‫آنچه گذشت,,,
‫- نمی‌شه که هی خودت رو تنبیه کنی بوید, ‫- [تقدیم به بوید, همیشه دوستت دارم,]
‫اگه زنده بود، نمی‌خواست چنین کاری بکنی,
‫ضمنا، کاش می‌تونستی سوگواری کنی،
‫ولی نمی‌تونی, ‫این ملت بهت نیاز دارن,
‫خودم از ته و توی طلاقتون خبر داشتم ‫و می‌دونستم می‌خواین,,,
‫واسه آخرین بار بریم سفر,,,
‫که بعدش بهمون بگین ‫دارین طلاق می‌گیرین,
‫توماس مرده! ‫ولی شما که دو تا بچه دیگه هم دارین!
‫واسه چی به ما قانع نیستین؟
‫الو؟ کسی صدام رو نداره؟
‫پسر، بی‌شوخی نمی‌فهمم ‫واسه چی همه‌اش به دفتره زل می‌زنی,
‫آره، دو صفحه‌اش به همدیگه چسبیده‌ان,
‫وای، وای، وای,
‫پشم‌هام,
‫سارا رو تو زیرزمین کلیسا حبس کردم,
‫این رو نشونم داده بود,
‫یه موجودی اون روز ‫تحت نظرم داشت،
‫همون موجود هم به سارا گفته,,,
‫خب، به نظرت این موجوده ‫داره سعی می‌کنه کمکمون کنه؟
‫نمی‌دونم چیه، ولی بخشی از تار و پود ‫این شهر محسوب می‌شه,
‫اومدن تو خونه! اومدن تو!
‫طبق پروتکلمون پیش برین!
‫رفیقتون رو پیدا کنین ‫و سوار ون بشین!
‫الیس! باید برگردیم تو خونه!
‫باید بریم تو! ‫یه فکری دارم, بجنب!
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم!
‫باید بریم,
‫کجا بریم؟ داریم کجا می‌ریم؟
‫تو اول برو,
‫من پشت سرت میام پایین,
‫باید خودمون رو به شهر برسونیم,
‫نه, باید بریم سمت درخت‌ها,
‫- دیوانه‌ای‌ها, ‫- باید بری توش,
‫- برم تو درخته؟ نه! نه! ‫- در امان می‌مونی!
‫- چی؟ ‫- قول می‌دم,
‫برادرت رو پیدا کن, باید بهش خبر بدی,
‫من پشت سرت میام!
‫نه! نه، بیا ببینم!
‫بیدار بمون,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫هستین کلانتر؟
‫آره,
‫الان میام,
‫اِم، اکثر,,,
‫اکثر ساکنین خانه اجتماعات رو مستقر کردم,
‫اکثر ساکنین شهر با زیرزمینشون کاری ندارن،
‫اینه که دو سه تاشون رو ‫تو هر خونه پناه می‌دن,
‫یه سریشون درمانگاهن، اِم,,,
‫سه‌تای دیگه‌شون هم پیش خودم و مامانم,,,
‫و جید ساکن می‌شن,
‫خیلی‌خب,
‫ظاهرا شرایط شهر رو به وخامته,
‫ملت دارن پنجره‌هاشون رو ‫از الان تخته می‌کنن،
‫ضمنا، به نظرم شاید بهتر باشه ‫حالا که ساکنین خانه اجتماعات,,,
‫و ساکنین شهر کنار همدیگه‌ان، ‫همه رو جمع کنیم,,,
‫و چه بدونم,,, یه چیزی بگیم؟
‫فکر خوبیه,
‫بهتره عملیش کنی,
‫به نظرم اگه خودتون صحبت کنین، ‫خیلی بیشتر به دلشون بشینه,
‫درسته,
‫حالتون خوبه؟
‫می‌دونستی جونم رو نجات داده بود؟
‫پدر کاتری ‫شبی که وارد این شهر شده بودیم،
‫جون خودش رو به خطر انداخت ‫که اطمینان حاصل کنه,,,
‫- سلامم رو به همه برسون, ‫- وایستین, کجا می‌رین؟
‫باید به کاری برسم, کار مهمیه,
‫از این شرایط مهم‌تره؟
‫کلانتر، ملت الان بهتون نیاز دارن,
‫- باید بهشون بگین,,, ‫- چی بگم؟
‫باید بهشون چی بگم؟
‫بگم همه‌چی درست می‌شه؟ ‫بگم هیچ کار خدا بی‌حکمت نیست؟
‫ببین، اگه می‌خوای ‫وقتی من نیستم کلانتر باشی،
‫باید کم‌کم یاد بگیری ‫خودت چنین حرف‌هایی رو,,,
‫به شکلی قانع‌کننده بیان کنی,
‫در اون صورت مشکی پیش نمیاد,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫بریم یه قدمی بزنیم,
‫♪ اگه قایقی داشتم، ♪
‫- ای بابا! ‫- ♪ دل به اقیانوس می‌زدم, ♪
‫شعرش رو گوش کنین,
‫ببینین چه شعر آرامش‌بخشیه,
‫طرف وسط اقیانوس عشق و حال می‌کنه,
‫می‌دونین چرا عشق می‌کنه؟ ‫چون قایق داره دیگه,
‫هرچقدر هم این آهنگه رو گوش بدی،
‫باز هم پول قایق خریدن نداریم,
‫آها، ببین، منظورم اینه ‫که اگه قسط‌هاش رو مدیریت کنیم,,,
‫آها، قراره قسط‌هاش رو مدیریت کنیم؟
‫- آره دیگه! ‫- که این‌طور!
‫یعنی پرداخت نکردن قسط‌هاش هم ‫روش مدیریت محسوب می‌شه؟
‫آخه در اون صورت ‫همین کار رو می‌کنیم,
‫آها، تقریبا مطمئنم اکثر مراکز وام ‫از چنین روشی خوششون نمیاد,
‫باشه، باشه, ببین، کسی با تو نبود,
‫خب؟ کسی با تو نبود,
‫خودتون می‌دونین لقبم ‫تو ارتش چی بود دیگه، نه؟
‫لقبت «جناب نان و ماهی» بود,
‫احسنت! احسنت! ‫احسنت!
‫هر پایگاهی رو ‫با هر تدارکاتی که بهم می‌دادن،
‫عین حضرت عیسی که با هفت قرص نان و ماهی ‫چهار هزار نفر رو سیر کرد،
‫ردیف می‌کردم و برپا می‌شد, ‫آره که می‌کردم، احسنت,
‫«جناب نان و ماهی» بودم,
‫باشه، ولی مگه لقب مامان ‫«اَبی پوست‌کلفت» نبود؟
‫معلومه که می‌کردن, ‫یادتون نره‌ها,
‫آره، آره, متوجهم,
‫ولی پوستِ کلفت,,, سفت و محکمه دیگه,
‫اینه که گاهی اوقات انعطاف‌پذیر نیست,
‫عزیز دلم,,, عزیز دلم,,, ‫منظورم اینه,,,
‫منظورم اینه که قایق,,,
‫هدیه بازنشستگی بدی نیست,
‫آخه شاید به نتیجه نرسیده باشین,,,
‫که چطوری کمکم کنین ‫بعد از خدمت تو ارتش,,,
‫و دریافت کلی مدال، بخوام یهو,,,
‫عین شهروندان عادی زندگی کنم,
‫ولی قایق,,, عزیز دلم، دنبال,,, ‫دنبال چی می‌گردی؟
‫دنبال بالم لب «چپ‌استیک»ـم هستم, ‫هیچی تو این کیف پیدا نمی‌شه‌ها,
‫می‌شه این رو برام نگه داری؟
‫چرا که نه؟ این,,, چیه,,,
‫این که,,, این که شبیه سوییچ قایق می‌مونه,
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫آره دیگه، چرا سوییچ قایق دادی دستم؟
‫وایستا ببینم، واقعا قایقه رو خریده بودی؟
‫وای، پشم‌هام,
‫معلومه که برات قایق خریدیم!
‫- وای، پشم‌هام! ‫- اگه مجبور می‌شدم باز هم,,,
‫آهنگ طرف راجع به تنتو ‫و کره اسبش رو گوش کنم،
‫خودم رو می‌انداختم وسط خیابون,
‫- وای، پشم‌هام! ‫- بازنشستگیت مبارکه بابا!
‫برام قایق خریدی عزیز دلم!
‫- ممنون! ‫- بابا!
‫وای!
‫وای خدا,
‫خواهش می‌کنم،
‫نمی‌شه صرفا بگین ‫داریم کجا می‌ریم؟
‫پدر کاتری کجاست؟
‫می‌دونستی قبلا جیغ می‌کشیدن؟
‫شب تا صبح جیغ می‌کشیدن ‫و ملت رو عاصی می‌کردن,
‫طلسم‌ها رو که پیدا کردیم، ‫دیگه جیغ نکشیدن,
‫بعدش زمزمه می‌کردن,
‫همیشه کنجکاویم رو برمی‌انگیخت,
‫صداهایی که می‌شنوی ‫این موضوع رو توضیح ندادن؟
‫نه,
‫معلومه که ندادن, ‫خدا نکنه اطلاعات مفیدی بهت بدن,
‫واینستا,
‫باید قبلش بهم بگین جریان از چه قراره,
‫خیال کردی بعد از اون کارت,,,
‫می‌تونه به من دستور بدی؟
‫پدر کاتری کجاست؟
‫مرده!
‫چی؟
‫اون موجودات وارد خانه اجتماعات شدن,
‫پدر کاتری سعی کرد کمکشون کنه, ‫الان هم خودش,,,
‫و کلی آدم دیگه مرده‌ان,
‫حال الیس خوبه؟
‫خوبه, زخم‌هاش رو بستن,
‫با بقیه تو درمانگاهه,
‫عجب، تازه می‌خوای گریه کنی,
‫واسه بینگ چین هم همین‌طوری گریه کردی؟
‫خیال می‌کنین من هیولام,
‫به بند کفشم هم نیست که چی هستی,
‫فقط چون پدر کاتری گمون می‌کرد می‌تونی,,,
‫کمکمون کنی برگردیم خونه، زنده‌ای,
‫به محض این که ثابت کنی اشتباه می‌کرده،
‫خودم یه گلوله حرومت می‌کنم,
‫حالا راه بیفت,
‫- داریم کجا می‌ریم؟ ‫- گفتم راه بیفت!
‫خب، چندتا تخت‌خواب ‫تو زیرزمین براتون ردیف می‌کنم,
‫اِم، مستراح پشت خونه است، ‫می‌تونین از آشپزخونه‌مون استفاده کنین،
‫ولی باید حواستون به جیره‌بندیمون باشه,
‫یه مقدار دشواری داره،
‫ولی به احتمال زیاد ‫خیلی زود,,,
‫خانه اجتماعات رو تعمیر کنیم، اینه که,,,
‫چه غلطی می‌کنین؟
‫اِم، قراره یه مدتی ‫چند نفر دیگه هم مهمونمون باشن,
‫خب، چند وقت دیگه چقدر می‌شه؟
‫تو همونی نیستی که خیال می‌کرد ‫اینجا یه اتاق فرار بزرگه؟
‫تهش چی شد؟
‫- برو بابا, ‫- خیلی‌خب,
‫خیلی‌خب، خیلی مسخره است، خب؟
‫خودشون گله رو انتخاب کرده بودن, ‫جاشون اینجا نیست,
‫پسر، نظرت چیه که,,,
‫خیلی‌خب، هیچ‌کدومتون ویکتور رو نمی‌شناسین؟
‫خیلی‌خب، کجا مستقر شده؟ ‫باید پیداش کنم,
‫دیشب دیدم با دختر خانواده متیوز,,,
‫سمت جنگل فرار کرده بود,
‫دیدی از مشارکت جوامع مختلف,,,
‫چه نتیجه‌ای حاصل می‌شه؟ ‫هزاران آفرین!
‫بریم تو,
‫طرف خیلی بی‌شعوره,
‫اصلا,,, اصلا متوجه نمی‌شم,
‫همه داشتن کلی عشق و حال می‌کردن,,,
‫چطوری,,, چطوری از خونه فرار کردی؟
‫رفته,,, رفته بودم اتاق ویکتور و داشتیم,,,
‫نه بابا, اصلا,,,
‫- اصلا از اون کارها نمی‌کردیم, داشتیم,,, ‫- جولی,,,
‫نه بابا، داشت این‌ها رو جمع می‌کرد,,,
‫و ظاهرا آماده شده بود که بره,
‫بعدش هم که ملت جیغ و داد کشیدن،
‫از پنجره‌اش رفتیم پایین,,,
‫و گفت بریم تو جنگل,
‫بعدش رفتیم سمت درختی ‫و هلم داد توش,,,
‫- ببین, ‫- من هم,,,
‫گفت داره شروع می‌شه,
‫چی داره شروع می‌شه؟
‫چه بدونم, اِم,,,
‫فقط در همین حد فهمیدم ‫که رفته بودم تو درخته،
‫ولی یهو از انبار زیرزمینی ‫بزرگی سر در آوردم,
‫چطور ممکنه؟
‫وارد یه «درخت راه‌دور» شده بودی!
‫ها؟
‫ویکتور گفته بود می‌شه باهاشون هر جایی رفت,
‫ولی گاهی اوقات مقاصد افراد ‫با همدیگه فرق می‌کنه,
‫پس شاید خودش از جای دیگه‌ای سر در آورده,
‫باید پیداش کنیم!
‫قدم به قدم پیش می‌ریم, ‫جولی جان,,,
‫جولز,,, جولز جان,
‫جولی,,,
‫چی داره سرمون میاد؟ چی,,,؟
‫- عزیز دلم,,, ‫- جریان چیه؟
‫جریان چیه؟
‫داریم چاله بزرگی تو زیرزمینمون حفر می‌کنیم,
‫قراره منشأ برق اینجا رو پیدا کنیم,
‫ببین، ببین, نه,
‫جولز، چیزیمون نمی‌شه, نفس بکش,
‫می‌فهمم, همه‌چی درست می‌شه,
‫- چرا, ‫- نه! چطور می‌تونی چنین حرفی بزنی؟
‫کجای چنین اتفاقاتی درست می‌شه؟
‫عزیز دلم، وای خدایا, صرفا,,,
‫عه, خوبه، اینجایی, ‫ویکتور رو ندیدی؟
‫- عه! ‫- یکی از مهمون‌های خونه‌ام,,,
‫گفت دیشب باهاش سمت جنگل فرار کرده بودی!
‫آخ! آخ!
‫عه! باید باهاش صحبت کنم!
‫چه مرگته؟!
‫اصلا می‌فهمی چی کشیده؟
‫ببین، باور کن درک می‌کنم, ‫شرایطمون دشواره دیگه,
‫ولی دیشب یه چیزی دستگیرم شد!
‫چند وقته,,, چند وقته دارم نمادی رو می‌بینم,
‫نماده تو این دفتر هم هست,
‫دیشب هم این عکسه رو,,,
‫این عکسه رو پیدا کردم!
‫من با سوالاتت، نمادهات,,,
‫و دفاترت هیچ کاری ندارم,
‫فقط با دخترم کاری نداشته باش,
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫خیلی‌خب، باباشی ‫و داری ازش محافظت می‌کنی,
‫کارت قابل احترامه,
‫جناب‌عالی من رو کشیدی وسط جنگل،
‫بابت عملی کردن فکر احمقانه‌ات ‫بهم گفتی از درخت بالا برم،
‫ولی قبل از این که فرصت کنیم امتحانش کنیم،
‫عین روانی جماعت فرار کردی,
‫درسته، اِم، عذر می‌خوام,,,
‫کار کرده بود,
‫- وایستا ببینم, چی گفتی؟ ‫- آره,
‫فقط خش‌خش دریافت کردم، ‫ولی کار کرده بود,
‫به نظرم اگه بالاتر از دارمرز علمش کنیم,,,
‫و برقش کافی باشه،
‫بتونیم سیگنالی به خارج از شهر ارسال کنیم,
‫وایستا، وایستا، وایستا ببینم,
‫به نظر خودت چطوری ‫بالاتر از دارمرز علمش کنیم؟
‫در وهله اول می‌ریم رو ارتفاعات,
‫ای خدا, چه ترسناک,
‫[نجاتمون بدین,]
‫ساکنین شهر کجان؟
‫یعنی,,,
‫وایستین!
‫- وای، بوید! ‫- ای خدا!
‫آهای! ببین، ببین، جلو نیا!
‫جلو نیا!
‫می‌خوای خودت رو به کشتن بدی؟
‫باید ببینین چی می‌گم، خواهش می‌کنم,
‫خب؟ زیاد فرصت نداریم,
‫ببینین، حرفم به نظرتون خیلی عجیب میاد,,,
‫و حرفم رو باور نمی‌کنین؛
‫خودم هم اگه جاتون بودم، ‫باور نمی‌کردم، خب؟
‫کاش بیشتر فرصت داشتیم ‫که براتون توضیح می‌دادم,
‫ولی اگه همین الان باهام نیاین،
‫همگیتون می‌میرین,
‫- وای,,, ‫- خیلی‌خب، آروم، آروم مامان,
‫مامان، چه غلطی می‌کنی؟
‫خیلی‌خب، تفنگ دارین, خیلی خوبه,
‫می‌تونین تفنگتون رو ‫کلا سمت من نشونه بگیرین,
‫ولی التماستون می‌کنم ‫که خواهشا باهام بیاین,
‫برو, راه بیفت, راه بیفت,
‫نه، نه، نه، نه, خواهش می‌کنم,
‫این دیگه چه صدایی بود؟
‫صدای مرگ بود،
‫الان هم داره میاد اینجا,
‫خواهش می‌کنم,
‫بریم,
‫دیگه می‌تونه بذاریش کنار,
‫موجوداتی که بخوان ‫بلایی سرتون بیارن، بیرونن،
‫ولی اگه پیدامون کنن، ‫تفنگتون هیچ تفاوتی,,,
‫حاصل نمی‌کنه,
‫ببینین، می‌دونم همگیتون ‫سوالاتی دارین,
‫قول می‌دم بعد از سپیده‌دم صحبت کنیم,
‫- خیلی‌خب, ‫- آخ,,,
‫- می‌ریم تو کارش، خب؟ ‫- باشه,
‫- آروم جاش می‌اندازم, ‫- خیلی‌خب,
‫یه کم دردت میاد, نفس بکش,
‫- باشه, ‫- خوبه، خوبه، خوبه,
‫درست شد,
‫نفس بکش,
‫خوبه, نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش,
‫آروم باش, بذارش پایین, خوبه,
‫خیلی‌خب، دیدی؟ عین سابق شد,
‫آره,
‫- خیلی‌خب, ‫- آره,
‫یه آتل هم ببندم,
‫کمکی از دست من برنمیاد؟
‫حواست باشه از رو تختش بلند نشه، خب؟
‫نمی‌خوام تا درست و حسابی,,,
‫معاینه‌ات نکردم، جایی بری,
‫- باشه, ‫- خیلی‌خب؟
‫این هم از این, خوبی؟
‫زود برمی‌گردم، خب؟
‫ممنون,
‫سلام,
‫امروز سرت خیلی شلوغه,
‫اِم، آره، یه مقدار کمبود نیرو داریم,
‫چه کاری از دست من برمیاد؟
‫خب، بد نیست یه کم کمکم کنی,,,
‫امنیت اینجا رو بیشتر تأمین کنم,
‫با توجه به وقایع دیشب، ‫امشب خیلی‌ها اینجا می‌مونن,
‫- خلاصه که,,, ‫- باشه، حتما,
‫راستی، اِم,,,
‫اِم,,, فصل ششمش رو خوندم, اِم,,,
‫داستانش داره جالب می‌شه,
‫آها، گمون نکنم امشب,,,
‫فرصت مطالعه داشته باشم، ولی,,,
‫باشه، سعی می‌کنم بخونمش,
‫ایول,
‫مرسی سرکار,
‫سلام دانا,
‫یه دقیقه وقت داری؟
‫حال جولی چطوره؟
‫خوبه,
‫اِم,,,
‫ولی,,, کار دیگه‌ای دارم,
‫اومدیم اینجا که ازت کمک بگیریم,
‫در چه راستایی کمک بگیرین؟
‫می,,, می,,,
‫می‌خوایم یه برج بسازیم,,,
‫و رو سقفتون نصبش کنیم,
‫چی؟
‫به نظرمون اگه ارتفاعش مناسب باشه،
‫می‌تونیم سیگنالی بفرستیم,,,
‫که به گوش هر کی تو این ناحیه باشه، برسه,
‫اون‌وقت دقیقا کدوم ناحیه رو می‌گین؟
‫ببین، معلوم نیست اینجا چه‌جور جاییه،
‫معلوم نیست اینجا کجاست،
‫ولی توان سیگنال رادیویی از خودمون بیشتره,
‫ضمنا، خودمون شاهد علائم مستحکمی بودیم ‫که ممکنه عملی بشه,
‫خب,,, ‫خش‌خش دریافت کردیم دیگه,
‫خـ,,, خانه اجتماعات,,,
‫مرتفع‌ترین نقطه مرتفع‌ترین تپه شهره,
‫اگه برجی بسازیم ‫و اون بالا مستقرش کنیم،
‫می‌تونیم بدون مانع شدن تاج‌پوش جنگل,,,
‫سیگنال بفرستیم,
‫چرا که نه؟
‫مشکلی نداری؟
‫می‌دونی دیشب چند نفر اینجا مردن؟
‫چهارده نفر مردن,
‫اون موجودات چهارده تن ‫از ساکنین اینجا رو کشتن,
‫قطعات بدنشون سرتاسر این تپه پخش شده,
‫گمون نکنم بقیه‌شون ‫هم به این زودی‌ها برگردن,
‫خلاصه که بهتره خونه به یه دردی بخوره دیگه,
‫واینستا,
‫همون‌جا وایستا,
‫بیا,
‫مثل بچه آدم همین‌جا می‌شینی,
‫تا هوا تاریک نشده، برمی‌گردم,
‫باید قبل از حرکتمون، ‫یه سری مسائل رو تو شهر حل کنم,
‫حرکت کنیم کجا بریم؟
‫بریم راه برگشت به خونه‌مون رو پیدا کنیم,
‫اون لازم نمی‌شه,
‫جایی نمی‌رم,
‫خودم می‌خوام کمک کنم,
‫از اولش هم می‌خواستم کمک کنم,
‫در هر صورت، اینجا چیزی نبود ‫که دستت رو بهش دستبند بزنم,
‫اگه فرار کنی,,,
‫خودم متوجهم,
‫برمی‌گردم,
‫خدایا,
‫بوید,
‫بیا, بیا,
‫به وحشتناک‌ترین کابوس عمرتون خوش اومدین,
‫ببینین،
‫هضم,,, هضم کردنش خیلی دشواره,
‫به خودتون سخت نگیرین,
‫تو غذاخوری بیشتر براتون توضیح می‌دم,
‫کجا بیشتر توضیح می‌دی؟
‫تو غذاخوری, اِم,,,
‫اونجا می‌بینمتون,
‫عزیزم, حالت خوبه؟
‫نه، زیاد خوب نیستم,
‫یعنی کار هر شبتون همینه؟
‫همینه؟ قایم می‌شین و دعا می‌کنین؟
‫خب، کار خاص دیگه‌ای ‫که از دستمون برنمیاد,
‫یعنی اطلاعات دیگه‌ای ‫از این شهر ندارین؟
‫نمی‌دونین کی اینجا رو ساخته؟ ‫نمی‌دونین چقدر قدمت داره؟
‫ببینین، اطلاعات ما در حد مشاهدات خودتونه,
‫ساکنین اینجا هم,,,
‫صرفا,,, صرفا سعی می‌کنن ‫شب تا صبح زنده بمونن,
‫فرصت کار دیگه‌ای پیدا نمی‌کنن,
‫باید با همدیگه همکاری کنین,
‫عملی کردنش یه مقدار دشواره,
‫باشه, درسته, خب، قدم به قدم پیش می‌ریم، خب؟
‫منابعتون رو جمع می‌کنین،
‫سامانه‌ای ایجاد می‌کنین ‫که همه شب در امان باشن,
‫کسی جای تکراری قایم نمی‌شه,
‫باید کاری کنین حواس این ملت,,,
‫به همدیگه باشه ‫و مراقب همدیگه باشن،
‫بعدش می‌شه کارهای بهتری هم کرد,
‫خیلی‌خب,
‫ولی از کجا شروع کنیم؟
‫خیلی‌خب,
‫همه‌چی رو که ثبت کردیم،
‫جیره‌بندیشون می‌کنیم,
‫دانا مسئول پخش مجدد تدارکاته,
‫خلاصه که اگه چیزی لازم داشتین، ‫برین سراغ خودش,
‫اَبی هم یه سیستم طراحی می‌کنه,,,
‫که شب‌ها کجا بمونیم,
‫باید حفاری جاهای جدید رو شروع کنیم،
‫که مطمئن بشیم دائم داریم می‌چرخیم,
‫نباید به هیچ وجه شل بگیریم,
‫بریم, چی دستته؟
‫خیلی‌خب,
‫سلام,
‫چی کار می‌کنی؟
‫گشنته؟
‫نه, گشنم نیست,
‫امروز چیزی خوردی؟
‫نمی‌دونم, نه,
‫می‌رم یه چیزی واست درست کنم,
‫شما همچنان می‌خوایین طلاق بگیرین؟
‫من,,,
‫راستش الآن جوابی واسه ‫این سوالت ندارم,
‫سوالم که پیچیده نیست,
‫ولی اون‌قدرها هم ساده نیست عزیزدلم,
‫تو که گفتی عاشق هم هستین,
‫چون هستیم,
‫پس این کارها چیه؟
‫- به خاطر منه؟ ‫- نه,
‫من اشتباهی کردم؟
‫ای خدا, نه، نه، نه، نه,
‫نه عزیزدلم، تو اشباهی نکردی,
‫نه,
‫ببین,
‫یه سری مسائلی هست ‫که فقط وقتی خودت بچه‌دار بشی,,,
‫می‌تونی درکشون کنی,
‫یکی از اون مسائل,,,
‫اینه که کل زندگیت واسه بچه‌هاته,
‫تنها وظیفه‌ات اینه که,,, ‫عاشقشون باشی و ازشون مراقبت کنی,
‫وقتی توماس مُرد,,,
‫انگار یه چیزی تو دلم تیکه‌تیکه شد,
‫اصلا هم نمی‌دونم چطوری باید درستش کنم,
‫مدام اون روز رو مرور می‌کنم,
‫انگار یه روز معمولی بود,
‫تو و ایتان توی اتاق بغلی ما بودین,
‫من و باباتون هم توی آشپزخونه بودیم،
‫توماس هم دقیقا بین ما، ‫روی میزی که عوضش می‌کردیم، بود,
‫بعد تلفن زنگ خورد,
‫رفتم پوشکش رو بیارم,,,
‫پدرتون هم رفت تلفن رو جواب بده بعد,,,
‫یه لحظه که حواسمون نبود,,,
‫فقط یه لحظه,,,
‫از روی میز غلت زد,
‫پدرتون عشق زندگی منه,
‫گاهی اوقات بهش که نگاه می‌کنم,,,
‫صدای تلفن کوفتی تو گوشم می‌پیچه,
‫چرا بهم نگفته بودی؟
‫چون هرچقدر هم که آدم بالغی بشی,,,
‫تهش دختر کوچولوی خودمی,
‫واسه همین وانمود کردیم,,,
‫که آره، اوضاع روبه‌راهه,
‫گمونم واسه همین ‫اوضاع بدتر هم شد,
‫معذرت می‌خوام,
‫منم معذرت می‌خوام,
‫بذار بریم داخل!
‫اگه نری کنار واسه خودت بد می‌شه!
‫- بذار بریم تو! ‫- عه، عه، عه!
‫این کارها چیه؟
‫تام، ایلای، چه مرگتونه؟
‫مردم از خونه اجتماعات، ‫اومدن خونه ما،
‫از غذاهای ما می‌خورن,
‫اگه قراره یه نفر بین من,,,
‫با یه آدم بی‌سروپا از خونه اجتماعات ‫هجوم بیاره این‌جا،
‫- حتما خودم اول میام! ‫- کسی به جایی هجوم نیاورده,
‫اصلا قرار هم نبود خانه اجتماعات,,,
‫از مواد غذایی ما مصرف کنه، ‫ولی تهش که دیدی چی شد!
‫- دقیقا, ‫ - حالا شما,,,
‫می‌خوایین هر زحمتی که ‫کشیدیم رو بندازین بره؟
‫عین یه مشت حیوون رفتار کنین ‫که اوضاع وخیم‌تر بشه؟
‫ببینین، حالا یه راهی واسش پیدا می‌کنیم,
‫الآن,,, الآن فقط برین خونه,
‫برین خونه دیگه، خواهش کردم,
‫اونا,,, ترسیدن,
‫آره,
‫اون موجودات که شب میان بیرون,
‫ولی در طول روز هم ‫اطراف جنگل پرسه می‌زنن؟
‫تا جایی که ما می‌دونیم، نه,
‫ممکنه بیرون شهر ‫یه سری منابعی باشه,
‫حین روز می‌ریم اون‌جا آذوقه جمع کنیم,
‫تا ببینیم چی دستمون رو می‌گیره,
‫باشه, حتما هم داوطلب پیدا می‌کنی,
‫آره, روی اون بخشش هم باید تمرکز کنیم,
‫چند سال توی ارتش بودی؟
‫تقریبا 30 سال,
‫هوم,,,
‫چند تا از به‌گایی ترین مأموریت‌های,,,
‫دنیا رو خودمون راه‌اندازی کردیم,
‫همسرت چی؟
‫اَبی توی نیروی دریایی بود,
‫تو خانواده‌مون خفن‌ترین بود,
‫آره بابا,
‫حالت خوبه مامان؟
‫آره,
‫آره، خوبم, فقط,,,
‫داشتم به یکی از خواب‌های,,,
‫بچگیم فکر می‌کردم,
‫که,,,
‫ولش کن, بریم کمک بابات,
‫کلی کار مونده,
‫نمی‌شه رفت، حداقل فعلا,
‫نزدیک بود بغل غذاخوری شورش کنن,
‫تو که گفتی دقیقا ‫به همین دلیل باید بریم,
‫گفتی اوضاع داره خراب می‌شه, ‫همین الآنش هم شده,
‫دیشب بالای ده نفر آدم از دست دادیم,
‫اگه بقیه وحشت کنن هم,,, ‫آدم‌های بیشتری از دست می‌دیم,
‫- حداقل اگه,,, ‫- کِنی، بسه دیگه,
‫تا اوضاع آروم بشه خودم هستم,
‫اگه آروم نشه چی؟
‫اگه آروم نشه؟
‫مزاحم که نشدم؟
‫نه، بفرما تو,
‫کلانتر، می‌شه,,,
‫کِنی، دیگه بحث تمومه, خب؟
‫تموم نشده,
‫گفتم تموم نشده,
‫گفتی مجبوری بری,
‫خودت گفتی وقتی نیستی,,,
‫من باید اوضاع رو دست بگیرم,
‫مگه خودت نگفتی وقت نداریم؟
‫مگه الآن چی عوض شده؟ ها؟
‫چند ماهه دست رو دست گذاشتیم,,,
‫به خیال این‌که طلسم‌ها ‫راه حل مشکلاتمون هستن,
‫به این خیال که جامون دیگه امنه,
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫اصلا هم جامون امن نبود,
‫اون طلسم‌ها مثل چسب زخم بودن,
‫یه,,, یه مهلت موقت,
‫اوضاع این‌جا هیچ‌وقت روبه‌راه نبوده،
‫قرار هم نیست هیچ‌وقت روبه‌راه بشه,
‫باید یه راهی پیدا کنیم ‫که بریم خونه,
‫وگرنه بقیه آدم‌های این شهر,,,
‫دقیقا به همون روزی میفتن ‫که پدر کاتری افتاد,
‫راهکاری که می‌خواییم بیرون شهره،
‫تو هم قراره بری پیداشون کنی,
‫در همین حین هم,,,
‫باید بی‌خیال اتفاق دیشب بشی,
‫باید خودت رو جمع‌وجور کنی،
‫بشی همون آدم گنده و خفنی ‫که همیشه بودی،
‫چون مردم الآن به اون آدم نیاز دارن,
‫اگه قرار نیست واسه نجات پیدا کردن ‫از جونمون مایه بذاریم،
‫پس بهتره همین الآن ‫یه گلوله تو سر همدیگه خالی کنیم,
‫نکنه اینو می‌خوای؟
‫خبر نداشتم تخم‌سگ ‫از این حرف‌ها هم بلده,
‫حالا می‌خوای توضیح بدی,,,
‫که چه زری داشت می‌زد؟
‫دقیقا داری کجا می‌ری؟
‫بیا بریم قدم بزنیم، ‫تو راه واست توضیح می‌دم,
‫بیا پسر! هوی هوی هوی!
‫بیا دیگه! یه کمکی بهم برسون,
‫آهای!
‫ببین چی پیدا کردم!
‫وایستا ببینم, کجا,,, از کجا,,,؟
‫تقریبا یه کیلومتر اون‌طرف تر ‫واسه خودش داشت علف می‌خورد,
‫اون‌جا مرغ هم هست,
‫فردا چند تا تله می‌ذارم اون‌جا,
‫یعنی توی جنگل مرغ هست؟
‫آره,
‫اصلا بگم چی کار کنیم؟ ‫چند نفر رو جمع کن,
‫اون طویله سمت انبار رو راه بندازیم,
‫- خب؟ آهای! سلام! ‫- سلام,
‫- بُز پیدا کردم, ‫- بُز پیدا کرد,
‫چه خوب,
‫راستی,,, یه حرفی باهات داشتم,
‫خیلی‌خب, می‌شه یه لحظه ‫مراقبش باشی؟
‫- نه, ‫- آره دیگه، می‌تونی, بیا,
‫حالا همکاری خاصی که نمی‌کنی،
‫ولی همین طناب رو محکم بگیر,
‫- آخه,,, ‫- دمت گرم,
‫- چیزه,,, ‫- باورت می‌شه؟
‫مطمئن بودم توی جنگل ‫یه چیزی هست‌ها,,,
‫حالا نمی‌دونستم توش دام هست، ‫ولی همین هم خوبه,
‫خدا می‌دونه دیگه چی هست,
‫دیگه نمی‌خواد خودت بری تو جنگل,
‫چی؟
‫به خاطر مامان می‌گم, ‫حالش زیاد خوب نیست, خب؟
‫تو چند هفته‌ست ‫هر روز می‌ری جنگل،
‫از اوضاع این‌جا خبر نداری,
‫گمونم حالش به‌خاطر این شهر بهم ریخته,
‫خیلی‌خب,
‫ببین، می‌دونم ترسیدی پسر,
‫من خودم که وحشت کردم, ‫ولی می‌شه یه نگاهی به اطراف بندازی؟
‫این کارهایی که ما می‌کنیم، ‫همشون جواب دادن,
‫توی اون جنگل یه چیزهایی هست ‫که می‌تونه کمکمون کنه,
‫حتی ممکنه که,,, ‫ببین، کل حرفم اینه که,,,
‫درست موقعی که نگردیم دنبال راه‌حل، ‫همون لحظه شکست رو قبول کردیم,
‫باشه، پس چرا نمی‌شه یه نفر دیگه,,,
‫یه مدت بره توی جنگل؟ ‫بابا، می‌خواییم پیشمون باشی,
‫مامان می‌خواد پیشش باشی,
‫باشه، حالا,,, اونم که,,,
‫بعضی موقع‌ها می‌بینمش که,,,
‫وسط جاده واسه خودش وایستاده انگار,,,
‫مامانت,,, مامانت قوی‌ترین آدم ممکنه,
‫اَبی پوست‌کلفته دیگه، یادت رفته؟
‫حالا می‌دونم شرایط سختیه، ‫ولی روندیه که باید طی بشه,
‫حداقل فعلا,
‫تو هم کلا گوشت بدهکار نیست ‫من چی دارم می‌گم!
‫ببین، باشه، باشه, حالا ببین,
‫تقریبا چهار ساعت تا تاریکی مونده دیگه؟
‫برو به مامانت کمک کن ‫بقیه رو امن و امان نگه‌داره,
‫شب هم که برگشتم، ‫درموردش حرف می‌زنیم,
‫قول می‌دم,
‫بابا، توروخدا,,,
‫پیشمون بمون,
‫شب راجع بهش حرف می‌زنیم,
‫خب؟
‫حالا برو کمک مامانت,
‫تو این‌جا چی کار می‌کنی؟
‫حتما صاحب هم داری,
‫صاحبت همین اطرافه؟
‫خونه صاحبت هم همین‌جاست پسر؟
‫چیزی نیست,
‫چیزی نیست, من که کاریت ندارم,
‫فقط می‌خوام از نزدیک ببینمت,
‫عه! عه! عه!
‫آهای!
‫یعنی چی,,,
‫نه,
‫نه، نه,
‫گندت بزنن!
‫چی؟
‫این چیه,,,
‫شانس آوردی، وگرنه بلد که نیستی,
‫کلانتر استیونز,
‫شنیدم دیشب خیلی سخت گذشت,
‫بابت پدر کاتری تسلیت می‌گم,
‫ممنونم ازت,
‫من,,,
‫نمی‌دونم خبر داری یا نه، ‫ولی قراره امروز برم,
‫یه راه خروج از این شهر پیدا کنم,
‫که عملا بدون این‌که بدونی دنبال چی هستی،
‫داری می‌ری تو دل جنگل,
‫آخه نه که دفعه قبلی چقدر کارساز بود,
‫عه,
‫بد می‌گم؟
‫فاطمه، می‌شه یه دقیقه تنهامون بذاری؟
‫آره، حتما,
‫ممنونم,
‫می‌خوای ازم عصبانی باش،
‫می‌خوای ازم متنفر باش، مشکلی ندارم,
‫ولی در هر صورت من حرفم رو می‌زنم،
‫تو هم باید گوش بدی، ‫چه بخوای چه نخوای,
‫می‌شنوم,
‫اگه توی جنگل یه بلایی سرم اومد،
‫اگه نتونستم,,, زنده برگردم,
‫اصلا دلم نمی‌خواد بابت ‫حرف‌هایی که نزدی، حسرت بخوری,
‫دلم نمی‌خواد احساس کنی,,,
‫چون اون‌جوری خودم دیگه نیستم ‫که بهت بگم اشکالی نداره,
‫واسه همین، الآن دارم بهت می‌گم,
‫باور کن اشکالی نداره,
‫تو هم پسر خودمی,
‫پسر خودم,
‫منم دوستت دارم,
‫بدجوری هم کیف می‌کنم ‫می‌بینم چه مردی شدی,
‫تا حالا یک بار هم نشده,,,
‫که بهت افتخار نکرده باشم,
‫خب؟
‫باشه,
‫باشه، شنیدم,
‫خوبه,
‫خیلی‌خب,
‫چطور بود؟
‫به همون خوبی که انتظار می‌رفت,
‫بالأخره سر عقل میاد,
‫جدی می‌خوای بری؟
‫انگار که آره,
‫من و تو هم یه سری اختلاف‌هایی داشتیم، ‫ولی می‌خواستم,,,
‫ازت تشکر کنم,
‫که مراقب پسرم بودی,
‫کاری که خودم نتونستم بکنم,
‫تو هرکاری می‌تونستی کردی، بوید,
‫بیشتر از چیزی که از ‫دستت بر می‌اومد هم کردی,
‫پس زنده برگرد، گرفتی؟
‫تو نباشی با کی جر و بحث کنم؟
‫مطمئنم یکی رو پیدا می‌کنی,
‫کُس‌شعر نگو,
‫- چی شد؟ ‫- بیا بغلم,
‫حالا تا ملت فکر نکردن,,,
‫من و تو رفیق شدیم، ‫زودتر بزن به چاک,
‫چشم خانم,
‫می‌خوام یه حرفی بزنم که ‫شاید بعدش ازم متنفر بشی،
‫که اگه بشی هم اشکالی نداره,
‫اتفاق اون روز، تقصیر بابات نبود,
‫تقصیر تو هم نبود، ‫تقصیر این شهر بود,
‫من که نبودم، شاید به چشم خودم ندیدم, ‫ولی بابات رو خوب می‌شناسم,
‫می‌دونم اگه هر جوری,,,
‫هر جوری که می‌شد درستش کرد، ‫حتما انجامش می‌داد,
‫اتفاقی که افتاد انقدر بد بود,,,
‫انقدر غیرقابل تصور بود، ‫که باعث شد تو عصبی بشی،
‫عصبانیتی که می‌خواستی ‫یه جایی تخلیه کنی,
‫تمام این مدت، بابات گذاشت ‫عصبانیتت رو سر خودش خالی کنی,
‫چون خانواده‌ها همین‌طوری‌ان,
‫ولی یه لحظه می‌تونی تصور کنی,,,
‫اون روز خودش چه حسی داشت؟
‫که هر روز و هر ثانیه ‫چه باری رو دوشش حمل می‌کرد؟
‫اگه همین الآن بلند نشی بری دنبالش،
‫تا آخر عمرت پشیمون می‌شی,
‫چی,,,
‫عزیزدلم,
‫اَب؟
‫چی شده اَب؟
‫چی کار می‌کنی اَب؟
‫اَب؟
‫اَبی؟
‫وای خدا, وای خدا,
‫اَب,,,
‫توروخدا، واسه چی ما رو می‌کشی؟
‫چیزی نیست,
‫واقعی که نیست, همه‌اش یه کابوسه,
‫تنها راه خونه رفتن، ‫اینه که بقیه رو بیدار کنیم,
‫چیزی نیست, ‫توی خواب که نمی‌شه مرد,
‫همه‌چی درست می‌شه,
‫اَبی، اَبی نزن! نزن!
‫نزن!
‫نه, نه,
‫ببین، ببین، یه چیزی پیدا کردم,
‫یه چیزی که به کارمون میاد,
‫دیشب موقع تاریکی برنگشتی,
‫امکان نداره این‌جا اگه واقعی باشه,,,
‫تو زنده مونده باشی,
‫آره,
‫باید بیدار بشیم, ‫باید همه رو بیدار کنیم,
‫عزیزدلم، خواهش کردم,
‫عشقم,,,
‫♪ اگر قایقی داشتم ♪
‫- ♪ به اقیانوس می‌انداختمش ♪ ‫- آره، کره‌اسب,,,
‫- مامان! مامان! ‫- ♪ اگر کره‌اسبی داشتم ♪
‫- مامان! ‫- ♪ سوارش می‌شدم و,,, ♪
‫نه، نه!
‫بابا؟
‫اِلیس تو واسه چی اومدی این‌جا؟
‫اِم,,,
‫از همون اول دنبالت اومده بودم,
‫می‌خواستم,,,
‫یه موقعی برسه که بتونم ‫حرفم رو بهت بزنم,
‫ببین، دیشب وقتی,,,
‫اون موجودات وارد خونه اجتماعات شدن،
‫من و فاطمه ممکن بود بمیریم,
‫اصلا امکان نداشت زنده بمونیم,
‫ولی چیزی که نجاتمون داد،
‫چیزی که نجاتش داد،
‫اون طلسمی بود که پشت در بود,
‫من یه مدت طولانی,,,
‫خیلی عصبانی بودم,,,
‫بعدم خب,,,
‫نمی‌دونستم چی کار,,,
‫ولی اگه اون‌کار رو نمی‌کردی،
‫اگه طلسم‌ها رو با خودت نمی‌آوردی,,,
‫تقصیر تو نبود بابا,
‫اون کاری که مامان کرد,,,
‫تقصیر تو نبود,
‫فقط معذرت می‌خوام, ‫معذرت می‌خوام بابا,
‫- معذرت می‌خوام, ‫- نه، نه، نگو, بسه,
‫اشکال نداره, چیزی نشده,
‫آخه,,, نمی‌خواستم بدون خداحافظی,,,
‫ولم کنی بری,
‫خداحافظی لازم نیست,
‫خب؟ فهمیدی؟
‫خداحافظی لازم نیست,
‫- باشه, ‫- خیلی‌خب,
‫عه,
‫این این‌جا چی می‌خواد؟
‫ببین، باید با خودم ببرمش، خب؟
‫تو که می‌دونی طرف چی کار کرده!
‫گوش کن، گوش کن، ‫باید با خودم ببرمش،
‫چون ممکنه توی پیدا کردن یه سرنخی,,,
‫بتونه بهم کمک کنه، خب؟
‫وقتی برگشتم همه‌شو واست توضیح می‌دم,
‫یه بحث مفصل می‌کنیم،
‫اگه خدا بخواد تو راه بیرون زدن ‫درموردش صحبت می‌کنیم,
‫ولی الآن، الآنه که باید بهم اعتماد کنی, خب؟
‫نباید به کسی بگی همراه منه,
‫می‌شه این کار رو واسم بکنی؟
‫می‌شه بهم اعتماد کنی؟
‫فقط زود برگرد,
‫چشم رئیس,
‫خیلی‌خب,
‫برو دیگه، برو,
‫دوستت دارم,
‫منم دوستت دارم,
‫خیلی‌خب,
‫آره,
‫ببینید، شرایط فعلی دشواره،
‫کسی هم نیست منکرش بشه,
‫ولی کلانتر بوید برای ما ‫داره توی جنگل،
‫همه‌جور تلاشی می‌کنه,
‫حداقل کاری که می‌تونیم بکنیم,,,
‫اینه تا وقتی برگرده، ‫شرایط رو دشوارتر نکنیم,
‫یعنی روند یه سری کارها,,,
‫قراره فرق کنه,
‫دیگه خانه اجتماعات و شهر نداریم,
‫ما یه جامعه‌ایم، واسه همین,,,
‫باید پشت هم باشیم,
‫اعضای خانه اجتماعات خوب گوش کنن،
‫خوش ندارم ببینم کسی ‫میزبان‌هامون رو اذیت کرده,
‫حالا، قراره خونه رو دوباره بازسازی کنیم،
‫ولی قبل اون,,,
‫جیم یه سری نقشه‌هایی داره، ‫که باهاش می‌شه,,,
‫با مردم دنیای واقعی ارتباط برقرار کرد,
‫دیگه انتخابش با شما که ‫انرژی‌تون رو صرف,,,
‫چند تا در و پنجره بکنین،
‫یا کمک کنین یه چیزی بسازیم،
‫که باهاش از این خراب‌شده بزنیم بیرون,
‫جیم؟
‫خب، مهمات لازمه اصلیه,
‫هرچی که دم دستمون هست لازمه,
‫از باتری گرفته تا هر ابزاری که شارژی باشه,
‫ولی مهم‌تر از همه، ‫به نیروی شما نیاز داریم,
‫هر چه زودتر دست به کار بشیم،
‫زودتر هم می‌تونیم بریم خونه,
‫سلام, پیداش کردی؟
‫آره,
‫حالت خوبه؟
‫نه,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫باید محتاط بود دیگه,
‫بریم,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال