رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
- روز اول
خدای من
قراره ماجراجویی داشته باشم
!بریم
شاکازوکا
فکر کنم اولین باری که درباره
این تور فکر کردم
صادقانه بگم فکر می کردم
قراره این مدل کفش رو تبلغ کنیم
و ما میخواستیم معرفیش کنیم ایده اصلی اینطور بود که
چطوره سفر کنیم و
صدها کفش توی اتوبوس با خودمون ببریم و
و سعی کنیم ورزشکارهای سراسر جهان رو
مشتاق خرید این کفش ها بکنیم
متأسفانه، نه خوشبختانه، ما پسرفت داشتیم
و از محصولی که تولید می کردیم
راضی نبودیم و مدام تست پوشیدنش رو ادامه می دادیم
انقدر به خودمون فشار آوردیم که
کفشی برای تور نداشتیم
با این اوصاف، من 17رویداد سراسر
ایالات متحده آمریکا ترتیب دادم و میخواستم
همچنان ادامه بدم
نمیخواستم بیخیالش بشم
نمیخواستم چیزی رو لغو کنم
بنابراین، بهترین کار بعدی و واقعا
بهترین کار واقعی استفاده ازشون بود
استفاده از اون به عنوان راهی برای
ایجاد یک جامعه و ارتباط با افرادی که شاید
هرگز فرصتی برای ارتباط باهاشون نداشتم
حالا داریم میریم دنبال مارکوس زیرکن
مارکوس، همیشه در حال فیلمبرداری همیشه فیلمبرداری می کنی
و دکتر ریچارد فردی
فکر کردم شماها گفتید آب میارین
امروز رول اول لیس آپ تور هست
در حال حاضر به سمت اتوبوس تور میریم
همه وسایلمونو جمع کردیم
و قراره 63 روز توی راه به سر ببریم
بریم
!خدای من- خدای من-
!سیدنی اولسون- !سلام-
من سیدنی اولسون هستم
اصالتا اهل سیاتل، واشنگتن هستم
ولی در لس آنجلس زندگی می کنم
من 25 سال سن دارم و دونده آزاد حرفه ای هستم
آماده ای؟
!اره
انگار زیاد مطمئن نبودی
!خودشه
اسم من جف گاریدو هست
من 23 ساله هستم، اهل فولسوم
کالیفرنیا، که مثل ساکرامنتو هست
همین دیگه عزیزم
دو نفر دیگه به ما ملحق میشن
رابرت کرکلند، فیزیوتراپیست ما
!سلام- !سلام-
آماده ای انجامش بدیم؟-
نه
بریم انجامش بدیم- نه-
!جورج
چه خبر پسر؟
ممنون رفیق
خوش برگشتی
تقریبا آماده ایم بزنیم به دل جاده
الان برای تور دوهدف داریم
رویدادهای بعدی که جوامع رو گرد هم میاره
و فیلم جالبی میسازه
اما تقریباً مثل این بود که فیلم
و تور دو چیز متفاوت بودن
و یکی از اهدافمون فیلمبرداری در مکان های
منحصر به فرد در سراسر ایالات متحده بود
سختی رسیدن به اون نواحی برامون مهم نبود
الان، میخوایم بریم به
شهر ارواح متروکی که از قرن19 به جا مونده
ولی جاده یکم ناهموار هست
واقعا نمیدونم وقتی به بادی اومدم
انتظار دیدن چه چیزی رو داشتم
فکر می کردم چندتا خونه قدیمی اونجا باشه
خب اره، همینطور بود
بعضی ها باپرجا بودن ولی در شرف تخریب
بعضی ها بیشتر تخریب شده بودن
مستحفظ ها به کارشون رسیدگی می کردن
و رئیس ها کارشون خوب بود همه چی رو در نظر گرفته بودن
این یکی از آخرین خودروهایی بود
که خواستار زیادی داشت
یه جورایی بهت ایده میداد
مثل همه شهرهای دارای معدن در بادی هم آتش سوزی شده بود
این همون وسیله ای هست که برای خاموش کردن آتش استفاده میشده
این قسمت مورد علاقه من هست
رفتن به مکان های مختلف
هیچکدوم از ما با این موانع مواجه نشده بودیم
که بتونیم باهاشون تمرین کنیم
بنابراین میتونیم به
فرآیند خلاقانه تری برسیم
هنوزم براق و نو هست
شاید به خاطر کاری که باهاش انجام میدادن
در بادی، هیچ فاجعه ای مربوط به معدن یا
غارها و این چیزا اتفاق نیوفتاده
نه، واقعا نمیتونم بگم توی
شهر ارواح انتظار چی رو داشتم
ولی مطمئنا فکر نمیکردم آدمی پیدا بشه
پارکبان اومده
چه اتفاقی افتاده؟
الان بخاطر فیلمبرداری بدون مجوز احضاریه گرفتیم
چه جالب- نمیدونم چقدر جریمه داره!1000 دلار؟-
500؟5 ،50، 500؟
خدا میدونه
بریم بیرون
چی بود؟
جدی ما الان کجاییم؟
دریاچه اپل؟- دریاچه اپل؟-
یک دریاچه قدیمی بزرگ اونجا هست
و چندتا کوه
اطرافمون برفه
مگه میشه؟
چیزی که برام عجیب هست اینه که
یک سال و نیم شده که روش کار می کنم
رویای داشتن اتوبوس تور درست حسابی تخت های دو طبقه و این چیزا
و آوردنش به این مناطق، مثل اینجا
به نوعی سورئاله
و هربار که از اتوبوس دور میشم
به عقب نگاه می کنم اینجوریه که
حس خوبی میده، میخوام ازش عکس بگیرم
یک کاری که گفتیم انجام بدیم تا
افراد تور استرسی نداشته باشن
سپردن خودمون به تقدیر بود
بنابراین، اون شب همه تصمیم گرفتیم بریم خالکوبی کنیم
!انجامش دادیم
خوبه- وحشت زده ام-
دارم دیوونه میشم- یک تتو سادست-
دارم دیوونه میشم- اولین تتوی تو هست-
چیزی نیست
شاید خوب نشه
مهم نیست
انگار نه انگار که شبه
اولین خالکوبی اش رو انجام داد
بعد از خالکوبی کردن اونم دیروقت
قبل از اینکه بریم به سمت مکان بعدی
از وعده غذایی باورنکردنی لذت بردیم
که خانواه جف آماده کرده بودن
وودوارد، تاهو
سلام, سلام
من جسی لا فلیر هستم
با تور لیس آپ اومدیم برای پارکور
اها عالیه
ببینیم چی میشه سه، دو، یک
!یوکوهاماس
رفتیم وودوارد، تاهو
وودوارد، بزرگترین کمپ ورزشی اکشن در جهان، ما رو
دعوت کرد که به تمرین بریم و از هر قسمتی
از مکان های اونجا در طول تور عکس بگیریم
و ما نمی تونستیم این شانس رو از دست بدیم
از همینجا کار ما رشد کرد
!اریک اینجاست
اسم من اریک موخامتشین هست
من در اصل در ازبکستان به دنیا اومدم
و بعد به روسیه رفتم
و حدود 10 سال و اندی اونجا زندگی کردم
فقط برای اینکه با همه دوستانم خوش بگذرونم
!سلام- خیلی خوشحالم که دیدمت پسر-
پسر طفلکی- بالاخره موفق شدم-
هیچ چیز مثل انتظار کشیدن سه ساعته توی فرودگاه نیست
بسیار خب، این اولین بار که در وودوارد، تاهو هستم
و ویژگی های باحالی داره
مثلا اینو ببین
چه خبره؟
مسیر درست کردن
این بار چقدر باحاله
چی؟
رفیق، من واقعاً از این موضوع هیجان زده ام
این همون جایی هست که به من انگیزه میده تا سعی کنم
چیزای واقعاً جالبی رو کشف کنم و از محیط استفاده کنم
طوری که اگه جای دیگه ای بودم نمی تونستم
میدونی
تا اینجای کار، تمرینات شگفت انگیز بوده
تمرین با بچه ها عالی بوده
من قطعاً به خودم فشار میارم، در حالی که بقیه هم
منو تشویق می کنن و این به نظر من ترکیب عالی هست
اجازه نداری کار دیگه ای انجام بدی
تا وقتی که این حرکتو درست انجام بدی
من از همین می ترسیدم
با این حال، فکر می کنم بتونم انجامش بدم
فکر می کنم میتونی رفیق
!ایول
خب- !نه-
نزدیک بود- خیلی بهتر بود-
!ولی فرودم خوب نبود
فکر کردم میتونم انجام بدم چون
پرشم بلند بود
اره-
!نه-
!رفیق، خیلی ترسیدم
خیلی به اون درخت لگد زدم
پیچ و تاب رو دیدی؟
اره، دیدم، اره
پیچ و تابش اینجوری بود
خوبی؟- اره، خوبم-
خوبه پسر
کار دیگه ای هم می کنیم؟
خوبیش اینجاست که همه ما
با هم هستیم و هم دیگه رو تشویق می کنیم
بنابراین، وقتی افرادی مثل اریک موخامتشین اینجا هستن
و بهم حرکات جدید یاد میدن ,,,یجورایی واسم
در واقع حس ترس بهم دست میده
باید یاد بگیرم چطور از پسش بربیام ولی
این فکر که کسی تا این حد منو باور داره
باعث میشه بخوام بیشتر کار کنم
چون اون بهم میگه فلان کار رو انجام بدم، و من
من,, میگم نمی دونم میتونم انجامش بدم یا نه
اما بعد روش کار می کنم و امتحانش میکنم
و در نهایت بهش می رسم
هیچوقت تسمه نزدی؟- !نه-
لازم نیست همیشه بزنیش
بازم میتونی شلوارتو بپوشی
اره، باید روش شلوار بپوشی
برای چه مدت؟- چهار ساعت-
چهار ساعت؟
واقعا نمیخوام انجامش بدم
1 و 10
آماده؟- نه، آماده ام، باشه-
بریم
سه، دو، یک- سه، دو یک-
در حین بازی شانس
اگر شماره ای رو بگین که نفر دیگه میگه
باید جرات رو انجام بدی
1 10
این رو بهتون گفتم چون
چیزی که توی این فیلم
زیاد خواهید دید همینه
دیشب زده بود به سرم
از هیچ کدومش عکس نگرفتیم
!خدای من
ولی اشکالی نداره، اینطوری بهتره
میخوایم جامون رو عوض کنیم
بدون توقف کردن
خیلی خب
هرکاری میکنی فرمون رو نچرخون
باشه
آمدیم به یک پارک کاروانی
فکر کنم فردا صبح رو به روی
دریاچه زیبایی از خواب بیدار بشیم
از پلی گذشتیم که فکر می کنیم طنابی روش تاب می خورد
,,,پس شما هم می تونین
فکر می کنم بعضی از لحظات مورد علاقه من در تور
همون ماجراهایی بودن که در
فضای باز آشکار می شدن، مثل
کنار زدن، یا نداشتن آنچنان برنامه ریزی
درست حسابی ای که مانع اتفاقات جادویی بشه
خب وقتی به این سمت رانندگی میکردیم
و زمان غروب خورشید بود
اینجا پلی پیدا کردیم
و یکی گفت طناب دیده
ماهم داریم میریم ببینیم میتونیم باهاش حرکت بزنیم یا نه
اگه نشد روی خود پل فیلم میگیریم
چون خیلی باحاله
عجب چیزیه
اون یکی رو ترکوندی داداش
خوب شد نه؟
«هی، چطوره کنار سد بخوابیم؟»
نه، خوب نمیشه
«خب 20دقیقه دیگه هم رانندگی کنیم»
«فکر کنم پارک کاروانی پیدا کنیم»
خب، اونم که نشد
«هی، خب شب رو همینجا بمونیم»
«اون پل رو ببینین»
خب,,این همون سفری هست که بهتون گفتم
اتفاقات نگهانی میوفته وقتی توی سفریم
فکر می کنم دو شخصیت برجسته من اریک و سیدنی هستن
اریک همیشه مغرور به نظر میرسه
عوضی
ولی همیشه از هرچی که نسبت بهش احساس غرور داره دفاع میکنه
«میگه:«من اینکار رو میکنم
و جداً همیشه انجامش میده
مکان بعدی، میخوایم اتوبوس رو
ببریم روی اون پل
و درحالی که اتوبوس در حرکت هست
اریک از روش میپره داخل آب
خب، بریم- !بریم-
خدای من، ناقص شد- چی؟-
کمکش کن
کمک، کمک، کمک
بیا تو
فکر کنم ضربه محکمی به سرت خورد
احتمالاً یک ضربه مغزی کوچولوی کوچولو
اون موقع، فقط 12 روز بود که تور رو شروع کرده بودیم
از 63 روز
پس اتفاقی که همون اول افتاد
یه جورایی خیلی بد بود ولی اونی که
میتونست ضربه بخوره و کاریش نشه، فقط اریک بود
چیزی یادم نیست، خیلی بده
این اولین بار در تور بود که متوجه شدیم
اتفاقاتی که اشتباه رخ میده
سریع و بدون هیچ هشداری اتفاق می افتن
اما مجبور شدیم به جاده برگردیم
یک تور کامل در پیش داشتیم
اسم من نیت وستون هست
من 21 ساله هستم
اهل سیاتل واشنگتن هستم و کمتر از
شش ساله که پارکور تمرین می کنم
چیزی که در ابتدا منو جذب این ورزش کرد این بود که
رایگان بود و میتونستی واقعا خودت رو نشون بدی
از طریق حرکات، و اصلاً هیچ مرزی وجود نداره، هیچ کاری
لازم نیست انجام بدی، یا نیاز به خرید و این چیزا نیست
و میتونین هرزمان که بخواین تمرین کنید
و من فکر می کنم این شگفت انگیزترین یادگیریش هست
و هر زمان که بخوای میتونی انجامش بدی
رفیق، خیلی از قبل بهتر شدی خیلی عالیه
برای بازی شانس فعلا خیلی هیجان زدست
,,,فعلا- !نه-
از جف بپرس- بزار بگم-
هفته خوبی نداشتم پسر
می بینیم که داری غرغر میکنی
به تور خوش آمدی
!ببین
!جویی اومده
جویی تو اولین مسافر وی آی پی هستی- خدای من-
من جویی آدریان هستم
حدود نه ساله که تمرین می کنم
شاید یکم کمتر شاید یکم بیشتر
و اهل پورتلند، اورگان هستم
چیزی که واقعاً منو به سمت پارکور کشوند
و بهم فهموند که این همون کاری هست که می‌خواستم انجام بدم
اولین باری بود که حس کردم
می تونم در هر کاری که بخوام خوب باشم، فقط باید تمرین کنم,
و این رو برای اولین بار به خاطر پارکور فهمیدم
برای همین دنبالشو گرفتم
خیلی خفنه- باهاشون میری تور؟-
میخوای یکم با من باشی؟
,,,یا میخوای بپری روی
!رفیق- با ما میای؟-
آره
!اینجوریه دیگه- اینجوری میشه پسر-
کجاییم؟- ,,,ما-
در باغ وحش پورتلند هستیم
الان اتوبوس تور رو پارک کردیم، و ظاهرا
اونقدر بزرگه که باید برای پنج جا هزینه کنم
ولی دستگاه کار نمی کنه
!همه چی برداشتی
میدونین، بودن همه در اینجا هیجان اگیزه
در پورتلند، درجایی که,,,جایی که
جایی که آموزش میبینی- اره، دقیقا-
خیلی خوبه- چون هیچ وقت اینطور نبوده-
ممنون
قطعا میتونم انجامش بدم
یهو فکر کردم
به اندازه کافی بدنم نمی چرخه
با خودم گفتم به فنا میرم خدای من-
بدم اومد
کار خفنیه توی پورتلند عزیزم
شرط تا 5- آماده ای؟-
سه، دو، یک
!چهار
خدای من
!خدای من
شاید هنوزم داشته باشه
بریم، بریم، فکر کنم دارم بالا میارم
میگم که افراد خیلی کمی اون بیرون هستن که بتونن
اتوبوس تور گیر بیارن و تمام تابستون
سراسر کشور بگردن، تقریبا دیوانه کنندست
و همچنین کارهاش رو پیش میبرد
و من واقعاً، واقعاً از به خاطر این کاری که کرده
این تور، ازش ممنونم چون نشون میده که
کارهای بیشتری میتونی با حرکات انجام بدی
و با این ورزش ساده روی زندگی های زیادی تاثیر بگذاری
و فکر می کنم قدرتش فوق العادست
واقعاً چیزی نمی دونستم
درباره اینکه چطور این تور راه افتاد
و بعد صحبتم با جسی، و با خبر ,,,شدن از
واقعا همه پولشو برای اینکار خرج کرده
و متوجه شدیم اولین باری که بنزین زدیم
حدودا 200وچند دلار خرج برداشت
و من با خود میگفتم صبر کن
چیشد؟
هر بار که برای بنزین توقف می کنیم 200 دلار و اندی خرج میشه؟
فقط برای اینکه بتونی این حال و هوای خوب رو حفظ کنی
و ورزشکاران سطح بالا رو اینجا جمع کنی
چون حرکت یک چیزه، پول یک چیز
همین الانشم ورزشکارای پر کار داریم
ولی افراد زیادی نیستن که برن بیرون
و درواقع دنبال ایجاد فرصت باشن
برای همین وقتی دیدم جسی اینکارو میکنی، خیلی الهام بخشم شد
هیچکدوم از ما تا به حال
کوه راشمور رو از نزدیک ندیده بودیم
برای همین هممون موافق بودیم که جای خفنی هست برای
گرفتن عکس های جالب
شروع مسیر به
یادبود ملی، کوه راشمور
فهمیدیم که بیش ازحد جلب توجه کردیم
و فکر کردیم بهتره بریم
اما درست زمانی که فکر می کردیم
خبری نیست، پلیس منو کنار کشید
نه فقط یک جریمه بلکه دو برگ جریمه بهم داد
و این یعنی وقت رفتنمون بود
بیشتر پویایی بین
شما سه تاست
یه جورایی شبیه سه تفنگدار شدین
میدونم، احمقانست
فکر میکنین با هم دوست شدین؟
اره، البته، جویی رو از زمانی که
تمرین می کنم می شناسم
چون اون در پورتلند زندگی میکنه و من در سیاتل
وقتی برای اولین بار تمرین رو شروع کردم، او واقعا
یکی از ورزشکاران حرفه ای پارکور بود
که اونموقع می شناختم «و با خودم گفتم:«خودشه،جویی
و وقتی باهاش ملاقات کردم خیلی جالب بود
چون اون فرد معمولی بود و
منم بچه ای بودم که بهش نگاه می کردم
و اینکه بتونم الان با اون و
همچنین با اریک تمرین کنم
بتونم با اونا در سطحی مشابه تمرین کنم
و دوران خوبی رو سپری کنم
و دوست بودن باهاشون ، واقعاً خیلی خوب بوده
و من قطعاً توی این سفر با اریک بیشتر با اریک آشنا شدم
که واقعاً برام موهبت بوده
چون اون یکی از اولین افرادی بود که
نگاهش می کردم و تحلیلش می کردم
سه، دو، یک، یک! - دو، یک، یک
نیت باید از پیشخدمت عکس بگیره
اما با فلاش روشن، و فکر کنم حالاحالاها طول بکشه
ببخشید
خیلی ممنون
مال خودت
چخبر؟- چه خبرا؟-
من میچ تودوروویچ هستم
اهل مونترال کانادا هستم
و14ساله که پارکور کار می کنم
تودوروویک الان آماده است،
مهم نیست، درسته؟
سلام داداش چطوری پسر؟
خب وقتی بچه بودم
همیشه فوق العاده فعال بودم و اساساً
نمی تونستم ورزش های تیمی انجام بدم
مدرسه رو فدای پارکور کردم
یه زمانی اینطوری بودم, میدونی چیه؟
نمیدونم چرا برم مدرسه وقتی که
نمی دونم میخوام چیکار کنم
و می دونستم که تمرکزم روی پارکور هست
پس گفتم چیکار کنم؟
مدرسه رو رها می کنم
تا جایی که بتونم پارکور انجام میدم
به همراه میچ رفتیم به جایی که
همه منتظرش بودیم
از کجا میخوای شروع کنی؟
عجب پارکیه
اینجا کارهای زیادی میتونیم انجام بدیم
نمیدونم با چی میخوای شروع کنی؟
یک نورپرداز روی زمین هست
اره، میدونم، چندتایی هم اونطرف بود
لوکیشن فیلمبرداری امروز، گروند فونتین هست
اینجا در فلینت، میشیگان
این واقعا یکی از بهترین نقاط نه تنها
در ایالات متحده بلکه در کل جهان هست
من به شما تضمین میدم
که امروز میاد پایین
باشه؟- اره-
خوبه
بشین
!راحت باش
عجب چیزی بود, چجوری زدیش؟
بریم
میچ میتونه کارهای جادویی انجام بده
بعد از اون روز که کلی فیلم گرفتیم
تصمیم گرفتیم که یکم آرامش بگیریم
برای همین به سمت دریاچه سزار کریک در
اوهایو حرکت کردیم تا شب رو اونجا سپری کنیم
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
اره
بچرخ
- اوه!
خیلی بوی بدی میده
آماده؟- سه دو یک-
!خدای من
یک و پنج
کی اول میره؟
بازنده باید مقداری گل برداره
و بزاره توی دهنش
اول تو، درسته؟- نه-
سه دو یک
دو- دو-
تمامه- جسی-
برو- بهمون نشون بده-
بخور، بخور
چیکار میکنی؟
!وای خدا دهنتو آب بزن
هنوز روی زبونته، من میبینم
!خدای من
دویدن رو بیشتر از هرچیزی
دوست دارم
منو به جاهایی میرسونه که
انتظار نداشتم بهشون برسم
و من
به جاهای زیادی تو دنیا سفر کردم,
و از این طریق آدمای محشر زیادی هم دیدم
توی تور بودن باحال ترین اتفاق
کل زندگیم بود
و الزاما آموزشی هم نیست
دوستیه، رفتن تو آب و
آب پاشیدن رو همدیگست,
همش بازیای عجیب و غریب کردن با هم
و انجام کارای واقعا احمقانست,
واقعا ماجراجویی محشری بود
رز شرطو باخته و باید سرشو بتراشه
بریم
- خیلی خب گمونم خوبه
- پیش به سوی حوالی شیکاگو
ما این ساختمون متروکه رو پیدا کردیم,
کلشو نقاشی‌های گرافیکی کردیم و داخلش نیروهای امنیتی دیدیم
و نشونه‌هایی از این که خلافی اونجا نیست
اما الان سعی داریم بریم
توشو دید بزنیم ببینیم چه اتفاقی میفته
پس ایشالا که خیره
بریم ببینیم
امیدوارم قبل اینکه پرتمون کنن بیرون بتونیم چندتا عکس بگیریم
- آمادم,
- چرخیدن؟ - چرخیدن!
- آره!
راستش یه درد بدی تو استخونمه، توش یه چیزی گیر کرده
نتونستم درش بیارم بدجوری گیر کرده
من
چطور ندیدمش؟
اینم از حراست، باید بریم
اون بهمون گفت بریم، فکر نکردم که به پلیس زنگ زده
اما تا بر نگشتیم تو اتوبوس
نمیخوام جشن بگیرم
به امید موفقیت
می‌خوام الان سیدنی رو بترسونم
- مار! - بپا سیدنی!
اون چی بود؟
- یه چیز عجیب که توضیحش سخته
باید یه چیز خیلی متفاوت تری
از هر کاری که تا حالا تو زندگیم انجام دادم، باشه
نمی‌دونم، توضیحش سخته
بیا اینطور بگیم که دوتا دیوار کنار همن
با مقصد خوب اما من
باید سمت جلو صد و هشتادی چیزی بزنم تا بهش برسم
و یه جورایی عجیبه
سخته، مثل بیشتر وقتا
من جاهای واقعا عجیبو پیدا میکنم
و اینجوریم که "وای یعنی کی اینجا کار می‌کنه؟"
و چندساعتی اونجا می‌مونم و تلاش میکنم,
- خدای من! - خدای من!
هی اون میله ژله ایه
خدای من!
- آره! - یالا!
من کوربین رینهاردم
اهل لس آنجلس، کالیفرنیام,
وقتی دانش آموز بودم شروع کردم و الان یه پارکور کار حرفه‌ایم,
خب دلیلی که میخواستم بیام تو این تور
این بود که خب واضحا چون پارکوره!
که یکی از کارای مورد علاقمه
اما علاوه بر اون همه‌ی توقف‌هایی که
مثل وودوارد که از بچگیم
آرزوم بوده
و هیچوقت فکر نمی‌کردم واقعا یه روز برم اونجا
اما حالا فکر بودن در اونجا به عنوان یه حرفه‌ای
واقعا بنظرم باحاله,
- داداش!
جسی یکی از چسب ترین فیلمبرداراییه که تو عمرم دیدم
اولین باری که جسیو دیدم شروع کرد
از یکی از لاینام فیلم گرفتن
من انتظار داشتم که کف کنه بگه
"میتونم خطو ببینم، تو دوربین چه خفنه، وای چه باحال,"
اما نه، اون فقط یه زاویه‌ی عالی داشت
اون تو نقطه‌ی طلاییش بود بنابراین سر راه من نبود,
دقیقا همون چیزی که باید توی
حرکت ببینین رو به تصویر می‌کشه
و این کار آسونی نیست
بعد دیدم داره همین حرکت اریک رو هم فیلم میگیره
و مال نیت و سیدنی رو هم,
جسی یه جورایی دید خیلی محدودی داره
اما تو کل تصویر هیچی رو از قلم نمیندازه,
و این باورنکردنی بود
میدونستم یه چیزی هست چون دیدم جورج داره فیلم می‌گیره,
بنظرم ذاتیه
من عاشق اینم که خودمو به چالش بکشم، عاشق اینم که
بهترین جوری که می‌تونم باشم,
و یه جوری بودم که انگار وسط فوتبالم
مثل وقتی بودم که بسکتبال بازی می‌کنم
یا اسکیت میکنم یا هرچی
هرکاری که میکردم تو زندگیم، میخواستم در حد امکان
خودمو ارتقا بدم,
همش با اریک و جویی بودن
خیلی دیوونه واره، اونا خلن,
همش می‌خوان تمرین کنن,
من بیشتر اینجور آدمیم که دلم می‌خواد
چندروز بین تمرینام استراحت کنم,
اما اونا همش اینجورین که برو، برو، برو
و قطعا تو این تور این بهم داده شد،
اینکه هرروز بتونی تمرین کنی
و این چیزا
اما آره ترکیبشون
رفتن به جاهای جدید و دیدن ارتباطات و جامعه های جدید
و تمرین کردن با این آدما
توش یه جور حرارت داشت که میدیدم
و هیجان زده می‌شدم,
و فقط می‌خوام برم خیلی خوب تمرین کنم
و یه جوراییم داره این اتفاق میفته,
- خدای من! - داداش تو یه جور نگاه میکنی انگار,,,
- خیلی آسونه! - خیلی سادست!
بعد از یکم استراحت حیاتی
و چندروزیم بازی کردن
برگشتیم به مسیر
اما نه قبل اینکه خودشو به عنوان ستاره‌ی راک انتخاب کنه,
داره تو زمین بازی اجرا میکنه
خدای من!
- بارت ون تو لیندن! - چه خبر رفقا
- خیس عرقه! - بیا اینجا!
یکی از چیزای مورد علاقم
درمورد جامعه‌ی پارکوری
اینه که به معنای کلمه کل جهان
دوست پیدا می‌کنی
و مثل حرفه‌ای ها باهم وقت میگذرونیم و تمرین میکنیم
تو کشورای مختلف و سال های مختلف,
اما هربار که همو می‌بینیم
مثل دیدن دوباره‌ی خانوادست
چطوری
- اینجا خنکه - سلام دادا
- بالاخره رسیدیم به نیویورک
اما فقط چهار ساعت وقت داریم
تا برگردیم به اتوبوس
پس پریدیم تو قطار و مستقیم اومدیم طرفش
بریم میدون تایمز عزیزم
عاشق اینجا میشی
نیویورک!
راکند رول
تو این خیلی خوب نیست
سه، دو، یک!
وقتی تو سفریم
باید با گروه ورزشکارای اطرافمون ارتباط برقرار کنیم,
پس تو شبکه های اجتماعی پست گذاشتیم
گفتیم که داریم اینجا توقف می‌کنیم تا یه دور همی یهویی داشته باشیم
یه جفت کفش جدید
یه جفت پای جدید
الان دقیقا چنین حسی دارم
ما تو غرب هارتفوردیم
بادیگاردمم با خودم آوردم، میچ گندهه
داریم چاق سلامتی میکنیم
میخوایم بریم با چندتا محلی سلام علیک کنیم
و ببینیم کسی اون بیرون هست یا نه
سلام درواقع قبلا باهام آشنا شدی
در چه حالی؟
خوب
من الان واقعا مضطربم
پلیس اینجاست!
نمیدونم میخوایم چیکار کنیم
همونطور که همه چیز داشت پیش می‌رفت
یه مشت پلیس پیداشون شد
از شانس ما جامعه‌ی پارکور غرب هارتفورد
رابطه‌ی خیلی خوبی با حکومت محلیشون دارن
و درواقع بهمون اجازه‌ی تمرین دادن
معرکه بود، آفرین!
این از کجا؟
- چی گرفتی؟ - چندتا کتاب
- خوبه - صبرکن، کجا می‌ری؟
- کتابخونه - مثل "میچ کجا رفت؟"
اون الان چندتا کتاب خرید
بارنز اند نوبل
تو از خیلی جهات جذابی
جسی
استعداد
جسی
آره
ما هیچوقت تو شهر و انقدر رسمی نبوده تورمون
میریم یه شهر نزدیکتون
منم میام، میخوام تجربش کنم
توقف امروزمون یکی از منحصر به فردترین
لوکیشن های تورمونه,
سیدنی و من و هم تیمی تیم یوکوهامام، تراویس پاسترانا
بهمون اجازه داد تا کنار پاسترانالند مشهور توقف کنیم
تا هرکاری که همیشه میخواستیمو انجام بدیم,
و برای بعضی از ما
این یه رویای خیلی بزرگی بود که داشت محقق می‌شد
کد رو زدی؟
ببین
خدای من!
تو پاسترانالند بودن برای من خیلی بزرگ بود، عظیم بود
هروقت یکی از یه پارکورکار میپرسه
"چطور به پارکور علاقه مند شدی، ویدئوهای یوتوب رو دیدی
یا یه همچین چیزی؟"
برای من دلیلش پاسترانالنده
من از 10 سالگیم ویدئوهاشو می‌بینم
و این درواقع مجبورم میکنه برم
کاریو بکنم که دلم میخواد
مخصوصا تو زمان من که می‌شد مسابقه موتورسیکلت، من میخواستم
برم و کشفش کنم
واقعا میخواستم این چیزا رو پیدا کنم
دادا,
این دیوونگیه
من خیلی وقت تو عمرم صرف کردم تا تو این زمین تمرین
خودمو ببینم
علاوه بر اون اینجا خونه‌ی تراویس پاسترانا هم بوده
و با خودم فکر کردم که این می‌تونه نزدیک ترین جا
به این باشه که واقعا بری، باشی، بهتر بشی,
و هیچوقت فکر نکردم که اونجا خواهم بود
اما بعدش وقتی بهم گفتی
این قراره تو تورمون باشه
من واقعا هیجان دارم
چون این یکی از اون چیزاییه که
یه جورایی تو گذشته جا گذاشتم
اینطور بگیم هیچوقت فکر نمیکردم قراره اتفاق بیفته
و حالا داره اتفاق میفته
و خیلی خیلی برام باحاله
تیم یوکوهامای عزیز ما تو پاسترلندیم
بریم!
چرخیدن تو اون دور و اطراف خیلی خوب بود
یه چندتا سقوط و اینا داشتم
اما واقعا وقتی رسیدم اونجا تنها چیزی که دیدم
چیزای شاخص بود
مثل زمین تمرینش همه‌ی اون شیب ها
یه جورایی انگار تو پس ذهنم زمزمه میشد
باید برم سوار موتور شم
و باید برم یه چیزی برای ردیف کردنش پیدا کنم,
چون این یکی از اصلی ترین چیزاییه که
هیچوقت دلم نخواسته
این داداشمون از وقتی به دنیا اومده
موتور میرونده و
جایزه میگرفته
موتور سواریش از راه رفتن من بهتر بوده
اونجا مثل رویاست
ایکس گیم عزیزم
- داری فیلم می‌گیری؟ - آره,
خب ما دوچرخه‌ی لیندزی پاسترانا رو داریم
و می‌خوام باهاش چرخش به عقب بزنم
بارت میخواد اولین چرخششو الان بزنه
- برو بارت!
- پدال در رفت!
چی شد؟
خب اون ترسناک ترین چیزی بود که می‌شد اتفاق بیفته
- آره ! - خدای من!
چیه؟
وقتی رفتیم داخل خیلی باحال بود که
اون تشک تمرین کوچولو رو ببینی
چون قبلا همیشه دیده بودمش
و همه چیز دورته
که خیلی باحاله و یه جوراییم کوچیکه
پس انجام این چرخش واقعا خفن بود
اصل مطلب بیرون بود
یه تشک تمرین گنده بود
یکی از اونا که منم تو بچگیم داشتم
بنابراین واقعا دلم میخواست برم دوبل برگردون بزنم روش
خیلی خب خانوم ها و آقایون
هرکی که خونه‌ی تراویس پاسترانا رو بشناسه می‌‌دونه
همه‌ی وسایل اونجا میرن عقب
واقعا میخواستم تو تلاش اولم اون دوبل برگردون رو بزنم
خیلی خب، تلاش اول
عالی پیش نرفت,
دومیش خیلی بهتر بود
- کجاییم؟ - تو پاسترالند عزیزم
عین دیوونگیه عزیزم، یا خدا
مخلص کلام درباره‌ی پاسترالند این بود که
به اندازه‌ی کافی وقت موندن نداشتیم
اونجا خیلی
حتی میتونم بگم برای من تاریخی بود
که نیاز دارم اونجا باشم
و نیاز دارم واقعا حسش کنم
و اون روز خیلی کارا کردیم,
اما به عنوان اینکه فقط اونجا باشی و صرفا تو اون مکان باشی
انگار یه بچه رو بردی دیزنی لند
وقتی بهش برسن، میدونی تا سالها و
سالهای بعدم یادشونه
یه حسی تو شکمم داشتم
آره! - خیلی خوبه
کوربین افسانه ایه
هرروز از تورمون به طرز مسخره‌ای فان و خنده دار بود
اما یه ماجراجویی 63 روزه بدون
زخم و جراحت هم نمیشه
- دادا، خوردم به شاخه درخت!
صورتی مورد علاقمه
- 14, - اوه!
- یا خدا، نکن!
- میدونستم قراره بمیرم,
می‌دونی چیه؟
عاشق اینم که هر از گاهی زخمی بشم!
چون برت می‌گردونه عقب و
میتونی بشینی و یه جورایی از نو تمرکز کنی و از نو سیستمو برنامه ریزی کنی
و هربار که زخمی میشم
حس میکنم دارم بیشتر از خودم مراقبت میکنم
میخوام سریعترین حالتی که میتونم برگردم به بازی
پس من یه جورایی به یه چیز خیلی مفید نیاز دارم,
پس یه جورایی از هر از گاهی زخمی شدن
لذت میبرم
بپا
- نیت الان پرتم کردن بیرون اما دوربین قرمزو بچرخون
یه کار دیگه هم هست که قبل رفتنم میخوام انجام بدم,
میامی میتونست بهترین لوکیشن
برای بعضی تمرینای ساحلی باشه
اما متاسفانه توقف بعدیمون، اورلاندو،
تورمون قرار بود با بدترین چیز رو به رو بشه
اونم این حقیقت چاره ناپذیره
انگار هرروزی که می‌ریم بیرون و کارای عجیب و غریب می‌کنیم
و حد و مرز بدن انسان رو از لحاظ فیزیکی
رد میکنیم
یه بازی شانس و اقبالیه
در نهایت یه اتفاقی میخواد بیفته و
و وقتی خطرناک شه ما آروم می‌گیریم,
من تو یه گوشه‌ی دیگه‌ی زمین بودم برای پرت کردن میچ
و درست قبل از اینکه ضبط کردن دوربینو متوقف کنم
صدای یه ضربه رو شنیدم,
و براساس واکنش عمومی همه
میدونستم که احتمالا اتفاق خوبی نیفتاده
- رابو بیار!
- صاف درازش کن!
- یکی زنگ میزنه اورژانس؟ - گردنش، گردنش
با گردنش افتاد - زنگ بزن 911,
- بذارین نفس بکشه - دیدن کوربین رو زمین
برام مثل یه مبارزه بود
میدونی، از یه طرف
میخوای به کسی که واضحا حالش خوب نیست کمک کنی
و از طرف دیگه هم وظیفته
- کوربین نفس می‌کشی؟ - کوربین,
- تا زمانی که نفس میکشه، - آره,
- بررسیش کن - نه، کوربین، آروم باش
باید آروم باشی کوربین
- باشه, باشه, باشه, - بفرما
نه، نه، نه، نه، کوربین, آروم باش
آروم باش کوربین
هوشیاریشو از دست داد؟
تماشای سقوط کوربین تو اورلاندو
یه شوک برای کل گروه و تور و
تمان ورزشکارا بود,
بنظرم دیدن اینکه چقدر بدنمون میتونه آسیب پذیر باشه و
چطور یه آسیب به سر میتونه مثل
کل زندگیتو مختل کنه
نشستن رو به روی اتاق اورژانسش
میدونی، بیهوش
و درحالی که میدونی داره سعی میکنه دوباره صحبت کردن رو یاد بگیره
انگار این چیز
باعث شد تا به نوعی تامل کنم و
طوری که هیچوقت تا حالا فکرشو نمیکردم
به خودم و مسیرم نگاه کنم,
یه احساس مسئولیت شخصی‌ای در قبال اینکه
تور رو تشکیل دادم داشتم
و احساس گناه از اینکه کوربین زخمی شده
نمیدونستم چی کار باید بکنم
رها کردنش احساس درستی نداشت اما
باید ادامه می‌دادیم
بعد از آسیب دیدن کوربین،
بعضی از ورزشکارامون از تور رفتن,
پس فقط من و سیدنی موندیم,
و ما قبل از اینکه بریم خونه هامون
یه شهر دیگه برای رفتن داشتیم,
این تور خیلی چیزا به من یاد داد
یاد گرفتم هیچوقت فکر نکنم زندگی گارانتی و ضمانت نامه داره
و همیشه سرراهت مانع هم هست
اما نحوه‌ی واکنش نشون دادن و کنار اومدن بااین چالش ها
به آیندتون شکل می‌ده
و جوری که کوربین جراحتشو مدیریت کرد
تاابد برای هممون الهام بخش بود,
نمیدونم، حدس میزنم یه جورایی یه فضای خالیه
میدونی داشتن یه فضای خیلی خیلی مشکی وحشتناکه
جایی که نمیدونم چه اتفاقی افتاده
چون میدونم اینجاست، رد پا ها رو دیدم
و اونجا نبود، اونجا تو ذهنم نبود
حس کردم که معمولیم
احساس کردم که دارم صحبت میکنم، میتونم با مردم حرف بزنم
اما بعدش فهمیدم که خیلی وقت بعد،
احتمالا چندماه بعدش بود،
که چیزی که میگفتم درست نبود,
چیزی که می‌گفتم حتی به درست، نزدیک هم نبود
حتی یه حرف قلمبه سلمبه ام نبود
اما آره دو ماه رفتم تکلم درمانی
و بعدش هم فیزیوتراپی
تا تونستم دوباره بایستم
هربار که سعی میکنم پامو بلند کنم، سخته که
از مغزم به پاهام فرمان بدم
سعی میکنم انجامش بدم اما یهویی اتفاق نمیفته
و اینطوری بودم که به پاهام میگفتم یالا
"ما می‌تونیم انجامش بدیم,"
و آره، تا مدتهای زیادی این اتفاق نیفتاد
بنظرم این یه چیزیه که باید اتفاق بیفته
بنظرم این چیزیه که لازمه اتفاق بیفته
و الان بخاطرش یه جورایی بهترم
- اوه! - آره!
ما میتونیم سفر کنیم و سرزمینای بیگانه رو کشف کنیم,
میتونیم تیممونو تشکیل بدیم و برای تامین بودجمون تلاش کنیم
میتونیم مسابقات رو راه بندازیم
و خودمون میزبانش باشیم تا ورزش رو
از داخل، حمایت کنیم,
میتونیم یه تور از ورزشکارای خیلی خفن تشکیل بدیم و
کل کشور رو تو دو ماه بگردیم
هرکار دلمون بخواد میتونیم انجام بدیم
اما هیچکدومش دلیل دورهم جمع شدنمون نیست
در آخر، وقتی تمرین میکنیم، چه باهم چه تنها
هیچکدوم از این مسائل اهمیت نداره
تنها چیز مهم،
لحظست،
حرکته
و خاطراته
نمیدونم، تور محشره مرد
کی این زندگیو نمیخواد؟
این بهترین زندگیه
کارای خوبی داره میکنه
به همین سادگیه
یه جورایی غریبه که
اینجا باشی، جایی که من کاملا با هدف زندگیم رو به رو شدم
جایی که میتونه حرفه‌م باشه
و فقط رو این تمرکز کنم نه هیچ چیز دیگه,
و این شادی زیادی به زندگیم آورد
اونقدر که هیچوقت نمیتونستم از هیچ چیز دیگه ای بدستش بیارم,
برای بودن تو این تور
اولین چیز، رفاقته
شریک شدن این لحظات با آدماییه که عاشقشونم
همین
- این تورِ زندگیه، - تور زندگی!
خدایا
من خیلی قدردان این موقعیتم
که میتونم کل امریکا رو سفر کنم
تو یک شهر جدید از خواب بیدار شم و مردم جدیدی رو ببینم
نقاط و تمرینای جدید رو ببینم
تمام مدتی که تمرین میکردم تاحالا این برام رویا بوده
خیلی خفنه
آره و رهایی بخش
من خیلی بابتش سپاسگزارم
تک تک آدمای تو اون اتوبوس
با پارکور عجین شدن
پس همه باهم تمرین میکنیم و همه تو یک مسیر قدم بر میداریم,
شاید استایل هامون متفاوت باشه اما حرکات همونه
و بعضیا ممکنه بیشتر روی این دیدگاه تمرکز کنن
بعضیا ممکنه بیشتر روی این دیدگاه تمرکز کنن
اما حرکات هنوز همونه
این همون چیزیه که درمورد زندگیم عاشقشم
چون میتونم سفر کنم و آدمای جدید رو ملاقات کنم
و اون آدما فقط تبدیل به دوستت نمیشن
بیشتر شبیه خانوادت می‌شن
و حس میکنم میتونم تقریبا همه جای جهان برم
و پیش یکی بمونم، یا دوستام
و به یکی مسج بدم تا بیاد ببینمش
و یه کار باحال بامزه کنیم، میدونی؟
پس آره فکر میکنم ورزشمون فاجعه نیست
یه چیزی درمورد تورمون منحصرا خیلی
خوبه این ایدست که
هرجا که باشیم
من هنوز هم به خودم برمی گردم
هنوز هم به حالت عادی بر میگردم
و هنوزم پارکور میکنم
هممون پارکور میکنیم
هممون قراره این نقطه‌ی اتصال بینمونو داشته باشیم
باهم
و این دراصل انگیزست، میدونی؟
ما فقط نمیریم گشت و گزار کنیم
این فقط یه سفر توریستی نیست
انجام کاریه که عاشقشیم
تو مکانی که تا به حال نبودیم,
و من واقعا از این فکر خوشم میاد,
الان گریم میگیره
سفر همیشه ام خوشگل و خوب نیست
راحت یا دردناک
تغییرت میده
باید تغییرت بده
رو خاطراتت تاثیرشو بجا میذاره
به قلبت شکل جدیدی میده
و رو بدنت رد زخم بجا میذاره
اینا به تجربه‌ای که داشتی مقیدت میکنه
یه چیزی با خودت میبری
و خوش بینانه
یه چیز خوب از خودت به جا میذاری
- آره!
خدای من!
بهترین چیز دیگه و درواقع واقعی ترین خوبیش
این بود که ازش استفاده کردیم، استفاده کردن ازش برای ساختن ارتباطات
و وصل شدن به آدمایی که شاید
قبلا شانس آشنایی باهاشونو نداشتم
و باید بگم که
این بهترین سناریو بود
بعدش چیه؟
- آره,
می‌بینیم که باهاش داریم همراه میشیم
ما این چیزو داریم که خیلی عاشقشیم
و میتونیم اشتیاقمونو باهم تقسیم کنیم
پس گمونم اساسا
ما محدود به حرکت هستیم
درواقع نباید اینو بگم؟
خدا رو شکر
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال