ تک تکشون,
‫فرصت سوزی کردم به خدا,
‫در ضمن شنیده بودم که خونواده شون از اون خرپولان,
‫دختر درسخونی بودا!
‫ولی مشکلش این بود که ‫واسه همه می کشید پایین, دخترۀ طفلی,
‫آه خدا! خیلی داستانش قدیمیه,
‫ده-سو، من کامل داستانشو یادم نمیاد،
‫ولی یادمه بهم گفتی که سو-آ,,,
‫چی کار می کنی؟!
‫جو-هوآن، چی شده؟
‫جو-هوآن؟
‫جواب بده جو-هوآن, چیزی شده؟
‫جو-هوآن؟
‫جـو-هـوآن؟
‫او ده-سو,,,
‫خواهر من,,,
‫جنده نبود, فهمیدی؟!
‫اینو تو گوشِت فرو کن!
‫چون میکروفون ها رو در اوردی، ‫مجبور شدم این همه راه بیام اینجا,,,
‫که ببینم چی میگین,
‫پس خونِ جو-هوآن,,,
‫گردن توئه، نه من,
‫فهمیدی؟
‫اگه گیرت نیارم حرومزاده!
‫خودم می کشمت!
‫تیکه تیکه ت می کنم!
‫[۱ جولای]
‫[۲ جولای]
‫بی پدرمادر!
‫الان مطب تعطیله, ‫لطفاً یه ساعت دیگه بیاین,
‫یکی که ۶تا دندون طلایی داره، ‫پیشنهاد داده اینجا بیام,
‫آقای پارک؟
‫به خاطر تو مجبور شدم قیدِ جای قبلی رو بزنم,
‫واسه محل کار جدید,,,
‫تلویزیون های نو خریدم,
‫بگو بینَم، چطوره؟
‫یه عالمه کانال دارن, باحاله، نه؟
‫بعضی از مهمون هام اصرار می کنن بمونن,
‫تو ۱۵ سال توی همچین اتاقی زندگی کردی، ده-سو؟
‫۱۱ سال که شد، بهش عادت کردم,
‫این چه کاریه؟! اصلاً حرفشم نزن,
‫دشمنِ دشمنِ من، دوست منه,
‫چون دستت گندیده بود، انداختیمش دور,
‫دلم برات تنگ شده بود,
‫مرتیکۀ حرومزاده,
‫تقاص کارتو پس میدی,
‫میشه بگی چرا منو اینجا اوردی؟
‫ها؟
‫آهای! بذارین برم!
‫اگه تا پنجم جولای برنگشتم، بذار بره,
‫یادمه وقتی زندونی بودم، ‫یه کسی چند دفعه به دیدنم اومد,
‫- باهام چی کار داشت؟ ‫- سه دفعه نبود؟!
‫من می اومدم توی لیوان آبت، داروی محرک هیپنوتیزم می ریختم,
‫سدیم باربیتورِیت؟
‫یارو نابغه ست!
‫ده-سو!
‫[۲ جولای]
‫[۳ جولای]
‫[سالن آرایش «دست قیچی»]
‫اصلاً اینطوری نیست,
‫درسته که مدرسه مون کاتولیکی بود، ‫ولی بعید می دونم به خاطر اون حرف ها خودشو کشته باشه,
‫احتمالاً چیز دیگه ای بوده,
‫شاید حامله شده بوده؟ احتمالش هست,
‫ولی من,,, سو-آ رو از اونجور دخترها نمی دونم,
‫خیلی دختر پاک و سربه راهی بود,
‫امکان نداره با این و اون پریده باشه,
‫ولی یکی بود,,,
‫که اون موقع ها باهاش صمیمی بود,
‫می خوای بدونی کی رو میگم؟
‫روحمم خبر نداره!
‫چون-شیم, آره, ‫تو لی سو-آ رو یادته؟
‫یادته کی دوست پسرش بود؟
‫نمی دونی؟
‫چرت و پرت نگو!
‫می دونی چرا نمی دونی؟ چون دوستی برات هیچ معنایی نداره,
‫زر نزن,
‫کسی هست بدونه؟
‫کی؟
‫جو-هوآن؟
‫چی؟ مطمئنی؟
‫آره، می شناسمش,
‫ولی چرا اون؟
‫خب,
‫جدی میگی؟
‫باشه، قطع کن, ‫بعداً بهت زنگ می زنم,
‫چون-شیم میگه,,,
‫از دهن جو-هوآن قضیه رو شنیده,
‫گفت تو بهتر از همه خبر داری,
‫دیلینگ، دیلینگ,
‫برین کنار,
‫اگه یه وقت نرین،
‫تصادف میشه,
‫[او ده-سو]
‫نگاش کن! پسرۀ بی حیا!
‫یالا! خاموشش کن,
‫اِمرو انتقالیمو گرفتم؛ میرم سئول!
‫پَه دیگه دَس اَ سرم بردار,
‫به درد هیچی نمی خوری,
‫[کتاب «خاطرات بی کم وکاست سیلویا پِلَت»]
‫تو او ده-سویی، نه؟
‫خانوم کی باشن؟
‫شنیدم دخترها برات می میرن,
‫بین بچه ها اینجور پیچیده,
‫شنیدم بامزه هم هستی, میشه یه جوک بگی؟
‫اسم در کردن بین بچه ها بیشتر از این که ‫به نفعم باشه، به ضررم بوده,
‫یه روز یه پسره با باباش میره استخر,
‫از این عمومیا,
‫باید برم,
‫[خدانگهدار گاگول های کلاس سوم ب]
‫- بس کن, ‫- بیا اینجا,
‫- نه,
‫- بیا اینجا, ‫- اومدم، اومدم,
‫راضی شدی؟
‫- دامنتو بده بالا, ‫- عمراً!
‫- بده بالا, ‫- نه,
‫چیه؟
‫قلقلکم میاد,
‫بده بینَم,
‫چی کار می کنی؟
‫- بذار ببینم, ‫- چی رو ببینی؟
‫- بذار ببینم, ‫- نکن!
‫دست نزن,
‫دختره، سو-آ بود؟ مطمئنی؟
‫اسمشو نمی دونم,
‫فقط می دونم همکلاسی توئه, ‫یه دوچرخۀ قرمز هم داره,
‫سفر به سلامت, توی سئول می بینمت,
‫- کجا میری؟ ‫- با چون-شیم قرار دارم,
اگه ‫بفهمم به کسی گفتی، کلکِت کنده ست!
‫باورم نمیشه,
‫فقط واسه گفتن این حرف، ۱۵ سال زندون بودی؟
‫یعنی گناهت به این بزرگی بوده؟
‫«چه قلوه سنگ باشه، چه شن ریزه، ‫توی آب که باشن، هر دو یه جور فرو میرن,» ‫[۴ جون]
‫«چه قلوه سنگ باشه، چه شن ریزه، ‫توی آب که باشن، هر دو یه جور فرو میرن,» ‫[۵ جون]
‫لی وو-جین همچین نگاهی داره,
‫ولی,,,
‫چرا ۵ جولای رو انتخاب کرده؟
‫چون,,,
‫روز مرگ لی سو-آست,
‫پس دیگه تمومه,
‫خودت گفتی قصدت انتقام نیست؛ ‫گفتی فقط می خوای دلیل زندونی بودنت رو بفهمی,
‫حالا,,,
‫می تونیم از دست وو-جین واسه همیشه فرار کنیم,
‫نمی تونم اینجوری تمومش کنم,
‫روح من با انتقام عجین شده,
‫ولی تو که اصلاً نمی دونی اون کجا زندگی می کنه,
‫«مثل آهویی از دست صیاد،
‫مثل پرنده ای از دام کمین دار،
‫خودت رو آزاد کن,»
‫این گفته از کتاب امثال سلیمانه,
‫باب ۶، آیۀ ۴,
‫در ضمن، «همیشه سبز» گفت که ‫توی قلعه ای مرتفع زندگی می کنه,
‫پس حتماً منظور از ۶ و ۴،
‫شمارۀ طبقه ست,
‫طبقۀ ۴؟
‫طبقۀ ۶؟
‫شایدم طبقۀ ۶۴,
‫پ؟
‫پنت هاوس!
‫لطفاً رمز عبور را وارد کنید,
‫دوست داری پشت سرت چه دعایی بخونم؟
‫رمز عبور اشتباه است,
‫لطفاً دوباره وارد کنید,
‫رمز عبور اشتباه است, ‫لطفاً دوباره وارد کنید,
‫«خدایا,,,
‫دفعۀ بعد,,,
‫یه مرد جوون تر سر راهم بذار,»
‫خدایا کاری کن که,,,
‫لی وو-جین جلوی,,,
‫او ده-سو زانو بزنه و التماس کنه,
‫تو با خواهرت رابطه داشتی,
‫بالا حرف می زنیم,
‫کیش کیش!
‫بیا با حرف حلش کنیم,
‫آخیش,
‫تو با خواهرت رابطه داشتی,
‫حالم جا اومد,
‫من بودم که حرفشو پخش کردم,
‫واسه همین خواهرت مُرد,
‫نگاه کردن توی آینه، منو یاد اون روز میندازه,
‫ تو رو چی؟
‫خیلی نامردی که حافظه م رو پاک کردی، ‫بعدش ازم خواستی دنبال حقیقت بگردم,
‫من برنده شدم,
‫حداقل حالا مثل مرد بمیر,
‫راس راسی فکر کردی چون هیپنوتیزم شدی، ‫اون روزِ کذایی رو فراموش کردی؟!
‫جداً؟!
‫می خوای بدونی واقعاً چرا هیچی یادت نمی اومد؟
‫الان میگم,
‫فراموش کردی دیگه,
‫چیه؟ ناامید شدی؟
‫حقیقتِ داستان همینه برادرم, فراموش کردی,
‫«چرا؟» چون برات مهم نبود,
‫حرفی که تو زدی اونقدر دهن به دهن شد تا ‫کار به جایی رسید که دیگه می گفتن سو-آ حامله شده,
‫این حرفِ مردم، خیلی ذهن خواهرمو درگیر کرد، ‫تا جایی که خودشم باورش شد,
‫بعد هم,,, واقعاً پریودش عقب افتاد و شکمش بالا اومد,
‫جالبه، نه؟
‫سعی کن خودتو جای دختری بذاری که ‫بچۀ توی شکمش، برادرزاده شه,
‫حالا فهمیدی؟
‫این زبون تو بود,,,
‫که خواهر منو حامله کرد؛
‫نه دودول داداش وو-جین,
‫این کارِ زبون او ده-سو بود,
‫- واسه همین خواهرتو کُشتی؟ ‫- چی؟!
‫سعی کن خودتو جای پسری بذاری که ‫هم بابا و هم دایی خواهرزاده شه,
‫احتمالاً می ترسیدی,,,
‫که به محض به دنیا اومدن بچه، ‫همه چی لو بره,
‫بعد از این که کُشتیش، متوجه شدی که ‫حاملگی خواهرت خیالی بوده,
‫پس منو مقصر دونستی,
‫قابل درکه,
‫مگه نمیگن سو-آ تنهایی کنار اون سدّه رفته؟
‫پس این عکسو کی گرفته؟!
‫تاریخ عکس پنجمِ جولایه,
‫آخ که چقدر ضدحالی تو,
‫بِذا حالا من بقیۀ حرف هامو بزنم,
‫گوش بده, قول میدم حال کنی,
‫تا حالا اسم «تلقین فراهیپنوتیزمی» به گوشِت خورده؟
‫اینجوریه که حین هیپنوتیزم، کاری رو به طرف تلقین می کنی؛ ‫بعد یارو توی حالت بیداری اجراش می کنه,
‫هنوز دوزاریت نیفتاده؟
‫«فقط من و تو بودیم که از این راز خبر داشتیم,»
‫کثافت حرومزاده!
‫ما هر دوی شما رو هیپنوتیزم کردیم,
‫شانسی که این وسط اوردیم این بود که ‫تلقین پذیریِ هر دوتون به نسبتِ آدم های عادی، خیلی بالاتر بود,
‫جالب نیست؟!
‫یه حرف، آدمی رو حامله می کنه؛ ‫یه حرف، آدمی رو عاشق,
‫با این حال، هر چقدر هم که ‫تلقین پذیری شما دوتا رو دستِ بالا بگیریم,,,
‫و یا خانم «یو» رو هیپنوتیزم گری کاربلد بدونیم،
‫باز هم ایجاد جرقۀ عشق، به این آسونیا نیست,
‫می دونی چی کار کردیم؟
‫آها، اون برنامه,
‫اولین تلقینمون بهت این بود که,,,
‫به محض آزادی از زندان، به اون رستورانه,,,
‫بری,
‫بعدش به اون آهنگ زنگ گوشی واکنش نشون بدی,
‫با شنیدن آهنگ، باید یه سری کلمات خاص رو ادا می کردی,
‫تو کی هستی؟
‫از لباس هات,,, راضی ای؟
‫می-دو هم باید در تعامل با گویندۀ این کلمات، ‫یه سری کار خاص رو انجام می داد,,,
‫و تو باید با اولین تماس دست هاتون بی هوش,,, می شدی,
‫اشتباه اصلی تو، پیدا نکردن جوابِ سؤال نبود,
‫آخه اگه آدم,,, هِی سؤال اشتباهی رو بپرسه، ‫چطور می تونه به جواب درستی برسه؟!
‫سؤالی اصلی، «چرا وو-جین منو زندونی کرده» نیست,
‫«چرا آزادم کرده»ست,
‫خب، از اول:
‫چرا وو-جین خواسته او ده-سو رو بعد از ۱۵ سال,,,
‫آزاد کنه؟!
‫[بخند تا دنیا با تو بخندد, بگری تا تنها با خود بگریی,]
‫آقای هان؟
‫آهای آقای هان!
‫می-دو,,,
‫می-دو که خبر نداره؟
‫چرا رفتی اونجا قایمش کردی؟
‫فکر کردی چون دست آقای پارک رو قطع کردم، دشمنم میشه؟
‫یه لحظه پیش خودت فکر نکردی شاید تله ست؟
‫با این مغز پوکت چجوری می خوای مواظب عیالت باشی؟!
‫از وقتی می-دو سه سالش بوده، ‫من داشتم مخفیانه ازش مراقبت می کردم,
‫آخه چه مرگته تو؟
‫به همین راحتی خام شدی؟!
‫مرتیکۀ خنگ,
‫زندون جدیدشو ندیدی؟! ‫من اون ساختمونه رو در عوض دستش، بهش دادم,
‫من!!!
‫ده-سو!
‫اینجا جلوم,,, یه جور جعبه گذاشتن,
‫مثل همونیه که قبلاً باز کردیم,
‫ازم می خوان ببینم توش چ‍,,,
‫باز نکن!
‫نکن,
‫بازش نکنی، باز نکنی، باز نکنی! ‫به هر قیمتی که شده، به هر قیمتی,
‫اگه باز کنی، اتفاق خیلی بدی می افته,
‫مگه چی توشه؟
‫تو می دونی، نه؟
‫می-دو، عزیزم دست نگه دار، باشه؟
‫من سریع,,, ممن سرریع,,, ‫خوددمو می رِرسو,,, می رسونم اونجا,
‫نمیشه همین الان بیای؟
‫می ترسم,
‫منتظرم بمون عزیزم، باشه؟
‫باشه,
‫آفرین، آفرین، دختر خوب,
‫من خیلی زود باز,,, باز بهت زنگ می زنم، باشه؟
‫تو رو خدا,,,
‫به می-دو چیزی نگو,
‫اون,,,
‫اون چه گناهی کرده؟
‫همه ش تقصیر منه,
‫من,,,
‫در حق خواهرت,,,
‫مرتکب گناهی نابخشودنی شدم,,,
‫و نسبت,,, به تو هم,,,
‫بی انصافی کردم,
‫ولی تو رو خدا,,,
‫کاری به کار می-دو نداشته باش، باشه؟
‫وای به حالت,,,
‫اگه می-دو چیزی بفهمه،
‫ای مادرقحبه!
‫قول میدم از فرق سر تا نوک انگشت های پات رو,,,
‫هیچ احدی روی زمین نتونه پیدا کنه, می دونی چرا؟
‫چون خودم تا آخرین تیکه ش رو می جوم,
‫وو-جین!
‫تو رو به عزیزت قسم، غلط کردم,
‫تو رو خدا فراموش کن چی گفتم,
‫سرورم! قربانم!
‫وو-جین!
‫وو-جین! مگه ما بچه های قدیمی «همیشه سبز» نیستیم؟
‫♪ ما که همچون درختانِ سبزِ کاج استواریم ♪
‫♪ در دبیرستان سانگ نوک، مایۀ افتخ‍,,, ♪
‫ وو-جین، هر کاری بخوای می کنم,
‫هر کاری, هر چی بگی، هر چی,
‫وو-جین، اگه بخوای سگت بشم، به خدا قسم که سگت میشم,
‫از الان به بعد,,, من سگِ وو-جینم!
‫سگ دست آموزتم!
‫ببین، دارم دممو تکون میدم, دممو تکون میدم,
‫من سگتم,
‫از خونه ت مراقبت می کنم, ‫از دستورهات اطاعت می کنم,
‫جعبه رو,,,
‫باز نکن,
‫حالا,,,
‫به امیدِ چه لذتی زنده بمونم؟
‫ها؟
‫ده-سو,
‫خیلی درد داره,
‫ولی تحمل می کنم,
‫می خوام اینو بدونی,
‫چطور تونستی ۱۵ سال دووم بیاری؟
‫من و خواهرم با چشم و گوش باز، عاشق هم بودیم,
‫شما هم می تونین؟
‫دوس داری، مگه نه؟
‫دلم می خواد همیشه خوشحال باشی,
‫سو-آ,
‫وو-جین،
‫دیگه نمی خواد بترسی,
‫دستمو,,, ول کن,
‫باشه؟
‫فراموشم که نمی کنی؟ نه؟
‫من اصلاً پشیمون نیستم, تو چی؟
‫این کل داستان زندگی من تا همین الانه,
‫ممنون که این داستان بی سر و ته رو تا آخر خوندی,
‫امیدوارم حالا درک کرده باشی که چرا,,,
‫جای این که شخصاً باهات صحبت کنم، نامه نوشتم,
‫علتش نداشتن زبونه,
‫صادقانه بگم، دلیلی واسه کمک کردن بهت نمی بینم,
‫ولی,,,
‫این جملۀ آخری خیلی منو تحت تأثیر قرار داد,
‫[با این که من دست کمی از حیوون ندارم،
‫ولی با این حال، حقم این نیست که زندگی کنم؟]
‫ممکنه اشتباهی پیش بیاد و خاطراتت در هم بریزه,
‫اشکالی نداره؟
‫اگه آماده ای،
‫به اون درخت خیره شو,
‫درخت,,, داره کم کم به ستونی سیمانی تبدیل میشه,
‫حالا,,, وارد خونۀ لی وو-جین شدی,
‫شبِ ماتم زده ایه,
‫صدای قدم هات به سمت پنجره، توی فضای اتاق می پیچه,
‫به محض,,,
‫شنیدن صدای زنگ،
‫تو تبدیل به دو نفر میشی,
‫اسم اونی که از رازت بی خبره، «او ده-سو»ـه,,,
‫و اسم اونی که از رازت باخبره، «هیولا»ست,
‫با صدای دوبارۀ زنگ، هیولا برمی گرده و راه خودشو میره,
‫با هر قدم، یک سال پیرتر میشه,
‫وقتی,,,
‫به قدم هفتادم می رسه، می میره,
‫خیالت راحت باشه,
‫با مرگ آرومی از دنیا میره,
‫خدا نگهدارت,
‫چی شده؟
‫خودتو نگاه کن,
‫کی پیشت بوده؟
‫دوسِت دارم،
‫ده-سو جون,
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫پیشنهاد مطالعه: تراژدی «ادیپِ شهریار» از سوفوکلس ‫رمان «کُنتِ مونت کریستو» از الکساندر دوما
‫پیشنهاد تماشا: توت فرنگی های وحشی (۱۹۵۷) از اینگمار برگمان ‫ادیپ شهریار (۱۹۶۷) از پی یِر پائولو پازولینی
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال